Η Ελλάδα του Χατζιδάκι, του Ξαρχάκου, του Θεοδωράκη έχει εκπαιδευτεί να ακούει οργανική μουσική.

Συνέντευξη στον Νίκο Γινάργυρο

Ο Ανδρέας Κατερινόπουλος είναι ένας νέος και ταλαντούχος συνθέτης, performer και πιανίστας που έχει με εξαιρετική διαδρομή στον χώρο της μουσικής. Oι επιρροές του, από την κλασσική και ρομαντική μουσική σκηνή και το κύμα του μινιμαλισμού έως τη βρετανική εναλλακτική, post rock, σε συνδυασμό́ με τις σπουδές του στο κλασσικό πιάνο, στην σύνθεση και το τραγούδι, του δίνουν μια ιδιαίτερη θέση ανάμεσα στους νέους Έλληνες σύγχρονους δημιουργούς. Σε ένα ευρύτερο φάσμα ατμοσφαιρικής και ambient υπόστασης, ο εξαιρετικά ταλαντούχος αυτός μουσικός συνδέει την μοντέρνα post-μινιμαλιστική σύνθεση με την κλασική μουσική, δημιουργώντας ένα ιδιαίτερο, βαθιά συναισθηματικό και πλούσιο σε χρώματα και αναφορές αποτέλεσμα, αφήνοντας ανοιχτές διάπλατα τις πόρτες στον κλασικό ρομαντισμό.

Οι εμφανίσεις του είναι επιλεκτικές και τόσο ξεχωριστές όσο και οι συνθέσεις του. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το περσινό live του στον ασφυκτικά γεμάτο λόφο Νυμφών στο πλαίσιο των εορτασμών για τα 170 χρόνια από την ίδρυσή του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών. Αξιομνημόνευτη είναι επίσης η παράστασή του στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης το 2014, όπου παρουσίασε το μινιμαλιστικό έργο Ojos Verdes παίζοντας ζωντανά 7 πρωτότυπα soundtracks για ένα υποθετικό φίλμ (MUSIC FOR A FILM). Το 2015 έγραψε μουσική για την μικρού μήκους ταινία GERASIMOS, που έκανε πρεμιέρα στο 28ο ΕΧGROUNDFILMFEST στο Wiesbaden της Γερμανίας.

– Ξεκινήσατε την μουσική σας πορεία και συγκεκριμένα το πιάνο, έχοντας κάνει κλασικές σπουδές, ανώτερα θεωρητικά, καθώς και μουσική σύνθεση. Θα ήθελα να μας πείτε, πως ξεκίνησε αυτή η πορεία σας στη μουσική και ποιό ήταν το ερέθισμα που σας έκανε να ασχοληθείτε συγκεκριμένα με το πιάνο;

Ανδρέας Κατερινόπουλος: Από πολύ νεαρή ηλικία ξεκίνησε η τριβή με την μουσική ως προσωπική ανάγκη. Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου είχα μια μελωδία στο στόμα. Πιο μετά Ωδείο, κλασσικό πιάνο, ανώτερα θεωρητικά, μπάντες. Τα χέρια μου ψάχνανε τα πλήκτρα. Στην Γ’ Δημοτικού παιδάκι ακόμα θυμάμαι.. προστέθηκε στο σχολικό πρόγραμμα η μουσική διδασκαλία το πρωτοποριακό για την εποχή Πρότυπο Πειραματικό Σχολείο. Ο δάσκαλος παρήγγειλε μια μελόντικα για όλους ως απαραίτητο εργαλείο εκμάθησης και το ένα έφερε το άλλο.

– Στις μουσικές σας ορχηστρικές συνθέσεις συνδυάζετε έντονα την μοντέρνα post-rock μινιμαλιστική σύνθεση με κλασικά ακούσματα. Θα ήθελα να μας πείτε, τι ήταν αυτό που σας έκανε να ακολουθήσετε αυτό το είδος της μουσικής;

Α. Κ.: Κάποια στοιχεία δανείζομαι από την post-rock. Δεν θα παρουσιάσω μεθαύριο στο SIX DOGS post-rock  μουσική. Το είδος που μου αρέσει να επικοινωνώ τα τελευταία χρόνια είναι η μινιμαλιστική μουσική. Ένα είδος που ξεπήδησε την δεκαετία του ΄60 ως ένα παρακλάδι της πειραματικής μουσικής (downtown music) και καθιερώθηκε μέσα από τον κινηματογράφο κυρίως. Παγκοσμίως υπάρχει μια τάση τα τελευταία χρόνια να διανθιστεί αυτό το είδος με την χρήση ηλεκτρικού ήχου. Μέχρι στιγμής έχω δουλέψει πάνω σε δύο διαφορετικά πρότζεκτ, δύο εντελώς διαφορετικά έργα ως προς το ύφος. Μέχρι στιγμής έχω παρουσιάσει ένα έργο μινιμαλιστικό, αλλά δεν ασχολούμαι αποκλειστικά με αυτό. Επίσης, έχω καθοδηγήσει στο παρελθόν μια ροκ μπάντα με «σχετική επιτυχία» και παραλίγο δισκογραφία. Η εποχή ξεκάθαρα με οδήγησε να ασχοληθώ με αυτό το είδος…

– Στην Ελλάδα, έχουμε αρκετούς καταξιωμένους και κορυφαίους συνθέτες που έχουν ασχοληθεί με την ορχηστρική μουσική, αναφέροντας ενδεικτικά τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, τον Σταμάτη Σπανουδάκη, τον Στέφανο Κορκολή, ακόμη και τον Yanni, ο οποίος κάνει διεθνή καριέρα εδώ και πολλά χρόνια. Πιστεύετε ότι στην Ελλάδα, η ορχηστρική μουσική έχει ιδιαίτερη απήχηση και θα λέγαμε το δικό της κοινό;

Α. Κ.: Ναι, έχει κοινό και υποστηρικτές, αλλά και αντιπροσώπους εξαιρετικούς: Γιώργος Χριστιανάκης, Γιώργος Βαρσαμάκης, Ευανθία Ρεμπούτσικα, Σταύρος Λάντσιας κα άλλοι πολλοί. Η Ελλάδα του Χατζιδάκι, του Ξαρχάκου, του Θεοδωράκη έχει εκπαιδευτεί να ακούει οργανική μουσική. Θα πρέπει εδώ να σημειώσω ότι έχω γράψει πολλά τραγούδια, δεν είναι στόχος μου μόνο η οργανική μουσική. Τα τελευταία χρόνια ακολούθησα αυτόν τον δρόμο χωρίς όμως να αποκλείω το σημαντικό για την ανθρώπινη έκφραση «τραγούδι».

– Αναφερθήκαμε παραπάνω στην μοντέρνα post-rock σύνθεση. Για να γίνουμε περισσότερο κατανοητοί στον απλό αναγνώστη, θα θέλατε να μας μιλήσετε για το είδος αυτό της μουσικής και ποια είναι τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του, καθώς επίσης και για τον όρο “μινιμαλιστική”;

Α. Κ.: H Μινιμαλιστική μουσική χαρακτηρίζεται από στασιμότητα και  δίνει την εντύπωση ενός στατικού Ισοκράτη, μιας έμμονης συνωδίας, η οποία δημιουργείται με την επανάληψη ή έστω με πολύ στοιχειώδη και σταδιακό μετασχηματισμό μουσικών φράσεων (phrases), μοτίβων (motifs), στολιδιών (figures) και κυττάρων (cells). To post-rock είναι μουσικό είδος το οποίο, όπως δηλώνει και το όνομά του, αποτελεί μια εξέλιξη της παραδοσιακής ροκ μουσικής. Είναι ένας ευρύς όρος που περιλαμβάνει συγκροτήματα με πολύ διαφορετικό μεταξύ τους ήχο. Κύριο χαρακτηριστικό των περισσότερων συγκροτημάτων που θεωρούνται post-rock είναι ότι στην πλειοψηφία τους είναι ορχηστρικά. Θεωρώ ότι, τα τελευταία χρόνια παγκοσμίως, συνθέτες από την Γερμανία μέχρι και την Αμερική όπως ο Hans Zimmer, χρησιμοποιούν ανάλογες αντανακλάσεις στην μουσική τους, δημιουργώντας ένα πολύ ενδιαφέρον αποτέλεσμα, χωρίς να αλλοιώνεται η ταυτότητα της μουσικής. Όπως είπα και πιο πάνω, δανείζομαι κάποια στοιχεία από το συγκεκριμένο είδος.

18216021_10211855980862657_1905753414_o

– Ποιοί είναι οι καλλιτέχνες που σας ενέπνευσαν για να ασχοληθείτε με αυτό το ορχηστικό είδος της μουσικής, καθώς επίσης και με ποιούς καλλιτέχνες ενδεχομένως θα θέλατε να συνεργαστείτε στο μέλλον;

Α. Κ.: Καλλιτέχνες που με ενέπνευσαν… Philip Glass, Wim Mertens, Arvo part,Zbigniew Preisner. Είναι πολλοί οι καλλιτέχνες που θέλω να συνεργαστώ μαζί τους. Μου αρέσει πολύ η ιδιορρυθμία του συνθέτη και κιθαρίστα Gustavo Santaolala για παράδειγμα. Μια συνεργασία που θα την ήθελα πολύ σε μια ενδεχόμενη επίσημη κυκλοφορία.

– Για εμάς τους μη ειδήμονες με την μουσική, αντιλαμβανόμαστε ότι για έναν συνθέτη ενός τραγουδιού, η πηγή της έμπνευσής του μπορεί να είναι ο έρωτας, ο χωρισμός, η απογοήτευση… κ.ά. Στο να συνθέσετε εσείς όμως ένα ορχηστρικό έργο, ποια μπορεί να είναι η δική σας πηγή έμπνευσης;

Α. Κ.: Πηγή έμπνευσής μπορεί να είναι ο έρωτας, ο χωρισμός, η απογοήτευση, όπως αναφέρετε κι εσείς, και όχι μόνο.  Η ίδια η ζωή, η καθημερινότητα, οι εικόνες, τα συναισθήματα.

– Έχετε γράψει μουσικές συνθέσεις για παιδικές θεατρικές παραστάσεις, καθώς για την ταινία μικρού μήκους Gerasimos του Αντώνη Μίκροβα. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για αυτή την κινηματογραφική εμπειρία σας και για την συνεργασία σας με τον Αντώνη Μίκροβα.

Α. Κ.: Ήταν η πρώτη φορά που έγραψα μουσική για μια μικρού μήκους ταινία. Ο Αντώνης είναι ένας νέος κινηματογραφιστής, εγώ ένας νέος συνθέτης. Καλλιτεχνικά με γνωρίζει πολύ καλά, διότι έχουμε υπάρξει στο παρελθόν σε κοινή παρέα με κοινό στόχο, θεωρώ. Ήταν μια ωραία εμπειρία.

– Είναι διαφορετικός ο τρόπος που συνθέτετε μουσική, αν πρόκειται για ένα ορχηστρικό κομμάτι ή για μία ταινία ή για την μελοποίηση στίχων;

Α. Κ.: Όταν πρόκειται για ένα τραγούδι συνήθως προηγείται ο στίχος, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν συμβαίνει και το αντίθετο. Όταν πρόκειται για ένα ορχηστρικό κομμάτι, πρώτα στο μυαλό χτίζω ένα concept. Ιδιαίτερα αν πρόκειται για μια ταινία, πρέπει να σεβαστείς τις ιδιαιτερότητες της εποχής στην οποία αναφέρεται, το κείμενο και την γενικότερη γραμμή πλεύσης από τον σκηνοθέτη.

katerinopoulos

– Έχετε επίσης ασχοληθεί με το θέατρο και την τέχνη της υποκριτικής. Μιλήστε μας για αυτή σας την εμπειρία και για το αν πρόκειται για την δεύτερη αγάπη σας θα λέγαμε, μετά την μουσική.

Α. Κ.: Χμμ…. δεύτερη. Πρώτη… δεν μπορώ να σας δώσω μια ξεκάθαρη απάντηση. Δεν τις ξεχωρίζω στην καρδιά και στο μυαλό τις δύο αυτές τέχνες. Νοιώθω μια μεγάλη υποχρέωση ως προς τον εαυτό μου να καταφέρω να δουλέψω περισσότερο. Την λέξη ηθοποιός δεν μπορώ για πολλούς λόγους.  Από το 2008 και μετά η πρώτη επαφή με την τέχνη της υποκριτικής ήρθε μέσα από ένα εργαστήρι. Δούλεψα περίπου δυο χρόνια εργαστηριακά με ανθρώπους που βρίσκονται στην επαρχία και έχουν αφιερώσει την ζωή τους στην τέχνη της υποκριτικής και  τα επόμενα χρόνια μου δόθηκε η ευκαιρία να δουλέψω ως ηθοποιός. Το σανίδι είναι μεγάλος δάσκαλος.

– Για να γνωρίσουμε καλύτερα τον Ανδρέα, θα θέλαμε να μας πείτε πως περνάτε τον ελεύθερο χρόνο σας και τι είναι αυτό που σας χαλαρώνει στο τέλος μίας δύσκολης και απαιτητικής ημέρας;

Α. Κ.: Γυμνάζομαι όσο μπορώ. Πηγαίνω κολυμβητήριο 3 φορές την εβδομάδα και γυμναστήριο. Το διάβασμα με χαλαρώνει πολύ, αλλά και η βόλτα. Ένας καφές στο αγαπημένο μου στέκι και η έξοδος στο ταβερνάκι με καλούς φίλους είναι ευτυχία για μένα.

– Η συνέντευξή μας έχει ως αφορμή την επικείμενη εμφάνισή σας ανήμερα Πρωτομαγιάς (Δευτέρα 1 Μαΐου 2017, 21:00) στη σκηνή του six d.o.g.s στο Μοναστηράκι στην παράσταση, με τίτλο «Τα Πουλιά Ανήκουν στον Ουρανό». Πείτε μας δύο λόγια για αυτή την παράσταση και τι ακριβώς θα παρουσιάσετε.

Α. Κ.: Θα παρουσιάσω σε πρώτο πλάνο συνθέσεις από το έργο «ΤΑ ΠΟΥΛΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ» το οποίο αποτελείται από λαϊκότροπες συνθέσεις με πρωταγωνιστές το μπουζούκι και τα μαντολίνο. Σε δεύτερο πλάνο συνθέσεις από το μινιμαλιστικό έργο OJOS VERDES, καθώς και δύο ποιήματα. Το πρώτο σε στίχους και απόδοση της πολυαγαπημένης στιχουργού Λίνας Δημοπούλου «Κλάψε κιθάρα μου» από το ποίημα του Lorca La Guitarra. Για το ποίημα του Καβάφη, έχω γράψει μουσική που λειτουργεί ως soundtrack για τους ιδιαίτερους στίχους του Darkness and Shadows που απαγγέλλει η ηθοποιός Δώρα Σαμψώνα. Θα πρέπει να αναφέρω ότι, μαζί μου ανεβαίνουν στην σκηνή του six dogs οι εξαιρετικοί μουσικοί: Vagho Vaghinak στο τσέλο, Φωτεινή Γεροπούλου στο βιολί, Αποστόλης Λαμπρόπουλος στο μπουζούκι και στο μαντολίνο, ο Γιώργος Λαμπράκης στα κρουστά και ο Ευγένιος Ζαρκάδας στις κιθάρες.

18196036_10211856014103488_2063611495_o-1

– Η διεθνή καριέρα είναι για εσάς κάτι το οποίο σκέφτεστε και αν ναι, είναι στα άμεσα σχέδιά σας; Μιλήστε μας για αυτό και για το αν πιστεύετε ότι ενδεχομένως στο εξωτερικό υπάρχει μεγαλύτερη απήχηση, οργάνωση και καλύτερη ανταπόκριση για το είδος που υπηρετείτε.

Α. Κ.: Μου φαντάζει πολύ μακρινό σενάριο αυτό. God knows… Προς το παρόν θέλω να οργανωθώ περισσότερο και να δισκογραφήσω αυτήν την μουσική.

Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας τα άμεσα μελλοντικά σας σχέδια, επόμενες δουλειές σας και συνεργασίες;

Α. Κ.: Θέλω να τρέξω πολύ το καλοκαίρι στις μουσικές και θεατρικές γειτονιές. Είναι λίγο νωρίς να ανακοινώσω επόμενα βήματα.

– Τι θα θέλατε να πείτε σε ένα παιδί που τώρα ξεκινάει τις σπουδές του στο πιάνο; Ποιές είναι οι συμβουλές σας και τι θα πρέπει να προσέξει, έτσι ώστε να ξεκινήσει μία καλή πορεία στον χώρο της μουσικής;

Α. Κ.: Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο η σπουδή. Από εκεί και πέρα υπομονή, επιμονή και συνεχής προσπάθεια.

– Για το τέλος θα θέλαμε να μας κάνετε μία ευχή.

Α. Κ.: Εύχομαι σε όλο τον κόσμο Χρόνια Πολλά για τις μέρες που πέρασαν! Φως στις καρδιές και στα μυαλά! Σας ευχαριστώ πολύ για την φιλοξενία!