Γράφει η Αγγελική Μπάτσου

Παρασκευή 13 Ιουλίου και από το πρωΐ άκουγα από το ράδιο κι έβλεπα παντού στο Internet πληροφορίες για τη σημειολογία της συγκεκριμένης μέρας. Από τη μια μεριά «Ο μήνας έχει δεκατρείς» του Μάνου Χατζιδάκι και του Μιχάλη Κακογιάννη, από την άλλη φωτογραφίες και αναφορές στην περιβόητη ταινία του 1980 «Friday the 13th» και η μέρα είχε πάρει διαστάσεις αστικού μύθου. Αν προσθέσουμε και την καλοκαιρινή ζέστη, η συγκεκριμένη χρονική στιγμή θα μπορούσε να έχει όλα τα φόντα για να είναι μια μικρή καταστροφή, αν ως αντίδραση δεν έβαζα στο τέρμα το «Summer in the city» των The Lovin Spoonful, έτσι…για να ξορκίσω το κακό.

«Καυτοί δρόμοι, καλοκαίρι στην πόλη. Η νύχτα όμως είναι ένας άλλος κόσμος…»

H νύχτα της Παρασκευής με περίμενε γι΄αυτό: Γρηγόρης Πετράκος live στο cafe-bar Project R. Έφτασε κάποτε η ώρα που αποτίναξα την περίεργη αυτή ημέρα και χάθηκα στη σαγήνη της νύχτας που με έφερε στον προορισμό μου.

Σ’ έναν ήσυχο πεζόδρομο, σχεδόν δίπλα στην Πάντειο Σχολή, ο χαρούμενος θόρυβος από το bar ηχούσε σαν φωτεινή, ζωντανή καρδιά στη μέση της πόλης. Σημείο αναφοράς της περιοχής με ζεστό και κομψό περιβάλλον, το Project R είχε ανοίξει τις πόρτες του στους kallitexnes.gr για να απολαύσουν μια μουσική βραδιά με τον τόσο ξεχωριστό ερμηνευτή και συνθέτη Γρηγόρη Πετράκο.

pefanis-2018-12Με τη συνοδεία του κορυφαίου σολίστα στο μπουζούκι Σταύρου Παπαγιαννακόπουλου, το δίδυμο αυτό μας είχε υποσχεθεί μια βραδιά γεμάτη χαρά, κέφι και ενεργό συμμετοχή του κοινού. Τί γίνεται όμως όταν μια υπόσχεση τηρείται και με το παραπάνω;

Όταν λέω και με το παραπάνω, εννοώ ότι από τη στιγμή που οι δύο καλλιτέχνες ανέβηκαν στη σκηνή, σαλπάραμε μαζί τους σ’ ένα ατέλειωτο μουσικό ταξίδι στα μονοπάτια της ελληνικής μουσικής. Μέσα από τα πιο όμορφα και γνωστά έντεχνα και λαϊκά τραγούδια όλων των εποχών, περάσαμε από τα στενά των αναμνήσεών μας και ζήσαμε ξανά την εμπειρία του να μοιράζεσαι τέτοιου είδους στιγμές τόσο με τους καλλιτέχνες, όσο και με τους υπόλοιπους θαμώνες.

Με τραγούδια, όπως «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι»(Αλκίνοος Ιωαννίδης),«Μόνο μια φορά»(Κώστας Μακεδόνας),«Παποράκι του Μπουρνόβα»(Γιάννης Καλατζής),«Πεπρωμένο»(Γιώργος Νταλάρας),«Αυτά τα χέρια»(Μανώλης Μητσιάς),«Δε λες κουβέντα»(Σωτηρία Μπέλλου),«Για πού το’ βαλες καρδιά μου»(Ορφέας Περίδης) και πάρα πολλά άλλα εξαιρετικά και εκλεκτά κομμάτια, πιάσαμε όλες τις νότες και συγχορδίες και τις μετατρέψαμε σε φωνή και τραγούδι, το οποίο έβγαινε από την ίδια μας την ψυχή. Από τα βιώματά μας και τις αναμνήσεις μας. Από τα ίδια μας τα όνειρα.

Λαμπερός, χαμογελαστός, με κέφι και χιούμορ, παίζοντας εκπληκτική κιθάρα, έχοντας από τις καλύτερες φωνές που είχα την τύχη να ακούσω, ο Γρηγόρης Πετράκος είναι απλά η χαρά της ζωής.

pefanis-2018-11Μα δεν ήταν μόνο τα τραγούδια που ήταν ωραία. Ήταν και η εκπληκτική φωνή και ερμηνεία του Γρηγόρη Πετράκου. Με το που ξεκίνησε να τραγουδάει, έμεινα με το στόμα ανοιχτό. Με την κιθάρα στο χέρι, βιρτουόζος ΚΑΙ εκεί, μια και μας εντυπωσίασε όλους με τις συγχορδίες του, χωρίς κανένα διάλειμμα πήρε κάθε ένα κομμάτι ξεχωριστά και το έστειλε στον ουρανό. Μεγάλη φωνή, μεγάλος καλλιτέχνης, μεγάλη καρδιά και ψυχή, η οποία ήταν απόλυτα δοσμένη στη μουσική και στο κοινό.

Ο ρόλος του τραγουδιστή είναι ο πιο μοναχικός και ταυτόχρονα ο πιο κοινωνικά δυναμικός. Τραγουδά για εκείνον και ταυτόχρονα τα λόγια του μεταφέρονται και αγγίζουν με μαγικό τρόπο τις καρδιές των άλλων ανθρώπων κι έτσι κανείς πια δε μένει μόνος. Υπάρχει ένα μοίρασμα μέσα από νότες και μουσική, μια μαγική φόρμουλα επικοινωνίας που τη μεταδίδει σαν δάσκαλος ο καλλιτέχνης μας. Τί μας διδάσκει; …το πώς να νιώσουμε χαρά, τη συμμετοχή, την αισιοδοξία, το δικαίωμα στο όνειρο και στην ομορφιά της ζωής.

Λαμπερός, χαμογελαστός, με κέφι και χιούμορ, παίζοντας εκπληκτική κιθάρα, έχοντας από τις καλύτερες φωνές που είχα την τύχη να ακούσω, ο Γρηγόρης Πετράκος είναι απλά η χαρά της ζωής. Δίνει το χίλια τα εκατό του εαυτού του σε αυτό που κάνει και όταν αυτό που κάνει είναι από μόνο του άριστο, αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια από τις ομορφότερες βραδιές της ζωής μου.

pefanis-2018-13Εκεί μάλιστα που λέει κάποιος ότι δε θα μπορούσε να γίνει καλύτερο, έρχεται η στιγμή που διαψεύδεται. Αυτό συμβαίνει όταν ακουστεί να παίζει μπουζούκι ο Σταύρος Παπαγιαννακόπουλος. Δεύτερη φορά με το στόμα ανοιχτό εξαιτίας της δεξιοτεχνίας, της άνεσης και του αδιαμφισβήτητου ταλέντου που είχα μπροστά μου. Δεν έπαιζε απλά μπουζούκι. Έδινε ζωή σε αυτό. Όταν κάποιος κατορθώνει να κάνει ένα άψυχο αντικείμενο να βγάζει την πιο ζεστή ψυχή, αυτό για εμένα ονομάζεται ταλέντο. Από τους καλύτερους σολίστες που έχω ακούσει ποτέ μου, σε πλήρη αρμονία με τον τραγουδιστή, πράγμα που φανέρωνε την εμπειρία και την βαθιά επικοινωνία ανάμεσά τους.

Εν κατακλείδι… Ένας όμορφος και ζεστός χώρος, μια εκπληκτική φωνή με απεριόριστες δυνατότητες σε κάθε είδος μουσικής, που έπαιζε ονειρεμένη κιθάρα, ένας σολίστας στο μπουζούκι που ξεσήκωσε τους πάντες, φανταστική σκηνική παρουσία, υπέροχα τραγούδια, ένα κοινό που δεν κουράστηκε να χειροκροτάει για ώρες, ένα βράδυ που ο χρόνος έπαψε να μετρά. Ένα υπέροχο βράδυ, το οποίο ήταν λέει αποχαιρετισμός και υπόσχεση μαζί.

Επειδή μισώ βαθιά τους αποχαιρετισμούς, θα κρατήσω την υπόσχεση. Τόσο τη δική τους ότι θα τους ξαναδούμε, όσο και τη δική μου ότι θα είμαι παρούσα την επόμενη φορά που θα εμφανιστούν πάλι μαζί για να μας ταξιδέψουν σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της μουσικής.

Τόσο εγώ προσωπικά, όσο και οι kallitexnes.gr, τους ευχαριστούμε για άλλη μια φορά και μαζί με τα συγχαρητήρια μας, ευχόμαστε ό,τι καλύτερο, γιατί πραγματικά το αξίζουν. Μέχρι την επόμενη φορά λοιπόν…

Ο ρόλος του τραγουδιστή είναι ο πιο μοναχικός και ταυτόχρονα ο πιο κοινωνικά δυναμικός. Τραγουδά για εκείνον και ταυτόχρονα τα λόγια του μεταφέρονται και αγγίζουν με μαγικό τρόπο τις καρδιές των άλλων ανθρώπων κι έτσι κανείς πια δε μένει μόνος. Υπάρχει ένα μοίρασμα μέσα από νότες και μουσική, μια μαγική φόρμουλα επικοινωνίας που τη μεταδίδει σαν δάσκαλος ο καλλιτέχνης μας.

pefanis-2018-9Βιογραφικό καλλιτέχνη:

Ο Γρηγόρης Πετράκος γεννήθηκε στον Πειραιά το 1975. Από την ηλικία των πέντε ετών ξεκίνησε τα μαθήματα της κλασικής κιθάρας και θεωρητικών στο Ωδείο του Πειραϊκού Συνδέσμου με δάσκαλο τον Περικλή Σοφιό, από όπου πήρε το Πτυχίο του με Άριστα Παμψηφεί.

Μετά τις πανελλήνιες εισαγωγικές εξετάσεις και την φοίτησή του στο τμήμα Φυσικοθεραπείας Αθηνών, ξεκίνησε τις σπουδές του στο μοντέρνο τμήμα του Ωδείου Φ. Νάκας στην Αθήνα.

Ολοκλήρωσε τις κλασικές σπουδές του στην τάξη του Ευάγγελου Ασημακόπουλου, αποκτώντας το δίπλωμα σολίστ με Άριστα από το Ωδείο Athenaeum Maria Callas.

Εμφανίζεται σε νυχτερινά μαγαζιά από 18 ετών, αρχικά τραγουδώντας για 4 χρόνια στη μπουάτ «Οι βάτραχοι», ενώ στη συνέχεια δημιούργησε το δικό του συγκρότημα με το όνομα «Μέθεξις», με το οποίο εμφανιζόταν στη γνωστή μουσική σκηνή «Αρχιτεκτονική» για άλλα 4 χρόνια.

Το 2002, μετά την επιτυχία του μέσω του Fame Story, ηχογραφείται η πρώτη του μεγάλη δισκογραφική δουλειά με τίτλο «Όλα αρχίζουν» και η επιτυχία του συνεχίζεται με εμφανίσεις στο πλευρό του Αντώνη Ρέμου και με συνεργασίες με σπουδαίους Έλληνες συνθέτες, όπως ο Μίμης Πλέσσας, ο Κώστας Χατζής, ο Γιώργος Σπανός και ο Αντώνης Βαρδής.

pefanis-2018-14Το 2005 τον βρίσκει να τραγουδά μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα στο «Αθηνών Αρένα».

Την ίδια χρονιά κυκλοφορεί και το δεύτερο άλμπουμ του με τίτλο «Σύνορα ανοιχτά», σε συνθέσεις Αντώνη Βαρδή, Κώστα Χατζή και Γιώργου Χατζηνάσιου.

Το 2006 δημιουργεί τη μουσική σκηνή ΚΛΙΚ, όπου εμφανίζεται μαζί με τον Ησαΐα Ματιάμπα και τον Νίκο Μίχα.

Το 2007 κυκλοφορεί και τον τρίτο του δίσκο που ακούει στο όνομα «Καινούρια μέρα», σε μουσική δική του και στίχους δικούς του και του Ποσειδώνα Γιαννόπουλου και Βίκυς Γεροθόδωρου.

Σαν επόμενο βήμα εμφανίζεται με τον Νίκο Βέρτη σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη και σπάει ρεκόρ live παραστάσεων.

Το 2008 είναι η χρονιά της παγκόσμιας περιοδείας σε Αυστραλία, Καναδά, Ευρώπη και Αμερική.

Ακολουθούν τα τρία singles «Τρελός για σένα»,«Άκου με», και «Σήμερα σ’αγαπώ τόσο πολύ», καθώς και συνεχείς εμφανίσεις σε δεκάδες μουσικές σκηνές, club, θεατρικούς χώρους, solo ή μαζί με φίλους καλλιτέχνες, όπως ο Νίκος Μίχας, ο Πέτρος Μπουσουλόπουλος, ο Χάρης Βαρθακούρης, ο Στάθης Ραφτόπουλος και πολλοί άλλοι.
pefanis-2018-10

pefanis-2018-8
Φωτογραφίες: Ιωάννης Πεφάνης

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου