Γράφει η Καλλιόπη Τσόγκα Φλέσσα

Βρεθήκαμε στο θέατρο Ήβη για να παρακολουθήσουμε την παράσταση “Το παιχνίδι του δολοφόνου” σε κείμενο και σκηνοθεσία Θανάση Παπαθανασίου και Μιχαλη Ρέππα.

Υπόθεση:

Πως παίζεται το παιχνίδι:

Η νύχτα πέφτει στη Κηφισιά, τα φώτα σβήνουν στο Θέατρο Ήβη και τότε κάποιος δολοφονείται. “Το Παιχνίδι Του Δολοφόνου” ξεκινά…

Επτά πιθανοί δολοφόνοι, επτά ύποπτοι. Αθώοι και ένοχοι, απαγγέλλουν τις κατηγορίες τους, ο ένας για τον άλλον και ένας αστυνόμος καλείται να ανακαλύψει τον δολοφόνο και να εξιχνιάσει το μυστήριο του εγκλήματος.

Ο Παύλος Μαυρίδης, ένας αρκετά πλούσιος άντρας, αρκετά διεφθαρμένος και υπεύθυνος για πολλές δολοφονίες, βρίσκεται νεκρός στην τραπεζαρία του σπιτιού του, από την κατά πολλά χρόνια νεώτερή του σύζυγο Σοφία.  Στο σπίτι εκείνη την στιγμή βρίσκονται η αδελφή του  Κλαίρη, ο γιός του Χρήστος, ο φίλος του και γείτονάς του Γιάννης, ο σοφέρ του Σταύρος, ο αδελφός της Σοφίας, Τόνυ και η γυναίκα του Ντέπη.  Και οι επτά έχουν προσωπικούς λόγους και κίνητρα για να επιθυμούν τον θάνατό του, κάποιοι, μάλιστα, έχουν κάνει ήδη απόπειρες εναντίον του, αλλά όλοι τους αυτή την φορά έχουν ακλόνητα άλλοθι.

Ο αστυνόμος Στεφανίδης, αναλαμβάνει την υπόθεση και ανακρίνει τον καθένα ξεχωριστά από το στενό περιβάλλον του θύματος και βρίσκεται αντιμέτωπος με τις αλληλοκατηγορίες τους, τις εξομολογήσεις τους και τα καλά κρυμμένα μυστικά τους,  όπου το κάθε ένα από αυτά ανατρέπει την ιστορία του άλλου, δυσκολεύοντάς τον να φτάσει κοντά στην αλήθεια.

Αν και η ιστορία εξελίσσεται το 1959 και γίνεται παραλληλισμός με το μυθιστόρημα της Αγκάθα Κρίστι “Απρόσμενος Επισκέπτης”,  το θέμα που πραγματεύεται η παράσταση είναι ακόμα επίκαιρο και απασχολεί μέχρι και σήμερα την σύγχρονη κοινωνία που ζούμε: Χρήμα – Διαφθορά – Εκδίκηση.

Τα χρήματα ξεκίνησαν την καριέρα τους πριν πάρα πολλά χρόνια.  Στην αρχή ήταν κομμάτια μέταλλο και στη συνέχεια κομμάτια χαρτί, που δεν είχαν δική τους αξία, αλλά μετρούσαν την αξία άλλων πραγμάτων. Με λίγα λόγια, τα χρήματα εφευρέθηκαν επειδή οι άνθρωποι δεν μπορούσαν να τα βρουν μεταξύ τους.  Βέβαια, από τότε μέχρι σήμερα, τα χρήματα φροντίζουν αυτό να μην σταματήσει ποτέ να συμβαίνει. Όπου κυριαρχεί ο πλούτος ως η μόνη αξία, υπάρχει η ανθρώπινη απληστία και το άδικο και τότε δεν αργεί να εμφανιστεί και η διαφθορά, ο φθόνος και η επιθυμία για εκδίκηση, ο θάνατος.

Όπου κυριαρχεί ο πλούτος ως η μόνη αξία, υπάρχει η ανθρώπινη απληστία και το άδικο και τότε δεν αργεί να εμφανιστεί και η διαφθορά, ο φθόνος και η επιθυμία για εκδίκηση, ο θάνατος.

Η κριτική μας:

Ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος ως  Στεφανίδης είναι καταπληκτικός στην ερμηνεία του ρόλου του, καθώς και στον τρόπο κίνησής του πάνω στην σκηνή, θυμίζοντας τον κλασσικό αστυνόμο – επιθεωρητή των μυθιστορημάτων. Αδιαμφισβήτητα έχει αποκτήσει τα γονίδια του καλού ηθοποιού και μας το αποδεικνύει αυτό η σημαντική και πολυετής καριέρα του στο θέατρο και τον κινηματογράφο.

Η Σύλβια Δελικούρα ως Ντέπη, μας εξέπληξε ευχάριστα με την ερμηνεία της, αφού ως ηθοποιό στην τηλεόραση την έχουμε συνηθίσει σε πιο κωμικές καταστάσεις. Της δόθηκε η ευκαιρία μέσα από την παράσταση να ξεδιπλώσει το υποκριτικό της ταλέντο, ήταν αεικίνητη και γεμάτη ενέργεια. Πραγματική αποκάλυψη.

Ο Τόνυ Δημητρίου, ο Τόνυ, απογείωσε τον ρόλο του ως άντρα της δεκαετίας του 1950. Χαρακτηριστικός κυνηγός του γυναικείου φύλου, αλλά και του εύκολου πλούτου και επιθετικός προς την γυναίκα του, Ντέπη. Ένας ηθοποιός με αγάπη και πείσμα για την τέχνη που υπηρετεί που κατάφερε να φανεί πάνω στο θεατρικό σανίδι και εισέπραξε την αγάπη και την συμπάθεια από το κοινό.

Ο Μάνος Ιωάννου ως Σταύρος, με μεγάλη επιτυχία ενσαρκώνει τον ρόλο του οδηγού της οικογένειας Μαυρίδη. Είναι πολύ απειλητικός και αδίστακτος για να πετύχει τους σκοπούς του να μην αποκαλύψει τα ένοχα μυστικά της οικογένειας. Άλλο ένα ταλέντο που από την μια παράσταση στην άλλη αλλάζει προς το καλύτερο, αφού δέχεται την κάθε κριτική για αυτόν ως καλοπροαίρετη συμβουλή.

Ο Δημήτρης Κυρατσούδης ως Χρήστος, μισεί τον πατέρα του Παύλο και δηλώνει ευθέως ότι θα ήθελε να τον είχε σκοτώσει ο ίδιος.  Νέος στον χώρο της υποκριτικής ο Δημήτρης, έχει καταφέρει και όχι άδικα η επιτυχία να είναι σύμμαχός του. Ανερχόμενος ταλαντούχος ηθοποιός που το όνομά του θα μας απασχολήσει θετικά στο μέλλον.

Ο Μιχάλης Μαρίνος ως Γιάννης, εραστής της χήρας (Σοφίας) αλλά και φίλος του θύματος. Μήπως για αυτό, τελικά, ήθελε τον θάνατο του Παύλου Μαυρίδη; Ρόλος κλειδί για την εξέλιξη της ιστορίας μυστηρίου και ο χαρισματικός Μιχάλης Μαρίνος τον ερμηνεύει με άνεση, ευκολία και πειστικότητα.

Η Ελισάβετ Μουτάφη ως Κλαίρη, μισούσε τον αδελφό της και έχει τον χαρακτήρα της γυναίκας αράχνης στην ιστορία.  Μοιραία, υπεράφθονη  με αιχμηρό και καυστικό λόγο και άκρως εκρηκτική την θαυμάσαμε ως προς το παίξιμό της και την σκηνική της παρουσία.

Η Ευαγγελία Συριοπούλου, η Σοφία, η σύζυγος του Παύλου Μαυρίδη είναι εκείνη που ανακαλύπτει το πτώμα. Δίνει την αίσθηση ότι παντρεύτηκε τον σύζυγό της από συμφέρον και όχι από αγάπη και αυτό την καθιστά κύρια ύποπτο.  Σίγουρα λατρέψαμε την άρτια ερμηνεία της, αλλά και όλα όσα εξέπεμπε ως ηθοποιός, σιγουριά, πίστη στον εαυτό της και άπλετη γοητεία.

Για το παιχνίδι, ο Μιχάλης Ρέππας και ο Θανάσης Παπαθανασίου, χρειάστηκαν μόνο την τόλμη τους, το ταλέντο τους, τη συγγραφική τους πένα και μερικά φύλλα χαρτί, για να γράψουν το σενάριο για το πρώτο τους αστυνομικό θρίλερ.  Εμείς τους συγχαίρουμε για την σύλληψη αυτής της ιδέας και την απόφασή τους να κάνουν την διαφορά από αυτά που τους έχουμε συνηθίσει και τους ξέρουμε και, που όχι απλώς κατάφεραν να καθηλώσουν τον θεατή και να κερδίσουν το στοίχημα, αλλά να τα πάνε και εξαιρετικά. Περιμένουμε από αυτούς με μεγάλη αγωνία την επόμενη δουλειά τους.

Τελικά, τα πιο απλά είναι και τα πιο όμορφα, όταν δε είναι καλά δουλεμένα από ταλαντούχους ανθρώπους, τότε το αποτέλεσμα είναι εκπληκτικό.

Χωρίς περιττές φανφάρες και χωρίς εντυπωσιακά κοστούμια και σκηνικά. Όλα άρτια καλλιτεχνικά, αισθητικά και ηθικά. Είναι παρήγορο στα δύσκολα να περισσεύει η διάθεση, η αγάπη, το χιούμορ, και τέτοιες προθέσεις.

… Η νύχτα πέφτει στη Κηφισιά, τα φώτα κλείνουν στο Θέατρο Ήβη, εσείς, όμως, έχετε τα μάτια σας ανοιχτά, γιατί η αλήθεια είναι εκεί μπροστά σας.

Θέατρο ΗΒΗ

Τετάρτη: 19.00Πέμπτη, Παρασκευή: 21.00
Σάββατο 18:00 (απογευματινή) & 21.00 (βραδινή)
Κυριακή: 19.00

Πρωταγωνιστούν αλφαβητικά:

Αλέξανδρος Αντωνόπουλος
Σύλβια Δελικούρα
Τόνυ Δημητρίου
Μάνος Ιωάννου
Δημήτρης Κυρατσούδης
Μιχάλης Μαρίνος
Ελισάβετ Μουτάφη
Ευαγγελία Συριοπούλου.

Συντελεστές:

Συγγραφή – Σκηνοθεσία: Θανάσης Παπαθανασίου και Μιχάλης Ρέππας
Σκηνικά: Παναγιώτα Κοκορού
Κοστούμια: Έβελυν Σιούπη
Φωτισμοί: Χρήστος Τζιόγκας
Φωτογραφίες: Γιώργος Καλφαμανώλης
Διεύθυνση Επικοινωνίας : Μαργαρίτα Δρούτσα

Η νύχτα πέφτει στη Κηφισιά, τα φώτα κλείνουν στο Θέατρο Ήβη, εσείς, όμως, έχετε τα μάτια σας ανοιχτά, γιατί η αλήθεια είναι εκεί μπροστά σας.

Καλλιόπη Τσόγκα Φλέσσα

Καλλιόπη Τσόγκα Φλέσσα

Όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, πάντα με εντυπωσίαζε ο χώρος της τέχνης, του θεάτρου, της μουσικής, αλλά και της υποκριτικής. Είναι ο λόγος που αργότερα ήρθα σε επαφή με όλα αυτά, για να δω αν όντως έχω κάποιο ταλέντο ή αν απλώς θα τα παρακολουθώ ως θεατής και ως ακροάτρια.
Δούλεψα ως ραδιοφωνική παραγωγός σε ιντερνετικούς σταθμούς και όχι μόνο. Έχω παρακολουθήσει σεμινάρια και μεθόδους υποκριτικής, όπου παρέδιδε μαθήματα ένας εξαίρετος ηθοποιός και ο οποίος μας έμαθε τα μυστικά του αυτοσχεδιασμού, της γλώσσας του σώματος, της σωστής επικοινωνίας, της σκηνικής παρουσία και της ορθοφωνίας.
Τελικά, εδώ και ένα χρόνο περίπου, με κέρδισε η αρθρογραφία, η επιμέλεια κειμένων για τις κριτικές και απόψεις για τις θεατρικές και μουσικές παραστάσεις που συμβαίνουν στην πόλης μας. Αγαπώ τον εθελοντισμό, τα ζώα, τις βόλτες με το ποδήλατό μου, τις καταδύσεις και τους ανθρώπους που εκπέμπουν θετική ενέργεια και χαμογελούν.
Καλλιόπη Τσόγκα Φλέσσα