Είδαμε την παράσταση ”Το Ξενοδοχείο των τρελών Παραθεριστών” του Γιώργου Φραγκούλη, στο Τεχνοχώρος Εργοτάξιον
Υπάρχουν πάντα κάποιοι θεοπάλαβοι γύρω μας. Χωρίς αυτούς, ο κόσμος θα ήταν πολύ βαρετός.
Υπάρχουν πάντα κάποιοι θεοπάλαβοι γύρω μας. Χωρίς αυτούς, ο κόσμος θα ήταν πολύ βαρετός.
Ευθείες γραμμές δεν συναντά κανείς εύκολα στη φύση! Το θέμα των ορίων είναι ένα πολύ λεπτό ζήτημα όπως και η κρίση ως προς την ορθότητά τους ή όχι. Θα έπρεπε πρώτα να μπορούμε να ορίσουμε την έννοια του σωστού και του λάθους…πράγμα που αδυνατώ να πράξω δημοσίως γιατί θεωρώ πως είναι πράξη υβριστική. Για να το κάνει κάποιος αυτό πρέπει να είναι άμεμπτος…και δεν διακρίνομαι γι αυτό.
Το έργο «Μια Στάση Πριν» είναι μια μαύρη κωμωδία που αγγίζει τα όρια του θρίλερ και πραγματεύεται τον χρόνο σαν τον απόλυτο ψυχαναγκασμό στη ζωή του ανθρώπου. Μια παράσταση σύντομη σε διάρκεια αλλά άριστη σε νοήματα, ιδέες και προβληματισμούς που θέτουν μεγάλα ερωτήματα. Ένα κείμενο με αλληγορία, ειρωνία, οξύτητα, καυστικό χιούμορ, σαρκασμό και συγκίνηση που δεν αφήνει κανέναν ανεπηρέαστο.
Το L.A. Theater (Life& Art) παρουσιάζει το μεγαλειώδες, απολαυστικό, ανατρεπτικό και πολύ καυτό “Δείπνο Βασιλισσών” σε κείμενο και σκηνοθεσία του πολυσχιδούς Βαλεντίνου Τσίλογλου. Πρόκειται αναμφισβήτητα για μία σπαρταριστή, φρέσκια, μαύρη κωμωδία που συνδυάζει βιτριολικό χιούμορ, ανεξέλεγκτο γέλιο, καυστικές ατάκες, ζωντανούς διαλόγους, γρήγορο ρυθμό, παλμό, νεύρο και εντυπωσιακό θέαμα με σουρεάλ χαρακτήρες!