Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Η ηθοποιός Φανή Γέμτου, συνδυάζοντας με επιτυχημένο τρόπο βαθιά φιλοσοφημένη σκέψη και πηγαίο χιούμορ, μας παραθέτει τη δική της οπτική σε όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Αξίζει να διαβάσετε!

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Βγαίνω για τα απολύτως απαραίτητα ή για καμιά βόλτα να πάρω λίγο αέρα και να περπατήσω. Αρά, συνεχόμενα μένω μέσα 4 μέρες ας πούμε και μετά «το σπάω» με μια μικρή έξοδο για σούπερ μάρκετ ή για βόλτα κοντά στο σπίτι μου. Θεωρώ πως αυτό οφείλω να κάνω κι έτσι δεν κάνω δεύτερες σκέψεις, ούτε με ενοχλεί.

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Είμαι ένας άνθρωπος που αγαπάει πολύ την παραμονή στο σπίτι. Βρίσκω πάντα να κάνω πολλά. Μέσα σε αυτή την ιδιαίτερη συνθήκη της καραντίνας, πέρα από το ότι κοιμάμαι όποτε κάνω κέφι, επίσης διαβάζω, βλέπω online θέατρο, βλέπω σειρές και ταινίες, μαγειρεύω, φροντίζω το σπίτι γενικά και έχω όλον αυτό τον χρόνο να σκεφτώ, να ηρεμήσω, να κάνω απολογισμούς, να ονειρευτώ και να χτίσω. Επίσης μ’ αρέσει πολύ που έχω άπειρο χρόνο με τον σύντροφό μου, γιατί η φετινή χρονιά ήταν μια φορτωμένη χρονιά και για τους δύο, οπότε τώρα αυτή η συνθήκη μάς προσφέρει πολύ κοινό χρόνο.

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Αν φτάσω να μετράω τα πλακάκια, πάει να πει ότι θα έχω υποστεί μετάλλαξη. Δεν είμαι καθόλου τέτοιος τύπος, δεν παρατηρώ δηλαδή ποτέ τις λεπτομέρειες σε τέτοιο αριθμητικό βαθμό. Μπορώ όμως να σου πω με βεβαιότητα ότι τα πλακάκια της κουζίνας με έχουν «δει» αυτόν τον μήνα όσο δεν με έχουν «δει» όλα αυτά τα χρόνια που μένω στο συγκεκριμένο σπίτι. Με φόντο τους καπνούς από τις κατσαρόλες και τις ωραίες μαγειρικές μυρωδιές αναπτύσσουμε καθημερινά τη σχέση μας. Το ψυγείο τα φταίει όλα. Μας έχει φέρει πιο κοντά.

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

Νομίζω πως οι εξωγήινοι είναι Ο ΙΟΣ, που θέλει να εισχωρήσει μέσα μας για να υποστούμε μετάλλαξη κι έτσι, όσοι επιβιώσουν να μπορούν να χειραγωγηθούν πιο εύκολα. Γι’ αυτό σου λέω, αν στην επόμενη συνέντευξη έχω μετρήσει τα πλακάκια της κουζίνας, να ξέρεις πως θα έχω υποστεί μετάλλαξη, δεν θα είμαι εγώ, θα έχω γίνει εξωγήινος κι άρα θα έχω περάσει κορονοϊό. Πρόκειται για μια παγκόσμια συνωμοσία σε διαστρικό, όμως, επίπεδο. Είναι φανερό. Ξυπνήστε.

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Έχουμε σαστίσει όλοι με αυτό που συμβαίνει, με αποτέλεσμα να αντιδρούμε σε όλα τα μικρά καθημερινά με μια κάποια αποφόρτιση. Βγαίνω στους δρόμους κι όλοι φέρουν στις αντιδράσεις τους ένα μούδιασμα, γι’ αυτό κι οι περισσότεροι είναι απρόσεκτοι κι αφηρημένοι. Αυτό που θεωρώ θετικό σε όλο αυτό είναι ότι συνειδητοποιούμε πώς η ζωή είναι μια απρόσμενη κατάσταση, που δεν έχει ανάγκη από σοβαροφάνεια ή εγωισμό, καθώς από τη μια στιγμή στην άλλη βρίσκεσαι αντιμέτωπος με τον ίδιο το θάνατό σου, τον ισοπεδωτή των πάντων. Ωριμάζεις μέσα από τέτοιες συνθήκες. Όχι όλοι, εννοείται. Κάποιοι δε θα ωριμάσουν ποτέ. Γιατί η ωριμότητα προϋποθέτει ύπαρξη μυαλού.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

Aυτό το διάστημα διαβάζω θεωρητικά κείμενα για το θέατρο φιλοσόφων και σημαντικών θεατρανθρώπων. Επίσης δίπλα στο κρεβάτι μου έχω διηγήματα της Sylvia Plath και του Anton Chekhov. Μέσα στις μέρες έχω ακούσει από κλασική μουσική και ορχηστρικά κινηματογραφικά soundtracks μέχρι τζαζ και έντεχνο ελληνικό.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

Γέλασα πολύ με ένα τελευταίο που διάβασα. «Μη χειρότερα, στένεψε η πολυθρόνα…!», καθότι η σχέση με τον ψυγείο έχει την τιμητική της στα περισσότερα σπίτια αυτόν τον καιρό. Γενικά γελάω πάρα πολύ με όσα αστεία κυκλοφορούν στο διαδίκτυο. Μόνο το χιούμορ μάς σώζει. Έχει πλάκα πώς συνδυάζουν τα πάντα σε μια φράση. Ας πούμε, με τη νέα είδηση της ραδιενέργειας στο Τσέρνομπιλ, κάποιος γράφει: «Φωτιά σε δάσος στο Τσέρνομπιλ. Δε φτάνει που πλένουμε όλη μέρα τα χέρια μας, θα μας φυτρώσουν κι άλλα.»

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Αντικειμενικά… θα είναι ή θα είμαστε πια λιγότεροι σε αυτόν τον πλανήτη σε σχέση με πριν. Αυτό είναι το μόνο σίγουρο. Από κει και πέρα, το να ανεβούμε στάδιο ανθρώπινο και να γίνουμε καλύτεροι και πιο σοφοί θέλει πολύ χτίσιμο, δυνατή παιδεία και σοφή ηγεσία. Αλλιώς πάντα τα χαμηλά ένστικτα θα συγκρούονται ανελέητα με την έννοια του πολιτισμού. Πάντα, εκτός αν πέσει μετεωρίτης στη Γη και την ξεκάνει, πριν προλάβει να ανέβει επίπεδο,…αν ανέβαινε.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Θα αγκαλιάσω τους γονείς μου, τη θεία μου, την αδερφή μου και την οικογένεια της. Και μετά θα ντυθώ, θα βαφτώ και θα βγω να τα πιω με τους αγαπημένους μου φίλους, να τους πάρω αγκαλιά και να γελάσουμε πολύ.

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Πήγα να την πιάσω να στην περιγράψω, αλλά μου ‘ρθε ένα χαστούκι από το υπερπέραν και μια φωνή αντήχησε στο σύμπαν… «Ποια λαμπάδα, ρε ηλίθια; Δε θα πας φέτος στην ανάσταση. Δε στα ‘πε ο Τσιόδρας;» Και τότε πολλοί μικροί κορονοϊοί σε μορφή βαμμένων αυγών αρχίζουν να χορεύουν ξέφρενα και να σπάνε μεταξύ τους σα σε μετωπική. Και ναι, θα μπορούσε αυτό να είναι η γκραν γκινιόλ διαφήμιση του Jumbo… Jumbo, μ’ ακούς;

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Μέσα στην καραντίνα έπεσε πανικός

Ξεκίνησε ο βήχας κι άστατος πυρετός

Να σπάσει η βαρεμάρα, η μίρλα, ο καημός

αφού στο σπίτι ρίζωσε ο κορονοϊός.

Τώρα δε θέλω γκρίνια!

Έχουμε πυρετό.

Κατέφθασε απ’ την Κίνα.

Νόστιμο ερπετό!

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

Αφιερώνω την απόλυτη σιωπή στην καραντίνα μου. Για να μπορώ να ακούω καλύτερα και πιο καθαρά.

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

Εύχομαι να μάθουμε να σκεφτόμαστε με στάδια, γνώση και κριτική ματιά.

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου

Latest posts by Αγγελική Μπάτσου (see all)