Ο σκηνοθέτης Πέτρος Νάκος παρουσιάζει το αλληγορικό, αλλά πάντα ανθρώπινο σύμπαν του Ναζίμ Χικμέτ στη σκηνή του «Altera Pars» με ένα φρέσκο, αληθινό τρόπο, αναδεικνύοντας τόσο το χιούμορ, όσο και τη σκληρή αλήθεια ενός… «παραμυθιού».
Η κορυφαία πολιτική σάτιρα του Δημήτρη Ψαθά «Ζητείται Ψεύτης», που αναφέρεται στις πελατειακές σχέσεις των πολιτικών με τους ψηφοφόρους τους και έχει μεταφραστεί και παιχτεί στις περισσότερες χώρες του κόσμου, παρουσιάζεται από τις 15 Μαρτίου 2019 στο θέατρο «Παλλάς» σε σκηνοθεσία του Πέτρου Ζούλια.
Έξυπνες ατάκες, γρήγορος ρυθμός. Μία καλοδουλεμένη και ανατρεπτική πλοκή. Το στοιχείο της έκπληξης, κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο μέχρι το τέλος. Είναι από τις ληστείες που θα ευχόσουν να ήσουν και εσύ εκεί!
Η παράσταση πραγματεύεται την ιστορία τεσσάρων φίλων, οι οποίοι είναι πολύ διαφορετικοί μεταξύ τους, όμως καταφέρνουν να ενωθούν δημιουργώντας μία παρέα η οποία όπως όλες, έχει τα σκαμπανεβάσματα της και κυρίως το έντονο στοιχείο της «σύγκρουσης» των χαρακτήρων της.
Στο Studio Κυψέλης ανεβαίνουν τα δύο μονόπρακτα της Πέπης Οικονομοπούλου, «Ο χορός των σκουπιδιών» και «Ιφιγένεια life style», από την Κυριακή 24 Μαρτίου 2019 και κάθε Κυριακή έως τις 26 Μαΐου 2019.
Η πρωτοποριακή δράση του Εθνικού Θεάτρου και του Οργανισμού Αστικών Συγκοινωνιών (ΟΑΣΑ) με αρωγό τις Οδικές Συγκοινωνίες (ΟΣΥ) με τίτλο «Θέατρο Express», συνεχίζεται και επεκτείνεται. Μετά την επιτυχημένη παρουσίαση της «Αρκούδας» του Τσέχωφ το περασμένο καλοκαίρι, το Εθνικό Θέατρο και ο ΟΑΣΑ παρουσιάζουν τις «Ιστορίες καθ’ οδόν».
Η Πολύνα Γκιωνάκη είναι μια όμορφη, λαμπερή παρουσία, που αφήνει την πόρτα της ψυχής της ανοιχτή και μπορεί κάποιος να δει το πρόσωπο και όχι το προσωπείο. Μέσα από έναν μονόλογο, αποδεικνύει το μεγάλο της ταλέντο και κρατάει συγκεντρωμένο και ιδιαίτερα συγκινημένο το κοινό της.
Μια ξεκαρδιστική κωμωδία των Jeremy Lloyd και David Croft, βασισμένη στην εξαιρετικά πετυχημένη τηλεοπτική σειρά του BBC «’Allo ‘Allo», από την θεατρική ομάδα του Συλλόγου Αποφοίτων Κολλεγίου Αθηνών.
Ο έρωτας, η ευτυχία, ο πόνος, ο χωρισμός, οι μνήμες, δίνουν το παρόν σε κείμενα και σκηνοθεσία του Θέμη Μουμουλίδη, ο οποίος στοχεύει και χτυπάει «κέντρο» εξιστορώντας μας εύστοχα και με κωμωδιακό τρόπο την ιστορία μιας γυναίκας, όντας εγκλωβισμένη σε έναν προδομένο έρωτα, σε έναν συναισθηματικό λαβύρινθο ο οποίος καταλήγει αναπόφευκτα σε έναν μεγάλο χωρισμό…
Με έναν ξεκάθαρο και ευθύ τρόπο, ο σκηνοθέτης μας φέρνει σε επαφή και ενίοτε σε αντίθεση και σύγκρουση δύο δυναμικά, που και τα ίδια βάλλονται από το προσωπικό τους παρελθόν και οικογένεια. Εκείνο που εντυπωσιάζει ιδιαίτερα είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη βαριά ατμόσφαιρα, από τη συσσωρευμένη οργή και τα αγωνιώδη ερωτηματικά αναδεικνύεται επίσης μια νοσταλγία, μια ευαισθησία και τρυφερότητα που μοιάζει κάποιες στιγμές να πέφτει σαν βάλσαμο πάνω σε πληγή.
