Μια μαγική βραδιά με τον Σταύρο Σαλαμπασόπουλο στο Κηποθέατρο Παπάγου

Γράφει η Αγγελική Μπάτσου
Μουσικό καλοκαιρινό ραντεβού στο Κηποθέατρο Παπάγου σημαίνει απόδραση από τον έξαλλο ρυθμό της σύγχρονης πόλης. Σημαίνει να κάθεσαι στον αμφιθεατρικό χώρο και να ανακαλύπτεις ή να θυμάσαι για άλλη μια φορά ότι η μουσική είναι πέρα από ψυχαγωγία, θεραπεία. Είναι παρηγοριά, είναι ξεγνοιασιά, ομορφιά, είναι τελικά πανάκεια.
Υπάρχουν καλλιτέχνες με τους οποίους κάποιος περνάει ευχάριστα την ώρα, απλά διασκεδάζοντας. Εκείνο όμως που διαχωρίζει την απλή διασκέδαση από την ολοκληρωτική μαγεία είναι ακριβώς η παραπάνω αίσθηση του χρόνου που ανέφερα. Όταν μιλάμε για μαγεία, ο χρόνος μηδενίζεται. Σε μια συναυλία του Σταύρου Σαλαμπασόπουλου, που είναι προορισμένη για τα άστρα, δεν περνάει κάποιος απλά καλά την ώρα του. Παρακαλάει να μην σταματήσει ποτέ ο μαγικός αυτός κύκλος κι αν τελικά όλα όντως υπόκεινται στη θεωρία του χρόνου, τότε εκείνος μοιάζει να στέκεται ακίνητος σε ένα μουσικό δίωρο που ανοίγει τις πύλες σε έναν άλλο κόσμο. Στον κόσμο της ομορφιάς και του ονείρου.

Καπετάνιος εκείνης της βραδιάς, ο τενόρος της καρδιάς μας, Σταύρος Σαλαμπασόπουλος. Έπειτα από τις τόσο επιτυχημένες εμφανίσεις του τον χειμώνα στο “Athenaeum Κελάρι”, και την άνοιξη στη μουσική σκηνή “Σφίγγα”, έρχεται το καλοκαίρι για να μας πάει ένα ταξίδι στ’ αστέρια με την συναυλία του στο Κηποθέατρο Παπάγου και στη συνέχεια με την εμφάνιση του στις 2 Αυγούστου στο “Ypanema”, Λίμνη Βουλιαγμένης, στο Λουτράκι.
Την Τετάρτη 24 Ιουλίου, με συντροφιά το μουσικό σχήμα ΜΟΤΤΕΤ και επίσημη προσκεκλημένη την εξαιρετική ερμηνεύτρια Ελένη Πέτα, ο Σταύρος Σαλαμπασόπουλος μας υποσχέθηκε μια αξέχαστη βραδιά.
Κράτησε την υπόσχεσή του και με το παραπάνω…

DSCF4084

Η βραδιά ξεκίνησε με την εμφάνιση των ΜΟΤΤΕΤ, ένα ξεχωριστό μουσικό τρίο που έπαιξε διασκευές από τα πιο γνωστά μουσικά κομμάτια αγγίζοντας τόσο τη μουσική των Βαλκανίων όσο και τον κλασικό ρεπερτόριο. Ξεσηκωτικοί, γεμάτοι κέφι και μαεστρία, ο Δημήτρης Κουζής στο βιολί, ο Σωτήρης Καστάνης στην κιθάρα και ο Γιώργος Σχοινάς στο ακορντεόν, χειροκροτήθηκαν θερμά από όλους εμάς και αποτέλεσαν την πιο ωραία εισαγωγή για το πρόγραμμα που θα ακολουθούσε.
Όταν εμφανίστηκε στη σκηνή ο ερμηνευτής μας, ένα άρωμα Ιταλίας μας έδεσε στο άρμα της μουσικής σαγήνης και ξεκινήσαμε ένα ξεχωριστό μουσικό σεργιάνι στους δρόμους του ονείρου και της φαντασίας. “Time to say goodbye” (Αndrea Bocelli), “Caruso” (Lucio Dalla), “Il mondo” (Jimmy Fontana), “Un altra te” (Eros Ramazzotti), “Volare-Nel blu dipinto di blu” (Domenico Modugno) μερικά από τα ιταλικά αριστουργήματα, πριν συνεχίσουμε με την Ισπανία και τα “Quizas,quizas,quizas” (Nat King Cole), “La storia de un amor” και το “Abrazame” (Julio Iglesias).

Στη συνέχεια, εμφανίστηκε επί σκηνής η εντυπωσιακή, ταλαντούχα επίσημη προσκεκλημένη της βραδιάς, η Ελένη Πέτα. Ερμήνευσε με τον δικό της ξεχωριστό τρόπο ένα δικό της τραγούδι, το “Τι μου’ χει λείψει”, σε μουσική Κώστα Φαλκώνη και στίχους Γιάννη Καλπούζου, και έπειτα τραγούδησε το πιο όμορφο “Halleluiah”, του Leonard Cohen, που έχω ακούσει ποτέ μου! Το συγκεκριμένο τραγούδι σε αγγλικό στίχο, το οποίο έδεσε απόλυτα με την εκπληκτική φωνή της, ήταν μια αποκάλυψη! Το κοινό έκθαμβο παρακολουθούσε μια ανεπανάληπτη ερμηνεία. Δεν νομίζω ότι θα ξεχαστεί εύκολα η συγκεκριμένη στιγμή.
Το ντουέτο της κατόπιν με τον Σταύρο Σαλαμπασόπουλο μας έπεισε για άλλη μια φορά για το μέγεθος του καλλιτεχνικού της υπόβαθρου και ταλέντου.

DSCF4124

Έπειτα, χωρίς ανάσα, ο νοσταλγικός μας τροβαδούρος, μας ταξίδεψε στον χρόνο και στο χώρο του ελληνικού ρεπερτορίου μέσα από τραγούδια που άφησαν εποχή. “Σου σφυρίζω”(Τώνης Μαρούδας), “Σ’αγαπώ σ’όλες τις γλώσσες” (Γιάννης Βογιατζής), “Εγώ θα σ’αγαπώ και μη σε νοιάζει” (Τώνης Μαρούδας), “Πόσα καλοκαίρια” (σε σύνθεση Μίμη Πλέσσα), “Εγώ μιλάω με προσευχές για σένα μαγισσά μου” (σε σύνθεση Γιώργου Χατζηνάσιου), “Love me tender” (Elvis Presley), “My way”(Frank Sinatra), “Της σωτηρίας η ψυχἠ”(σε σύνθεση Σταμάτη Κραουνάκη και στίχους Λίνας Νικολακοπούλου), “Όμορφη πόλη”(σε σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη), και ολοκλήρωσε το πρόγραμμά του με το “Αν θυμηθείς τ’ὀνειρό μου”, πάλι σε σύνθεση Μίκη Θεοδωράκη και σε στίχους Νίκου Γκάτσου. Μαζί του μια εξαιρετική ορχήστρα η οποία αποτελούνταν από τον Χρίστο Θεοδώρου στα πλήκτρα και στις ενορχηστρώσεις, τον Μάριο Ιβάν Παπούλια στο βιολί, φλάουτο και έγχορδα, τον Κώστα Σμόνο στις κιθάρες, τον Πέτρο Βασιλειάδη στο μπάσο και τον Θοδωρή Χριστοδούλου στα τύμπανα.

67511098_924786637863296_7916280353285734400_n

Από δεξιά προς αριστερά: Ο πρέσβης της Ρουμανίας Mr. Lucian Fatu, ο Σταύρος Σαλαμπασόπουλος, ο κύριος Νίκος Τσαούσης, ο πρέσβης της Τσεχίας Mr. Jan Bondy, ο πρόξενος της Ιταλίας Mr. Alessandro Ferranti & ο Ἐλληνας πρέσβης στο Μεξικό κ. Πέτρος Παναγιωτόπουλος.

Σε όλη τη διάρκεια της συναυλίας, ο κόσμος συγκινημένος, μαγεμένος και γεμάτος θαυμασμό, συνόδευε τραγουδιστά σε κάθε νότα τον αισθαντικό αυτό ερμηνευτή, ο οποίος γεμάτος ευαισθησία, ρομαντισμό και ζεστασιά έκανε τον καθένα από εμάς και ταυτόχρονα όλους μαζί, μια τεράστια παρέα. Μετά το πέρας αυτής, πλήθος κόσμου, συμπεριλαμβανομένων και εξέχουσων προσωπικοτήτων, έσπευσε με ένθερμο τρόπο να συγχαρεί τον τόσο ταλαντούχο αυτό ερμηνευτή.
Στις 2 Αυγούστου, περιμένουμε με ανυπομονησία να ανανεώσουμε το καλοκαιρινό μας ραντεβού, στο Λουτράκι, σίγουροι για άλλη μια φορά ότι τα όμορφα τραγούδια γίνονται αριστουργήματα ερμηνείας μέσα από τη μεθυστική φωνή του Σταύρου Σαλαμπασόπουλου. Μη λείψει κανείς!

DSCF4187

DSCF4213

67485415_888428898160235_4510745989094572032_n

Συντελεστές εκδήλωσης

Σταύρος Σαλαμπασόπουλος
Ελένη Πέτα
ΜΟΤΤΕΤ

Χρίστος Θεοδώρου – πλήκτρα/ενορχηστρώσεις
Μάριος Ιβάν Παπούλιας– βιολί,φλάουτο,έγχορδα
Κώστας Σμόνος – κιθάρες
Πέτρος Βασιλειάδης – Μπάσο
Θοδωρής Χριστοδούλου – τύμπανα

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου