Ο… αειθαλής τραγουδιστής θυμήθηκε όλα τα στάδια της καριέρας του, σχολίασε τη φετινή Eurovision και την ιταλική νίκη, μίλησε για τα λάθη και τις ίντριγκες του 1977 και αποκάλυψε τα… καψώνια των μουσικών του, για να γίνει Ολυμπιακός!
Τη… συνέντευξη της ζωής του παραχώρησε στον ραδιοφωνικό σταθμό ΘΕΜΑ 104,6 και τους «Τρεις ΘΕΜΑτοφύλακες», Δημήτρη Τυχάλα, μιχάλη Μουσελίμη και Βασίλη Αναστασόπουλο, ο αγαπημένος και διαχρονικά επιτυχημένος τραγουδιστής, Πασχάλης Αρβανιτίδης.

Από την Eurovision του 1977 και το «Μάθημα Σολφέζ» σε μουσική του Γιώργου Χατζηνάσιου και σε στίχους της Σέβη Τηλιακού, μέχρι την Eurovision του σήμερα και την ιταλική νίκη, από τα χρόνια με τους Olympians μέχρι το θρυλικό «On the Rocks» στη Βάρκιζα και την περιοδεία που σχεδιάζει για τα 55 χρόνια του στην ελληνική μουσική, ο Πασχάλης μίλησε για όλους και για όλα.

Ακολουθούν ορισμένα από τα πιο χαρακτηριστικά αποσπάσματα της συνέντευξης:

– Για την πιο πρόσφατη επιτυχία του, με τίτλο «Ή εσύ ή εγώ»:
«Το μυστικό βρίσκεται στον σεβασμό προς το κοινό που αγαπάει τα τραγούδια μου. Έχω υποχρέωση να είμαι σωστός. Προσέχω για να έχω και αγαπάω για να έχω».

– Για την Eurovision:
«Η Eurovision είναι παγκόσμια σημαντική. Τι πλάκα που είχε η Αγγλία φέτος. Δεν θα έπρεπε να προσέξει τι να στείλει, για να μην γίνει ρεζίλι παγκοσμίως; Δεν μπορείς να σνομπάρεις ένα γεγονός που το βλέπει τόσος κόσμος. Η Eurovision τείνει να γίνει παγκόσμια, ένα είδος Ολυμπιακών μουσικών αγώνων. Η μουσική ενώνει, δεν διχάζει».

– Για τη φετινή διοργάνωση στο Ρότερνταμ:
«Μόλις άκουσα το ιταλικό, στο χαρτί μου σημείωσα: πρώτο. Είχε λίγο από ροκ γκρουπ της δεκαετίας του ‘70 και του ‘80. Είχαν γοητεία όλα τα παιδιά του συγκροτήματος. Είχε και στοιχεία σημερινά, με πολλούς στίχους, ακόμα και με στοιχεία ραπ αν θέλετε. Είχε δύναμη, παλμό, ένταση. Μας εξέφρασε όλους, το είχαμε ανάγκη. Το κοινό ψήφισε τα τραγούδια που είχαν λαϊκό έρεισμα. Όχι ότι οι κριτικοί έπεσαν πολύ έξω…».

– Για το σύστημα της ψηφοφορίας:
«Είναι πολύ καλό το σύστημα να ψηφίζουν οι επιτροπές και το κοινό. Στην εποχή μας ήταν μόνο οι επιτροπές. Κι αυτό είναι μέσα στο παιχνίδι, να στηρίζει η μία χώρα την άλλη. “Ερεθίζουν” το κουτσομπολιό. Κι αυτό είναι πολύ καλό. Το μετά έχει το ενδιαφέρον. Ή το πριν. Είναι καλό να το συζητάμε».

– Για τις εμφανίσεις της Έλενας Τσαγκρινού και της Στεφανίας Λυμπερακάκη:
«Το τραγούδι της Κύπρου στηρίχτηκε στο ρεφρέν, ήταν εξαιρετική εμφάνιση. Σου μένει το “El Diablo”, θα κάνει εμπορική επιτυχία. Το ελληνικό κομμάτι μου άρεσε περισσότερο, το υποστήριξε πάρα πολύ καλά».

– Για το μυστικό της επιτυχίας:
«Το “μυστικό” είναι να επιλέγουμε πάντα ένα τραγούδι που θα το πιστεύουν οι Έλληνες. Όλη η Ελλάδα είχε κλειστεί μέσα να δει το “Μάθημα Σολφέζ”. Να δώσει πολύ μεγάλη προσοχή η ΕΡΤ, να είναι προσεγμένο το τραγούδι. Πρέπει η τελική εμφάνιση να είναι άψογη».

– Για την Eurovision στο Λονδίνο το 1977:
«Το 1977 υπήρχαν δύο λάθη, δεν ξέρουμε αν ήταν τυχαία. Έστησαν λάθος τα μικρόφωνα, έβαλαν τον Ρόμπερτ (σ.σ. Ουίλιαμς) ξεχωριστά. Από το ξεκίνημα μέχρι τη μέση του τραγουδιού ο ήχος ήταν στο 70%. Λες και κάποιος χαμήλωσε την ένταση. Βεβαίως υπήρχαν ίντριγκες. Κάποιοι το σχολίασαν μετά. Ήταν σοκ που δεν είχαμε τις αποστάσεις που θέλαμε, για να πετύχει η χορογραφία μας. Θα φτάναμε στην 3η, τη 2η, γιατί όχι στην πρώτη θέση; Μας λείπει η Μαριάννα (σ.σ. Τόλη και μας πονάει που μας λείπει».

– Προσπάθησε να ξαναπάει στην Eurovision;
«Την επόμενη χρονιά έστειλα ένα τραγούδι, την “Τρομπέτα”, αλλά δεν πέρασε. Έκτοτε, δεν επιχείρησα ξανά να πάω στην Eurovision, αλλά την παρακολουθώ πάντα. Είναι πολύ μεγάλο φεστιβάλ, είναι πανηγύρι μουσικής, όχι πανηγυράκι. Ποτέ δεν σκέφτηκα να τραγουδήσω για άλλη χώρα».

– Για την προσωπική του διαδρομή στην εγχώρια μουσική σκηνή:
«Η αγάπη για τη μουσική με έσπρωξε να κάνω τρία συγκροτήματα. Με βοήθησε και το ταλέντο να γράψω τραγούδια που ακούγονται μέχρι σήμερα, τον “Τρόπο”, το “Σχολείο”. Το ακούνε ακόμα και πιτσιρίκια. Έκανε επανάσταση, έβαλε τα θεμέλια της ελληνικής ποπ μουσικής. Θα κάνω περιοδεία για τα 55 χρόνια της ελληνικής ποπ μουσικής και τα 55 χρόνια τα δικά μου στο τραγούδι. Στα 200 χρόνια από την Επανάσταση του 1821, διεκδικώ ένα τέταρτο ελληνικής ποπ μουσικής!

– Για την τεράστια επιτυχία του στο «On the Rocks» στη Βάρκιζα, από το 1986 έως το 1996:
«Κάτι δεν μου πήγαινε καλά στα προγράμματα που συνεργαζόμουν μέχρι τότε. Σκέφτηκα την ψυχολογία του πελάτη. Ήθελα να αφουγκράζομαι τη διάθεση του θαμώνα ακόμα και την ώρα του λογαριασμού. Έκανα μελέτη στο τι πρέπει να ακούγεται σε ένα κέντρο διασκέδασης. Ερχόμουν σε κόντρα με συνεργάτες και συναδέλφους».

– Για τους ποπ σταρ του σήμερα:
«Μακάρι να δίδαξα κάτι στους σημερινούς ποπ σταρ. Είναι πολύ σημαντικό να ξέρει κανείς πού τραγουδάει και να προσαρμόζει το πρόγραμμά του ανάλογα. Πρέπει να ψυχολογείς τον κόσμο, το τι θέλει. Οι τραγουδιστές πρέπει να έχουν στο μυαλό τους ότι ο κόσμος τους αγαπάει για τα τραγούδια τους και όχι για τα… άλλα τους. Δεν σταμάτησα ποτέ να τραγουδάω μπροστά σε κοινό. Όπου μας καλούν και μας αγαπούν, πηγαίνουμε. Είμαστε συνέχεια σε κίνηση».

– Για το ποδόσφαιρο:
«Δεν ήμουν ποτέ φίλαθλος. Με τράβηξε η μουσική. Ήμουν Δόξα Δράμας επειδή γεννήθηκα στο Δοξάτο, έγινα ΠΑΟΚ όταν πήγα στη Θεσσαλονίκη, ο Κούδας ήταν γείτονάς μου. Στην Αθήνα έγινα Ολυμπιακός, γιατί ήταν οι μουσικοί μου Ολυμπιακοί και, αν δεν γινόμουν κι εγώ, δεν μου έπαιζαν τα τραγούδια!».

Πηγή : protothema.gr

Σπύρος Καλαματιανός

Σπύρος Καλαματιανός

Με πολυετή παρουσία στα ΜΜΕ και στις δημόσιες σχέσεις & σε χώρους της μόδας των καλλιτεχνών, των τεχνών, των πολεμικών τεχνών καθώς και του αθλητισμού, με σπουδαίες συνεντεύξεις στο ενεργητικό του, ήρθε στην μεγάλη παρέα του kallitexnes.gr
Σπύρος Καλαματιανός