Oι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν  κάποιες καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Ο συνθέτης-τραγουδιστής  Δημήτρης Μεσημέρης, απαντά με χιούμορ, μα ταυτόχρονα με σοβαρότητα και προβληματισμό, για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. 

Τώρα που οι μέρες της καραντίνας  επιτέλους τέλειωσαν, πόσες ημέρες έχετε τελέσει υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό; 

Δ.Μ: Έχω κλειστεί στο σπίτι πάνω από ενάμιση μήνα σίγουρα! Έχω αποδείξεις! :) 

Είναι περίεργα τα συναισθήματα μετά από όλο αυτό που περάσαμε, είναι σαν ένα περίεργο μούδιασμα, που με βάζει σε σκέψεις και προβληματισμούς για το πώς προχωράμε τώρα, το πλάνο, οι τρόποι και γενικά όλα αυτά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι προχωράμε, πάντα προχωράμε και ο τρόπος θα βρεθεί. 

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού; Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας; 

Δ.Μ: Κάθε 24ώρο που πέρναγε αυτό το δίμηνο (περίπου) ήταν πολύ εποικοδομητικό. Την καραντίνα μου την ονόμασα «Εγκλεισμός, μετά μουσικής: Στην εποχή του κορονοϊού». Ήταν ένα πρότζεκτ που αποφάσισα να κάνω για να εκδηλώνω καθημερινά, με ένα τραγούδι, την ανάγκη μου για μουσική. Μόνος στο δωμάτιο μου χωρίς βύσματα και μικρόφωνα, με μια κιθάρα, ερασιτεχνικά βιντεογραφημένα από το κινητό. Περιέχει αγαπημένα τραγούδια αγαπημένων καλλιτεχνών, τραγούδια δικά μου και τραγούδια που τραγουδάμε στις εμφανίσεις μας. 

Μπορείτε να βρείτε όλα τα βιντεάκια εδώ: https://bit.ly/2ZlBuQd 

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Δ.Μ: Τα πλακάκια της κουζίνας δεν ξέρω, αλλά του δωματίου μου είναι 63 και 29 σοβατεπιά. 

Επίσης, να αναφέρω ότι στις πρώτες μέρες του Απρίλη, εν μέσω καραντίνας, κυκλοφόρησε το τραγούδι “Ψάχνοντας την Ιθάκη”, το οποίο είναι το δεύτερο τραγούδι που κυκλοφορεί, για τον ολοκληρωμένο δίσκο «Έχω του κόσμου ποιήματα». 

Το “Ψάχνοντας την Ιθάκη” είναι σε στίχους του Βασίλη Χαρίση και μουσική δική μου. Δείτε το βίντεοκλιπ και ακούστε το τραγούδι εδώ: https://youtu.be/4SZcRgYX9cw

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι; 

Δ.Μ: Χαχαχα! Κοίτα, πάντως διάβασα κάπου στο διαδίκτυο, ότι ο Λευκός Οίκος επιβεβαίωσε την ύπαρξη εξωγήινων και δεν ασχολήθηκε κανένας. Χαχα! Σκέψου σε τι κατάσταση είμαστε! 

Η ίδια η αρρώστια δεν νομίζω να είναι συνωμοσία. Εμένα όμως όπως φαντάζομαι και για πολλούς άλλους, με ενοχλεί αυτή η άλλη συνωμοσία που δημιουργείται μέσα από τέτοιες καταστάσεις. Η ιστορία έδειξε ότι μέσα από τέτοιες περιπτώσεις που όλη η σημασία του κόσμου στρέφεται κάπου αλλού, κάποιοι εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις. Είναι αυτοί οι αιώνια άγνωστοι-γνωστοί. 

Δε λέω, ντάξει, και εγώ “εκμεταλλεύτηκα” ναι! Εκμεταλλεύτηκα το χρόνο αυτό για να γράψω καινούρια τραγούδια, να ασχοληθώ με τα υπάρχοντα τραγούδια μου και όλο το τρέξιμο που χρειάζεται γύρω από ένα ολοκληρωμένο άλμπουμ. 

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις; 

Δ.Μ: Πιστεύω μας έκανε να καταλάβουμε για λίγο το πόσο γρήγορα μπορούν να αλλάξουν όλα από μια στιγμή στην άλλη. 

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες. 

Δ.Μ: Από βιβλία θα σου πω ένα από τα αγαπημένα μου, «Think and grow rich» του Napoleon Hill. Κάθε φορά που το διαβάζω μπορώ να αντιληφθώ κι άλλα πράγματα για την επιτυχία της ζωής και τί είναι στην τελική η επιτυχία. Υπέροχο βιβλίο. 

Από τραγούδια, είχα κολλήσει για αρκετές μέρες με το δίσκο «Τα δεύτερα» του αγαπημένου Φώτη Σιώτα και Θοδωρή Γκόνη. 

Τα τραγούδια είναι πολλά, γι’ αυτό θα σου πω κυρίως καλλιτέχνες, όπως ο Αλκίνοος, ο Παντελής Θαλασσινός, ο Περίδης, ο Μάλαμας, ο Νταλάρας, ο Μπιθικώτσης και άλλοι πολλοί. Όση μουσική έχω παίξει στο σπίτι όλο αυτό το διάστημα, τόσο άλλο έχω ακούσει.

Πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά μετά από αυτό; 

Δ.Μ: Θέλω να πιστεύω ότι θα σκεφτόμαστε περισσότερο, θα εκτιμούμε περισσότερο κάποια πράγματα, που τα θεωρούμε δεδομένα, και θα κάνουμε πράγματα με πιο πολλή αγάπη. Ελπίζω όμως να κρατήσει αυτό και να μην είναι απλά το πρώτο διάστημα. 

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα; 

Δ.Μ: Μπορεί να μετράω 40 videos, 2 live streaming και μία επίσημη κυκλοφορία μέσα στην καραντίνα, αλλά αυτό που μου λείπει τόσο πολύ είναι να ακούσω τον ήχο να βγαίνει ξανά μέσα από τα μεγάφωνα. Το πρώτο πράγμα που θα κάνω είναι ένα live σε ένα μικρό χώρο μαζί με φίλους και γνωστούς, και θα μοιραστούμε όλοι μαζί την μαγεία της ζωντανής μουσικής παρουσίας με τα αγαπημένα μας τραγούδια, θα γελάσουμε, θα πούμε ιστορίες και θα ανταμώσουμε ξανά όπως ήταν πριν λίγο καιρό. 

Πώς φαντάζεστε ότι θα είναι φέτος ο μήνας Μάϊος σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια; 

Δ.Μ: Δύσκολος, από την άποψη του βιοποριστικού, αλλά ίσως φέρει και κάποια καλά. Ίσως φέρει καινούργιες ιδέες και πρωτότυπες προτάσεις. 

Ο Μάιος είναι ο μήνας των γενεθλίων μου και είναι η πρώτη φορά, που έκανα γενέθλια χωρίς να βγω απ’ το σπίτι. Μια χαρά ήταν! Εντάξει! 

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα; 

Δ.Μ: “Πάντα θα ξημερώνει” του αγαπημένου Αλκίνοου Ιωαννίδη. 

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον! 

Δ.Μ: Αντί για ευχή σου αφήνω εδώ τους στίχους του τελευταίου τραγουδιού στο δίσκο. 

Σαν θα ζωγραφίσεις την αγάπη 

βάλε μέσα χρώματα και δάκρυ 

βάλε ουρανό πουλιά και δέντρα 

και ως το άπειρο ξεκίνα μέτρα 

Ό,τι ζει μες στη ζωή σου 

να το ζωγραφίζεις 

και περαστικός πως είσαι 

να της το θυμίζεις 

Σαν θα ζωγραφίσεις τη ζωή 

βάλε μέσα ελπίδα και ψυχή 

βάλε πίκρα έρωτα και πόνο 

και ζήσε με εκείνα όσο έχεις χρόνο 

 

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου