Γράφει η Ντίνα Καρρά

H «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού η Διάφανη» ξαναζωντανεύει από τα χέρια του συγγραφέα- σκηνοθέτη Περικλή Μοσχολιδάκη και παίρνει τη θέση της στον αγαπημένο μου Πολυχώρο Vault Theater Plus κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00. Είναι η μάνα του εθνικού μας ποιητή Διονυσίου Σολωμού… είναι η χαροκαμένη μάνα, η ποδοπατημένη γυναίκα, η κουρελιασμένη ψυχή που παίρνει πνοή και ανασαίνει τον πόνο της. Έφτασε η ώρα να μιλήσει, ήρθε η στιγμή ν΄απολογηθεί για να ελαφρύνει την καρδούλα της, θέλει να τα πει όλα με λογισμό και μ΄όνειρο. Και είναι τόσα πολλά αυτά που κουβαλάει τόσα χρόνια που δεν βαστάει άλλο. Μια ζωή γεμάτη από φτώχεια και εξαθλίωση, εκμετάλλευση, ψυχική και σωματική κακοποίηση, εγκατάλειψη, δημόσια διαπόμπευση, εξευτελισμό και κοινωνική κατακραυγή.
Μάς ανοίγει το σπιτικό της, μάς ανοίγει τα φύλλα της καρδιάς της και είμαστε έτοιμοι να την ακούσουμε, να την πονέσουμε και να τη συγχωρέσουμε.

Τα φώτα χαμηλώνουν, το βιολοντσέλο παίζει τις πρώτες νότες του και η Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού παίρνει τη θέση της στη σκηνή. Ντυμένη μ΄ένα θαυμάσιο μαύρο φόρεμα εποχής από ταφτά, βαμμένη και περιποιημένη, φαντάζει σαν “κούκλα” και παρά την προχωρημένη ηλικία της και το δεινό παρελθόν της, επιβάλλεται με αέρα και αυτοπεποίθηση. Η λαϊκή, αγράμματη, μαντενούτα, ποπολάρα του 19ου αιώνα βυθισμένη μεταξύ ζωής και ονείρου, ακούει τη φωνή του ποιητή που σαν αεράκι χαιδεύει τ’ αυτιά της…

untitled-29

Μητέρα!
Πού είσαι παιδί μου;
Στο μυαλό του Θεού μητέρα…στο μυαλό του Θεού…

Λίγα λόγια για την υπόθεση του έργου:

Ξεκινάει τον απολογισμό της δραματικής ζωής της με γλυκόπικρη συγκίνηση. Δεκατριών χρόνων κοριτσούδι και οι γονείς της αποφασίζουν να την πουλήσουν στον ήδη παντρεμένο, πλούσιο Κόντε Νικόλαο Σαλαμών για να σωθούν από τη φτώχεια και η ίδια να “φάει ψωμάκι”, όπως έλεγε η μάνα της την ώρα του αποχωρισμού. Γίνεται η μαντενούτα του, η ερωμένη που εκπληρώνει κάθε του επιθυμία σ΄ένα εχθρικό και αφιλόξενο περιβάλλον. Φυλακισμένη στο χρυσό κλουβί της, βλέπει τον χρόνο να κυλά και παρατηρεί τον έξω κόσμο πίσω από το διάφανο τζάμι. Κάθε βράδυ το νεαρό κορμάκι της ικανοποιεί το γέρο Κόντε και υπομένει αβίαστα τον έρωτά του. Φέρνει στον κόσμο δύο νόθα αγόρια, τον Διονύσιο, που αναδεικνύεται Εθνικός ποιητής των Ελλήνων και τον Δημήτριο, που γίνεται Γερουσιαστής των Ιονίων Νήσων. Τα παιδιά της είναι όλη της η ζωή. Η καρδιά της όμως χτυπά δυνατά για έναν άλλον άντρα, τον Μανώλη Λεονταράκη. Ο Κόντε Σαλαμών πριν πεθάνει, την παντρεύεται και νομιμοποιεί τα νόθα παιδιά του, που γίνονται και βασικοί κληρονόμοι της τεράστιας περιουσίας του. Ο γολγοθάς της Αγγέλικας αρχίζει όταν ο ετεροθαλής αδερφός του ποιητή, Ιωάννης Λεονταράκης, γιος της μητέρας του από επόμενο γάμο, διεκδικεί μέρος της περιουσίας του Κόντε Σαλαμών, εικαζόμενος ότι και εκείνος είναι γιος του Κόντε. Ξεκινάει δικαστική διαμάχη μεταξύ τους και η Αγγέλικα παίρνει το μέρος του τρίτου της γιου, γιατί τον θεωρεί πιο αδύναμο. Αυτή είναι η αρχή του τέλους στα δεινά της. Ο ομφάλιος λώρος με τον Διονύσιο κόβεται οριστικά και η σχέση λατρείας μάνας- γιου γκρεμοτσακίζεται, καθώς εκείνος δεν τη συγχωρεί ποτέ. Η Δίκη Σαλαμών συγκλονίζει την Ελλάδα την ώρα που φουντώνει ο Αγώνας για την Ελευθερία και η Αγγέλικα, θύμα τελικά της αντιδικίας, διασύρεται σ΄ ολόκληρο τον Ελληνισμό, καθώς η προσωπική της ζωή γίνεται θέμα κουτσομπολιού και η ίδια Διάφανη από παντού βιώνει τον φοβερό εξευτελισμό, την φτώχεια και την εγκατάλειψη. Ούτε στην κηδεία του παιδιού της δεν μπορεί να παραβρεθεί και ματώνει η καρδιά της. Γίνεται ξανά Διάφανη στα μάτια μας, όπως το διάφανο τζάμι που της στέρησε το δικαίωμα στην προσωπική ζωή. Σκληρή για να επιβιώσει, αλλά εύθραυστη και καθάρια για να παραδωθεί στο έλεος του Θεού.

Η κριτική μας:

Αδιαμφισβήτητα, η «Αγγέλικα Νίκλη Σολωμού η Διάφανη» είναι μια καλοφτιαγμένη, χειροποίητη παράσταση, ένας μονόλογος- ύμνος στην τέχνη του ηθοποιού, στην των τοιούτων παθημάτων κάθαρσιν, στην των τοιούτων παθημάτων απόδοση. Η σφραγίδα του συγγραφέα Περικλή Μοσχολιδάκη είναι καθοριστική στην πραγμάτωση του έργου. Το κείμενό του αληθινό, πηγαίο και άμεσο, γραμμένο με στοιχεία επτανησιακής διαλέκτου αποτελεί το παράθυρο εκείνης της εποχής και ταξιδεύει το νου και την ψυχή του θεατή. Ο λόγος της Αγγέλικας είναι μαγικός και ορμητικός, που αποδίδει πιστά πρόσωπα και καταστάσεις. Ο ίδιος έχει επιμεληθεί με φροντίδα, αγάπη και ζήλο την σκηνοθεσία της παράστασης δίχως τεχνάσματα. Απλά, λιτά και όμορφα δίνει έμφαση στο λόγο που ρέει αβίαστα και φυσικά από τα χείλη της ηθοποιού, δίνει ρυθμό και παλμό δημιουργώντας πλήθος συναισθημάτων!

“Πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μου”

Ο Μάριος Βουτσινάς έχει σχεδιάσει το εντυπωσιακό κοστούμι της πρωταγωνίστριας και έχει δημιουργήσει ένα εικαστικό σκηνικό απαράμιλλης ομορφιάς!

Οι ατμοσφαιρικά καίριοι φωτισμοί του Άκη Σαμόλη ενισχύουν την συναισθηματική φόρτιση καθ΄όλη τη διάρκεια του έργου.

Θα σταθώ στο νεαρό μουσικό Κωνσταντίνο Χίνη που ντύνει μουσικά την παράσταση με το βιολοντσέλο του. Οι ήχοι του συντονίζονται με τους χτύπους της καρδιάς της Αγγέλικας και με κάθε κύτταρο του σώματός της. Είναι βουβός παρατηρητής, αλλά στην ουσία κάνει διάλογο μαζί της. Ένα φλερτ εξελίσσεται στο σανίδι… τη συνοδεύει στις περιγραφές της, υπογραμμίζει τις φράσεις της, τής κάνει παρατηρήσεις, αφουγκράζεται τη δραματικότητα της κάθε στιγμής και την εμπλουτίζει ανάλογα. Πολύ όμορφη και εύστοχη επιλογή!

Έφτασε η στιγμή να αναφερθώ στην εξαιρετικά ανατριχιαστική ερμηνεία της Μάγδας Κατσιπάνου! Αυτό το πλάσμα έχει θείο ταλέντο… είναι μια ηθοποιός που σε παρασύρει ολοκληρωτικά. Στην πρώτη της επαγγελματική δουλειά αποσπά διθυραμβικά σχόλια και γοητεύει κοινό και κριτικούς. Η παρουσία της είναι επιβλητική, η άρθρωσή της μοναδική και ο λόγος της εκφέρεται απνευστί. Καταφέρνει να μεταφέρει εικόνες, πρόσωπα, καταστάσεις και συναισθήματα με μοναδική εκφραστικότητα και φυσικότητα! Νιώθεις ότι βλέπεις τη μάνα του Σολωμού απέναντί σου και δεν μπορείς να πάρεις τα μάτια σου από πάνω της. Μιλάει το πρόσωπό της, μιλάνε τα χέρια της, μιλάει το κορμί της… στέκεσαι και την ακούς και συμμερίζεσαι τις πίκρες και τους καημούς, τον πόνο και τη λύπη, τη θλίψη και την απόγνωση, τη χαρά και την αγωνία της. Θέλεις να απλώσεις το χέρι σου και να της πεις… μην φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ για σένα… Μέσα από την εξομολόγηση, ξαλαφρώνει και περιμένει τη συγχώρεση από το Θεό, από το γιο της και από την ίδια τη ζωή. Ξαλαφρώνει από το μαύρο ρούχο που τη βαραίνει, είναι πλέον ντυμένη στα λευκά με λιτά μαλλιά χωρίς φτιασίδια και περιμένει ένα σημάδι… είναι ελεύθερη και ανακουφισμένη πια…

Διονύσιε παιδί μου, είσαι ακόμα εκεί, στο μυαλό του Θεού;
Ναι μητέρα. Εδώ είμαι, μαζί Του.
Διονύσιε αγόρι μου, μήπως υπάρχει μια μικρή θεσούλα και για μένα, δίπλα σας;

Πραγματική μυσταγωγία… συνονθύλευμα συναισθημάτων και αισθήσεων… σας ευχαριστώ πολύ από τα βάθη της καρδιάς μου!

solomou10Ταυτότητα παράστασης:

Κείμενο- σκηνοθεσία: Περικλής Μοσχολιδάκης
Μουσική: Κωνσταντίνος Χίνης
Σκηνικά- κοστούμια: Μάριος Βουτσινάς
Βιολοντσέλο: Κωνσταντίνος Χίνης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Άκης Σαμόλης
Φωνή Διονύσιου Σολωμού: Περικλής Μοσχολιδάκης
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάνος Γερωνυμάκης
Φωτογραφίες- trailer: Αντώνης Μίκροβας
Αφίσα: Δημήτρης Μητσιάνης
Παραγωγή: Πολυχώρος Vault
Ερμηνεία: Μάγδα Κατσιπάνου

κάθε Τετάρτη και Πέμπτη στις 21:00
έως την Πέμπτη 29 Μαρτίου

Εισιτήρια:

Γενική είσοδος: 12€
Μειωμένο- προπώληση Viva: 10€
Ατέλειες: 5€

Πολυχώρος Vault theatre plus
Μελενίκου 26, Γκάζι, Βοτανικός
Πληροφορίες-κρατήσεις: 213 0356472
(για τηλεφωνικές κρατήσεις 11:00- 14:00 και 17:00- 21:00)

solomou3

Ντίνα Καρρά

Ντίνα Καρρά

Ονομάζομαι Ντίνα Καρρά. Είμαι άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, αισιόδοξο, ενθουσιώδες (κριός στο ζώδιο) και πολύ δημιουργικό! Για μένα δημιουργία είναι μία πετυχημένη συνταγή, μία όμορφη κατασκευή, μία ωραία κριτική!
Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις. Έτσι και με το θέατρο νιώθω ότι ξαναγεννιέμαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Επίσης αγαπώ τη γυμναστική γιατί "νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ". Χαμόγελα και θετική σκέψη κατακλύζουν πάντα τη ζωή μου και συνεχώς λέω ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις!
Ντίνα Καρρά