Γράφει η Ντίνα Καρρά

Απόγευμα Πέμπτης είμαι καλεσμένη στο φεστιβάλ θεατρικού μονολόγου 2018 που διοργανώνεται στο «Εύπολις art», έναν καλαίσθητο, δημιουργικό χώρο τέχνης και πολιτισμού στον Νέο Κόσμο. Θα παρακολουθήσω τον μονόλογο «The Clown Project» της χαρισματικής ηθοποιού Δώρας Γιαννακοπούλου.

Τα φώτα σβήνουν και ο κλόουν εμφανίζεται μπροστά μας με περιπαιχτική διάθεση. Είναι ένας χαρούμενος παλιάτσος ή ένας ακόμα λυπημένος άνθρωπος, κρυμμένος πίσω από τα έντονα χρώματα; Το κατακόκκινο χαμόγελό του είναι ένδειξη ευτυχίας ή δυστυχίας; Θα το ανακαλύψουμε σε λίγο… μας λέει ειρωνικά και βάζει μπρος το σχέδιό του. Κλόουν υπάρχουν πολλοί. Είναι όλοι εκείνοι που φορούν περίτεχνα την μασκαράτα τους για να συγκαλύψουν τα αποτρόπαια εγκλήματά τους και είναι και κάποιοι άλλοι, που αναγκάζονται να υποκριθούν από φόβο, τρόμο και ντροπή.

43952984_2137660179828582_1663979676042788864_nΕίναι άνθρωποι της διπλανής πόρτας, άνθρωποι που κυκλοφορούν ανάμεσά μας, ευυπόληπτοι πολίτες και οικογενειάρχες. Είμαι εγώ, εσύ, όλοι μας. Είναι η σύζυγος που κακοποιείται σωματικά από τον άνδρα-δυνάστη, το παιδί που γίνεται αντικείμενο πόθου από γονείς-τέρατα, ο φασίστας που ποδοπατά ξένους μετανάστες, επικαλούμενος τα θεία και την αγάπη του προς την πατρίδα, η ανύπαντρη μητέρα που αντιστέκεται στα πρέπει, οι περιθωριοποιημένες ομάδες που χλευάζονται από την κοινωνική πρόνοια. Εικόνες σκληρές, απάνθρωπες και ανατριχιαστικές. Ο ανθρώπινος πόνος καμουφλαρισμένος πάντα με την μάσκα του παλιάτσου, η ανθρώπινη εξουσία καμουφλαρισμένη πάντα με την ίδια ιλουστρασιόν πρόσοψη και η ψυχή να σαπίζει ολοένα και περισσότερο. Εσύ όταν κοιτάς τον εαυτό σου στον καθρέφτη με ποιούς πορεύεσαι;

Θύτες και θύματα αλυσοδεμένοι στις επιταγές μιας αδηφάγου και αιμοσταγούς κοινωνίας, που αδημονεί για ανθρώπινη σάρκα σαν ανήμερο θηρίο σε αρένα.

Η κριτική μας:

Η ταλαντούχα ηθοποιός Δώρα Γιαννακοπούλου υποστηρίζει το θέατρο με συναίσθημα, πάθος και ήθος. Την γνώρισα πέρυσι από την συγκλονιστική της ερμηνεία στις «Φυλακισμένες» και έμεινα με τις καλύτερες εντυπώσεις. Φέτος, παρουσιάζει το δικό της συγγραφικό εγχείρημα «The Clown Project», το οποίο υπογράφει και σκηνοθετικά. Δίνει έμφαση στον ζωντανό, ωμό, ευθύβολο, παραστατικό, μεστό λόγο. Φωτίζει σκοτεινές καθημερινές ιστορίες και υπογραμμίζει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης κοινωνίας. Πόση υποκρισία και διπροσωπία, Θεέ μου! Κάθε ρόλος καθρεφτίζει μία επίπονη ιστορία και εκείνη βουτάει στα βαθιά με ζηλευτή εσωτερικότητα, ωριμότητα και ειλικρίνεια. Παίρνει τις ψυχές των θεατών και τις πετσοκόβει με κοφτερό μαχαίρι. Κλαίει, γελάει, πονάει, φοβάται, ειρωνεύεται, πέφτει, σηκώνεται, ελπίζει… δεν διστάζει να τσαλακωθεί μπροστά στα μάτια μας. Στο τέλος, σπάει τις αλυσίδες, ανοίγει τα φτερά της, ξαναχαμογελάει, κοιτάζει την ζωή κατάματα και ονειρεύεται ένα καλύτερο κόσμο γεμάτο από τραγούδια, λουλούδια, καθάρια βλέμματα, όμορφα χαμόγελα και άπλετη αλήθεια.

Εισπνοή, εκπνοή, βαθιές ανάσες, δάκρυα, σκέψεις, σκοτάδι, φως. Οι τίτλοι του τέλους πέφτουν, ο κλόουν χάνεται και η Δώρα υποκλίνεται στο θερμό χειροκρότημα του κοινού. Χίλια μπράβο, κορίτσι μου!

Ταυτότητα παράστασης:

Ερμηνεία: Δώρα Γιαννακοπούλου
Σκηνοθεσία: Δώρα Γιαννακοπούλου
Φωτισμοί: Γιέλενα Γκάγκιτς
Φωτογραφία: Νίκος Μοναστηριώτης
Βίντεο: Aλέξανδρος Κυβρικοσέος
04the-clown-project

Ντίνα Καρρά

Ντίνα Καρρά

Ονομάζομαι Ντίνα Καρρά. Είμαι άτομο εξωστρεφές, κοινωνικό, αισιόδοξο, ενθουσιώδες (κριός στο ζώδιο) και πολύ δημιουργικό! Για μένα δημιουργία είναι μία πετυχημένη συνταγή, μία όμορφη κατασκευή, μία ωραία κριτική!
Από μικρή θυμάμαι τον εαυτό μου να αποτυπώνει πάνω στο χαρτί συναισθήματα και σκέψεις. Έτσι και με το θέατρο νιώθω ότι ξαναγεννιέμαι και γίνομαι καλύτερος άνθρωπος. Επίσης αγαπώ τη γυμναστική γιατί "νοῦς ὑγιής ἐν σώματι ὑγιεῖ". Χαμόγελα και θετική σκέψη κατακλύζουν πάντα τη ζωή μου και συνεχώς λέω ότι τα καλύτερα έρχονται όταν δεν τα περιμένεις!
Ντίνα Καρρά