Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Ο συνθέτης και ερμηνευτής Σταύρος Χαλιαμπάλιας, με προβληματισμό, σοβαρότητα, ρεαλιστική ματιά, μα και χιούμορ, μας παραθέτει τις σκέψεις του σχετικά με όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Τον ευχαριστούμε θερμά για τις τόσο ενδιαφέρουσες κι εύστοχες απαντήσεις του!

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Ημέρα καραντίνας…έχω χάσει πια τον αριθμό αλλά δεν νομίζω πως έχει κάποια σημασία. Τα συναισθήματα μου ανάμικτα. Όλη αυτήν την πρωτόγνωρη για μένα κατάσταση, την αντιμετωπίζω και ως κάτι καλό, κατά κάποιο τρόπο, διότι μου έδωσε την ευκαιρία να επαναπροσδιορίσω προτεραιότητες, αξίες, υλικά πράγματα και καταστάσεις στην ζωή μου. Με βοήθησε να αντιληφθώ και να εκτιμήσω ότι τίποτα από αυτά που έχω στη ζωή μου δεν είναι δεδομένα και από την μια στιγμή στην άλλη εύκολα μπορεί να χαθούν. Είμαι από τους τυχερούς, γιατί ύστερα από πολλά χρόνια μπορώ να περάσω αληθινά ποιοτικό χρόνο με την οικογένεια μου και να αντιμετωπίσουμε μαζί, ενωμένοι, αυτή τη δοκιμασία. Παράλληλα, υπάρχει απεριόριστος ελεύθερος χρόνος για να ασχοληθώ με πράγματα που με ευχαριστούν και με γεμίζουν που, υπο άλλες, κανονικές, συνθήκες δεν θα ήταν δυνατό. Δεν μπορώ να παραβλέψω βέβαια και τον ψυχολογικό αντίκτυπο που έχει αυτός ο εγκλεισμός, ιδιαίτερα όταν ο πρότερος τρόπος ζωής μου και οι απαιτήσεις της δουλειάς μου απαιτούσαν πολλές ώρες έξω σε κίνηση και διαρκή επαφή με πολλούς ανθρώπους. Ενώ τώρα….!

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Η μέρα μου ξεκινά με ένα καλό πρωινό και τον απαραίτητο οικογενειακό καφέ στο μπαλκόνι και στη συνέχεια μεταπίπτουμε στη ρουτίνα της ημέρας. Έχω κάποια διαδικτυακά μαθήματα με τους μαθητές μου και αυτό με κάνει να νιώθω ενεργός επαγγελματικά! Στη συνέχεια διάβασμα βιβλίων που αφορούν στο αντικείμενο που λατρεύω περισσότερο απ’ όλα, την Βυζαντινή μουσική και το απόγευμα, αφού στείλω το απαραίτητο μήνυμα και πάρω τη σχετική έγκριση, βγαίνω για τρέξιμο, μια δραστηριότητα που λατρεύω γιατί με χαλαρώνει και με αναζωογονεί. Όλες αυτές οι δραστηριότητες βέβαια, συνοδεύονται από μουσική από όλα τα είδη που μ΄αρέσουν και με ψυχαγωγούν. Στο τέλος της ημέρας το Netflix έχει τη τιμητική του!

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Αρνήθηκα να μπω σε αυτόν τον ψυχαναγκασμό και δεν μέτρησα ούτε τα πλακάκια της κουζίνας ούτε πόσους κόκκους ρύζι έχει ένα κιλό από αυτό! Όταν βαριέμαι, περιορίζομαι απλώς να χαζεύω το ταβάνι και να αναπολώ…

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

Δεν θα ακολουθήσω το μονοπάτι της συνωμοσιολογίας, ανακαλύπτοντας παντού εχθρούς και κακόβουλα σχέδια, ούτε θα πω ότι ήρθαν οι εξωγήινοι ή όλη αυτή η δοκιμασία αποτελεί τιμωρία του Θεού! Απ’ όπου και αν προήλθε αυτός ο ιός, τυχαία ή από κάποιο εργαστήριο, βρήκε την ανθρωπότητα απροετοίμαστη, δοκιμάζει τις αντοχές μας και έχει τη δυνατότητα να αναδείξει το καλύτερο ή το χειρότερο πρόσωπο της. Η αντιμετώπιση αυτής της πανδημίας, απαιτεί τη συντονισμένη και εστιασμένη προσπάθεια όλων μας από κοινού και όχι προσπάθειες επίρριψης ευθυνών και κυνήγι μαγισσών. Η ανθρωπότητα πρέπει να βγει από αυτή την κρίση σε καλύτερη κατάσταση, με ισχυρότερους δεσμούς και μηχανισμούς αντιμετώπισης παρόμοιων περιστατικών γιατί ας μην ξεχνάμε, δεν τελειώσαμε με αυτόν το ιό ακόμη και οι συνέπειες του, αυτό που θα ακολουθήσει σε οικονομικό, κοινωνικό και γεωπολιτικό επίπεδο, είναι ικανό να αλλάξει τον κόσμο μας για πάντα. Ας είναι προς το καλύτερο!

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Ο κορονοϊός επανέφερε νομίζω στο προσκήνιο την έννοια της συλλογικότητας και της κοινωνικής ευθύνης. Ανέδειξε τη σημασία της υπεύθυνης συμπεριφοράς μέσα σε ένα κοινωνικό σύνολο, φώτισε τις συνέπειες και τα αποτελέσματα που αυτή έχει, όταν ασκείται με μέτρο και μέριμνα και φροντίδα για τον συνάνθρωπο που είναι ευάλωτος, είτε αυτός είναι στο στενό οικογενειακό περιβάλλον είτε όχι. Ανέδειξε σε πολλούς τον καλύτερο τους εαυτό, που εγώ πιστεύω ότι πάντα υπήρχε μέσα τους, απλά ήταν θαμμένος κάτω από φιλοδοξίες, ζήλιες, μικρότητες ή υπέρμετρο κυνήγι για την επιτυχία ή αυτοεπιβεβαίωση. Είδαμε έξοχες πράξεις αλτρουισμού και πραγματικής αγάπης και ενδιαφέροντος για τον συνάνθρωπο αυτές τις ημέρες. Επανεκτιμήσαμε ανθρώπους, λειτουργήματα, επαγγέλματα, αξίες και ιδανικά. Αντιληφθήκαμε και βιώσαμε την αξία, τη δύναμη και το μεγαλείο που κρύβει μια απλή αγκαλιά, ένα φιλί. Είδαμε τον πόνο και τη συντριβή του να μην μπορείς να βρεθείς δίπλα στον άνθρωπό σου στις τελευταίες του στιγμές. Να μην μπορείς ούτε καν να τον αποχαιρετήσεις. Αυτό για μένα είναι συνταρακτικό και υπέρμετρα οδυνηρό! Ελπίζω και εύχομαι όλα αυτά τα μαθήματα να μας γίνουν βίωμα και να συνεχίσουν να έχουν την ίδια αξία όταν όλα αυτά θα έχουν περάσει. Γιατί θα περάσουν και θα βγούμε από όλα αυτά νικητές. Είμαι απόλυτα σίγουρος γι΄αυτό.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

«Η φωτιά» της Katherine Neville και το «Μπαουντολίνο» του Umberto Eco. Όσον αφορά στη μουσική, λάτρεψα τον δίσκο του Σωκράτη Σινόπουλου, δεξιοτέχνη και βιρτουόζου στην πολίτικη λύρα και πολίτικο λαούτο, “Sokratis Sinopoulos quartet- eight winds”.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

-Θα πας διακοπές φέτος;

-Αμέ!

-Έλα ρε! Μπράβο. Που;

-Στις Μαγευτικές Αυλίδες. Στα νησιά Ταράτσα Ταράτσα και ένα τριήμερο στο όρος Μπαλκόνι.

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Θα ξεχυθεί κυριολεκτικά στους δρόμους. Βέβαια φοβάμαι πως οι περισσότεροι άνθρωποι, φοβισμένοι, αυτοπεριορισμένοι ή κακώς πληροφορημένοι, θα συνεχίσουν να φοβούνται την ανθρώπινη επαφή. Θα πάρει χρόνο για να επανέλθουμε στην πρότερη κανονικότητα, αν θα επανέλθουμε ποτέ. Ελπίζω όμως, όταν αυτό τελειώσει, να είμαστε όλοι καλύτεροι άνθρωποι που θα νοιάζονται για το κοινό καλό και όχι μόνο για τον εαυτό μας. Μόνοι μας θα χαθούμε, μαζί μπορούμε να νικήσουμε τα πάντα και να ζήσουμε ευτυχισμένοι και ειρηνικά.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Να συναναστραφώ με ανθρώπους που μου λείψανε πολύ και αγαπώ!

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Λόγω της ιδιότητας μου ως ιεροψάλτη πέρα από του τραγουδιστή, έχω πολλά χρόνια να κρατήσω λαμπάδα. Κρατώ όμως ένα κερί που μου δίνεται στο ναό. Φέτος βέβαια είναι πολύ διαφορετικά όλα αυτά..

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Μου είπανε με πανικό μέσα στο σπίτι γύρνα… Αφού ο Κορονοϊός θέλει την καραντίνα…

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

Το cover του τραγουδιού που έκανα με τον πολύ καλό μου φίλο Λευτέρη Πουλιού, ο οποίος έκανε την διασκευή και έπαιξε πιάνο, με τίτλο «Δε φταις εσύ». Ένα τραγούδι του Τάκη Σούκα σε στίχους του Βασίλη Παπαδόπουλου, που ερμήνευσε ο αξεπέραστος Στέλιος Καζαντζίδης.

Και για το τέλος, μια ευχή για το Πάσχα.

Εύχομαι μέσα από αυτή τη δοκιμασία και την εβδομάδα των Παθών μέχρι την Ανάσταση του Κυρίου μας, να αναστηθούν και οι ψυχές μας! Να μην χάσουμε την πίστη και το θάρρος μας και να μην ξεχνάμε ότι, κάθε Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση!

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου