Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν εν μέσω καραντίνας (λίγο πριν το Πάσχα συγκεκριμένα) 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες. Η ανέλπιστη όμως επιτυχία και απήχηση των ερωτήσεων αυτών, μας οδήγησε σε μια νέα σειρά ερωτήσεων, summer edition αυτή τη φορά! Οπότε, μείνετε μαζί μας!

Η ηθοποιός Μαρένια Πάλλη-Σταυρινού, με όπλο την υπέροχη αμεσότητα και γλυκύτητά της, σε συνδυασμό φυσικά με το ακατανίκητο χιούμορ της, μας μιλάει για όλα όσα έχουν συμβεί τους τελευταίους μήνες γύρω μας και μέσα μας. Την ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο της και για τις πανέξυπνες απαντήσεις της!

Τώρα που οι μέρες της καραντίνας έχουν τελειώσει,  πόσες ημέρες  τελέσατε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό; 

Μ.Π: Καλησπέρα κι από μένα αγαπημένο μου πλάσμα! “Ελεύθερη πολιορκημένη υπήρξα σχεδόν όλες τις μέρες της καραντίνας! Αλλά ελεύθεροι- πολιορκημένοι δεν είμαστε ούτως ή άλλως μονίμως; Ελεύθερα σώματα με αιχμάλωτα όνειρα σ’ έναν κόσμο που σερβίρει φόβο και πουλημένες συνειδήσεις; Αχ συγγνώμη, εντάξει… το σταματάω εδώ γιατί θα σας μαυρίσω τη ψυχή…έχω τα σκούρα μου…

Πώς περάσατε το 24ωρο σας στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;  Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας; 

Μ.Π: Α τέλεια! Περισσότερος χρόνος για ένα σωρό δουλειές…ταινίες…αγκαλιές με τα ζωάκια μας και περισσότερος χρόνος…για γκρίνια! Γκρίνιαξα ακόμα και στο φωτιστικό της κουζίνας…στο χαρτί υγείας και στο πατάκι του μπάνιου! Ααα… δεν μέτρησα τα πλακάκια, γιατί δεν έχουμε πλακάκια στην κουζίνα μας, έχουμε ένα ενιαίο  τζάμι-γυαλί με θερμική επεξεργασία-που καθαρίζεται τρομερα εύκολα από λίπη και λάδια…το οποίο καθάρισα ακριβώς 2.327 φορές μέσα στην καραντίνα! Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα! 

Αααχ, Θεέ μου πάλι παρεκτράπηκα, συγγνώμη! Μπορεί να μην μέτρησα πλακάκια, λοιπόν, αλλά μέτρησα πόσα ακριβώς κομμάτια έχει η πίτσα η regular, πόσα η XL, πόσα σκορδόψωμα μπορώ να φάω σε 10 λεπτά και πόσες μπλούζες έχω φυλαγμένες στην ντουλάπα, που δεν μου κάνουν, αλλά τις κρατάω για ΟΤΑΝ θα χάσω κιλά και θα μπορώ να τις βάλω! 46 στο σύνολο!

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι; 

Μ.Π: Όλο αυτό είναι μια συνωμοσία των ψυχιάτρων της παγκόσμιας ιατρικής κοινότητας που θέλουν να μας αρρωστήσουν, έτσι ώστε μετά να μας θεραπεύσουν εκ νέου! Αλλά δεν θα τους περάσει, θα τους τρελάνουμε εμείς πρώτοι! Αμέ!

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;     

Μ.Π: Απολύτως κανένα! Ο φόβος και ο θάνατος δεν βελτιώνουν τίποτα! Μόνο επιδεινώνουν! Οι καλοί και γενναιόδωροι παραμένουν ως έχουν…οι παραδόπιστοι και τομαριστές επίσης! Σπίτι μείναμε. Άνθρωποι γίναμε;

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες. 

Μ.Π: Ααααα με συντρόφευσαν μουσικάρες από 80’s…90’s… και από βιβλία, μου έκανε παρεούλα το “Ζήσε όπως η γάτα” του Garnier Stephane καθότι είμαι γατόφιλος και γατοθαυμαστής μακράν…θυμήθηκα ξανά το “Αμάν Αμάν” της Αλκυόνης Παπαδάκη και γέλασα με τα “Διαμάντια στον υπόνομο” του Μιχαήλ Άνθη.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε. 

Μ.Π: -Καλημέρα

-Ναι, πήγαινε πιο ‘κει όμως! 

-Και παιδιά έχετε δίκιο! Είναι όλα συνωμοσία! Δεν υπάρχει καν Ιταλία! Όσοι κάνουν τους Ιταλούς, είναι ηθοποιοί! 

-Και θα κλείσω με  μια ερώτηση που με ταλανίζει: Γιατί να παχαίνουν οι καλοί άνθρωποι;

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά; 

Μ.Π: Φύσει πεσιμίστρια, θεωρώ ότι ο κόσμος θα παραμείνει ΙΔΙΟΣ κι απαράλλαχτος! Με πολλά περισσότερα χαρτιά υγείας και μακαρόνια στο ντουλάπι του βέβαια! Θέλουμε πάμπολλες κρίσεις ακόμα μπας και κατανοήσουμε ότι για να σωθούμε χρειάζεται να μπορούμε να λειτουργούμε με δικαιοσύνη και επ ουδενί με τους νόμους της ζούγκλας…Αν δεν αποβάλλουμε τη φιλοσοφία του “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”, δεν θα σωθούμε ποτέ! Ο ιός είμαστε εμείς. 

Τώρα που το καλοκαίρι έφτασε, με ποιον τρόπο θα κάνετε μπάνιο στην παραλία; (έχοντας υπόψη τα νέα μέτρα προστασίας φυσικά).

Μ.Π: Ααα με στολή δύτη ολόσωμη, μάσκα και τα βατραχοπεδιλάκια μου! Δεν μπορώ χωρίς τα βατραχοπεδιλάκια μου! Τα φύκια είναι ίου μπλιαχ! 

Περιγράψτε μας το ιδανικό φετινό καλοκαίρι για εσάς. 

Μ.Π: Το ιδανικό καλοκαίρι είναι ΠΑΝΤΑ με πολλά παγωτά, πολύ καρπούζι και δροσερές νύχτες με μουσική και τραγούδια τριζονιών…Ντοματούλες μυρωδάτες και ζεστά βλέμματα ιδρωμένα κι αλμυρά…

One-year-old female giant panda cub Nuan Nuan reacts inside her enclosure during joint birthday celebrations for the panda and its ten-year-old mother Liang Liang at the National Zoo in Kuala Lumpur on August 23, 2016. Giant pandas Liang Liang, aged 10, and her Malaysian-born cub Nuan Nuan, 1, were born on August 23, 2006 and August 18, 2015 respectivetly. / AFP PHOTO / MOHD RASFAN

(Σημείωμα δημοσιογράφου: Συγνώμη, αλλά δεν άντεξα! Χαχα..ξέρεις εσύ…)

Τι μάθημα πιστεύετε ότι έχει να μας διδάξει όλο αυτό που περάσαμε τους μήνες της καραντίνας;  

Μ.Π: Το μάθημα της αγκαλιάς! Να αγκαλιαζόμαστε όταν μπορούμε παιδιά…δεν είναι ΔΕΔΟΜΕΝΟ. Να νιώθουμε τα χέρια μας…τη ζέστη μας!  “Χούφτωστη…χούφτωστη..την αγάπη…”

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, παραλία, ξαπλώστρα, κύματα, κράμπα, ρακέτες, πεθερά, κεφτέδες. 

Μ.Π: “Καραντίνα βρε τσαχπίνα…έφτιαχνα κεφτέδες με την πεθερά μου, ξάφνου βήχας, πυρετός,έμειν’ ο κιμάς μισός. Κράμπα, πυρετό και πόνο, δεν θαρρώ να τη γλιτώνω. Πεθερούλα μου γλυκιά, μέσα στο νοσοκομείο, στείλε τάπερ με γλυκά από το ταχυδρομείο!”.

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στο φετινό καλοκαίρι; 

Μ.Π: Στον εαυτό μου αφιερώνω το “Θέλω να γυρίσω στα παλιά” και στο φετινό καλοκαίρι το “Δεν είσαι εδώ” της Δημητρας Γαλάνη.

Και για το τέλος μια ευχή  για το μέλλον!  

Μ.Π: Εύχομαι αλληλεγγύη παιδιά…να πάψει ο φόβος…να κόβεται η ανάσα μας μόνο από φλογερά παθιασμένα φιλιά! Σας ευχαριστώ ολόψυχα!

 

 

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου