Μου λείπει η συμμετοχή μου πάνω στο σανίδι, την οποία σκέφτομαι να πραγματοποιήσω κάποια στιγμή στο άμεσο μέλλον. Υπάρχουν ρόλοι, οι οποίοι είναι σύμφωνοι με την θεατρική και πραγματική μου ηλικία, που θα ήθελα να παίξω και που δεν μπορείς να παίξεις, αν δεν έχεις την εμπειρία και ωριμότητα ζωής.
Tι να γράψει κανείς, όταν το μόνο που απομένει είναι αυτή η μαρτυρία από ένα αθώο θύμα πολέμου, που θυσιάστηκε στο βωμό του πιο τυφλού παραλογισμού που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα; Ένας κόσμος μιας εφηβικής ψυχής, ενός κοριτσιού που μεγαλώνει και ανθίζει μέσα σε μια σοφίτα, μέσα σ΄ έναν κόσμο που δε λογαριάζει ανθρώπινες ψυχές.
Tο έργο όλο-μια τραγική ειρωνεία-η Άννα, ένα μικρό λουλούδι της άνοιξης, πώς θα μπορούσε να ζήσει μέσα στον πιο παγωμένο χειμώνα; Με όση καρτερικότητα και θάρρος κι αν κοιτά κανείς ένα μέλλον χωρίς μέλλον, στο τέλος έρχεται η πραγματικότητα και τα σκορπίζει όλα, σα φύλλα στον αγέρα.
