Γράφει η Στεύη Τσούτση

Στα Σκοτεινά» λέγονται οι μεγαλύτερες αλήθειες.
«Στα Σκοτεινά» οι άνθρωποι τολμούν να ανοίξουν την καρδιά τους και να παραδεχτούν όσα κρύβουν επιμελώς από το φως.

«Στα Σκοτεινά» όλες οι αλήθειες τους έρχονται στην επιφάνεια και τα κρίματα ξεπλένονται…

Πάντα «Στα Σκοτεινά» και πάντα με εκείνους θεατές. Λες και καλούνται να δουν τη ζωή τους σε πανί προβολής.

Βρίσκονται καθισμένοι σε μια καρέκλα και μπροστά τους ξετυλίγεται σαν ταινία η ζωή τους. Ένα φιλμάκι που ολοένα και συμπληρώνονται σκηνές. Πάντα κάτι έχει να σου δείξει.

Κι οι άνθρωποι στέκουν «Στα Σκοτεινά- Making Movies».

Έτσι γίνεται και στον Τεχνοχώρο Cartel.

Μετά από δύο επιτυχημένες σεζόν, η παράσταση «Στα σκοτεινά- Making Movies» ολοκληρώνει τον κύκλο της. Γεγονός που σημαίνει ότι έχετε ελάχιστο χρόνο για να πάτε να τη δείτε. Γιατί πρέπει να πάτε.

4 νέοι και ταλαντούχοι ηθοποιοί στέκουν στη σκηνή. Απέναντι τους δεν έχουν θεατές, δεν έχουν κοινό. Έχουν μόνο τον εαυτό τους κι όσα αυτός κρύβει.

Πόνο, πόθο, φιλοδοξίες, έρωτα, πάθη, απογοητεύσεις. Μωσαϊκό τα συναισθήματα που περνούν μπροστά στο θεατή. Συναισθήματα που τον παρασέρνουν σε μια δική του, εσωτερική ενδοσκόπηση.

Το κείμενο του Γιώργου Ηλιόπουλου είναι σκληρό αλλά απόλυτα ρεαλιστικό.
Με δόσεις χιούμορ και χωρίς φτιασίδια πετά τις αλήθειες κατάμουτρα. Κι οι αλήθειες πάντα πονούν.

Η σκηνοθεσία του Θοδωρή Βουρνά έρχεται να απογειώσει το εξαιρετικό κείμενο.
Το εύρημα της κάμερας επί σκηνής επιβεβαιώνει με τον πιο απόλυτο τρόπο πως, τόσο οι ηθοποιοί όσο κι ο καθένας μας, είμαστε θεατές στη ζωή.

Φτιάχνουμε την ταινία μας κι ύστερα καθόμαστε στην καρέκλα και τη βλέπουμε να παίζεται μπροστά στα μάτια μας.

Σε ένα λιτό σκηνικό, οι ηθοποιοί έρχονται αντιμέτωποι με τους δαίμονές τους. Οι κινήσεις του σώματος, οι εκφράσεις του προσώπου, το στήσιμο τους, μαρτυρούν μια συνειδητοποιημένη σκηνοθετική καθοδήγηση αλλά κι ένα ταλέντο που αφοπλίζει.

Ο Ορέστης Τρίκας, ο Νίκος Αναγνωστόπουλος, ο Λάζαρος Βασιλείου και η Λία Τσάνα είναι πηγαίοι, χειμαρρώδεις, καθηλωτικοί.

Κλέβουν την προσοχή του θεατή από το πρώτο λεπτό της παρουσίας τους στη σκηνή και τον τραβούν μαζί τους στην αναζήτηση. Εκείνη την εσωτερική ενδοσκόπηση που όλοι κυνηγάμε να κάνουμε στο σκοτεινά, εκεί που το φως δεν πληγώνει με την αλήθεια του.

Θα περίμενε κανείς πως οι μονόλογοι θα κούραζαν. Αλλά το έργο αν κι έτσι δείχνει, δεν είναι ένα σύνολο μονολόγων. Είναι ένα ημερολόγιο συναντήσεων.

Είναι μια καταγραφή των βαθύτερων συναισθημάτων κι αναζητήσεων.

Είναι μια σειρά εξομολογήσεων.

Μα πάνω από όλα είναι ένα ταξίδι προς τα βάθη της ύπαρξης. Ένα ταξίδι μέσα στα σκοτάδια του κάθε ανθρώπου που παλεύουν απεγνωσμένα να γίνουν φως.
Υπάρχουν ιστορίες που δύσκολα αγγίζονται. Είτε γιατί πονούν, είτε γιατί σοκάρουν. «Στα σκοτεινά- Making Movies» δεν τις φοβούνται.

Τις προτιμούν, πηγαίνοντας κόντρα σε μια εποχή που αναγνώρισε το ψέμα για αλήθεια της.

Γι’ αυτό μη χάσετε τις τελευταίες παραστάσεις. Μη στερήσετε από τον εαυτό σας το δικαίωμα στο «ταξίδι».

Βγαίνοντας από το Cartel θα έχετε ανακαλύψει κι ένα κομμάτι του εαυτού σας. Θα έχει διαλυθεί και λίγο από το σκοτάδι που μάθαμε να συσσωρεύουμε μέσα μας.

Θα έχει γίνει αλήθεια και φως…


Αναλυτικές πληροφορίες από τον Οδηγό Θεάτρου

στα σκοτεινά ποστερΤίτλος Στα σκοτεινά – making movies
Είδος Κοινωνικό
σε σκηνοθεσία  Θοδωρή Βουρνά

Cartel