Συνέντευξη στον Λεωνίδα Ζέη 

Συναντήσαμε την ηθοποιό Έφη Καραγιάννη σε ένα συμπαθητικό καφέ στα Εξάρχεια και είχαμε μία πολύ όμορφη και ενδιαφέρουσα συζήτηση μαζί της. Η Έφη είναι ένας ζεστός άνθρωπος που έχει τις ανησυχίες που μοιράζονται όλοι οι νέοι άνθρωποι στις μέρες μας.

– Πες μας λίγα λόγια για σένα για να σε γνωρίσουμε καλύτερα.

Έφη: Θέλω να πιστεύω ότι είμαι ένα αισιόδοξο άτομο. Μου αρέσει πάντοτε να βλέπω την ευχάριστη και την θετική πλευρά των πραγμάτων. Είμαι ένας άνθρωπος που σπάνια αγχώνεται και αυτό γιατί έχω συνειδητότητα των καταστάσεων και πάντα βλέπω το ποτήρι μισογεμάτο.

– Τι σε ώθησε να ασχοληθείς με την υποκριτική;

Έφη: Από πάντα θυμάμαι τον εαυτό μου να θέλει να γίνει ηθοποιός. Η υποκριτική ήταν πάντα αυτό που με ενδιέφερε και έτσι από την αρχή με αυτό ασχολήθηκα και ευτυχώς τα πράγματα πήγαν όπως ήθελα. Βέβαια όταν ήμουν μικρό παιδί είχα αλλάξει κι εγώ τριάντα διαφορετικά επαγγέλματα που ήθελα να ακολουθήσω και έτσι τελικά έγινα ηθοποιός για να κάνω μέσα από αυτό, όλα τα άλλα επαγγέλματα που μου άρεσαν.

efi_1

 – Στο θέατρο οραματίζεσαι ρόλους ή συνεργασίες;

Έφη: Η αλήθεια είναι ότι οραματίζομαι ρόλους. Το οτιδήποτε κληθείς να παίξεις στο θέατρο, αν δεν γίνει με τις κατάλληλες συνεργασίες είναι σαν να σου έδωσαν ένα δώρο με ωραίο περιτύλιγμα και μέσα να μην υπήρχε τίποτα. Οπότε, πιστεύω ότι ένας ηθοποιός ονειρεύεται ότι θέλει να παίξει μεγάλους ρόλους, αλλά αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τους κατάλληλους ανθρώπους που θα σου δώσουν αυτές τις ευκαιρίες.

– Εκτός από θέατρο έχεις κάνει και κάποια πράγματα στην τηλεόραση. Τι προτιμάς από τα δύο;

Έφη: Για να είμαι ειλικρινής εγώ δεν τα ξεχωρίζω. Κάθε τι είναι μοναδικό και μαγικό. Απλά η διαφορά είναι ότι στο θέατρο έχεις τον χρόνο για να γευτείς όλα αυτά που κάνεις,  ενώ στην τηλεόραση οι ρυθμοί είναι τέτοιοι  που δεν στο επιτρέπουν. Επίσης, στην τηλεόραση τον τελικό λόγο τον έχει ο σκηνοθέτης και οι συνεργάτες του. Στο θέατρο όμως, ο ηθοποιός κρατάει όλα αυτά που του έχουν πει οι συνεργάτες του, αλλά πάνω στην σκηνή είναι μόνος του και καταθέτει την ψυχή του απέναντι στο κοινό.

– Φέτος συμμετέχεις στην παράσταση “Οι Σιδεράδες“ του Μίλος Νίκολιτς. Μίλησε μας για το έργο.

Έφη: Είναι ένα  έργο που εξυμνεί την αγάπη. Μέσω της κωμωδίας προσπαθούμε να εξυμνήσουμε την ειρήνη και για να επιτευχθεί αυτό χρησιμοποιούμε την αγάπη. Παρουσιάζει ανθρώπους που μπορεί να είναι εντελώς διαφορετικοί μεταξύ τους, αλλά όλους εν τέλει αυτό που  τους ενώνει είναι  η αγάπη.

efi_2

– Θα σε ενδιέφερε κι εσένα να δημιουργήσεις μία δική σου performance, ώστε να μιλήσεις για όλα αυτά που σε απασχολούν;

Έφη: Χαίρομαι που με ρωτάς κάτι τέτοιο. Ίσως να το έκανα κάποια στιγμή γιατί μου λείπουν από τα καλλιτεχνικά πεπραγμένα έργα αμιγώς  πολιτικά. Έργα που να μιλάνε με λύσεις και να μας κάνουν να οραματιστούμε μια καλύτερη κοινωνία. Θα ήθελα να υπάρχουν περισσότερα έργα σαν τους Σιδεράδες.

– Η Λουίζα που υποδύεσαι είναι μία γυναίκα δυναμική και αντιμετωπίζει την κατάσταση με αποφασιστικότητα. Έχεις κοινά μαζί της ;

Έφη: Θα σου πω κάτι που μου είπε μία φίλη μου, που είδε την παράσταση και μου φάνηκε  κάπως περίεργο. Μου είπε λοιπόν, ότι είμαι ίδια με την “Λουίζα” που υποδύομαι. Στην αρχή με ενόχλησε αυτό, γιατί σκέφτηκα πως δεν είδε καμία μεταμόρφωση από μένα πάνω στην σκηνή και απλά έβλεπε εμένα να λέω λόγια. Όμως, όταν το σκέφτηκα καλύτερα , είδα κι εγώ ότι έχω μόνο κοινά με την Λουίζα. Είμαι κι εγώ πολύ δυναμική και αν μία κατάσταση θέλω να την τακτοποιήσω, θα το κάνω ο κόσμος να χαλάσει. Αυτή η γυναίκα το μόνο που θέλει είναι να προστατέψει τον γιο της και θα το πετύχει με οποιονδήποτε τρόπο.

– Πως βιώνεις την κατάσταση που επικρατεί αυτή την στιγμή στην χώρα; Καθημερινά βλέπουμε άσχημα πράγματα στον δρόμο ή στην τηλεόραση. Θεωρείς ότι κατά κάποιο τα συνηθίσαμε όλα αυτά;

Έφη: Είχα ακριβώς την ίδια συζήτηση πριν κάτι μέρες. Η αλήθεια είναι ότι η συνήθεια είναι κακό πράγμα όσον αφορά τέτοιες άσχημες εικόνες,  αλλά νομίζω πως οι μεγαλύτερες επαναστάσεις έχουν γίνει σε καταστάσεις στις οποίες είχε επέλθει η συνήθεια. Γι΄ αυτό, θέλω να είμαι αισιόδοξη και να πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα ξυπνήσουμε και θα πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας, ώστε να σταματήσουν όλα αυτά που μας πονάνε και μας κρατάνε πίσω.

efi_4

– Εκτός από τους Σιδεράδες, κάνεις κάτι άλλο αυτή την περίοδο;

Έφη: Είμαι στην παιδική παράσταση “Η μηλιά που όλο γελά και το μυστικό της φιλίας” στο θέατρο πρόβα σε σκηνοθεσία της Κοραλίας Τσόγκα που είναι μία διασκευή της πάνω στο γνωστό έργο του Silverstein “The giving tree“.

– Σε ευχαριστώ πολύ για την όμορφη συνέντευξη και σου εύχομαι πολλές επιτυχίες σε ότι κάνεις.

efi_leo

Έφη Καραγιάννη, Λεωνίδας Ζέης

Λεωνίδας Ζέης

Λεωνίδας Ζέης

Ονομάζομαι Λεωνίδας Ζέης, είμαι απόφοιτος της δραματικής σχολής 'ΒΕΑΚΗ', καθώς και του τμήματος Δημόσιας Υγιεινής του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος της Αθήνας. Συχνά παρακολουθώ σεμινάρια που αφορούν το θέατρο και τον κινηματογράφο. Έχω κάνει μαθήματα σύγχρονου χορού, τραγουδιού καθώς και σωματικού θεάτρου. Αγαπώ πολύ το ραδιόφωνο και παλιότερα έκανα τις δικές μου εκπομπές σε έναν ιντερνετικό σταθμό. Στον ελεύθερο χρόνο μου διαβάζω, πηγαίνω βόλτες στο κέντρο της πόλης και παίζω ερασιτεχνικά μπουζούκι. Μέσα από το θέατρο νιώθω ότι μπορώ να εκφράζομαι και να ονειρεύομαι , καθώς και να απαντώ σε πολλά ερωτήματα που αφορούν εμένα.
Λεωνίδας Ζέης

Latest posts by Λεωνίδας Ζέης (see all)