Η τραγουδίστρια Δανάη Παπαδημητρίου μας εξηγεί πώς γεννιέται μια “Πεταλούδα”

Oι kallitexnes.gr καλωσορίζουν στην παρέα τους την τραγουδίστρια Δανάη Παπαδημητρίου, η οποία μας παρουσιάζει το νέο της κομμάτι “Πεταλούδα”, σε στίχους και μουσική της ίδιας και ενορχήστρωση-παραγωγή, του Γιάννη Δαμιανίδη. Από ποια προσωπικά βιώματα, σκέψεις και συναισθήματα εμπνεύστηκες για τους στίχους και το όλο θέμα του κομματιού; 

Δ.Π: Η Πεταλούδα προέκυψε τελείως αβίαστα πριν 2 χρόνια. Τότε μελετούσα για μια ακόμη εξεταστική στην νομική σχολή και ήμουν αρκετά πιεσμένη. Ένιωθα πως όντως ανέβαλα τα όνειρα και τα θέλω μου και δεν εξωτερίκευα μια άλλη πλευρά του εαυτού μου που λίγοι μέχρι τότε γνώριζαν. Θα μπορούσα να πω πως τότε είχα την μορφή κάμπιας. Η δική μου μεταμόρφωση ερχόταν όταν τραγουδούσα και όταν έγραφα στίχους. Τότε ζούσα. Αυτό ήταν ο πυρήνας της σκέψης μου.

Παρουσίασέ μας αν θες, τους λοιπούς σου συνεργάτες με τους οποίους δούλεψες για να βγει το ξεχωριστό αυτό τραγούδι. Με ποιον τρόπο σε βοήθησαν ώστε να βγει στην επιφάνεια και να πάρει σάρκα και οστά η έμπνευσή σου;

Δ.Π: Βεβαίως! Νιώθω μεγάλη χαρά και τιμή για τους συνεργάτες μου που συνέβαλαν καθοριστικά στο αποτέλεσμα της πεταλούδας. Ο Γιάννης Δαμιανίδης είναι ο υπερήρωας του κομματιού. Του τραγούδησα το κομμάτι στο στούντιο και από την πρώτη στιγμή ήξερε πως θα το διαμόρφωνε διότι έχουμε δουλέψει ξανά μαζί και ήξερε τον χαρακτήρα μου. Μπορώ να πω ότι με ψυχολόγησε και αυτό τον κάνει ακόμη πιο σπουδαίο στα μάτια μου. Του είχα και του έχω απόλυτη εμπιστοσύνη.

Επίσης, ιδιαίτερη τιμή νιώθω για τους μουσικούς που έπαιξαν στο τραγούδι. Είναι όλοι τους υπέροχοι. Συγκεκριμένα έπαιξαν :

Πιάνο – Γιάννης Δαμιανίδης

Κιθάρα – Βαλάντης Καπουρελάκος

Μπάσο – Δημήτρης Γιαλαμάς

Κρουστά – Αλέξης Αρχοντής

Τρομπόνι – Μιχάλης Καρανίκος

Τρομπέτα- Γιάννης Οικονομίδης

Η πεταλούδα, τι συμβολίζει για εσένα; Ποια είναι η φύση της; Ποιο είναι το όνειρο μιας πεταλούδας που πετάει, γνωρίζοντας πόσο εφήμερη είναι τελικά η ζωή της;

Δ.Π: Ξεκάθαρα για μένα η πεταλούδα είναι σύμβολο εξέλιξης. Είναι ένα τρομερά εύθραυστο πλάσμα που περνάει από πολλές φάσεις μεταμόρφωσης μέχρι να αποκτήσει την τελική της μορφή. Τότε πετάει ελεύθερη. Μου δημιουργεί μια ψυχική ανάταση το πέταγμά της. Μου δείχνει ότι απολαμβάνει αυτό που έγινε και ζει ανέμελη. Ερωτοτροπεί, προκαλεί χαμόγελα και σε μαγνητίζει με την ομορφιά της. Το όνειρό της είναι να απολαύσει κάθε στιγμή της και να ζήσει την μαγεία του «τώρα».

Τι ήταν και είναι αυτό που αγαπάς πιο πολύ στο κομμάτι που έγραψες; Μια και μοιάζει να φέρνει μαζί του μια παιδική αθωότητα, μήπως τελικά είναι ένας ύμνος στο παιδί που κρύβουμε όλοι μέσα μας;

Δ.Π: Αγαπώ το μήνυμά του. Μου θυμίζει και την ιστορία του ασχημόπαπου. Μπορεί να μοιάζουμε κάπως αδύναμοι και αβέβαιοι στην αρχή μας αλλά αυτό δεν προδικάζει το τέλος μας. Το αντίθετο θα έλεγα. Έχω ιδιαίτερη αδυναμία στα παραμύθια, τους μύθους και τις ιστορίες και είναι γνώρισμα της παιδικότητάς μου. Μαζί με το βίντεο κλιπ του, το τραγούδι μεταδίδει την παιδική αθωότητα, την ανεμελιά και τον ενθουσιασμό μικρού παιδιού που έχει την ευλογία να χαίρεται ειλικρινά και αυθόρμητα την ζωή.

Παπαδημητρίου

“Εγώ έχω ως όνειρο – ευχή να ζω χωρίς τον φόβο και το άγχος του μέλλοντος, να κάνω τους ανθρώπους που αγαπώ ευτυχισμένους, να δημιουργώ και να εξελίσσομαι ψυχικά και πνευματικά”

Πώς ακριβώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με τη μουσική; Πότε κατάλαβες ότι είναι αναπόσπαστο στοιχείο της ζωής σου; 

Δ.Π: Κυριολεκτικά από την στιγμή που γεννήθηκα. Μουρμούριζα τα νανουρίσματα της μαμάς και της γιαγιάς μου. Με ηρεμεί και μου δίνει δύναμη. Συμπληρώνω την προσωπικότητά μου. Ίσως περισσότερο ενεργά άρχισα να ασχολούμαι από το λύκειο με εμφανίσεις.

Μέσα από τη συνεργασίες σου με τους Opera Chaotique και με τις εμφανίσεις σου σε μουσικές σκηνές, ποιες είναι οι εντυπώσεις και οι εμπειρίες που αποκόμισες;

Δ.Π: Στάθηκα πολύ τυχερή να βρίσκομαι στο πλευρό των Opera Chaotique. Με συμβούλευσαν και μου έδωσαν την ευκαιρία να βγώ στην σκηνή στα πλαίσια πολύ οργανωμένων shows. Έχω αντλήσει κάποια στοιχεία τους και θέλω κι εγώ να τα αφομοιώσω σε δικές μου δουλειές. Για μένα ήταν όνειρο να εμφανίζομαι στην σκηνή ως Jessica Rabbit και την επόμενη μέρα στις 8 το πρωί να δίνω μάθημα στην σχολή.

Έχοντας ολοκληρώσει τις σπουδές σου στη Νομική, έχοντας επιδείξει μια ιδιαίτερη προτίμηση στα ανθρώπινα δικαιώματα, με ποιο τρόπο η συμβολή αυτής της επιστήμης μπορεί να εφαρμοστεί και στον καλλιτεχνικό τομέα;

Δ.Π: Η τέχνη οφείλει να συνδέεται με τον άνθρωπο. Η μουσική που θέλω να γράφω είναι ψυχολογική ποπ και θέλω να έχει ως κέντρο τον άνθρωπο. Μετά από ένα live μου θα επιθυμούσα οι άνθρωποι να επιστρέφουν στο σπίτι τους πιο αισιόδοξοι, χαρούμενοι και αποφασισμένοι να ζήσουν πιο όμορφα την επόμενη μέρα τους. Θα ήθελα να κάνω συναυλίες με θεματικό κέντρο τα ανθρώπινα δικαιώματα με ανάλογα acts. Η ελευθερία της ζωής, του λόγου και η ισότητα αποτελούν προτεραιότητά μου.

Κατά πόσο πιστεύεις ότι επηρέασε τις ζωές όλων μας η επέλαση του κορονοϊού; Τι άλλαξε στη ζωή σου τόσο ως καλλιτέχνιδα όσο και ως άνθρωπος; Ποιο ήταν/είναι το δικό σου μέσο αντίστασης-αντίδρασης μιας άνευ προηγουμένου κατάστασης όπως αυτή που ζούμε;

Δ.Π: Αντιμετωπίζω τα πάντα με γέλιο και χιούμορ. Αυτή είναι η άμυνά μου. Ακόμη και τώρα λοιπόν, αυτό κάνω. Εκτίμησα πιο πολύ το σπίτι μου και επιτέλους κοιμήθηκα χωρίς άγχος και τύψεις ότι χάνω χρόνο. Διάβασα και άκουσα μουσική. Αναφορικά με το καλλιτεχνικό κομμάτι, σίγουρα επηρεαστήκαμε όλοι αλλά προσπαθώ να είμαι δημιουργική και να ετοιμάζω τα επόμενά μου έργα.

Ποια είναι τα μελλοντικά σου πλάνα ενόψει του νέου έτους; Μας περιμένει κάτι νέο από άποψη σύνθεσης ή συνεργασιών;

Δ.Π: Ήδη σκαρώνω νέες μελωδίες και σας έχω νέα τραγούδια που ανυπομονώ να ακούσετε. Δυστυχώς, δεν μπορώ να πω ακόμη πολλά.

Αν η πεταλούδα είχε όνειρα, ποια θα ήταν πιστεύεις, αυτά; Ποια είναι τα όνειρα της συνθέτριας-στιχουργού; 

Δ.Π: Η πεταλούδα θέλει να απολαύσει αυτό που  κατάφερε. Να πετάξει ελεύθερη και να σε κάνει να χαμογελάσεις όταν την δείς. Κι εγώ έχω ως όνειρο – ευχή να ζώ χωρίς τον φόβο και το άγχος του μέλλοντος, να κάνω τους ανθρώπους που αγαπώ ευτυχισμένους, να δημιουργώ και να εξελίσσομαι ψυχικά και πνευματικά.

Και για το τέλος, ένας στίχος από το τραγούδι σου, ο οποίος πιστεύεις ότι έχει να μας πει κάτι και μια ευχή για το μέλλον!

Δ.Π: Ένας στίχος μου που με εκφράζει απόλυτα είναι ο εξής: « Να μην πατάμε αναβολή στο ξυπνητήρι της ζωής».  Όποιος το διαβάζει τώρα ας κάνει κάτι που θέλει εδώ και καιρό. Όχι άλλες αναβολές.

Παπαδημητρίου (2)

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου