Γράφει η Νεφέλη Παπαθανασίου

Παρακολουθήσαμε την παράσταση «Πηνελόπη Δέλτα-Ίωνας Δραγούμης: Τελευταία συνάντηση» της Μαρίας Παπαδήμα, σε σκηνοθεσία Ειρήνης Ευαγγελάτου στο θέατρο «Olvio».

Η αδιέξοδη αγάπη των δύο αυτών ιστορικών προσώπων, απεικονίζεται στην παράσταση μέσα από το τελευταίο τους ταξίδι. Μία απελπισμένη προσπάθεια να δουν πώς θα ήταν οι ζωές τους αν όλα είχαν γίνει διαφορετικά, μέσα από προσωπικές εξομολογήσεις, ξεσπάσματα, «γιατί» και πολύ πόνο.

Λίγα λόγια για το έργο:

Δύο «ολάκερα» πρόσωπα, δύο διχασμένες προσωπικότητες, μία πατρίδα, ένας ακέραιος έρωτας. Μια τελευταία προσπάθεια να καταλάβουν αν τα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν έρθει διαφορετικά απ’ ότι ήρθαν. Η Π. Δέλτα συναντά τον Ί. Δραγούμη στο σταθμό του τραίνου. Αμφιβολίες που ζητούν εξηγήσεις, δικαιολογίες… μια προσπάθεια να κλείσει η εκκρεμότητα… Κάποιες φορές το «Πρέπει» του καθήκοντος είναι δυνατότερο κι απ’ την «Αγάπη». Σωστό ή λάθος; Ποιός το ξέρει…;

Η σκηνοθεσία της κ. Ευαγγελάτου είναι λιτή, αλλά όχι αφαιρετική. Η απεικόνιση των χώρων είναι αρκετά πειστική και τα ευρήματα τονισμού των έντονων σκηνών λειτουργούν έξοχα.

papadima1936Η κριτική μας:

Η Δέλτα και ο Δραγούμης ήταν δύο άνθρωποι που επηρέασαν σημαντικά την σύγχρονη Ελλάδα, διανοούμενοι και βαθιά πατριώτες με αμετακίνητα «πιστεύω» και ιδανικά και βαρύ το αίσθημα της ευθύνης. Όλα αυτά, με έναν τρόπο ύψωσαν τείχη στη σχέση τους, τους κράτησαν μακριά για μεγάλα διαστήματα και τους ανάγκασαν να καταλήξουν με διαφορετικούς ανθρώπους, παρά τον αφόρητο έρωτά τους.

Η Μαρία Παπαδήμα έχει δημιουργήσει ένα έντονο ψυχογράφημα των προσωπικοτήτων, προσεγγίζοντας επίσης τις πιο σκοτεινές πτυχές του χαρακτήρα τους, καθώς υπήρξαν και φορές έντονων αντιθέσεων ανάμεσα στους δύο. Δεν επικεντρώνεται μόνο στο συναισθηματικό κομμάτι ώστε να φτιάξει ένα θέαμα μελό, αλλά μας παρουσιάζει επί σκηνής δύο πολυδιάστατους ρόλους που έδωσαν στους ηθοποιούς περιθώρια για δυνατές και αξιόλογες ερμηνείες. Ένα συγκινητικό ταξίδι με πολλά σκαμπανεβάσματα και φόντο την ιστορία της νεότερης Ελλάδας, σε χρόνια ταραγμένα με έντονα τα «πρέπει» και τα κοινωνικά στερεότυπα.

Τα στερεότυπα αυτά οι ήρωες μας τα συνθλίβουν, αρχικά με τον έρωτά τους και τη διαφορά ηλικίας με μεγαλύτερη την Πηνελόπη Δέλτα κι έπειτα με όλη τη στάση ζωής τους. Γυναίκα συγγραφέας με έντονο πολιτικό λόγο εκείνη, φιλελεύθερος, αλλά και φιλόπατρις με τρομερά ανεξάρτητο χαρακτήρα εκείνος.

Γνωρίζονται όταν εκείνη είναι ήδη παντρεμένη και τα πράγματα περιπλέκονται περισσότερο. Σχεδόν αμέσως ερωτεύονται, διατηρούν αλληλογραφία και συναντιούνται κάποιες φορές κρυφά, χωρίς να καταφέρουν ποτέ να ξεφύγουν από τον πλατωνικό έρωτά τους. Η Δέλτα προσπαθεί-μην αντέχοντας μακριά του-να πάρει διαζύγιο ομολογώντας τα πάντα στον άντρα της, αλλά δεν τα καταφέρνει και πέφτει σε μελαγχολία προσπαθώντας να κόψει κάθε επαφή με τον Δραγούμη. Εκείνος δημιουργεί μια παθιασμένη σχέση με την Μαρίκα Κοτοπούλη. Παρ’ όλα αυτά, δεν μπορούν να απομακρυνθούν ο ένας από τον άλλον κι έτσι κανονίζουν να φύγουν για ένα ολιγοήμερο ταξίδι οι δύο τους για τελευταία φορά.

Αυτή είναι η τελευταία συνάντηση, μια συνάντηση που ξύνει πληγές, αλλά και λυτρώνει. Τους εξαγριώνει και τους συνεπαίρνει ακόμα περισσότερο, με ένα αίσθημα ανέφικτου που πάντα τους ακολουθεί, όπως πολλούς μεγάλους έρωτες και τους οδηγεί να ζουν τα πάντα απόλυτα.

Η απεικόνιση της Δήμητρας Παπαδήμα για την Δέλτα, είναι απόλυτα ακριβής. Φαίνεται λες κι οι εικόνες που έχουμε στο μυαλό μας από την μεγάλη συγγραφέα, μεμιάς να ζωντανεύουν και να την βλέπουμε μπροστά μας με μιαν απίστευτη ορμή, αλλά και με μια συγκροτημένη ηρεμία να ενσαρκώνει το ρόλο της με τρομερή δεξιοτεχνία. Έμπειρη πια ηθοποιός, πετυχαίνει μια ερμηνεία υψηλών απαιτήσεων που δεν θα απογοητεύσει ακόμα και τους απαιτητικούς θεατρόφιλους. Τα παραληρηματικά της κομμάτια ήταν τόσο σωστά δομημένα κι ελεγχόμενα, αλλά και τόσο αληθινά, που κάνουν τον θεατή να την παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα.

Η Μαρία Παπαδήμα δεν επικεντρώνεται μόνο στο συναισθηματικό κομμάτι ώστε να φτιάξει ένα θέαμα μελό, αλλά μας παρουσιάζει επί σκηνής δύο πολυδιάστατους ρόλους που έδωσαν στους ηθοποιούς περιθώρια για δυνατές και αξιόλογες ερμηνείες.

pinelopi-delta_0Ο Μάνος Κωστής ως Ίων Δραγούμης, φέρει επίσης τρομερή εμφανισιακή ομοιότητα με τον ήρωά του. Δεν επαναπαύεται όμως για το λόγο αυτό σε μία τυπικά σωστή απεικόνιση του χαρακτήρα του μεγάλου πολιτικού. Παρουσιάζει μία καλοδουλεμένη ερμηνεία που συνάδει με τη γνωστότατη αυτή προσωπικότητα. Έχει καταφέρει χωρίς υπερβολές να παρουσιάσει έναν άντρα πληγωμένο, αλλά και αξιοπρεπή, που γνωρίζει την πορεία του και το τι ζητά και όλα αυτά τα εκπέμπει ακόμα και με τη στάση του σώματός του, τον τόνο της φωνής του, το βλέμμα του.

Είναι πολλές φορές δύσκολο εγχείρημα να απεικονίσεις ιστορίες γνωστές, με πρόσωπα βαρυσήμαντα. Μπορεί εύκολα να υποπέσεις είτε σε μία ρηχή εξιστόρηση των γεγονότων, είτε σε μία εμβάθυνση η οποία δεν ανταποκρίνεται στη πραγματικότητα.

Η παράσταση αυτή, αποτελεί ένα ενδιαφέρον ρεσιτάλ ανάμεσα σε δύο ηθοποιούς με αρκετά καλή χημεία, ένα χορό ερμηνειών που σε παρασέρνει με την δεξιοτεχνία του, αλλά και την διακριτική προσέγγιση των ρόλων.

Η σκηνοθεσία της κ. Ευαγγελάτου είναι λιτή, αλλά όχι αφαιρετική. Η απεικόνιση των χώρων είναι αρκετά πειστική και τα ευρήματα τονισμού των έντονων σκηνών λειτουργούν έξοχα. Εναλλαγές φωτός και σκότους ανταποκρίνονται με δημιουργικό τρόπο στις ψυχολογικές διακυμάνσεις των ηρώων, δείχνοντάς μας αυτά που αισθάνονται πίσω από αυτά που
εκφράζουν.

Η ενδυματολογική επιμέλεια της Χριστίνας Οικονόμου είναι πολύ σωστή τεχνικά και ποιοτικά, όπως και η πρωτότυπη μουσική του Δημήτρη Χρυσανθακόπουλου που ντύνει υπέροχα την παράσταση.

Στο σύνολο της λοιπόν, έχουμε να κάνουμε με μία δουλειά χωρίς ελλείψεις που δεν σου αφήνει το αίσθημα πως κάτι θα ήθελες να δεις διαφορετικά φτιαγμένο. Ερμηνείες αξιώσεων σε ένα δύσκολο έργο, που ισορροπεί όμορφα και πετυχαίνει να φωτίσει πτυχές δύο μεγάλων προσωπικοτήτων από την πιο ανθρώπινη σκοπιά τους.

Η παράσταση αυτή, αποτελεί ένα ενδιαφέρον ρεσιτάλ ανάμεσα σε δύο ηθοποιούς με αρκετά καλή χημεία, ένα χορό ερμηνειών που σε παρασέρνει με την δεξιοτεχνία του, αλλά και την διακριτική προσέγγιση των ρόλων.

s52f6gshΤαυτότητα παράστασης:

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία: Ειρήνη Ευαγγελάτου
Επιμέλεια παράστασης: Γιάννης Μποσταντζόγλου
Σκηνικά-κοστούμια: Χριστίνα Οικονόμου
Κατασκευή σκηνικού: Παναγιώτης Μανίκας
Πρωτότυπη μουσική: Δημήτρης Χρυσανθακόπουλος
Φωτισμοί: Γιώργος Φωτόπουλος
Μουσική παραγωγή-mixi mastering: Χρήστος Μπάκης

Στο ρόλο του Ίωνα Δραγούμη, ο Μάνος Κωστής.
Στο ρόλο της Πηνελόπης Δέλτα, η Δήμητρα Παπαδήμα.

Διάρκεια: 90 λεπτά

Παραστάσεις:
Τετάρτη: 19:00
Σάββατο: 19:15
Κυριακή: 19:15

Εισιτήρια:
Γενική είσοδος: 13€
Μειωμένο: 11€

Προπώληση: viva.gr

Πληροφορίες-κρατήσεις:
Τηλ.: 210 3414118

Θέατρο «Olvio»
Φαλαισίας 7, Βοτανικός.