Το «Soulmates» είναι μια παράσταση που έχει τις ρίζες της βαθιά στις ανθρώπινες σχέσεις, δανειζόμενη χαρακτηριστικά από το σύγχρονο ελληνικό τοπίο με τέτοιο τρόπο που η οικειότητα τόσο με τους χαρακτήρες, όσο και με τις καταστάσεις να κρίνεται αναπόφευκτη.
Μετά από την μεγάλη περσινή επιτυχία της μουσικής παράστασης «Paris-Constantinople-Bagdad», επιβιβαζόμαστε και φέτος για 2η συνεχή χρονιά στο διάσημο τρένο Orient Express με αφετηρία το Gare de l’ Est του κοσμοπολίτικου Παρισιού για να συνεχίσουμε το μουσικό μας ταξίδι ως τη μακρινή Βαγδάτη.
Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Κυριακής η πρεμιέρα της πολυαναμενόμενης παράστασης «ΜΑΡΙΧΟΥΑΝΑ ΣΤΟΠ!» στον ασφυκτικά γεμάτο χώρο του Gazi Theater, παρουσία πολλών διασήμων που έσπευσαν να τιμήσουν την θεατρική μεταφορά του αγαπημένου κινηματογραφικού μιούζικαλ από τον Γιώργο Βάλαρη.
Οι Παρασκευές του Νοεμβρίου στο «Ίχνος» θα έχουν το στίγμα της σπουδαίας ερμηνεύτριας Γιώτας Γιάννα, ενώ η Λένα Αλκαίου που «θέλει με κάποιον να τα πιεί», όπως λέει και το καινούριο της τραγούδι, επανέρχεται δυναμικά κάθε Σαββατόβραδο στις 22.00.
Το Θέατρο Μαριονέτας «Γκότση» κλείνει φέτος 40 χρόνια και ανεβάζει στο θέατρο «Χυτήριο» από την Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2018, την παράσταση «Ο Ιππότης με τη σκουριασμένη πανοπλία».
Ο φετινός χειμώνας φέρνει και πάλι στην «Αλεξάνδρεια» τον σπουδαίο ηθοποιό και σκηνοθέτη Άρη Ρέτσο, με δύο νέα διηγήματα του Αλέξανδρου Παπαδιαμάντη:«Ο Κακόμης», γραμμένο το 1905 και «Γυνή πλέουσα», γραμμένο το 1903.
Ο Αντρέι, ένας έγκλειστος σε ψυχιατρείο, πρώην χορευτής με βεβαρημένο ιστορικό, έχοντας κάνει ήδη δύο απόπειρες αυτοκτονίας, έχει την εμμονή να ταυτίζει τον εαυτό του με τον διάσημο χορευτή του προηγούμενου αιώνα, Βασλάβ Νιζίνσκυ.
Λόγω νέου καλλιτεχνικού σχεδιασμού και άλλων επαγγελματικών υποχρεώσεων του θεάτρου «Από Κοινού», «Τα σκουπίδια» του Γιάννη Ξανθούλη ρίχνουν αυλαία στις 27 Ιανουαρίου!
Στις Τετάρτες της «Κληματαριάς», ο Νίκος Πλατύραχος επιχειρεί μια διαδρομή στα δικά του λαϊκά, που σμίγουν με τους ήχους της Νέας Ορλεάνης και του μπλουζ, φλερτάρουν με την τζαζ και κλείνουν το μάτι σε εκλεκτικές συγγένειες με άλλα είδη δυτικής μουσικής.
Στην παράσταση τα παιδιά δημιουργούν νοητικές εικόνες και εμπειρίες, που αφομοιώνονται με έναν νέο ολιστικό τρόπο μέσω της μουσικής, της κίνησης και της
εικόνας, αλλά και της ετυμολογικής και ηχητικής αποτύπωσης της ιστορικής εξέλιξης της γλώσσας μας από τα αρχαία χρόνια μέχρι και σήμερα.
