Οι ΘΕΑΤΡΙΝΩΝ ΘΕΑΤΕΣ, πιστοί στο ανοιξιάτικο καθιερωμένο τους ραντεβού, παρουσιάζουν το ερωτικό δράμα της Μαίρης Μιχαλάτου «Η Κάρεν Στόουν δε μένει πια εδώ» από την Τετάρτη 22 Μαρτίου 2017 και για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων.
Η “Δεσποινίς Τζούλια” της Ανδρονίκης Αβδελιώτη, είναι μια θεατρική παράσταση που περικλείει τον μικρόκοσμο μίας ασθενούς σχέσης αποδίδοντας με δυναμισμό και συναισθηματική φόρτιση τη μεταξύ τους σύγκρουση.
Η σκηνοθεσία, η απόδοση κειμένου και στίχων είναι της καταξιωμένης Θέμις Μαρσέλλου! Αυθεντία του είδους, το όνομα της οποίας εξασφαλίζει την επιτυχία. Συνέθεσε μια παράσταση αντάξια και ίσως καλύτερη από αυτές του εξωτερικού.
Ομολογώ ότι η παράσταση έχει τη στόφα των παλιών, καλών ελληνικών κωμωδιών που όλοι έχουμε δει και αγαπήσει με μία φρέσκια πνοή και δροσιά!!! Διαθέτει ρυθμό, παλμό, νεύρο, ένταση, έξυπνες ατάκες, καλοδουλεμένους διαλόγους, απρόβλεπτες κωμικές καταστάσεις, ανατροπές, εκπλήξεις και ένα απογειωτικό φινάλε!!!
Ένας συγκλονιστικός μονόλογος μια λαϊκής γυναίκας, που μίλαγε για τα πιο σοκαριστικά πράγματα με μια αφοπλιστική απλότητα και φυσικότητα. Μια γυναίκα, που είχε στερηθεί τα βασικά, γι΄ αυτό και μπόρεσε να επιβιώσει μέσα στο τίποτα.
Για πρώτη φορά σας παρουσιάζουμε στη σκηνή του Θεάτρου Ακάδημος την παιδική θεατρική παράσταση “Ο Λάζαρος και οι Δράκοι” σε κείμενο Βασιλικής Βλαστού και Διασκευή-Σκηνοθεσία Νίκου Χρηστίδη. Το θεατρικό έργο είναι βασισμένο στο ομώνυμο λαϊκό παραμύθι “Ο κυρ Λάζαρος κι οι Δράκοι” που συμπεριλαμβάνεται στο ανθολόγιο λογοτεχνικών κειμένων της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αληθινές στιγμές συγκίνησης, εναλλάσονται άψογα με την έντονη δράση και τις κωμικές σκηνές του έργου.
Βρεθήκαμε στην παράσταση «Εξακρίβωση» στο θέατρο Από Κοινού, στο Γκάζι. Παρακολουθήσαμε ένα ψυχολογικό θρίλερ, από τα καλύτερα που έχουν ανέβει στα αθηναϊκά θέατρα, το οποίο σε κρατάει σε εγρήγορση μέχρι το τέλος.
Μία παράσταση που τόσο για τα παιδιά, όσο και για έναν ενήλικα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα, δοσμένη με αμέριστη ζωντάνια, που κρατούσε το ενδιαφέρον αμείωτο.
Δύο κόσμοι αντίθετοι που προσπαθούν να ενωθούν και να συνυπάρξουν αλλά δεν τα καταφέρνουν τελικά. Η αμφιβολία είναι πιο ισχυρή….τούς κυριεύει, δεν δίνει χώρο στην αγάπη και αυτό που μένει στο τέλος είναι μια γλυκόπικρη γεύση….γιατί….γιατί;;;;
Το τέλος αναπάντεχο, οδυνηρό, λυτρωτικό….Μια αχτίδα φωτός διαπερνάει το σκοτάδι, ένας ψίθυρος σπάει τη σιωπή, μια ελπίδα ανθίζει και η ζωή νικά το θάνατο!!! Ποτέ μην τα παρατάς γιατί αύριο θα είναι μια άλλη μέρα, μια καινούρια μέρα, μια ωραία μέρα!!!
