«Ο Φιάκας» στο θέατρο «Φούρνος»
Μετά από έναν επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων τον Μάιο, ο «Φιάκας» επιστρέφει και πάλι στην σκηνή του θεάτρου «Φούρνος» από 10 Οκτώβρη.
Μετά από έναν επιτυχημένο κύκλο παραστάσεων τον Μάιο, ο «Φιάκας» επιστρέφει και πάλι στην σκηνή του θεάτρου «Φούρνος» από 10 Οκτώβρη.
Μια ξεκαρδιστική κωμωδία για την επίσκεψη ενός άνδρα, που πρόκειται να γίνει διάσημος σ΄έναν ήδη διάσημο ψυχίατρο στη Βιέννη του 1920, ζητώντας τη βοήθειά του, μια και η σεξουαλική του ζωή δεν είναι αυτή που θα επιθυμούσε ο ίδιος…
Αθώος ή ένοχος; Η παράσταση «Ζιλ και η νύχτα» του Hugo Claus σε σκηνοθεσία και ερμηνεία Νίκου Χατζηπαπά, που θα παρουσιάζεται κάθε Δευτέρα στις 9 μ.μ από 8 Οκτωβρίου έως 4 Δεκεμβρίου 2018, δεν έχει ως στόχο να κρίνει, να ενοχοποιήσει ή να απενοχοποιήσει τον Ζιλ ντε Ραι, αλλά να φωτίσει τις άγνωστες πτυχές της απολογίας ενός εκ των δέκα μεγαλύτερων κατά συρροή δολοφόνων όλων των εποχών.
Η εταιρεία παραγωγής Dino’s Film και ο σκηνοθέτης Παντελής Δεντάκης επιλέγουν να επανασυστήσουν στο θεατρόφιλο κοινό της Αθήνας, αλλά και της Θεσσαλονίκης, το βραβευμένο έργο του Λένου Χρηστίδη (βραβείο «Κάρολος Κουν», 1999) «Δύο Θεοί».
Μια πιο «γυμνή» εκδοχή του «Πλανήτη», που τον καθιστά έναν πιο «ακραίο» και απαιτητικό ερμηνευτικά μονόλογο, θα δώσει το παρόν στο Studio Κυψέλης για την εορταστική παράσταση, για τον ένα χρόνο από τότε που «Ο πλανήτης» ανέβηκε εκεί.
Η παράσταση «Επανάσταση σε Αναμονή» παίζει στα όρια κωμωδίας και μανιφέστου, δίνοντας στον θεατή προεκτάσεις της πολιτικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας που μόνο σαν φάρσα θα θέλαμε να δούμε και ανεβαίνει για 2η χρονιά τον Οκτώβριο στο θέατρο «Αλκμήνη».
Μετά το περσινό sold out και τις διθυραμβικές κριτικές που απέσπασε η παράσταση «Στα ξένα Έλληνας και στην Ελλάδα ξένος» του Θανάση Σκρουμπέλου, σε σκηνοθεσία Γιώργου Σουξέ και τον Λευτέρη Ελευθερίου σε έναν ρόλο που αποτελεί σταθμό στην καριέρα του, θα συνεχιστεί την χειμερινή σεζόν 2018-2019 στο θέατρο «Χώρα» από 5 Νοεμβρίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Σε όλη τη διάρκεια του έργου ήμασταν τα παιδιά του, που μαζεμένα κοντά του τον ακούγαμε πότε γελώντας, πότε χαμογελώντας, πότε συγκινημένοι να μας ξετυλίγει το κουβάρι μιας ολόκληρης ζωής. Το πάθος του, η αμεσότητά του και κυρίως η βαθιά ανθρωπιά του, μας έκαναν να αγαπήσουμε τον άνθρωπο που κρυβόταν πίσω από τον θεωρητικό Μαρξ αφενός και αφετέρου, τον υπέροχο αυτό Έλληνα καλλιτέχνη που είχαμε την τιμή να δούμε σε αυτή τη λαμπρή πρεμιέρα.
Η αλήθεια είναι ότι ο Θεός δεν είχε κέφια όταν έφτιαξε τους πρωτόπλαστους… Κάτι η κόπωση απ’ το στήσιμο της Πλάσης, λίγο η αδεξιότητα του ατζαμή, αφού πρώτη Του φορά θα έκανε άνθρωπο, το έργο δεν Του βγήκε όπως ήθελε. Ευτυχώς που ήξερε από μερεμέτια κι έτσι, με λίγη προσπάθεια παραπάνω, έκανε και την Εύα.
«Pietà»-μια παράσταση εμπνευσμένη από το αριστούργημα του Michelangelo και τις διδαχές των μεγάλων μυστών. Πάντα η Τέχνη και το Θείο, με αφορμή τον άφατο πόνο, μιλούν για τον Εαυτό, για την Ύπαρξη μακριά και πέρα από κάθε δόγμα, θεωρία ή άποψη.