Oι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

H τραγουδίστρια Άννα Κατσούλη, μας παραθέτει με ιδιαίτερη ευαισθησία, ενσυναίσθηση και πανέξυπνο χιούμορ τις σκέψεις της σχετικά με όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Την ευχαριστούμε θερμά για τις απαντήσεις της και της ευχόμαστε ολόψυχα καλή συνέχεια στην καλλιτεχνική της πορεία!

Τώρα που οι μέρες της καραντίνας βρίσκονται (επιτέλους) σε αντίστροφη μέτρηση, πόσες ημέρες έχετε τελέσει υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

– Υποθέτω ότι διανύω τον δεύτερο μήνα-μου φαίνεται απίστευτο, τώρα που το γράφω!- και απαντώ κατά προσέγγιση, γιατί έχασα από νωρίς το μέτρημα των ημερών. Προσωπικά βίωσα μια γκάμα από συναισθήματα, όπως οι περισσότεροι, νομίζω. Στην αρχή, μια χαλαρή διάθεση, προσαρμόστηκα πολύ γρήγορα στην ιδέα και προσπαθούσα να αξιοποιώ δημιουργικά το χρόνο μου. Στη συνέχεια η ανησυχία κι ο εκνευρισμός εντάθηκαν, ειδικά όταν σκεφτόμουν το θέμα “δουλειά”. Τώρα, πλησιάζοντας να βγούμε απ’ το τούνελ, είμαι ακόμη διστακτική γιατί όλοι, σε εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, κινούμαστε πειραματικά μέσα σ ‘ένα αβέβαιο χάος, όμως σίγουρα νιώθω πιο αισιόδοξη, καθώς με την άρση των μέτρων θα ξεκινήσω τη δημιουργία του νέου single τραγουδιού μου και τα γυρίσματα για το ομώνυμο βίντεο κλιπ!Αυτό το γεγονός ήταν μια καλλιτεχνική αφύπνιση, με αναζωογόνησε!

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού; Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

-Ευτυχώς δεν έφτασα στο σημείο να τα μετράω (χαχα)! Από την αρχή του εγκλεισμού έως τώρα δε βίωσα ούτε μία βαρετή μέρα, σκαρφιζόμουν συνέχεια ασχολίες, γενικά είμαι ένας αεικίνητος χαρακτήρας. Επιτέλους βρήκα χρόνο για διάβασμα και παραπάνω χουζούρι, έκανα δουλειές στο σπίτι, ακόμη και τα πινέλα ζωγραφικής έπιασα μια μέρα!Κάθε βράδυ αναρτούσα στους λογαριασμούς μου facebook-instagram, ένα τραγούδι-αφιέρωση στους fans μου (που το είχαν ζητήσει), συνεχίζοντας έτσι το ετήσιο -πλέον- νυχτερινό ραντεβού μου με γνωστούς κι άγνωστους φίλους, που το έχω ονομάσει “νυχτερινές αφιερώσεις”! Για μένα ήταν πολύ σημαντικό να ξέρω ότι, αν και κάτω από τη σκηνή, υπάρχουν ακόμη εκείνοι οι άνθρωποι που με στηρίζουν και αδημονούν ν’ ακούσουν από εμένα τη δική τους αφιέρωση.Κατά κάποιον τρόπο ήταν μια καλλιτεχνική επιβίωση!Πέρα από αυτό, ο εγκλεισμός γέννησε πολλά νέα τραγούδια -πέρα από τη φωνή, συνηθίζω να ντύνω και με στίχους τα τραγούδια μου- τα οποία θα περιμένουν στο συρτάρι, προς το παρόν. Τέλος, εξασκούμουν αρκετά στη μουσική, βρίσκομαι επί πτυχίω στο φλάουτο και έχω διδαχτεί και πιάνο, οπότε μελετούσα και τα δυο,εναλλάξ(χαχα)! Αυτό που μου άρεσε ήταν ότι δεν υπερεκτέθηκα στην οθόνη, δεν παρακολούθησα σχεδόν καθόλου σειρές/ταινίες και το μόνο που είδα ήταν μια θεατρική παράσταση (“Υπηρέτης δύο αφεντάδων”) και μια σύγχρονη ελληνική ταινία (“Μαντζουράνα”), που ήταν αναρτημένες στο διαδίκτυο! Και οι δύο εξαιρετικές δουλειές!

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

-Μακάρι να’ ξερα! Νομίζω πως ακούγονται τόσα πολλά που όλοι είμαστε διχασμένοι. Εύχομαι να τελειώσει σύντομα πάντως και να βρεθεί μια ίαση ως πανοπλία, όπως συνέβη και με τις υπόλοιπες “πανδημίες” στην ιστορία.

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

-Πιστεύω πως μας ωφέλησε ως ανθρωπότητα! Αρχικά έφερε και πάλι κοντά την οικογένεια! Νομίζω όλοι ανακατευθύναμε τις αξίες μας, συνειδητοποιώντας ότι “τελικά μπορούμε να ζήσουμε δίχως καφετέρια και άσκοπες αγορές στα μαγαζιά” και επικεντρώνοντας στα βασικά: υγεία, ανθρώπινη ζωή,τροφή ,αγάπη. Επίσης,η αλληλεγγύη ήρθε και πάλι στην πρώτη γραμμή, όπως γίνεται στις κρίσιμες καταστάσεις και προσωπικά χάρηκα πάρα πολύ, όταν σε μια αιμοδοσία που πήγα πριν ένα μήνα, αντίκρισα πολλά παιδιά της ηλικίας μου, να έχουν αφήσει τον καναπέ και να επιλέγουν την προσφορά! Τέλος, κάτι πολύ ωφέλιμο που προκύπτει σε τέτοιες καταστάσεις, είναι η ανάγκη για προσαρμογή, η οποία με τη σειρά της σε αναγκάζει να σκεφτείς και να δημιουργήσεις!

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

-Διάβασα διάφορα είδη βιβλίων, γιατί μου είχε λείψει κιόλας! Το μυθιστόρημα του Γ.Πολυράκη “Με την πνοή του ανέμου”, δύο βιβλία του Μ.Λουντέμη, το θεατρικό έργο “Πικρή Θάλασσα” και την ποιητική συλλογή “Το σπαθί και το φιλί”, έναν από τους πέντε τόμους “Η ελληνική Επανάσταση” του Σπυρίδωνα Τρικούπη και κάποια μουσικά βιβλία. Τώρα από μουσική, λόγω ιδιότητας…άκουσα πολύ, έπαιξα πολύ, δημιούργησα!

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

-Επειδή κυκλοφόρησαν άπειρες ατάκες, με αφορμή τον ιό, θα γράψω το πιο πρόσφατο που διάβασα : “Να είσαι διασωληνωμένος στη ΜΕΘ και να περνάει η Πρωτοψάλτη απ’έξω, τραγουδώντας στη διαπασών “..Μη με πας απ’ το ΣΠΙΤΙ , τ’ακούυυυς, ΣΤΟ ΘΕΟ ΝΑ ΜΕ ΠΑΣ!! “

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

-Αρχικά ήταν τόσο δυνατό και βαρύ που όντως πιστεύω ότι θα το διηγούμαστε στα παιδιά και στα εγγόνια μας! Ελπίζω να βγούμε από αυτό όντας πιο συνειδητοποιημένοι στην εφημερία της ζωής! Δεν ξέρουμε πραγματικά ΤΙ μας ξημερώνει, γι’αυτό και οφείλουμε να αγαπούμε πολύ, να συγχωρούμε πολύ, να αγχωνόμαστε λίγο και να φροντίζουμε τους άλλους -από το δεντράκι, μέχρι τη γειτόνισσα!

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

-Θα ξεχυθώ στους δρόμους και στο studio, για τη δημιουργία του νέου τραγουδιού μας!

Περιγράψτε μας την ιδανική Πρωτομαγιά για εσάς.

-Γενικά την πρωτομαγιά την περνούσα πάντα απλά, οικογενειακά στο σπίτι, κάνοντας την καθιερωμένη επίσκεψη στο κοντινό αλσάκι για τη δημιουργία του Μαγιάτικου στεφάνου! Κάπως έτσι θα ήταν και η “ιδανική”, ίσως με λίγη παραπάνω “ένεση” μουσικής!

Πώς φαντάζεστε ότι θα είναι φέτος ο μήνας Μάϊος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια;

-Θα είναι σίγουρα ένας πειραματικός μήνας με πολλές αποφάσεις, ραγδαίες αλλαγές κι εύχομαι ολόψυχα να είναι ένας ακίνδυνος μήνας, χωρίς άλλες απώλειες!

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

– Είπαν “θα μπείτε καραντίνα”, γιατί έτσι έκαναν στην Κίνα.

Κι εγώ ρωτάω -ποιος είναι αυτός, ο άτιμος κορονοϊός,

που θα με κλείσει μες στο σπίτι, σαν ένα έρημο σπουργίτι,

δίχως λαλιά και δίχως φως;;

Και να! Με πιάνει πανικός, 37 και 1 ο πυρετός!

Μήπως θα αρχίσω και τον βήχα; Πάνε τα όνειρα που είχα! –

Καλά κρατεί κι η βαρεμάρα, μία χαρά και μια τρομάρα! –

Μα ούτε μίρλα, ούτε γκρίνια, θα το γλεντήσω με φασίνα! –

Και λίγη ακόμα μουσική..Θα μείνω σπίτι..κι όπου βγει!

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

-Νομίζω το -αιώνιο αγαπημένο- “Απ’ το αεροπλάνο” του Κώστα Χατζή, γιατί με κάνει να στρέφομαι πάντα στα “λίγα και ουσιαστικά” της ζωής.

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

– Να είμαστε παραπάνω άνθρωποι, να δίνουμε απλόχερα αγάπη και ψάχνουμε πάντα το φως όταν οι άλλοι μάς παρουσιάζουν μόνο τα σκοτάδια αυτού του κόσμου!

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου

Latest posts by Αγγελική Μπάτσου (see all)