Γράφει η Ναταλία Εμμανωλίδη

Η ανερχόμενη τραγουδοποιός Παυλίνα Στυλιανού μιλά αποκλειστικά στο kallitexnes.gr για την μεγάλη της αγάπη, το τραγούδι.

 

-“Παυλίνα Στυλιανού” Τι ιστορία κρύβει από πίσω του αυτό το όνομα;

Παυλίνα: Γεννήθηκα στη Λεμεσό της Κύπρου. Η ευκαιρία να ξεκινήσω τις σπουδές μου μού δόθηκε στην Αγγλία, παράλληλα με τη φοίτησή μου στο τμήμα Μedical Sciences School and Human Νutrition, στο Πανεπιστήμιο του Surrey-Guildford. Επιστρέφοντας στην Αθήνα όπου πάντα αγαπούσα περισσότερο συνέχισα τη μελέτη μου στο πιάνο και τα θεωρητικά, ενώ παρακολούθησα μαθήματα κλασικού τραγουδιού και μουσικού θεάτρου με τη σοπράνο Μάιρα Μηλολιδάκη και τζαζ με την Έλλη Πασπαλά. Τον Φεβρουάριο του 2013 παρουσίασα για πρώτη φορά τη μουσική παράσταση «Μουσικές Ακρότητες» για φωνή και πιάνο και στη συνέχεια ακολούθησαν συναυλίες και περφόρμανς με τζάζ μουσικά σύνολα σε Αθήνα και Κύπρο, με τους τίτλους ‘MiLorDs’ και «Les Οmbres de la Rue». Οι παραστάσεις κυρίως πραγματοποιήθηκαν σε θεατρικούς χώρους και μουσικές σκηνές όπως το Faust Bar Theater, το Θέατρο Εliart, το Νομισματικό Μουσείο Αθηνών, το Θέατρο Βeton 7, το White Rabbit, το Βρυσάκι, La Soirée de votanique, κ.ά.

 

PAVLINA STYLIANOU 4-Από ποια ηλικία ασχολείσαι με το χώρο της μουσικής; Τί στάθηκε αφορμή να μπεις στα μουσικά μονοπάτια; Ποια ερεθίσματα σε επηρέασαν;

Παυλίνα: 16 χρόνων ξεκίνησαν όλα… θέατρο, τραγούδι, όνειρα… Από μικρή παρακολουθούσα με τη μητέρα μου παραστάσεις και συναυλίες ενώ τραγουδούσα και στις σχολικές εκδηλώσεις. Η αφορμή όπου με ‘έσπρωξε’ πιο βαθιά στα μουσικά μονοπάτια ήταν η καθοριστική γνωριμία μου με την εξαιρετική σοπράνο Μάιρα Μηλολιδάκη όπου ξεκινήσαμε μαζί τα πρώτα μου μαθήματα και στη συνέχεια η συνεργασία μου με την αγαπημένη μου από παιδί Έλλη Πασπαλά.

Οι επιρροές μου προέρχονται κυρίως από το θέατρο, την κλασσική μουσική και τον Μάνο Χατζιδάκι. Αξέχαστη μένει μέσα μου η πρώτη μου φορά σε συναυλία της Έλλης Πασπαλά στο θεάτρο Ριάλτο της γενέτειράς μου.  Στα φοιτητικά μου χρόνια άκουγα όπερα, Jazz και dark wave ενώ τα τελευταία χρόνια με κέρδισε ολοκληρωτικά η Μπελ Επόκ με την μουσική του καμπαρέ, το σήμα κατατεθέν της εποχής.

Σταθερά σημεία αναφοράς μου η ανατριχιαστική χροιά της Edith Piaf, η γυναίκα – σύμβολο Marlene Dietrich, η συναρπαστική φωνή της Milva, η μαγεία του Brel.  Ιδιαίτερα σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της αισθητικής μου άποψης έπαιξαν οι δύο δασκάλες μου όπου με έκαναν να αγαπήσω το θεατρικό λόγο του Μπρεχτ και τη μουσική του Weill, τροφοδοτώντας με τα τραγούδια του το ρεπερτόριό μoυ. Άλλη βασική επιρροή, η κινηματογραφική μουσική, όπως ο Badalamenti που γράφει μουσική για τις ταινίες του David Lynch, ο Philip Glass και ο Shigeru Umebayashi.

 

-Αυτή τη στιγμή σε βρίσκουμε στο Nixon σε ένα μουσικό ταξίδι για λίγες μόνο παραστάσεις. Πες μας δυο λόγια για αυτή τη δουλειά.

Παυλίνα: Στη σκηνή του Νixon παρουσιάζουμε με το jazz κουαρτέτο μου ένα πρόγραμμα που θα χαρακτήριζα Swing – Cabaret με dark στοιχεία.

Επικεντρωνόμαστε κυρίως σε τραγούδια των Weill, Brel, Piaf, Dietrich, Porter και η πρόθεσή μας είναι το κοινό να μπει σε ένα διαφορετικό μουσικό περιβάλλον, να βυθιστεί για λίγο μέσα στην ατμόσφαιρα του Παρισιού και του Βερολίνου της εποχής.

 

-Στη σκηνή εμφανίζεστε ως κουαρτέτο. Αυτό συμβαίνει σε όλες τις εμφανίσεις σου;PAVLINA STYLIANOU 1

Παυλίνα: Ναι, σχεδόν σε όλες τις εμφανίσεις μας τον τελευταίο χρόνο! Την ομάδα μου αποτελούν τέσσερεις jazz μουσικοί: ο πιανίστας Νίκος Δρογώσης, ο σαξοφωνίστας Νίκος Μπακόπουλος, ο κοντραμπασίστας Αντώνης Αρβανίτης και ο ντράμερ Σεραφείμ Τουρίκας. Κάποιες φορές μπορεί να εμφανιστούμε και με βιολί (κουιντέτο).

 

-Έχετε σκεφτεί να δημιουργήσετε επίσημα κάποιο τζαζ συγκρότημα;

Παυλίνα: Είμαστε ένα κανονικό τζαζ συγκρότημα. Αν εννοείται με την λέξη επίσημα να αλλάξει απλά το όνομα του συγκροτήματος,  όχι ακόμα…

 

-Πώς νιώθεις όταν βρίσκεσαι επί σκηνής;

Παυλίνα: Δεν είναι πάντα ίδια τα συναισθήματα. Έχω αισθανθεί αγωνία, χαρά, φόβο, ηδονή, θυμό, πληρότητα.

 

-Πόσο δύσκολο είναι να ανθίσει το συγκεκριμένο είδος μουσικής στην Ελλάδα, μια χώρα με διαφορετικά ακούσματα, κουλτούρα και ιστορία στο κομμάτι της μουσικής;

Παυλίνα: Eίναι αρκετά δύσκολο το συγκεκριμένο είδος για την Ελλάδα, αφενός ερμηνευτικά, καθώς απαιτεί ένα συνδυασμό ταλέντων από τον περφόρμερ, αφετέρου για το κοινό, γιατί έχει εντελώς ξένες καταβολές ως προς την ελληνική γλώσσα.  Η τζαζ και το καμπαρέ, από την Μπελ Επόκ και το μεσοπολεμικό Βερολίνο μέχρι το Dark Cabaret του σήμερα είναι όμως ένα είδος διαχρονικό, με πολύ ενδιαφέρουσες δυνατότητες εξέλιξης. Υπάρχουν αξιόλογοι χώροι που μας υποστηρίζουν και με τις προτάσεις τους «εκπαιδεύουν» την αισθητική του κοινού, το οποίο ανταποκρίνεται πολύ θερμά σε αυτά τα ακούσματα. Ίσως και η κρίση που περνάμε σήμερα να ευνοήσει το άνοιγμα σε διαφορετικές μουσικές και την αναζήτηση άλλων τρόπων ψυχαγωγίας.

 

-Δισκογραφικά να περιμένουμε κάτι από εσένα; 

Παυλίνα: Θα ηχογραφήσω άμεσα την πρώτη μου δισκογραφική δουλειά με κάποια μελοποιημένα ποιήματα μου και κάποιες cabaret-jazz διασκευές.

IMG_4715

-Μετά το τέλος των εμφανίσεών σου στη σκηνή του Nixon, πού θα μπορούμε να σε απολαύσουμε ζωντανά;

Παυλίνα: Μετά το Νixon θα κάνουμε κάποιες live εμφανίσεις στην Κύπρο και μέσα Μαΐου θα συνεχίσουμε στην Αθήνα σε μια επίσης ιδιαίτερη θεατρική σκηνή όπου θα σας ανακοινώσουμε πολύ σύντομα…

 

-Κλείνοντας, θα ήθελα να μοιραστείς με τους αναγνώστες του kallitexnes.gr μια ευχή, ένα όνειρό σου και το μυστικό της επιτυχημένης ως τώρα πορείας σου.

Παυλίνα: Ευχή και επιθυμία μου να συνεχίσω να συνεργάζομαι με καλλιτέχνες που αγαπάνε, δημιουργούν και αφοσιώνονται πραγματικά στην τέχνη. Να μπορώ να ‘ταξιδεύω’ σε μια σκηνή που με εκφράζει μαζί με ένα κοινό που μπορεί να βιώσει τα κομμάτια μας και να μοιραστεί μαζί μας νέες ιδέες, εικόνες και συναισθήματα.

Δεν υπάρχει μυστικό… Η πορεία κτίζεται σταδιακά με θέληση, υπομονή, γερά νεύρα, καλή οργάνωση και υπερβολική αγάπη για να πετύχει και να βγει κάτι καλό προς τα έξω.

 

 


Αναλυτικές πληροφορίες από τον Οδηγό Θεάτρου

Τα βήματα των χωρισμένων εραστών
Μουσική Παράσταση 

σε επιμέλεια Παυλίνας Στυλιανού

Θέατρο Nixon