Υπάρχουν άνθρωποι που περνούν από τη ζωή μας και αφήνουν πίσω τους κάτι περισσότερο από ένα όνομα. Αφήνουν τραγούδια, στιγμές, αναμνήσεις. Και ο Δημήτρης Κόκοτας είναι σίγουρα ένας από αυτούς. Ένας σεμνός, ευγενικός και ταπεινός άνθρωπος πάνω απ’ όλα, ένας εξαιρετικός καλλιτέχνης.

Έφυγε πρόσφατα από τη ζωή σε ηλικία 57 ετών, έχοντας αφήσει το δικό του ξεχωριστό αποτύπωμα στο ελληνικό τραγούδι. Ένα αποτύπωμα που, για πολλούς από εμάς, είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τη δεκαετία του ’90 — μια εποχή που τα τραγούδια ακούγονταν δυνατά στα ραδιόφωνα, στις κασέτες, στα CD, στα νυχτερινά μαγαζιά και στις παρέες.

Ο Δημήτρης Κόκοτας δεν χρειάστηκε να μείνει απλώς «ο γιος του Σταμάτη Κόκοτα». Είχε ένα πολύ δύσκολο όνομα να κουβαλήσει, αλλά κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του πορεία.

Το 1994 ήρθαν οι «Διαδόσεις», ο πρώτος προσωπικός του δίσκος σε μουσική και στίχους του Φοίβου. Τραγούδια όπως τα «Διαδόσεις», «Αυτά τα χείλια», «Άντε γεια μας» και «Κι αν σ’ αγαπώ» έγιναν γρήγορα γνωστά και ο δίσκος έγινε χρυσός.

Και μετά ήρθε η «Συνείδηση».

Το 1995 ο Δημήτρης Κόκοτας γνώρισε ακόμη μεγαλύτερη επιτυχία. «Γιατί με τυραννάς», «Πολύ καλή για να ’σαι αληθινή», «Κι άσε να λένε», «Συνείδηση», «Ανεμώνα». Ένα άλμπουμ που ξεπέρασε τις 60.000 πωλήσεις και έγινε πλατινένιο.

Το 1997 ακολούθησε η «Αχαριστία», η τελευταία συνεργασία του με τον Φοίβο και, σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η μεγαλύτερη εμπορική επιτυχία της καριέρας του, ξεπερνώντας τις 80.000 πωλήσεις. Και έναν χρόνο αργότερα, το 1998, ήρθε το «Για μένα», σε συνεργασία με τον Νίκο Καρβέλα, ένας ακόμη πλατινένιος δίσκος.

Ήταν, λοιπόν, πολλά περισσότερα από μια «φωνή των ’90s». Ήταν ένας τραγουδιστής που κατάφερε μέσα σε λίγα χρόνια να αποκτήσει τη δική του ταυτότητα και να συνδέσει τη φωνή του με μια ολόκληρη εποχή.

Και εδώ υπάρχει κάτι που προσωπικά θα ήθελα να πω.

Για μένα, ο Δημήτρης Κόκοτας ήταν καλύτερος τραγουδιστής από τον πατέρα του.

Αυτό δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο τον Σταμάτη Κόκοτα. Το αντίθετο. Ο Σταμάτης ήταν ένας σπουδαίος λαϊκός τραγουδιστής, με τεράστια πορεία και τραγούδια που έχουν περάσει στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού. Ο Δημήτρης, όμως, είχε κάτι που με άγγιζε περισσότερο. Μια διαφορετική χροιά, έναν δικό του τρόπο να ερμηνεύει και να μεταφέρει το συναίσθημα. Ίσως τελικά να μην έχει τόση σημασία ποιος ήταν «καλύτερος». Πατέρας και γιος έγραψαν τη δική τους ιστορία, ο καθένας στη δική του εποχή.

Και τώρα είναι ξανά μαζί.

Υπάρχει, βέβαια, και μια σκέψη που δεν μπορεί να λείπει από ένα τέτοιο αφιέρωμα.

Σήμερα, στην εποχή των social media, πολλές φορές οι άνθρωποι αποκτούν ξανά την προσοχή μας όταν φύγουν από τη ζωή. Για λίγες ημέρες βλέπουμε παντού φωτογραφίες, τραγούδια, αναμνήσεις και λόγια αγάπης. Μετά η επικαιρότητα προχωρά και όλα επιστρέφουν στους γρήγορους ρυθμούς τους.

Ίσως, όμως, αξίζει να θυμόμαστε τους ανθρώπους και όσο είναι ακόμη εδώ.

Να ακούμε τα τραγούδια τους όταν μπορούν ακόμη να τα ακούσουν κι εκείνοι. Να τους λέμε ότι μας άγγιξαν. Να τους δίνουμε την αγάπη και την αναγνώριση που τους αξίζει, όχι μόνο όταν η απουσία τους μάς το επιβάλλει.

Γιατί ο Δημήτρης Κόκοτας δεν είναι μόνο η είδηση της ημέρας που έφυγε.

Είναι οι «Διαδόσεις», η «Συνείδηση», η «Αχαριστία», το «Για μένα» η  «Αμαρτωλή» και τόσα ακόμη τραγούδια που έμειναν πίσω.

Είναι οι αναμνήσεις μιας εποχής.

Είναι μια φωνή που για όσους την αγαπήσαμε δεν σταματά να ακούγεται.

Και κάπου εκεί, δίπλα του, είναι πλέον και ο Σταμάτης.

Πατέρας και γιος.

Μαζί ξανά.

Και εμείς θα τους θυμόμαστε μέσα από τα τραγούδια τους.

Σπύρος Καλαματιανός

Σπύρος Καλαματιανός

Με πολυετή παρουσία στα ΜΜΕ και στις δημόσιες σχέσεις & σε χώρους της μόδας των καλλιτεχνών, των τεχνών, των πολεμικών τεχνών καθώς και του αθλητισμού, με σπουδαίες συνεντεύξεις στο ενεργητικό του, ήρθε στην μεγάλη παρέα του kallitexnes.gr
Σπύρος Καλαματιανός

Latest posts by Σπύρος Καλαματιανός (see all)