Οι kallitexnes.gr βρέθηκαν στο Κηποθέατρο Νίκαιας και παρακολούθησαν την παράσταση “Κάντω Τζαβέλλα- Δραγώϊ στα χρόνια της Επανάστασης”, σε κείμενο Θανάση Σταυρόπουλου και σκηνοθεσία, Μενέλαου Τζαβέλλα.

Στα μέσα ακριβώς του καλοκαιριού, σ’ έναν υπέροχο χώρο, ζήσαμε μια μαγική βραδιά σύμφωνη με το πνεύμα της ελληνικής επανάστασης, μπροστά σε ένα υποβλητικά φωτισμένο σκηνικό, με τον νυχτερινό αέρα σύμμαχο, να κινεί τις πατροπαράδοτες φορεσιές και να προσθέτει περισσότερη μαγεία στην ήδη επιβλητική θεατρική ατμόσφαιρα. Για μία ώρα και είκοσι λεπτά μεταφερθήκαμε με όλες τις αισθήσεις μας σε μια πραγματική ιστορία η οποία έλαβε χώρα στο χωριό Δραγώϊ της Ανδρίτσαινας, το καλοκαίρι του 1821. 

Σε παραγωγή Music & Drama Productions του Μαυρίκιου Μαυρικίου, η παράσταση αυτή φιλοδοξεί μέσα από έναν μεγάλο θίασο πρωταγωνιστών, μουσικής, τραγουδιού και χορού, να μεταφέρει μέσα από προσωπικές μαρτυρίες, το κλίμα μιας ολόκληρης εποχής η οποία έχει μείνει χαραγμένη στη σκέψη και την ψυχή κάθε Έλληνα. Τιμώντας λοιπόν την παράδοση με τον πιο καλλιτεχνικά άρτιο τρόπο, θυμούνται οι μεγαλύτεροι και μαθαίνουν οι μικρότεροι….κυρίως όμως, απολαμβάνουν όλοι.

Υπόθεση

Καλοκαίρι του 1821, στο Δραγώϊ Ανδρίτσαινας. Μια τραγική οικογενειακή ιστορία, η οποία γνέθει γύρω της ένα συνονθύλευμα από χαμένους έρωτες και γάμους, πάθος για εκδίκηση, μίσος για τον κατακτητή, πόνο και περηφάνεια. Στη μέση όλων, η μορφή της Κάντως Τζαβέλλα, η οποία αυτοθυσιάζεται προκειμένου να προστατέψει τόσο τον εαυτό της όσο και τον τόπο της από τον τουρκικό ζυγό. Τραγικές φιγούρες που κινούνται γύρω της, η μητέρα, η θεία, ο αδερφός και ο μοχθηρός Τούρκος αγάς ο οποίος λαμβάνει δίκαιη τιμωρία. Τελικά, ό,τι πραγματικά μένει, δεν πεθαίνει. Και αυτό είναι η αγάπη για την πατρίδα και για την ελευθερία. 

kanto02

Κριτική 

Αρχικά, το πρώτο πράγμα που τραβάει την προσοχή μου διαβάζοντας κάποια πράγματα σχετικά με την συγκεκριμένη παράσταση, είναι το όνομα του σκηνοθέτη αυτής: Mενέλαος Τζαβέλλας. Αμέσως αντιλαμβάνεται κανείς ότι πρόκειται για μια “ιστορική-βιογραφική” παράσταση, η οποία κάνει λόγο για όλα όσα έζησε στα χρόνια της Ελληνικής Επανάστασης, η οικογένεια του καλλιτέχνη. Μια ιστορική μαρτυρία μαζί με μια προσωπική ιστορία, κάνουν έναν άκρως ενδιαφέρον συνδυασμό, ο οποίος κεντρίζει άμεσα την προσοχή.

Έπειτα, το όνομα Μαυρίκιος Μαυρικίου, μια νέα καλλιτεχνική δύναμη στα θεατρικά δεδομένα η οποία κάθε άλλο παρά έχει περάσει απαρατήρητη τα τελευταία χρόνια, είναι το δεύτερο γεγονός που τραβά την προσοχή. Είχαμε αρχικά τη χαρά να τον γνωρίσoυμε ως συνθέτη και εμπνευστή της παράστασης “Η σιωπή δεν είναι χρυσός”, και στη συνέχεια τον απολαύσαμε ως διοργανωτή, ερμηνευτή και παραγωγό σε άλλες του δουλειές, όπως λόγου χάρη, στην έξοχη “Παριζιάνα” του. Με τη βεβαιότητα ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος ό,τι πιάνει γίνεται χρυσάφι, πήγαμε στο Κηποθέατρο της Νίκαιας…

Και τελικά…η βεβαιότητα, έγινε ένα με τον θαυμασμό, τη νοσταλγία και τη συγκίνηση. Το ποιητικό, μεστό, δυνατό κείμενο του Θανάση Σταυρόπουλου, μέσα από τα χέρια του σκηνοθέτη Μενέλαου Τζαβέλλα, πήρε μια εντελώς ξεχωριστή πνοή και έντυσε τα ακούσματα, τις αισθήσεις και τις αναμνήσεις του σκηνοθέτη. 

Βάζοντας πέρα από την καλλιτεχνική πινελιά και την προσωπική του νότα, ο Μενέλαος Τζαβέλλας μαζί με τον ίδιο τον συγγραφέα και τον Πολυδεύκη Πολυδεύκη ως βοηθούς του, δημιούργησε μια παράσταση η οποία κατήργησε το φράγμα της αίσθησης του χρόνου και μας συνεπήρε για τα καλά. 

Με συνεχή, έντονο ειρμό, χωρίς καμία απολύτως “κοιλιά”, δεν είδαμε απλά, αλλά “συμβιώσαμε” επί σκηνής, μια τραγική, ηρωϊκή ιστορία με στοιχεία φαντασίας και παραμυθιού. Ο άνεμος μέσα στη σκοτεινή νύχτα, σύμμαχος της σκηνοθεσίας, την εκτίναξε στα ύψη, και μαζί με αυτήν, και τις κορυφαίες ερμηνείες των πρωταγωνιστών.

Η συγκεκριμένη σκηνοθεσία είναι από τα πιο καλοστημένα και καλοδουλεμένα αποτελέσματα που έχουμε δει, τόσο λόγω του ότι εμπλέκει σε προσωπικό επίπεδο και τον ίδιο τον σκηνοθέτη, όσο και επειδή έχει στηθεί με μεγάλη φροντίδα και έμπνευση. Αξίζει να δει κάποιος αυτή την παράσταση γιατί θα τη βιώσει με όλη τη δύναμη της ψυχής του. Αυτός ήταν και ο στόχος του Μενέλαου Τζαβέλλα, ο οποίος επετεύχθη απόλυτα. Τον ευχαριστούμε θερμά για όλο αυτό το υπέροχο αποτέλεσμα. 

Εκείνοι όμως οι οποίοι έκλεψαν στην κυριολεξία τις καρδιές όλων των θεατών, ήταν οι πρωταγωνιστές της παράστασης. Μια πλειάδα ταλαντούχων, συνειδητοποιημένων καλλιτεχνών, έδωσε μαθήματα υποκριτικής και ήθους, δικαιώνοντας και με το παραπάνω την ιδιότητα και την σωστή ταυτότητα του πραγματικού ηθοποιού.

kanto25

Η δωρική, επιβλητική και αειθαλής τόσο ως παρουσία όσο και ως αξία, Όλγα Πολίτου, στον ρόλο της διαχρονικής αφηγήτριας, μας έβαλε για τα καλά στο πνεύμα του θεατρικού και μας έκανε ένα μέρος της Ελληνικής ιστορίας.

Η δωρική, επιβλητική και αειθαλής τόσο ως παρουσία όσο και ως αξία, Όλγα Πολίτου, στον ρόλο της διαχρονικής αφηγήτριας, μας έβαλε για τα καλά στο πνεύμα του θεατρικού και μας έκανε ένα μέρος της Ελληνικής ιστορίας. Μίλησε για ηθικές αξίες που μας αγγίζουν τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, μας θύμισε τη σημασία της θυσίας και της αυτοθυσίας και κυρίως, έφερε μπροστά στα μάτια μας ένα παρελθόν το οποίο έβαζε πάνω απ’ όλα την πατρίδα και τον αγώνα για ελευθερία. Εξαιρετική ερμηνεία και εκτόπισμα, από το πρώτο λεπτό ως το τελευταίο. Την ευχαριστούμε θερμά γι αυτό.

Η Αθηνά Τσιλύρα, ως μητέρα Πηνειώ, ξεδιπλώνει για άλλη μια φορά, έναν υποκριτικό χαρακτήρα άξιο μίμησης και διδασκαλίας για οποιαδήποτε επίδοξη καλλιτέχνιδα που επιθυμεί να υπηρετήσει ουσιαστικά τον χώρο της υποκριτικής τέχνης. Το ταλέντο της, την κατατάσσει, σύμφωνα με τη γνώμη μας, στην κατηγορία των κορυφαίων Ελληνίδων ηθοποιών, εκείνων δηλαδή που είναι γεννημένες για αρχαίο δράμα. Απόλυτα ικανή και προορισμένη για μεγάλους ρόλους, της ευχόμαστε ειλικρινά, μόνο τέτοιους να ερμηνεύει, γιατί είναι η πιο αντιπροσωπευτική εκπρόσωπός τους. Θερμά συγχαρητήρια!

Η Νέλλη Γκίνη, ως θεία Ρίνα, αποδεικνύει και σε αυτό το θεατρικό, την υποκριτική της ευελιξία, το καλλιτεχνικό της ταλέντο και την αγάπη της για την τέχνη που υπηρετεί. Σε τραγικό ρόλο, όπως και η Πηνειώ, η Ρίνα, βρίσκεται στο πιο δύσκολο δίλημμα της ζωής της, σε ένα μονοπάτι χωρίς επιστροφή, το οποίο γνωρίζει και η ίδια ότι δεν έχει καλό τέλος. Παλεύοντας ανάμεσα στο καθήκον, την πίστη, την αγάπη και την αίσθηση της προδοσίας, η Νέλλη Γκίνη, μας θυμίζει για ποιο λόγο είναι πάντα αγαπητή στο κοινό της. Πολλά μπράβο για την όμορφη παράσταση που έδωσε!

Ο Ορφέας Παπαδόπουλος, ως Αρίστος, ο αγαπητικός της Κάντως, μας θυμίζει για ακόμα μια φορά για ποιο λόγο θεωρείται ένας από τους πιο αγαπητούς Έλληνες ζεν πρεμιέ, ο οποίος συνδυάζει γοητεία, ταλέντο και καλλιτεχνική ευελιξία. Όχι άδικα, κάθε του καλλιτεχνικό βήμα χαρακτηρίζεται επιτυχημένο μια και δίνεται με όλο του το είναι σε κάθε ρόλο, κάνοντάς τον ξεχωριστό. Αναμένουμε με ενδιαφέρον τα επόμενα, σίγουρα επιτυχημένα βήματά του στον τομέα που υπηρετεί. 

Η Έφη Κιούκη ως Κάντω, αποτελεί το γυναικείο σύμβολο ενός αγώνα, τη φωνή που ξεχωρίζει ανάμεσα στο πλήθος, τη μορφή που κάνει τη διαφορά με την αυτοθυσία της. Πανέμορφη, με εξίσου όμορφα ιδεώδη και ιδανικά, η νεαρή αυτή ηθοποιός, συγκεντρώνει πάνω της τα βλέμματα και την προσοχή, και όχι άδικα. Γενναία, αθώα, παθιασμένη από νεανικό έρωτα και ταυτόχρονα από αγάπη για την πατρίδα της, επιλέγει την υπέρτατη αυτοθυσία και με αυτό τον τρόπο φωνάζει το δικό της “Όχι”. Συγκινητική, πιστή στο ρόλο της, εντυπωσιακή, έδωσε τον καλύτερο εαυτό της, και την ευχαριστούμε γι αυτό.

Ο Δημήτρης Τσέλιος, ο τρελός Φάνης, το τραγικωμικό στοιχείο του θεατρικού, ξεχωρίζει ιδιαίτερα για το πολύπλευρο ταλέντο του, για τον τρόπο που διαχειρίζεται την κίνηση της φωνής και του σώματός του, προσφέροντας μια εξαιρετική ερμηνεία η οποία δεν πέρασε από κανέναν απαρατήρητη. Με την ευχή να τον ξαναδούμε σύντομα σε νέες παραστάσεις, γιατί έχει πολλά να προσφέρει, τον ευχαριστούμε για όσα προσέφερε σε υποκριτικό επίπεδο στη συγκεκριμένη παράσταση.

Η Ραλλού Κρινή, ως Ζόγια, αναλαμβάνει έναν δύσκολο και κομβικό ρόλο στην όλη υπόθεση του θεατρικού, τον οποίο τον φέρνει με μεγάλη επιδεξιότητα εις πέρας. Με έντονη, δυναμική παρουσία, εντυπωσιακή, γίνεται η αγγελιοφόρος-τιμωρός και κερδίζει τον θαυμασμό όλων.

Ο Νίκος Δερτιλής ως Πάνος Τζαβέλας, θερμόαιμος και οξύθυμος, γίνεται ο έσχατος τιμωρός και με τραγικότητα σφραγίζει τη μοίρα ενός Έλληνα γενναίου άντρα στα χρόνια της Επανάστασης. Με ένταση και πάθος, γίνεται ένα αναπόσπαστο μέρος της παράστασης και κερδίζει τη συμπάθεια όλων των θεατών. 

Το ίδιο ισχύει για τον Πέτρο Πέτρου, ο οποίος υποδύεται τον υποτακτικό του μοχθηρού Τσελίκ Αγά. Σε ρόλο Τούρκου, ο καλλιτέχνης καταφέρνει να υιοθετήσει τέλεια τον ρόλο του εχθρού και να πείσει το κοινό του. 

Το ίδιο ισχύει και για τον Γιώργο Γιαννόπουλο, ο οποίος ως κακός Αγάς, κλέβει την παράσταση. Μια επιβλητική παρουσία και φωνή, ένα αδιαμφισβήτητο ταλέντο, το οποίο αποδεικνύει τη γκάμα των υποκριτικών του δυναμικών, και σε αυτό το θεατρικό. Του αξίζουν πολλά μπράβο και ευχαριστίες.

Μαζί με όλους τους παραπάνω εξαιρετικούς ερμηνευτές, δεν πρέπει να λησμονηθούν και οι υπόλοιποι, εξίσου σημαντικοί και ικανοί πρωταγωνιστές:  Ειρήνη Καρυπίδου, Μέλπω Σφακιανάκη, Αρετή Τσιαμπόκαλου, Γιάννης Ντόνεφ και Ίγκι Λίγκουρι. Έδωσαν μια πολύ όμορφη ερμηνεία και τους ευχαριστούμε πολύ και αυτούς.

kanto03

Η Αθηνά Τσιλύρα, ως μητέρα Πηνειώ, ξεδιπλώνει για άλλη μια φορά, έναν υποκριτικό χαρακτήρα άξιο μίμησης και διδασκαλίας για οποιαδήποτε επίδοξη καλλιτέχνιδα που επιθυμεί να υπηρετήσει ουσιαστικά τον χώρο της υποκριτικής τέχνης.

 

Μια εντελώς ξεχωριστή νότα στο θεατρικό, έδωσε η ερμηνεύτρια του δημοτικού τραγουδιού, Κατερίνα Κόρου. Με κρυστάλλινη φωνή, τραγουδώντας ποιοτικά δημοτικά, μπόρεσε να ταξιδέψει στην κυριολεξία ολόκληρο το Κηποθέατρο. Εξαιρετική παρουσία και ερμηνεία, πραγματικό στολίδι του θεατρικού. Η μουσική επιμέλεια του Μαυρίκιου Μαυρικίου, έχοντας πατήσει πάνω στα ποιοτικά δείγματα παραδοσιακών ρυθμών, έβαλε το τελευταίο λιθαράκι για ένα άριστο θεατρικό και καλλιτεχνικά εν γένει αποτέλεσμα. Μπράβο τόσο στον ταλαντούχο και εφευρετικό συνθέτη όσο και στην τόσο ταλαντούχα τραγουδίστρια!

Tα σκηνικά του Βασίλη Σακκή, τράβηξαν το ενδιαφέρον από την είσοδο των θεατών στον χώρο του θεάτρου. Από άριστα υλικά, μεγαλοπρεπή και δουλεμένα με λεπτομέρεια, αποτελούν από τα ομορφότερα σκηνικά που έχουμε δει ως τώρα. Το ίδιο ισχύει και για τα εκπληκτικά, από άριστη ποιότητα και μεγάλη λεπτομέρεια κοστούμια των πρωταγωνιστών, δημιουργία του Εργαστηρίου Ελληνικών Παραδοσιακών Φορεσιών, Αιμιλία Γιαννοπούλου. Πολλά μπράβο στους δύο παραπάνω δημιουργούς που λάμπρυναν ακόμα παραπάνω την υπέροχη αυτή παράσταση.

Η “Κάντω Τζαβέλλα”, αυτοβιογραφική, μαρτυρική, αληθινή, επαναστατική, γυναίκα, μητέρα, μέσα από τη σύντομη ζωή της, μπόρεσε να μας φέρει μπροστά στα πόδια μας, όλα όσα αξίζουν τελικά σε αυτόν τον κόσμο:  τα ανθρώπινα δικαιώματα, την άρνηση του φόβου και του εχθρού, το θάρρος της γνώμης, τη θυσία και την αυτοθυσία, κοντολογίς, ένα μάθημα ζωής που δεν πρέπει να ξεχάσουμε. Αν ψάχνετε να πάτε σε μια από τις καλύτερες παραστάσεις του καλοκαιριού, με πλήρη γνώση και ευθύνη των όσων γράφονται σε αυτό το κείμενο, οι kallitexnes.gr σας την προτείνουν ανεπιφύλακτα!

Απλά, κλείστε το ραντεβού σας σε ένα από τα ακόλουθα μέρη της Ελλάδας: 

  • Κυριακή 8 Αυγούστου Ανδραβίδα Κυλλήνη
  • Δευτέρα 9 Αυγούστου Ζαχάρω
  • Τρίτη 10 Αυγούστου Πύργος 
  • Τετάρτη 11 Αυγούστου Μεσσήνη
  • Πέμπτη 12 Αυγούστου Ανδρίτσαινα
  • Πέμπτη 19 Αυγούστου Ξυλόκαστρο , Ανοιχτό Θέατρο Β. Γεωργιάδης

kanto20

Συντελεστές παράστασης

Κείμενο: Θανάσης Σταυρόπουλος

Σκηνοθεσία: Μενέλαος Τζαβέλλας

Πρωταγωνιστούν: Όλγα Πολίτου – Αθηνά Τσιλύρα – Νέλλη Γκίνη – Ορφέας Παπαδόπουλος –  Έφη Κιούκη –  Δημήτρης Τσέλιος –  Ραλλού Κρινή –  Νίκος Δερτιλής –  Πέτρος Πέτρου – Ειρήνη Καρυπίδου, Μέλπω Σφακιανάκη, Αρετή Τσιαμπόκαλου, Γιάννης Ντόνεφ και Ίγκι Λίγκουρι. Μαζί τους ο Γιώργος Γιαννόπουλος.

Τους συντροφεύει η ερμηνεύτρια του δημοτικού τραγουδιού Κατερίνα Κόρου.

Χορεύει το Παραδοσιακό Ελληνικό Συγκρότημα Ελπάχο – Δικταίοι Καστρινοί Γιώργος Φραγκάκης

Σκηνικά: Βασίλης Σακκής

Κοστούμια παράστασης: Εργαστήρι Ελληνικών Παραδοσιακών Φορεσιών Αιμιλία Γιαννοπούλου, Άγιοι Θεόδωροι – Πύργος Ηλείας

Φωτογραφίες: Ηλίας Περγαντής

Μακιγιάζ – Χτενίσματα: Νικολέτα Πικέα

Graphic design: Μάχη Κερκένη

Βοηθοί σκηνοθέτη: Θανάσης Σταυρόπουλος – Πολυδεύκης Πολυδεύκη

Οργάνωση παραγωγής: Νικολέτα Πικέα – Πολυδεύκης Πολυδεύκη

Επικοινωνία και προβολή της παράστασης: Νταίζη Λεμπέση

Σύμβουλος παραγωγής: Νινέττα Λεμπέση

Παραγωγή: Music & Drama Productions – Μαυρίκιος Μαυρικίου

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου