Συζητώντας με τον συνθέτη-ερμηνευτή, Νίκο Παπαδόπουλο

Όταν η μόρφωση και η παιδεία εναρμονίζονται με τη λαϊκή και τη θρησκευτική μουσική, δημιουργούν καλλιτέχνες όπως ο Νίκος Παπαδόπουλος. Με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη, φέρνοντας στο αίμα του καταβολές από μνήμες, έθιμα και παραδόσεις που δεν πρόκειται να ξεχαστούν ποτέ, ο νέος αυτός δημιουργός, μέσα από το πάντρεμα λαϊκής και βυζαντινής μουσικής, προάγει με νέα πνοή στο μέλλον, δυο μουσικές παραδόσεις οι οποίες χαρακτηρίζουν με απόλυτο τρόπο τον ελληνικό λαό και την ιστορία του. Ας διαβάσουμε τι έχει να μας πει!

Οι kallitexnes.gr καλωσορίζουν έναν ταλαντούχο συνθέτη και ερμηνευτή, τον Νίκο Παπαδόπουλο. Πώς ακριβώς Νίκο, ξεκίνησε η ενασχόλησή σου με την εκκλησιαστική μουσική και τη μουσική γενικά; 

Ν.Π: Η ενασχόλησή μου με τη μουσική ξεκίνησε από πολύ μικρή ηλικία. Μόλις στα 10 μου χρόνια άρχισα να μαθαίνω κλασσική κιθάρα και θεωρία της ευρωπαϊκής μουσικής στο Εθνικό Ωδείο. Στη συνέχεια επιδόθηκα στην εξερεύνηση διαφόρων μουσικών ειδών που με έλκυαν. Έτσι έμαθα μπουζούκι και λίγο αργότερα βυζαντινή μουσική.

Με ποια τραγούδια ξεκίνησες την πορεία σου ως καλλιτέχνης;

Ν.Π: Ως τραγουδιστής ξεκίνησα ερμηνεύοντας ρεμπέτικα, παλιά λαϊκά και παραδοσιακά τραγούδια της Μικράς Ασίας και της Κωνσταντινούπολης από όπου και κατάγομαι.

Ως ψάλτης και καθηγητής βυζαντινής μουσικής και γενικά ως άτομο που έχει εμβαθύνει ιδιαίτερα στην ψαλτική τέχνη, πώς το συγκεκριμένο άκουσμα έχει επηρεάσει την προσωπική σου δημιουργία;

Ν.Π: Η βυζαντινή μουσική είναι ένας κρυμμένος θησαυρός που κατέχει η πατρίδα μας! Η διδασκαλία της αποτελεί σημαντικό και αναντικατάστατο θεμέλιο στην οικοδόμηση μουσικής κατάρτισης. Νομίζω ότι θα πρέπει να επανεκτιμηθεί η αξία της και να αποκτήσει κεντρικό ρόλο στη μουσική παιδαγωγική της χώρας μας. Για να έρθουμε σε μένα λοιπόν, όπως είναι φυσικό, η γνώση της βυζαντινής μουσικής έχει επηρεάσει καθοριστικά την καλλιτεχνική μου δημιουργία. Αυτό όμως δε σημαίνει πως όλα τα τραγούδια μου θυμίζουν εκκλησιαστικούς ύμνους. Κάθε μουσικό είδος έχει τα δικά του χαρακτηριστικά, τα οποία σέβομαι. Το εκκλησιαστικό μέλος ψάλλεται ενώ το κάθε τραγούδι ερμηνεύεται με το ερμηνευτικό ύφος που του αρμόζει σε κάθε περίπτωση. Δε μου αρέσουν οι «νοθείες»…

Ποια πιστεύεις ότι είναι η σχέση που ενώνει τη θρησκεία και την πίστη ως ιδέα με την ανάγκη συγγραφής εκκλησιαστικών ύμνων και μουσικής;

Ν.Π: Κατ’ αρχήν να διευκρινίσω κάτι. Η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν πιστεύει σε ιδέα αλλά σε γεγονός. Οι μαθητές του Χριστού εκουσίως μαρτύρησαν και σκοτώθηκαν κηρύττοντας όχι μια ιδέα αλλά το γεγονός της Αναστάσεως του Χριστού, στο οποίο ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Για να αναφερθώ στο μουσικό μέρος της ερώτησης τώρα, θα έλεγα ότι στην παγκόσμια ιστορία παρατηρούμε ότι οι θρησκείες έχουν να επιδείξουν σημαντικά καλλιτεχνικά δημιουργήματα. Είναι κατανοητό. Οι διάφοροι λαοί προσφέρουν ό,τι καλύτερο έχουν καλλιτεχνικά-μουσικά σε ό,τι θεωρούν ανώτερο. Στην Ορθοδοξία η μουσική παίζει σημαντικό ρόλο στη Θεία λατρεία. Βοηθάει τους πιστούς να προσευχηθούν. Κηρύττει μελωδικά στις ψυχές των πιστών τα Θεία νοήματα, δίνοντάς τους ώθηση ώστε να τα βιώνουν και να γεύονται τους καρπούς τους.

Η καταγωγή σου από την Κωνσταντινούπολη, τι ήχους και μνήμες φέρνει στη σκέψη σου και πόσο επηρέασε την εν γένει μουσική σου κατεύθυνση; 

Ν.Π: Βασικά, εγώ γεννήθηκα στην Αθήνα. Η καταγωγή μου είναι από την Κωνσταντινούπολη και σίγουρα έπαιξε σημαντικό ρόλο στη μουσική μου πορεία. Ένας βασικός παράγοντας είναι η δύναμη της ρίζας. Για παράδειγμα, ο παππούς μου στην Πόλη παρακολουθούσε τα ψαλτικά δρώμενα και ήταν φίλος με τους κορυφαίους ψάλτες! Τον Πρίγγο, το Στανίτσα… Ακούγοντας αυτούς τους ψάλτες αγάπησα κι εγώ την ψαλτική και αποφάσισα να γίνω ψάλτης. Παρόλο που ο παππούς μου πέθανε πολύ πριν γεννηθώ και δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω… Επίσης με συγκινεί ιδιαιτέρως η πλούσια μουσική παράδοση της Πόλης. Έχω ασχοληθεί σε βάθος με αυτή και τραγουδάω αυτό το ρεπερτόριο. Και κάτι ακόμα! Επισκέπτομαι συχνά την Πόλη. Έτσι ανατροφοδοτείται συνεχώς αυτή η σχέση! Μια σχέση αγάπης που συνεχίζεται…

Πώς ακριβώς οδηγήθηκες από την καθαρά βυζαντινή μουσική, στο να συνθέσεις και να τραγουδήσεις τόσο δικά σου όσο και δημιουργήματα άλλων σπουδαίων μουσικών;

Ν.Π: Χρονικά, πρώτα ασχολήθηκα με κοσμική μουσική και μετά με την εκκλησιαστική. Από την αρχή της καλλιτεχνικής μου πορείας συνέθετα και τραγουδούσα. Άρα για μένα δεν είναι κάτι καινούργιο ή παράδοξο αυτός ο συνδυασμός.

Τον Οκτώβριο του 2018 έγραψες μουσική και ποίηση για τη θεατρική παράσταση “Ο Σταθμός”, όπου και συμμετείχες επίσης ερμηνεύοντας τις συνθέσεις σου. Πες μας αν θες τις σκέψεις σου και τα συναισθήματά σου για εκείνη τη συνεργασία, εν αναμονή πάντα της πρώτης σου δισκογραφικής δουλειάς. Πότε ακριβώς αναμένεται να κυκλοφορήσει;  

Ν.Π: Το θέατρο ήταν μια μοναδική εμπειρία και ένα έναυσμα για καλλιτεχνική δημιουργία. Η πρώτη μου δισκογραφική δουλειά αναμένεται να κυκλοφορήσει τον προσεχή χειμώνα. Η κεντρική θεματολογία της παράστασης και των τραγουδιών – ποιημάτων είναι η ξενιτιά η οποία χρησιμοποιείται ως σύμβολο με διαφορετικές μορφές και διαστάσεις. Τα τραγούδια πατούν στην παράδοση και ταυτόχρονα αποτελούν σύγχρονες μουσικές δημιουργίες που έχουν ξεχωριστό ύφος. Δική τους προσωπικότητα…

nikos

“Θα έλεγα ότι στην παγκόσμια ιστορία παρατηρούμε ότι οι θρησκείες έχουν να επιδείξουν σημαντικά καλλιτεχνικά δημιουργήματα. Είναι κατανοητό. Οι διάφοροι λαοί προσφέρουν ό,τι καλύτερο έχουν καλλιτεχνικά-μουσικά σε ό,τι θεωρούν ανώτερο”.

Ποια ελληνικά μουσικά κομμάτια ή συνθέτες αποτελούν το σημείο εκκίνησής σου και τη βασικότερη έμπνευση;

Ν.Π: Σε κάθε μουσικό είδος υπάρχουν πολλά κομμάτια και συνθέτες που με ενέπνευσαν και με εμπνέουν. Θα προτιμούσα να μην αναφερθώ συγκεκριμένα γιατί σίγουρα θα αδικήσω πολλούς…

Τι αποτελεί για εσένα πηγή έμπνευσης και δημιουργίας και τι σε καθορίζει ως άνθρωπο ο οποίος δρα και επιδρά ως καλλιτέχνης;

Ν.Π: Πηγή έμπνευσης και δημιουργίας μπορεί να αποτελέσει για μένα το καθετί… Οτιδήποτε από τη δημιουργία, τη ζωή μας, την καθημερινότητα, τις σκέψεις, τις κινήσεις μας, τα όνειρά μας…! Μέσα από την τέχνη μου προσπαθώ να φωτίσω μονοπάτια για τον εαυτό μου και τους άλλους…

Τι πιστεύεις ότι χρειάζεται να έχει ως αρετές ένας νέος καλλιτέχνης ο οποίος αποφασίζει να ασχοληθεί με το τραγούδι και τη μουσική γενικά; (πέρα από το ταλέντο, φυσικά)

Ν.Π: Πρώτα από όλα, όπως είπες, χρειάζεται ταλέντο. Έπειτα μελέτη. Όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο μελέτης. Και κάτι ακόμα: Ταπείνωση… Να εργάζεται κανείς και να προσπαθεί χωρίς να έχει την πεποίθηση ότι είναι το κέντρο του κόσμου… Έτσι θα ρωτάει, θα μελετάει, θα προσπαθεί και θα γίνεται καλύτερος!

Μοιράσου μαζί μας κάποια από τα όνειρά σου όσον αφορά εσένα τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά.

Ν.Π: Το όνειρό μου τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά είναι να γίνομαι ολοένα και καλύτερος! Να ολοκληρώνομαι συνέχεια καλλιτεχνικά! Να καλλιεργώ μέσα μου αρετές! Και μέσα από την τέχνη μου να εκφράζω και να εκφράζομαι… Να αφυπνίζω και να αφυπνίζομαι… Να φωτίζω και να φωτίζομαι…

Και για το τέλος, ας κρατήσουμε έναν στίχο από το αγαπημένο σου τραγούδι,  και μια ευχή.

Ν.Π: Η επικείμενη δισκογραφική μου δουλειά αποτελεί μια ολότητα. Κάθε στίχος συνδέεται με τον προηγούμενο και τον επόμενο. Επίσης αγαπώ όλα τα τραγούδια μου το ίδιο. Γι’ αυτό δε θα ήθελα να απομονώσω κάποιο στίχο ή να ξεχωρίσω κάποιο τραγούδι… Υπομονή μέχρι να κυκλοφορήσει το cd και θα τα ακούσεις όλα! Η ευχή μου είναι να συνειδητοποιηθεί η ανθρωπότητα…!

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου