Εύχομαι η γενική κατάσταση να είναι καλύτερη, ώστε ο πολιτισμός να πάει μπροστά γενικά. Τότε, θα δούμε πολύ καλά αποτελέσματα και στο θέατρο. Πρέπει να πιστεύουμε σε όλες τις καλές δυνάμεις και τα διαμάντια που είναι κρυμμένα κάτω από αυτή την δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε.

Συνέντευξη στον Λεωνίδα Ζέη

Συναντήσαμε την ηθοποιό Βάνα Παρθενιάδου στο φουαγιέ του θεάτρου «Αγγέλων Βήμα» και μιλήσαμε για την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστεί, η οποία ανεβαίνει σε πανελλήνια πρώτη, αλλά και για το επάγγελμα του ηθοποιού και το θέατρο εν γένει. Μία ηθοποιό, που έχουμε αγαπήσει όλοι μέσα από τους ρόλους της και το προσωπικό της ύφος και που ποτέ δεν απασχόλησε τα μέσα, παρά μόνο με την δουλειά της. Εμείς, μέσα από την κουβέντα μας, την γνωρίσαμε λίγο καλύτερα.

dsc_0094

Ως θεατή στην τέχνη, με ελκύει η αληθινή στιγμή, έστω κι αν αυτή είναι μόνο μία. Εκείνο το σημείο που βλέπεις και λες αυτό είναι «ΤΕΧΝΗ«. Ως ηθοποιό, με γοητεύει η αναμέτρηση με τα πολλά πρόσωπα και μέσω αυτού, η ανακάλυψη του εαυτού μου.

– Θα ήθελα να ξεκινήσουμε την κουβέντα μας από την παράσταση στην οποία πρωταγωνιστείτε, η οποία παρουσιάζεται σε πανελλήνια πρώτη και λέγεται «Με κάρυ και κύμινο«. Πείτε μας δύο λόγια για το έργο.

Β.Παρθενιάδου: Είναι ένα κοινωνικό δράμα, όχι όμως με την έννοια της τραγικότητας. Μία κοινωνική κομεντί, θα το λέγανε οι Γάλλοι. Είναι ένα θεατρικό στιγμιότυπο από την ιστορία μιας οικογένειας, όπου παρουσιάζεται μία αλληλουχία γεγονότων και όλα αυτά στην ατμόσφαιρα του Bollywood, διότι είναι αυθεντικά Ινδικό. Αυτό σημαίνει ότι έχει πολύ χορό και τραγούδι.

 Στην παράσταση αυτή, σας βλέπουμε να χορεύετε και να τραγουδάτε στους ρυθμούς του Bollywood. Ήταν αυτό μία πρόκληση για εσάς;

Β.Παρθενιάδου: Ήταν μία πρόκληση για μένα, αν και ασχολούμαι με τον χορό και την κίνηση μέσα από το θέατρο, στο να το εντάξω μέσα στην παράσταση, γιατί μου έχει συμβεί σπάνια, να χρειαστεί να υπάρξω χορευτικά και τραγουδιστικά σε μία παράσταση για τόσο μεγάλη διάρκεια. Είναι όμως, πολύ διασκεδαστικό όλο αυτό και περνάω όμορφα. Το ίδιο ελπίζω και οι θεατές.

 Είστε η πρώτη ηθοποιός που επικοινωνείτε αυτή την ηρωίδα στην Ελλάδα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε λιγάκι γι΄ αυτή την γυναίκα;

   Β.Παρθενιάδου: Είναι μια γυναίκα πολύ δυνατή, παρόλο που στο τέλος αποκαλύπτεται κάποιο σοβαρό πρόβλημα στην υγεία της. Είναι αρκετά έξυπνη και οξυδερκής, πολύ καλή στο να χειρίζεται τις υποθέσεις της ζωής. Με λίγα λόγια πολύ ενδιαφέρουσα. Τουλάχιστον, έτσι την είδα εγώ μέσα από το κείμενο του συγγραφέα.

 

kariΠαίρνοντας ως αφορμή την ηρωίδα που ενσαρκώνετε, θα ήθελα να μου πείτε, αν και εσείς θεωρείτε ότι, η αρρώστια παίζει καταλυτικό ρόλο στην ζωή ενός ανθρώπου, ώστε να τον κάνει να αποκαλύπτεται και να λέει όλα του τα μυστικά.

Β.Παρθενιάδου: Στην ζωή ναι. Στο συγκεκριμένο έργο, δεν νομίζω ότι συμβαίνει αυτό. Δηλαδή, ναι μεν συμβαίνει, αλλά το θέμα δεν είναι ότι το αποκαλύπτει σε αυτή την φάση της ασθένειας, γιατί και η ασθένεια είναι λίγο συμβολική ως προς το νόημα του έργου. Έχει σχέση με την μνήμη, καθώς το έργο θέλει να μας πει κάτι για την μνήμη μας  -Ότι ξεχνάμε κάποια πράγματα, που δεν θα έπρεπε.

Όσον αφορά όμως την ζωή, πράγματι συμβαίνει αυτό. Όταν αισθανθούμε ότι δεν είμαστε καλά και ότι θα φύγουμε από την ζωή, θέλουμε να ξεκαθαρίσουμε τους λογαριασμούς μας και να είμαστε εντάξει απέναντι σε όλους.

– Κάπου εδώ θα ήθελα να αναφέρουμε τους συντελεστές της παράστασης.

Β.Παρθενιάδου: Το έργο μετέφρασε η κα. Μαργαρίτα Δαλαμάγκα, στην συνέχεια ανέλαβε να το σκηνοθετήσει ο Αυγουστίνος Ρεμούνδος, ο οποίος παίζει και ως ηθοποιός. Παίζουν ακόμα, ο Γιάννης Καλατζόπουλος που είναι ένας αγαπημένος συνάδερφος, η Στέλλα Δρογγίτη, η Σίσσυ Ιγνατίδου και η Μάτα Μάρρα, η οποία έχει επιμεληθεί και όλες τις χορογραφίες της παράστασης. Τα σκηνικά και κοστούμια ανέλαβε η Τόνια Αβδελοπούλου και βοηθός σκηνοθέτη ήταν η Νίνα Ντούνη.

Θα ήθελα τώρα να μου μιλήσετε λίγο για εσάς. Διότι, ενώ σας ξέρουμε αρκετά χρόνια, γνωρίζουμε ελάχιστα πράγματα για την ζωή σας. Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με το θέατρο. Ήταν η πρώτη σας επιλογή;

Β.Παρθενιάδου: Είχα πάντα καλλιτεχνικές επιθυμίες και ανησυχίες, αλλά δεν αποφάσιζα να ασχοληθώ με αυτό, καθώς θεωρούσα ότι ήταν πολύ δύσκολο να επιβιώσω μέσω της τέχνης. Έτσι, ακολούθησα έναν άλλο δρόμο και βρέθηκα να σπουδάζω κτηνιατρική στην Θεσσαλονίκη, μέχρις ότου βρέθηκε μπροστά μου ένα ζωντανό περιστέρι, το όποιο έπρεπε να ανοίξουμε στα δύο και να μελετήσουμε το εσωτερικό του. Τότε είπα ότι, αυτή η δουλειά δεν είναι για μένα και κάπως έτσι βρέθηκα ξανά στην Αθήνα και έδωσα εξετάσεις στην σχολή του Θεάτρου Τέχνης. Έκτοτε, όλα πήραν τον δρόμο τους.

– Στο θέατρο ονειρεύεστε ρόλους;

Β.Παρθενιάδου: Νομίζω ότι, ένας ηθοποιός πάντα ονειρεύεται ρόλους. Αυτό το λέω με την έννοια ότι, στην καθημερινή μας ζωή αλλάζουμε καταστάσεις και αυτό μας θυμίζει συνεχώς πρόσωπα γιατί για τον ηθοποιό οι ρόλοι είναι πρόσωπα. Αλλά αυτό δεν σημαίνει, ότι όσο δεν παίζει αυτούς τους ρόλους, δεν μπολιάζει αυτή του την επιθυμία, στους ρόλους που του εμφανίζονται.

– Τι σας ελκύει στο θέατρο ως «θεατή« και τι ως «ηθοποιό«;

Β.Παρθενιάδου: Ως θεατή στην τέχνη, με ελκύει η αληθινή στιγμή, έστω κι αν αυτή είναι μόνο μία. Εκείνο το σημείο που βλέπεις και λες αυτό είναι «ΤΕΧΝΗ«. Ως ηθοποιό, με γοητεύει η αναμέτρηση με τα πολλά πρόσωπα και μέσω αυτού, η ανακάλυψη του εαυτού μου.

_dsc8072

Η Ίντιρα Γκάντι είχε πει: «Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: Αυτοί που κάνουν την δουλειά και αυτοί που παίρνουν την δόξα. Καλύτερα να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία, γιατί εκεί υπάρχει λιγότερος ανταγωνισμός». Θεωρώ ότι αυτό για έναν νέο ηθοποιό είναι πολύ χρήσιμο.

Υπήρξαν ρόλοι που σας έκαναν καλύτερο άνθρωπο;

B.Παρθενιάδου: Θέλω να πιστεύω πως ναι. Όχι απαραίτητα οι καλοί άνθρωποι που μπορεί να έπαιξα, αλλά και οι κακοί. Νομίζω ότι, την μεγαλύτερη εξέλιξη την προκαλεί η αναμέτρηση.

– Πως είναι να είστε ηθοποιός, στην Ελλάδα της κρίσης;

Β.Παρθενιάδου: Είναι κάπως δύσκολο, γιατί είσαι υποχρεωμένος να κάνεις και άλλα πράγματα εκτός του θεάτρου για να επιβιώσεις. Κάνοντας άλλα πράγματα, στερείς χρόνο από την δουλειά σου και την εξέλιξη σου.

– Μιας και θίξαμε την δυσκολία του επαγγέλματος, τι θα συμβουλεύατε ένα νέο παιδί που θέλει να ασχοληθεί με το θέατρο;

Β.Παρθενιάδου: Να έχει μεγάλη συγκέντρωση και να μελετάει συστηματικά σε όλα τα επίπεδα. Να εξασκεί την παρατηρητικότητα του και να προσπαθεί να έρχεται κάθε μέρα κοντά στον στόχο του. Εδώ θα ήθελα να πω κάτι, που είπε κάποτε η Ίντιρα Γκάντι και πιστεύω πως έχει σχέση με αυτό που συζητάμε: «Υπάρχουν δύο είδη ανθρώπων: Αυτοί που κάνουν την δουλειά και αυτοί που παίρνουν την δόξα. Καλύτερα να ανήκεις στην πρώτη κατηγορία, γιατί εκεί υπάρχει λιγότερος ανταγωνισμός».  Θεωρώ ότι αυτό για έναν νέο ηθοποιό είναι πολύ χρήσιμο.

– Στην τηλεόραση έχετε κάνει επιλεγμένες εμφανίσεις και οι ρόλοι σας ήταν αρκετά χαρακτηριστικοί. Τα τελευταία χρόνια απέχετε από την τηλεόραση. Είναι μία συνειδητή επιλογή ή συμβαίνει λόγω της κρίσης ;

Β.Παρθενιάδου: θα έλεγα και τα δύο. Η αλήθεια είναι πως πλέον οι καλές δουλειές είναι σπάνιες. Το τηλέφωνο μου χτυπάει ακόμα για δουλειές, αλλά σε μικρότερη συχνότητα από όσο παλιά και συνήθως για δουλειές που δεν με συγκινούν.

– Τελειώνοντας, θα ήθελα να κάνετε μία ευχή για το θέατρο στην χώρα μας.

Β.Παρθενιάδου: Εύχομαι η γενική κατάσταση να είναι καλύτερη, ώστε ο πολιτισμός να πάει μπροστά γενικά. Τότε, θα δούμε πολύ καλά αποτελέσματα και στο θέατρο. Πρέπει να πιστεύουμε σε όλες τις καλές δυνάμεις και τα διαμάντια που είναι κρυμμένα κάτω από αυτή την δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε.

Στιγμιότυπο από την συνέντευξη

Στιγμιότυπο από την συνέντευξη

– Ευχαριστούμε πολύ την κα. Βάνα Παρθενιάδου για την όμορφη συνέντευξη που μας παραχώρησε, καθώς και τον Νεκτάριο Κωνσταντινίδη και το θέατρο «Αγγέλων Βήμα« που μας φιλοξένησε.

Λεωνίδας Ζέης

Λεωνίδας Ζέης

Ονομάζομαι Λεωνίδας Ζέης, είμαι απόφοιτος της δραματικής σχολής 'ΒΕΑΚΗ', καθώς και του τμήματος Δημόσιας Υγιεινής του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος της Αθήνας. Συχνά παρακολουθώ σεμινάρια που αφορούν το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχω κάνει μαθήματα σύγχρονου χορού, τραγουδιού καθώς και σωματικού θεάτρου. Αγαπώ πολύ το ραδιόφωνο και παλιότερα έκανα τις δικές μου εκπομπές σε έναν ιντερνετικό σταθμό. Στον ελεύθερο χρόνο μου διαβάζω, πηγαίνω βόλτες στο κέντρο της πόλης και παίζω ερασιτεχνικά μπουζούκι. Μέσα από το θέατρο νιώθω ότι μπορώ να εκφράζομαι και να ονειρεύομαι , καθώς και να απαντώ σε πολλά ερωτήματα που αφορούν εμένα.
Λεωνίδας Ζέης