Στην υποκριτική, με γοητεύει περισσότερο η επικοινωνία και η μετάδοση συναισθημάτων μεταξύ κοινού και ηθοποιού. Όλη αυτή η ενέργεια που μοιράζεται στο θέατρο, θεωρώ ότι είναι άκρως γοητευτική, γιατί μπορείς να συνδεθείς και να μοιραστείς συναισθήματα με πολλούς ανθρώπους, χωρίς να τους έχεις γνωρίσει προσωπικά.

Συνέντευξη στον Νίκο Γινάργυρο

– Είσαι μία νέα, δυναμικά ανερχόμενη ηθοποιός με σπουδές θεάτρου και κινηματογράφου στο Αμερικανικό κολλέγιο, μαθήματα υποκριτικής, σεναρίου και σκηνοθεσίας ηθοποιών στο London Film Academy στην Αγγλία και έπειτα σπουδές υποκριτικής στη Δραματική σχολή του Γιώργου Αρμένη.

Θα ήθελα να σε ρωτήσω, πώς μπήκε η υποκριτική στη ζωή σου;  

Έλενα Θωμοπούλου: Η μητέρα μου με πήγαινε συχνά στο θέατρο, όταν ήμουν στο σχολείο και πάντα συμμετείχα σε θεατρικές ομάδες στην κατασκήνωση και στο σχολείο. Ωστόσο, όταν έγινα 18 ετών επέλεξα να σπουδάσω Film Analysis στο Aμερικανικό Κολλέγιο. Δεν μπορούσα την έκθεση και δεν είχα το θάρρος να γίνω ηθοποιός, ενώ πάντα με γοήτευε. Όταν έκανα το πρώτο μου μάθημα υποκριτικής στην Αγγλία, που ήταν πάνω στο σαιξπηρικό θέατρο, κατάλαβα ότι αυτό που αγαπώ περισσότερο είναι η υποκριτική και ότι με αυτό θέλω να ασχοληθώ. Έτσι, επέλεξα να κάνω αυτό που φοβόμουν τελικά, γιατί ο φόβος είναι αυτός που σε βγάζει από την ζώνη ασφαλείας σου. Όταν ήρθα στην Ελλάδα λοιπόν, πήγα στη δραματική σχολή του Γ. Αρμένη και ξεκίνησα να δουλεύω στο θέατρο από το πρώτο κιόλας έτος της σχολής.

– Τι είναι αυτό που σε γοητεύει στην τέχνη της υποκριτικής;

Έλενα: Με γοητεύει περισσότερο η επικοινωνία και η μετάδοση συναισθημάτων μεταξύ κοινού και ηθοποιού. Όλη αυτή η ενέργεια που μοιράζεται στο θέατρο, θεωρώ ότι είναι άκρως γοητευτική, γιατί μπορείς να συνδεθείς και να μοιραστείς συναισθήματα με πολλούς ανθρώπους, χωρίς να τους έχεις γνωρίσει προσωπικά. Επίσης, θεωρώ ότι η υποκριτική είναι μία διαρκής αποκάλυψη της ανθρώπινης ψυχής και του κατά πόσο μπορείς να εμβαθύνεις στο ποιός είσαι, μέσω του χαρακτήρα που υποδύεσαι. Νομίζω, ότι το μεγαλύτερο δώρο του να είσαι ηθοποιός, είναι το ότι έχεις τη δυνατότητα να ζεις ζωές άλλων και να τολμάς να κάνεις πράγματα που δεν θα έκανες στην κανονική σου ζωή, διότι υπάρχουν κοινωνικά στερεότυπα και κοινωνικοί φραγμοί. Η υποκριτική απελευθερώνει τον ηθοποιό και τον βοηθάει να ανακαλύψει πράγματα, τα οποία τα έχει μεν, αλλά δεν τα έχει αντιληφθεί.

– Πρωταγωνιστείς λοιπόν, στο κλασικό έργο Miss Julia του Αύγουστου Στρίντμπεργκ στο θέατρο ΠΚ στο Νέο Κόσμο σε σκηνοθεσία Μανώλη Μανιού. Θα ήθελα να σε ρωτήσω πώς σου έγινε η πρόταση για αυτό το ρόλο και ποιές ήταν οι πρώτες σου σκέψεις και συναισθήματα παίρνοντας το σενάριο στα χέρια σου και αναλαμβάνοντας τον ομώνυμο ρόλο;

Έλενα: Ενθουσιάστηκα πολύ, όταν μου πρότεινε ο σκηνοθέτης να υποδυθώ την ηρωίδα αυτή, γιατί πάντα ήθελα να την ενσαρκώσω. Με γοητεύουν οι ρόλοι που έχουν μία πρόκληση και συναισθηματικές εναλλαγές. Ήθελε κι αυτός να σκηνοθετήσει ένα κλασικό αριστούργημα με μία διαφορετική σκηνοθετική ματιά, οπότε όταν μοιράστηκε την ιδέα του μαζί μου, χάρηκα πάρα πολύ!

27335908_1657254044360098_2065669323_o

Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της Τζούλιας, είναι ότι έχει θάρρος, είναι παρορμητική, αυθόρμητη και με αυτά τα χαρακτηριστικά ταυτίζομαι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Στον έρωτα προτιμώ να αισθάνομαι, παρά να σκέφτομαι λογικά. Είμαι αρκετά παρορμητική, ενθουσιώδης, αυθόρμητη κι όταν με εμπνεύσει κάποιος, μπορώ να βγω από την περιοχή ασφαλείας μου.

– Το Miss Julia είναι ένα θεατρικό έργο που έχει αγαπηθεί, όχι μόνο από τους Έλληνες σκηνοθέτες και από τις διεθνείς θεατρικές σκηνές, αλλά και από το Χόλιγουντ, με τελευταία κινηματογραφική παραγωγή αυτή του 2014 με πρωταγωνίστρια την Τζέσικα Τσαστέιν στον ομώνυμο ρόλο. Θα ήθελα να μου πεις ποιές ήταν οι προκλήσεις και οι δυσκολίες που κλήθηκες να αντιμετωπίσεις, αναλαμβάνοντας αυτόν τον ρόλο;

Έλενα: Επειδή αυτόν τον ρόλο τον έχουν ενσαρκώσει αρκετές ηθοποιοί στο παρελθόν, που είχαν αγγίξει την τελειότητα για μένα, όπως η Τζέσικα Τσαστέϊν, δεν ήθελα να μπω στη διαδικασία σύγκρισης με άλλες ερμηνείες. Προσπάθησα να προσεγγίσω τον χαρακτήρα αυτό, ως κάτι διαφορετικό και να αγγίξω τη δική μου ψυχοσύνθεση, μέσω του χαρακτήρα. Ήθελα να δημιουργήσω μία νέα «δεσποινίς Τζούλια» και όχι να αναπαράγω την προσέγγιση μιας άλλης ηθοποιού, γιατί θεωρώ ότι θα ήταν άσχημο να δει ο θεατής κάτι το οποίο έχει ήδη δει. Μπήκα στη διαδικασία της δημιουργίας μιας άλλης Τζούλιας και την είδα με μία νέα, δική μου προσέγγιση, φέρνοντας το σώμα, τον λόγο και τη δική μου κατάσταση στην Τζούλια.

– Ποιες ήταν οι σκηνές που σε άγγιξαν περισσότερο και θεωρείς πως ήταν τα δυνατά σημεία του έργου και γιατί;

Έλενα: Η Τζούλια είναι ένας χαρακτήρας, που τολμάει να κάνει επιλογές που είναι πέρα από τον κοινωνικό καθωσπρεπισμό, παίζει με τη φωτιά, αλλά έχει άγνοια κινδύνου και δεν αντιλαμβάνεται τις συνέπειες των επιλογών της. Θεωρώ ότι έχει την περισσότερη αθωότητα από τους άλλους δύο χαρακτήρες και δρα με αυθορμητισμό και παρορμητικότητα στις επιλογές της, χωρίς να ξέρει πού θα την οδηγήσει το μονοπάτι που θα ακολουθήσει, γι΄αυτό στο τέλος επιλέγει να αυτοκτονήσει.

Η σκηνή που επιλέγει να αυτοκτονήσει είναι μία πολύ έντονη σκηνή για μένα. Πολύ δυνατή σκηνή θεωρώ επίσης, την εξομολόγηση των παιδικών της βιωμάτων στον Ζαν, γιατί εκεί τολμάει για πρώτη φορά να πει πράγματα σε μία εποχή καθωσπρεπισμού, κάτι που δεν ήταν εύκολο για έναν άνθρωπο τότε. Άλλη μία δυνατή σκηνή είναι επίσης, όταν ο Ζαν σκοτώνει την καρδερίνα, το μόνο πλάσμα με το οποίο έχει δεθεί ουσιαστικά σε αυτόν τον κόσμο, γιατί νιώθει προδομένη. Είναι ένας συμβολισμός του πόσο ευαίσθητη είναι και πόσο έχει ανάγκη να αγαπηθεί.

27268067_1657255181026651_8396597_o

Το μεγαλύτερο δώρο του να είσαι ηθοποιός, είναι το ότι έχεις τη δυνατότητα να ζεις ζωές άλλων και να τολμάς να κάνεις πράγματα που δεν θα έκανες στην κανονική σου ζωή, διότι υπάρχουν κοινωνικά στερεότυπα και κοινωνικοί φραγμοί.

– Το έργο βασίζεται καθαρά στο παιχνίδι της εξουσίας, όπου οι ισορροπίες διασαλεύονται και οι εξουσίες αναποδογυρίζουν. Ποιό είναι εκείνο το στοιχείο που πιστεύεις ότι φωτίζει ο Στρίντμπεργκ για τον γυναικείο ψυχισμό και τη γυναικεία σεξουαλικότητα;

Έλενα: Πιστεύω ότι ο γυναικείος ψυχισμός έχει να κάνει αρκετά με τα παιδικά ερεθίσματα, το πώς έχει μεγαλώσει ένα κορίτσι και τί έχει δει σαν εικόνα από τους γονείς της, οπότε αυτό διαμορφώνει την συμπεριφορά και την σεξουαλικότητά της προς το άλλο φύλο. Έχει να κάνει βέβαια και με την προσωπική εξέλιξη, γιατί οι γονείς μπορεί να μη σου εμφυσήσουν τα σωστά ερεθίσματα του να σέβεσαι το άλλο φύλο και να κατανοείς τη διαφορετικότητά του. Η Τζούλια δεν έχει κάνει ενδοσκόπηση, ώστε να ανακαλύψει ποιά πραγματικά είναι. Όλα είναι «δανεισμένα» από τους γονείς της, γεγονός που την κάνει να μην έχει διαμορφώσει τον δικό της χαρακτήρα και πιστεύω ότι είναι και αυτό που θέλει να αναδείξει ο Στρίντμπεργκ.

– Τι είναι αυτό που κάνει την δεσποινίδα Τζούλια, να μας αφορά σήμερα περισσότερο από ποτέ; Πιστεύεις ότι αντανακλά η Τζούλια τις γυναίκες του σήμερα;

Έλενα: Το έργο είναι για μένα πιο επίκαιρο από ποτέ, διότι έχει να κάνει με τις ανθρώπινες σχέσεις. Υπάρχουν πάρα πολλές γυναίκες γύρω μας, οι οποίες δεν μπορούν να κινηθούν πέρα από τα πρότυπα που έχουν μάθει από την παιδική τους ηλικία. Νομίζω ότι μπορούν να ταυτιστούν πολλές γυναίκες με αυτόν τον ρόλο, που έχουν φτάσει στον έσχατο βαθμό να κάνουν κακό στον εαυτό τους για χάρη κάποιου άλλου.

– Η Miss Julia λοιπόν, αναζητώντας τη γυναικεία φύση προκαλεί την ανδρική, με αποτέλεσμα να πέσει στην ίδια της την παγίδα, να χάσει τη δυναμική της και να καταλήξει ένα άβουλο πλάσμα, έρμαιο στα χέρια και στις επιθυμίες του Ζαν, όπου στο τέλος αυτό της κοστίζει και την ίδια της τη ζωή. Εσύ ως Έλενα, είσαι παρορμητική και θαρραλέα, ώστε να ρισκάρεις και να διεκδικείς πράγματα γύρω από τις σχέσεις και τη ζωή γενικότερα; Βρίσκεις κοινά στοιχεία ανάμεσα σε σένα και στο χαρακτήρα που υποδύεσαι;

Έλενα: Τα κυριότερα χαρακτηριστικά της Τζούλιας, είναι ότι έχει θάρρος, είναι παρορμητική, αυθόρμητη και με αυτά τα χαρακτηριστικά ταυτίζομαι περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Στον έρωτα προτιμώ να αισθάνομαι, παρά να σκέφτομαι λογικά. Είμαι αρκετά παρορμητική, ενθουσιώδης, αυθόρμητη κι όταν με εμπνεύσει κάποιος, μπορώ να βγω από την περιοχή ασφαλείας μου. Ο έρωτας είναι σαν ναρκωτικό και είναι το μόνο πράγμα που δεν έχω καταφέρει να διαχειριστώ ακόμη. Όταν ερωτεύεσαι, νιώθεις ζωντανός, αγαπάς πιο πολύ τη ζωή, κάνεις πιο δημιουργικά πράγματα και έχεις περισσότερη έμπνευση.

27330234_1657254914360011_1489856865_o

Ο έρωτας είναι σαν ναρκωτικό και είναι το μόνο πράγμα που δεν έχω καταφέρει να διαχειριστώ ακόμη. Όταν ερωτεύεσαι, νιώθεις ζωντανός, αγαπάς πιο πολύ τη ζωή, κάνεις πιο δημιουργικά πράγματα και έχεις περισσότερη έμπνευση.

– Την προηγούμενη σεζόν συμμετείχες και στο κλασικό έργο του Ζαν Πωλ Σαρτρ με τίτλο «Κεκλεισμένων των θυρών» και υποδυόσουν την Εστέλλα. Μίλησέ μας για αυτή την εμπειρία σου, μιας και αυτό το έργο έχει να κάνει με τις σχέσεις των ανθρώπων.

Έλενα: Έχει να κάνει απόλυτα με τις σχέσεις των ανθρώπων, αφού ο Σαρτρ ήταν Γάλλος υπαρξιστής, ο οποίος έκανε διατριβή και έβγαλε το απόφθεγμα «Κόλαση είναι οι άλλοι». Αυτή η παράσταση μου έδωσε τροφή για σκέψη, διότι έβαλα και το ερώτημα μέσα μου για το αν η κόλαση, μπορεί είναι και η απουσία των άλλων κάποιες φορές. Θεωρώ ότι, αυτό το έργο μου άφησε ένα πολύ θετικό στίγμα, αν και ο ρόλος μου ήταν πολύ σκοτεινός. Βίωσα το ρόλο και εξελίχθηκα σαν άτομο, γιατί είχε να κάνει με τον θάνατο και το πώς αντιλαμβανόμαστε την κόλαση και τον παράδεισο. Συμπέρανα λοιπόν, ότι εμείς διαμορφώνουμε την κόλαση και τον παράδεισο, σύμφωνα με τις σκέψεις μας .Το έργο «Κεκλεισμένων των θυρών» μου άφησε το στίγμα, ότι είμαστε οι επιλογές μας και το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν υπάρχει ζωή μετά το θάνατο, αλλά αν έχεις ζωή πριν τον θάνατο.

– Ένα απόσταγμα της φιλοσοφίας του Σαρτρ είναι ότι ο άνθρωπος είναι καταδικασμένος να είναι ελεύθερος και έρχεται αντιμέτωπος με τις πράξεις του, για τις οποίες φέρει αποκλειστική ευθύνη. Πώς το ερμηνεύεις αυτό και τί σημαίνει ελευθερία για σένα; Πιστεύεις ότι είμαστε πραγματικά ελεύθεροι;

Έλενα: Μπορούμε να είμαστε ελεύθεροι, αρκεί να έχουμε κατανόηση και να αντιλαμβανόμαστε ποιοί είμαστε. Όταν αγαπάς τον εαυτό σου με τα θετικά και τα αρνητικά του, δεν περιορίζεις, σέβεσαι και κατανοείς την ελευθερία και τις επιλογές των γύρω σου, τότε είσαι πραγματικά ελεύθερος. Ίσως η ελευθερία, είναι για μένα πάνω από την αγάπη ως έννοια, γιατί η ελευθερία σε βάζει σε μία κατάσταση που μπορείς να κατανοήσεις τους άλλους σε πολύ μεγάλο βαθμό, οπότε η οπτική σου πάει σε ανώτερο πνευματικό επίπεδο. Ο Σαρτρ έχει πολύ μεγάλη δόση αλήθειας στο ότι είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε ελεύθεροι, γιατί οι σκέψεις μας γίνονται πράξεις και οι πράξεις μας, μας φέρνουν πολύ κοντά στην ευτυχία ή στην δυστυχία. Αργά ή γρήγορα, ότι δώσεις θα πάρεις. Δεν πιστεύω στην τύχη, τίποτα δεν είναι τυχαίο.

– Τί σε συναρπάζει στο θέατρο ως θεατή και τί ως ηθοποιό;

Έλενα: Ως θεατής, θαυμάζω περισσότερο την αμεσότητα και την αλήθεια σε αυτό που βλέπω. Όταν δημιουργείται αλήθεια στο θέατρο, οι ηθοποιοί είναι άμεσοι και τους βγαίνει οργανικά και αρμονικά αυτό που κάνουν, το θαυμάζω πάρα πολύ. Το ίδιο βέβαια, βιώνω κι εγώ ως ηθοποιός και θαυμάζω πολύ περισσότερο την ενέργεια που δημιουργούμε μεταξύ μας οι ηθοποιοί πάνω στη σκηνή. Όλο αυτό, με βγάζει από τη ρουτίνα της καθημερινότητας και μου αυξάνει τη φαντασία.

27330104_1658602927558543_1884657218_o

Όταν αγαπάς τον εαυτό σου με τα θετικά και τα αρνητικά του, δεν περιορίζεις, σέβεσαι και κατανοείς την ελευθερία και τις επιλογές των γύρω σου, τότε είσαι πραγματικά ελεύθερος. Ίσως η ελευθερία, είναι για μένα πάνω από την αγάπη ως έννοια, γιατί η ελευθερία σε βάζει σε μία κατάσταση που μπορείς να κατανοήσεις τους άλλους σε πολύ μεγάλο βαθμό, οπότε η οπτική σου πάει σε ανώτερο πνευματικό επίπεδο.

– Ποιόν ρόλο που έχεις υποδυθεί ξεχωρίζεις και γιατί;

Έλενα: Επειδή μου αρέσει να ζω στο παρόν, ξεχωρίζω πιο πολύ τον ρόλο της «Miss Julia», διότι είναι ο πιο απαιτητικός, δύσκολος, αλλά και γοητευτικός ρόλος παράλληλα, που έχω υποδυθεί ποτέ! Βέβαια, ο κάθε ρόλος μου έχει δώσει πολλή τροφή για σκέψη, αλλά τώρα βιώνω και σκέφτομαι την Τζούλια, γιατί είναι ένα νέος κόσμος που μου έχει ανοιχτεί.

– Έχεις ανακαλύψει και την Έλενα μέσα από τον ρόλο της Τζούλιας, ή ενδεχομένως και από τους προηγούμενους ρόλους σου;

Έλενα: Από όλους τους ρόλους έχω πάρει θετικά και αρνητικά. Με έχουν απελευθερώσει αρκετά σαν άτομο. Οι ρόλοι αφήνουν τα «στίγματά» τους πάνω μου που τα κουβαλάω μαζί μου, αν και κάποια τα αποβάλω. Θεωρώ όμως, ότι η Τζούλια έχει αρκετές αποχρώσεις και μου αρέσει πολύ που την εξερευνώ.

– Ποιά στοιχεία του χαρακτήρα σου σε ξεχωρίζουν και γιατί;

Έλενα: Αυτό που με διακατέχει περισσότερο, είναι η ευαισθησία μου, γιατί εξετάζω πολύ τις ανθρώπινες συμπεριφορές γύρω μου. Είμαι αρκετά παρορμητική, γενναιόδωρη συναισθηματικά, μοναχική και πολύ δοτική. Μου αρέσει πολύ να μοιράζομαι τα συναισθήματά μου με άλλους και αγαπώ πολύ τους φίλους μου, τους οποίους θεωρώ πολύ σημαντικούς. Οι φίλοι μου, ίσως είναι το μόνο πράγμα που βάζω πάνω από την τέχνη. Εκτιμώ όλο και περισσότερο κάθε χρόνο, τις σχέσεις που έχω με τους ανθρώπους γύρω μου και με την οικογένειά μου.

– Μία ευχή για το τέλος που θα ήθελες να κάνεις;

Έλενα: Πραγματικά εύχομαι αφθονία σε οτιδήποτε μπορεί να ευχαριστήσει έναν άνθρωπο και σε όλες τις πτυχές της ζωής του. Αφθονία συναισθημάτων, πνεύματος και ύλης.

– Σε ευχαριστώ πολύ για αυτή την όμορφη συνέντευξη και εύχομαι να έχεις μία δυναμική, διαρκής και γεμάτη επιτυχίες στην πορεία στη ζωή σου! 

Ήθελα να δημιουργήσω μία νέα «δεσποινίς Τζούλια» και όχι να αναπαράγω την προσέγγιση μιας άλλης ηθοποιού, γιατί θεωρώ ότι θα ήταν άσχημο να δει ο θεατής κάτι το οποίο έχει ήδη δει. Μπήκα στη διαδικασία της δημιουργίας μιας άλλης Τζούλιας και την είδα με μία νέα, δική μου προσέγγιση, φέρνοντας το σώμα, τον λόγο και τη δική μου κατάσταση στην Τζούλια.

27145343_1657254711026698_1060797460_o

Συνέντευξη: Νίκος Γινάργυρος
Απομαγνητοφώνηση: Νίκος Γινάργυρος
Επιμέλεια: Μαρία Αγγέλου