Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Ο ηθοποιός Δημήτρης Γιώτης, με τον γνωστό έξυπνο λόγο του και το υπέροχο χιούμορ του που όλοι γνωρίζουμε, μας μιλάει για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Τον ευχαριστούμε θερμά για τον χρόνο του και για τις πανέμορφες απαντήσεις του!

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Δ.Γ: Μένω μέσα από τις 10 Μαρτίου…λες και είχα προνοήσει, στις 8 Μαρτίου πήγα σε τρία πάρτυ συνεχόμενα μέσα σε μια νύχτα…από τότε έχω βγει μόνο τρια μισάωρα και το έχω δει σαν άσκηση του εαυτού μου. Είμαι γενικά πολύ πειθαρχημένος και θέτω στόχους για να ξεπερνώ τα όποια – φαινομενικά- εμπόδια.

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Δ.Γ: Έχω κάνει όλα τα κλασικά, ξεκαθάρισμα ρούχων (υπάρχουν πολλά που πήγαν σε ανθρώπους που τα χρειάζονταν), διάβασμα, πολύ Netflix, επιτραπέζια, γέλια, μέχρι ποδόσφαιρο στο σαλόνι με τον Γιάννη. Έφτιαξα δύο αλμπουμ με ταξίδια μας, εκκρεμεί η αρχειοθέτηση της αποδελτίωσης μου και κάνω ασκήσεις ενθάρρυνσης, διαλογισμού και επανατοποθέτησης σε πολλά επίπεδα.

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Δ.Γ: Χαχαχαχαχα δεν τα μέτρησα η αλήθεια είναι, το αντικατέστησα με ταβανοθεραπεία…

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

Δ.Γ: Τι καλά! Λες; Πότε μπερδεύτηκαν οι συνωμοσίες, οι μυστικές υπηρεσίες, η CIA και όλοι οι τρελοί επιστήμονες και μεις πιόνια σε ένα αγώνα συνομωσίας, τρέλας και φαντασίας…τους τίτλους τέλους περιμένω γιατί μεταξύ μας…τον πολύ Ελληνάρα (ξέρεις τύπου προπονητής, πρωθυπουργός, τα ξέρω όλα, ε αυτόν) …τον βαριέμαι….

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Δ.Γ: Ελπίζω να δούμε το πρωταρχικό υλικό: τον άνθρωπο. Όμως πολύ φοβάμαι ότι ο καλός θα γίνει καλύτερος αλλά ο κακός…κάκιστος.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

Δ.Γ: Α! πολύ Donald και Mickey, αγαπημένη συνήθεια για να χαλαρώνω, ”Το παραμύθι της ζωής μου” η βιογραφία -τρόπον τινά- του Κώστα Ρηγόπουλου (πλέον αγαπημένος μου ηθοποιός!), ”The Monkey King” του David Henry Hwang, ”Ανακάλυψε το πεπρωμένο σου” του Robin Sharma, ”Πετρωμένο μυστικό” της Κικής Σερδίτσα,… έχω διαβάσει δεκαπέντε θεατρικά …

”Τον εαυτό του παιδί” Φραγκούλης – ”Κάθε φορά που τελειώνει ο κόσμος” Κότσιρας – ”Διόδια” Βελεσιώτου – ”Adagio” του Hauser – ”Secret garden”…και πολλές μουσικές με ήχους φύσης για χαλάρωση και ηρεμία.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

Δ.Γ: Για να μαι ειλικρινής γελάω πάρα πολύ με τα βιντεάκια που μου στέλνουν inbox συνέχεια…υπάρχει μια συνεχής επικοινωνία μετάδοσης γέλιου…

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Δ.Γ: Είμαστε σίγουρα μπροστά σε μια αλλαγή εποχής…δεν θέλω να βγάζω συμπεράσματα …όλοι μαζί θα ανακαλύψουμε τον τρόπο…

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Δ.Γ: Να μπω σε ένα αεροπλάνο, να ταξιδέψω…άνθρωπο να μη δω…

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Δ.Γ: Χαχαχαχαχα διαδικτυακή από το Zerteo! Την έχω παραγγείλει ήδη…α! και με ένα μάτι να πάνω της.

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Δ.Γ: Καραντίνα – πείνα

Πανικός – φοβικός

Βήχας – …του φυματικού απέναντι πείτε του πως ΔΕΝ θέλω

Πυρετός – τα Σαββατόβραδα

Βαρεμάρα – κουλαμάρα

Γκρίνια – φίδια

Μίρλα – γίδια

Κορονοϊός – άστατος ιός

Κίνα – χήνα

Σπίτι – ….”Σπίτι μου, σπιτάκι μου” Νάνα Μούσχουρη …δικό σας

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

Δ.Γ: Θα λεγα το ”Κάντε υπομονή” αλλά φοβάμαι ότι είναι πολυφορεμένο…Πάμε με:

”Έλα στο χορό – πάμε με ρυθμό

μη φοβάσαι αν πέσεις σε κρατάω εγώ

ό,τι έγινε, έγινε πια δεν αλλάζει

κοίταξε τον καινούργιο ουρανό που χαράζει

η ζωή είναι μπροστά

και όπου πας θα μαι δίπλα σου εγώ….”

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

Δ.Γ: Μια χάρη θέλω μόνο: Να μετρηθούμε και να μαστε όλοι μαζί! Να μη λείπει κανείς!

Καλό Πάσχα σε όλους!

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου