Έχοντας δει πέρσι το έργο « Ταιριάζει το πένθος στην Ηλέκτρα;» από τον Κωνσταντίνο Κυριακού και την Κατερίνα Μπιλάλη, ήταν πραγματική πρόκληση να παρακολουθήσω την παράστασή τους «Nora, the hell’s house” στο θέατρο bios. Κι όχι μόνο δεν απογοητεύτηκα, Το αντίθετο μάλιστα. Την πρώτη μου, ενθουσιώδη αντίδραση, την είχα μόλις αντίκρυσα τη σκηνή.
Το εξπρεσιονιστικό σκηνικό, με έβαλε με συνοπτικές διαδικασίες, στο δυστοπικό περιβάλλον που επιβίωναν τόσους αιώνες, οι γυναίκες της πόλης, κάτω απ’ το «προστατευτικό» πέπλο της πατριαρχίας. Το κλουβί δεν είναι η φυλακή της καρδερίνας αλλά, η ελευθερία της να χαίρεται με όσα ικανοποιούν τον σύντροφό της και κατ’ επέκταση την κοινωνία που εκείνος, έπλασε. Ένα σκηνικό, (Κατερίνα Τσακότα) χωρίς προοπτική αλλαγής, εξ αρχής “λιτά” επιθετικό, χωρίς έντονο φωτισμό (Λέων Εσκενάζη) και το μόνο χρώμα, οι μικροί led ράβδοι γύρω απ’ τα στυλώματα του κλουβιού. Που ανάβουν, μόνο, τις στιγμές που η ηρωίδα αποκόβεται από τον κόσμο που την περιβάλει και φωτίζει τις δικές της εσωτερικές στιγμές.
Κρόγκσταντ -Γιώργος Κασαπάκης, Τόρβαλντ – Κωνσταντίνος Κυριακού,
Το έργο «Nora: The Hell’s House» είναι εμπνευσμένο από το έργο «Νόρα ή Το Κουκλόσπιτο» του Χένρικ Ίψεν. Αλλά όχι μόνο. Μετατρέπεται σε έναν δημιουργικό διάλογο με τον “Φάουστ” του Γκαίτε . Δημιουργώντας μια πραγματική σύνδεση αλλά και ταυτόχρονα, διαπερασμένη από το χρόνο. Η πραγματικότητα που εκτυλίσσεται επί σκηνής, συνυπάρχει με μια δεύτερη, μεταφυσική, πραγματικότητα. Αυτό λειτουργεί ως γέφυρα για να δομηθεί πάνω στις απαιτήσεις ενός δολοπλόκου μυαλού, το θεμέλιο της γνώσης που φέρνει την επιλογή.
Ο Μεφιστοφελής με τη μορφή του Κρόγκσταντ, Γιώργος Κασαπάκης, θα μπορούσε να είναι ο Προμηθέας της Ελλάδας, ή ο Ένκι της Μεσοποταμίας, ή ο Οντίν της Σκανδιναβίας που συχνά έφερνα σε σύγκρουση τα συμφέροντα των «θεών» προκειμένου να διδάξουν τη γνώση. Παρουσιάζεται μια νέα οπτική του γνωστού ρόλου: γίνεται η αιτία να αποκαλυφθεί η αλήθεια και να ωθήσει τους ήρωες στη δράση. Ο Ηθοποιός, πειστικός στο ρόλο του, χωρίς να είναι τρομακτικός, εμφανίζει περισσότερο την αγωνιώδη πλευρά της απελπισίας του, παρά μια διαβολική, εγωιστική, συμπεριφορά.
Νόρα, Κατερίνα Μπιλάλη
Η Νόρα, Κατερίνα Μπιλάλη – η γυναίκα, η σύζυγος, η μητέρα – είναι «άνθρωπος» όμως δεν μπορεί, απλώς, να το απολαμβάνει ως δεδομένο δικαίωμα. Πρέπει να παλέψει κι αυτό, απαιτεί συνεχή υπευθυνότητα, θυσία και επαγρύπνηση Μέσα από διαλόγους που μοιάζουν συμφωνημένοι και απαραβίαστοι, εμφανίζονται πύρινες διαπιστώσεις με κύρια εκείνη, “πως η πραγματική ελευθερία δεν είναι δωρεάν”.
Η ηθοποιός, διείσδυσε πραγματικά στο ρόλο, μετέδωσε με εξαιρετική αλήθεια, όλη την κλιμάκωση της μετάλλαξής της – από την πειθήνια αγαπημένη μέχρι τον πόνο της αλλαγής, τη συνειδητοποίηση των καταστάσεων και το φόβο του άγνωστου .
Ο Τόρβαλντ, Κωνσταντίνος Κυριακού, είναι το κυρίαρχο αρσενικό του σπιτιού – της κοινωνίας. Ο πατριάρχης. Η αρσενική κεφαλή της οικογένειας. Το στήριγμα, η ενθάρρυνση ή η επίπληξη. Και ναι, επιπλήττει τη σύζυγό του χαριτωμένα και παιχνιδιάρικα για τυχόν «μικρά παραπτώματα», αποκαλώντας την πότε “σκιουράκι” του και πότε “καρδερινούλα” του. Άραγε είναι χαριτωμένα υποκοριστικά ή η ισχύς και η επιβολή που ασκεί, πάνω της; Με μια πιο προσεκτική ματιά, αυτή η παρομοίωσή της με μικρά χαριτωμένα ζωάκια, σαν να της αφαιρεί, κάτι από την ανθρώπινη υπόστασή της. Ο ηθοποιός, ξετύλιξε με μαεστρία την απαξιωτική του στάση του προς τη Νόρα, ντυμένος – χωρίς να ξεφύγει στιγμή – με τη στολή του φροντιστή – κηδεμόνα. Γι’ αυτό ήταν απόλυτα συνεπής στη δύσκολη αλλαγή του από στοργικός σύζυγος σε σκληρό δικαστή, μέσα σε λίγες στιγμές. Αποδεικνύοντας στον θεατή ότι η αγάπη του του ήρωα ήταν πάντα μια μορφή ιδιοκτησίας.
Ανασυγγραφή – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κυριακού
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κατερίνα Μπιλάλη
Η Νόρα στο έργο «Nora: The Hell’s House» απ’ την πρώτη στιγμή όσο πρόσχαρη κι αν είναι δε σου δίνει την εντύπωση της επιφανειακής ή υποτακτικής συζύγου. Σε κάθε κίνησή της, σε κάθε λόγο της, υπάρχει μια ενόχληση, μια δυσκολία που ούτε κι η ίδια καταλαβαίνει. Αν η Νόρα του Ίψεν, εξακολουθεί να θεωρείται μια “ανοιχτή πληγή” για τη γυναίκα του 21ου αιώνα, θίγοντας ζητήματα γυναικείας χειραφέτησης και ταυτότητας… η ανα – συγγραμένη Νόρα του Κωνσταντίνου Κυριακού, μεταμορφώνεται σε μια συγκλονιστική γυναίκα που συνειδητοποιεί τη δύναμή της και την ανάγκη για αυτογνωσία. Έξοχες ερμηνείες, έξυπνα σκηνικά – κοστούμια και φωτισμοί που δένουν αρμονικά µε το χώρο και το συναίσθημα.
Σχεδιασμός αφίσας: Πένια Παππά
Ταυτότητα Παράστασης
Που: Πειραιώς 84, Αθήνα 104 35, 21 0342 5335
Πότε: 5.3.2026 έως 5.4.2026 (Πέμπτη, Παρασκευή, Σάββατο, Κυριακή)
Διάρκεια: 85΄ (χωρίς διάλειμμα)
Τιμή Εισιτηρίου: 18€ (γενική είσοδος), 12€ (μειωμένο), 8€ (ατέλειες ηθοποιών, σκηνοθετών)
Προπώληση: Στο ταμείο του θεάτρου & https://bios.gr/bios/tickets/event.php?id=266
Συντελεστές
Ανασυγγραφή – Σκηνοθεσία: Κωνσταντίνος Κυριακού
Καλλιτεχνική Επιμέλεια: Κατερίνα Μπιλάλη
Σκηνικά – Κοστούμια: Κατερίνα Τσακότα
Σχεδιασμός φωτισμών: Λέων Εσκενάζη
Χορογραφίες – Κινησιογραφία: Κάλλια Θεοδοσιάδη
Μουσική επιμέλεια: Κωνσταντίνος Κυριακού
Βοηθός σκηνοθέτη: Κάλλια Θεοδοσιάδη
Φωτογραφίες: Φανή Τουμπουλίδου
Video: Νικήτας Χάσκας
Σχεδιασμός αφίσας: Πένια Παππά – [βιβλιοτεχνία]
Επικοινωνία – Προβολή: Βάσω Σωτηρίου – We Will
Παραγωγή: «THEARTES» Α.Μ.Κ.Ε.
Παίζουν: Κατερίνα Μπιλάλη, Κωνσταντίνος Κυριακού, Γιώργος Κασαπάκης.
Φωτεινή Βαμβούκη
Latest posts by Φωτεινή Βαμβούκη (see all)
- Είδαμε “Το Σημειωματάριο” στη Θεατρική Σκηνή του Αντώνη Αντωνίου - 31 Μαρτίου 2026
- Είδανε την παράσταση «Nora, the hell’s house” στο θέατρο Bios - 26 Μαρτίου 2026
- Οικογένεια Άνταμς – Το μιούζικαλ, στο θέατρο ΒΕΜΠΟ, σε σκηνοθεσία Θέμις Μαρσέλου - 26 Φεβρουαρίου 2026
Καμία κριτική