Το έργο είναι εμπνευσμένο από την περίοδο κράτησης του Ιάκωβου Καμπανέλλη στο στρατόπεδο Μαουτχάουζεν, κατά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο. Μας μεταφέρει το απόσταγμα των εμπειριών που έζησε, εκείνος και οι συγκρατούμενοί του, χρησιμοποιώντας ως κύριο σημείο αναφοράς τον εσωτερικισμό των εγκλίστων και την ψυχική τους κατάσταση και πώς αυτή είχε χειραγωγηθεί από τον φόβο και τον εκμηδενισμό της ανθρώπινης ύπαρξης. Παρόλο που το έργο αναφέρεται χρονολογικά στο 1943 – 1945 (διάστημα της αιχμαλωσίας του Καμπανέλλη), είναι απίστευτο το πόσο σύγχρονο είναι. Πόσο σημερινοί μπορεί να είναι οι φόβοι των ηρώων, τα αδιέξοδα, τα βαθύτερα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν.
Οι θεατές που θα το παρακολουθήσουν, θα ταυτιστούν με τους ήρωες και θα συμπάσχουν μαζί τους και μέσα από το δράμα των ηρώων θα βρούν την δύναμη να λυτρωθούν. Ο κάθε ένας από εμάς οφείλει να δει το έργο για να μπορέσει να επαναπροσδιορίσει την καθημερινότητά του, τον ψυχισμό του, τις προτεραιότητές του, να αφορίσει ή να συγχωρήσει τον εαυτό του, αλλά και τους άλλους και τέλος να χαράξει μια νέα, καρποφόρα διαδρομή προς την ελπίδα και το αύριο.
Σε όλη αυτή τη διαδρομή σημαντική ήταν η συνδρομή των συντελεστών, αρχής γεννομένης της συγκλονιστικής ερμηνείας των Κώστα Φαλελάκη, Ευθύμιου Ξυπολητά, Γιώργου Γιαννούτσου, Δημήτρη Κανέλλου, Ερρίκου Λίτση και Λευτέρη Παπακώστα. Στο πρώτο μέρος «ο Κρυφός Ήλιος», ενσαρκώνουν συγκρατούμενους του Μαουτχάουζεν (ο Καλόγερος, ο Επιθεωρητής, ο Γιατρός, ο Γιαπωνέζος, ο Φαγιάς και ο Κλέφτης) και μας αποκαλύπτουν με υποκριτική δεινότητα τον βαθύ, σκοτεινό κόσμο αλλά και πόνο, τα ηθικά και όχι μόνο διλήμματα ανθρώπων εγκλείστων στα άδυτα ενός στρατοπέδου συγκέντρωσης. Η ματιά των ηρώων δοσμένη από τους καταπληκτικούς ηθοποιούς με απόλυτη καθαρότητα, έτσι ώστε ο θεατής να μπορεί να δει την αλήθεια και το ψέμα τους.
Στο δεύτερο μέρος «Σιλωάμ», βλέπουμε τέσσερις φιγούρες ανώνυμες (τον Πρώτο, τον Δεύτερο, τον Τρίτο και τον Τέταρτο) οι οποίοι ζούν σε ένα κελί απομωνομένοι από όλους, λόγω της σοβαρής κατάστασης της υγείας τους. Περιμένοντας απεγνωσμένα έναν γιατρό, βλέπουν να τρυπώνει για να γλιτώσει στο κελί τους ένας κρατούμενος (ο νοσοκόμος). Εδώ οι ηθοποιοί μας αφήνουν να δούμε τις λεπτές ισορροπίες, ανάμεσα σε ανθρώπους που παλεύουν για να κερδίσουν λίγη ζωή ακόμα. Πώς ανατρέπονται συνεχώς, πώς ο δυνατός γίνεται αδύναμος και όλοι μαζί κάτω από τον ίδιο Θεό να παρακαλούν για έλεος και εκδίκηση. Πολύ εσωτερικές και απαιτητικές ερμηνείες, τις οποίες και απέδωσαν πιστά όλοι οι ηθοποιοί, χαρίζοντάς μας ένα μαγευτικό αποτέλεσμα.
Οι φωτισμοί του Αργύρη Θέου συμπλήρωσαν την εικόνα, εξυπηρέτησαν άριστα την πλοκή φωτίζοντας απευθείας την ψυχή των ηρώων. Το σκηνικό της Λαλούλα Χρυσικοπούλου, καμβάς πάνω στον οποίο οι ηθοποιοί ζωγράφισαν τους ήρωες του Καμπανέλλη, τους ζωντάνεψαν για τα μάτια και τα αυτιά των θεατών του σήμερα. Όλα αυτά βέβαια, οργανώθηκαν, υποστηρίχθηκαν και αποδόθηκαν από τον σκηνοθέτη Γιώργο Γιανναράκο, ο οποίος αναβίωσε αριστοτεχνικά την «χαμένη Ατλαντίδα» του Καμπανέλλη, κάνοντάς μας κοινωνούς στο όραμά του.
Παίζουν οι ηθοποιοί
Κώστας Φαλελάκης, Λευτέρης Παπακώστας, Γιώργος Γιαννούτσος, Δημήτρης Κανέλλος,Ερρίκος Λίτσης, Ευθύμιος Ξυπολυτάς
Συντελεστές
σε σκηνοθεσία: Γιώργου Γιανναράκου
σκηνικά-κοστούμια: Λαλούλα Χρυσικοπούλου
μουσική: Κώστα Μαντζώρου
φωτισμούς: Αργύρη Θέο
και επιμέλεια κίνησης: Δήμο Αμπράζη
Παραγωγή: GoodHeart Productions
Οι φωτό είναι της Ερμινέ Αλεξάνδρας Τζαρουγκιάν
Αναλυτικές πληροφορίες από τον Οδηγό Θεάτρου
Σιλωάμ
Κοινωνικό
σε σκηνοθεσία Γιώργου Γιανναράκου
Θέατρο Τζένη Καρέζη
Αραξιάνα Αβακιάν
Latest posts by Αραξιάνα Αβακιάν (see all)
- Είδαμε την παράσταση “αστΕΡΩΣκονη” της Χριστίνας Ματθαίου στο Θέατρο Σημείο - 25 Φεβρουαρίου 2025
- Κριτική για την παράσταση “Ηρακλής Μαινόμενος Ευριπίδης” - 30 Σεπτεμβρίου 2024
- Είδαμε την παράσταση “Ανεβαίνοντας τη σκάλα” στο θέατρο Χυτήριο - 27 Ιουλίου 2019
Αραξιάνα Αβακιάν
Latest posts by Αραξιάνα Αβακιάν (see all)
Αραξιάνα Αβακιάν
Latest posts by Αραξιάνα Αβακιάν (see all)