Είδαμε το “Βρώμικο παιχνίδι”, σε σκηνοθεσία Αλίκης Πήτερσον, στον Χώρο Τέχνης Ασωμάτων

Γράφει η Μπάτσου Αγγελική

Oι kallitexnes.gr βρέθηκαν στον Χώρο Τέχνης  Ασωμάτων και παρακολούθησαν την παράσταση  “Βρώμικο παιχνίδι”, σε κείμενο Μαριαλένας Οικονομίδου και  σκηνοθεσία Αλίκης Πήτερσον

Ο Χώρος Τέχνης Ασωμάτων, ένας φιλόξενος καλλιτεχνικός φάρος στο Θησείο, φιλοξενεί αυτή την περίοδο πέρα από την παράσταση που είδαμε και τις εξής ακόμα:  “Θα γίνει του Αριστοφάνη”, “Θέλω να γίνω πειρατής!”, “Τη λένε Εύα” και “Τσιριμπίμ-Τσιριμπόμ”.

Το αυτοβιογραφικό αυτό έργο της Μαριαλένας Οικονομίδου, το οποίο κυκλοφορεί και σε βιβλίο, δεν είναι παρά μια ειλικρινής κατάθεση ψυχής και ένα ντοκουμέντο που αγγίζει τόσο το προσωπικό όσο και το κοινωνικό πεδίο. Συνδυάζοντας πραγματικά και μυθοπλαστικά στοιχεία, δεν παύει να αποτελεί τη μαρτυρία μιας εγγονής η οποία αφηγείται τη σχέση της με τη γιαγιά της, που δεν είναι άλλη από τη γνωστή σε όλους, Νίτσα Βιτσώρη- Τσαγανέα. Ταξιδεύοντας πίσω στο χρόνο, στα έτη 1997-98, μαθαίνουμε μέσα από μια σχέση στοργής και αγάπης, μια πραγματική ιστορία η οποία βγαίνει προς τα έξω και με τη δύναμη της αλήθειας τοποθετεί ανθρώπους και καταστάσεις στις σωστές διαστάσεις.

Λίγο πριν σβήσουν τα φώτα, ο Νίκος Καρανικόλας, υπεύθυνος υποδοχής του θεάτρου, με τον πάντοτε ζεστό κι ευγενικό του τρόπο καλωσορίζει το κοινό και κάπως έτσι ξεκινάει μια παράσταση που μιλά κατευθείαν στις καρδιές όλων. 

Υπόθεση

Μέσα σε 90 λεπτά παράστασης, σε μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή, αναβιώνουμε επί σκηνής καταστάσεις της καθημερινής ζωής σε καθαρά αυτοβιογραφικό χαρακτήρα. Βασικό πρόσωπο, η παρουσία της  εγγονής και της γιαγιάς, γύρω από τις οποίες στροβιλίζεται παρελθόν και παρόν και βγαίνουν στο φως παιδικές αναμνήσεις και κυρίως, αλήθειες. Ακόμα κι όταν όλα πάψουν να υπάρχουν, εκείνο που πάντοτε μένει είναι η αγνή αγάπη. Αυτό είναι και το βασικό σκεπτικό της παράστασης που δε φανερώνει παρά μόνο την αλήθεια, όπως μόνο η καρδιά μπορεί να πει. 

87279697_2857518887604180_412184695682367488_n

Κριτική

Η Μαριαλένα Οικονομίδου, κόρη του σπουδαίου πολυκαλλιτέχνη- κονφερανσιέ και ιδιοκτήτη του ‘Αλσους, Γιώργου Οικονομίδη κι εγγονή της Νίτσας Βιτσώρη- Τσαγανέα, αρχικά μέσω του έργου της ως καθαρά λογοτεχνικό κείμενο το οποίο πωλείται σε μορφή βιβλίου, κι έπειτα ως κείμενο που αφορά μια θεατρική παράσταση, αφηγείται μια άκρως ενδιαφέρουσα και πολυτάραχη ζωή. Μέσα από το θεατρικό, γνωριζόμαστε με την τόσο ξεχωριστή μορφή της γιαγιάς της, μαθαίνουμε για τη μητέρα της Λιάνα, για μια άλλη αδερφή που την έλεγαν κι εκείνη Μαριαλένα και χάθηκε πριν γεννηθεί, για τον πατέρα της και για τις αδικίες που υπέστη όταν κατηγορήθηκε ως προδότης, για την ίδια και για πόσες φορές έπεσε και ξανασηκώθηκε προκειμένου να είναι εδώ μαζί μας για να διηγείται μια απίστευτη ιστορία ζωής και αναμνήσεων. 

Με βάση το κείμενο της Μαριαλένας Οικονομίδου, η σκηνοθέτιδα Αλίκη Πήτερσον, κατορθώνει να περάσει με έναν άμεσο και ιδιαίτερα συγκινητικό τρόπο το πνεύμα του έργου αυτού και να μας κάνει να οικειοποιηθούμε ως κοινό άμεσα τους χαρακτήρες που φανερώνονται μέσα από την πλοκή.

Με εφευρετικές εναλλαγές, με τη χρήση μοντέρνων τεχνικών απεικόνισης (προτζέκτορας), με ζωντάνια, απλότητα και αισθαντικότητα, οι χαρακτήρες αναλύουν και αναλύονται επί σκηνής, η πλοκή ξετυλίγεται σε γοργούς ρυθμούς και το φανταστικό-μεταφυσικό στοιχείο μπλέκουν σε μια παράσταση η οποία καλείται να μιλήσει την αλήθεια στη σκέψη και στην καρδιά όλων. Η σκηνοθέτιδα με απίστευτη ενσυναίσθηση και ευαισθησία, κατορθώνει να περάσει με κάθε λεπτομέρεια όλο το σκεπτικό της συγγραφής της Μαριαλένας Οικονομίδου σε μια θεατρική σκηνή και να δημιουργήσει μια παράσταση απίστευτα αληθινή. Την ευχαριστούμε βαθύτατα για το γεγονός ότι έφερε στο φως της σκηνής και του θεάτρου ένα τόσο βαθύ και προσωπικό κείμενο και το έκανε κτήμα όλων μας. Μπράβο και συγχαρητήρια για την τόσο ανθρώπινη και επιτυχημένη αυτή προσπάθεια. Της ευχόμαστε μόνο τα καλύτερα γιατί τα αξίζει!

H Τίνα Τσακίρη ως Μαριαλένα, με απόλυτο δόσιμο στον ρόλο της, δυναμισμό, ανθρωπιά και ζεστασιά, υποδύεται τη συγγραφέα εν έτι 1997-98, σε μια κρίσιμη καμπή της ζωής της, όταν η μητέρα της Λιάνα, αργοπεθαίνει στην εντατική και η γιαγιά της Νίτσα, είναι μαζί της, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει τον επικείμενο χαμό της ίδιας της της κόρης. Μια τραγική ερμηνεία, η οποία αντικατροπτρίζει τη μάχη που δίνει η κόρη και εγγονή προκειμένου να μην αφήσει τα πάντα να διαλύσουν σε χίλια κομμάτια. Βαθιά, δυνατή ερμηνεία, δοσμένη με ψυχή, η οποία φανερώνει όλο τον πόνο που συνοδεύεται με τα πιο δυνατά αισθήματα αγάπης. Μπράβο στην ερμηνεύτρια για τον ρόλο αυτό. Την ευχαριστούμε ιδιαίτερα και της ευχόμαστε ολόψυχα καλή συνέχεια!

H Μίρνα Μηλιώνη ως γιαγιά Νίτσα, δίνει μια εξαιρετικά συγκινητική, βαθιά ανθρώπινη παράσταση. Υποδύεται τον άνθρωπο-γιαγιά και όχι τη διάσημη ηθοποιό. Ένας άνθρωπος με τις αδυναμίες του, οι οποίες όμως καταδεικνύουν την κομψή κι ευαίσθητη φύση της και την αδιαμφισβήτητη αγάπη της για την κόρη και την εγγονή της. Ένας άνθρωπος που μέχρι το τέλος της ζωής του ήρθε αντιμέτωπος με σκληρές καταστάσεις, μια ψυχή που δοκιμάστηκε και βρήκε κουράγιο από την αγάπη που έδωσε και έλαβε. Η ερμηνεύτρια ξεδιπλώνει και ξεδιπλώνεται, φανερώνεται σε όλο το βάθος της και προκαλεί αισθήματα συγκίνησης και θαυμασμού. Εξαιρετική στον ρόλο αυτό, της αξίζουν συγχαρητήρια και οι καλύτερες των ευχών για όλα όσα προσφέρει στο θεατρικό αυτό!

1da7a0ac7a34d319d36fde2ba2a083ea_XL

Η παράσταση αυτή, είναι μια κατάθεση ψυχής η οποία αφηγείται την απόλυτη αλήθεια όπως την έζησε η Μαριαλένα Οικονομίδου. Είναι ένα έργο ποτισμένο με αγάπη, αισθήματα και πολλές μνήμες. Είναι όμως και μια προσπάθεια αποκατάστασης ενός ονόματος το οποίο σύρθηκε στη λάσπη χωρίς απτές αποδείξεις.

O Γιάννης Ρωμανός ως άντρας που δρα κι επιδρά ως κακοποιό στοιχείο, μοιάζει να αποτυπώνει πάνω του και να δικαιολογεί τον ίδιο τον τίτλο του θεατρικού. Φαντάζει ως ένα κομμάτι από ένα βρώμικο παιχνίδι το οποίο έχει στηθεί εναντίων ανθρώπων οι οποίοι χάθηκαν αδικημένοι. Ο άντρας αυτός, μοιάζει να αποτυπώνει σε ένα πρόσωπο όλες τις συμπεριφορές τις οποίες δέχτηκε η οικογένεια της Μαριαλένας Οικονομίδου.

Η Κέλλυ Δραγουμάνου σε έναν ρόλο που ανήκει σε άλλη διάσταση και Μαρία Λιτσοπούλου ως παλιά φίλη της γιαγιάς Νίτσας, εμπλουτίζουν το θεατρικό με την παρουσία τους και μας δίνουν πληροφορίες για το ποιόν της  παλαίμαχης ηθοποιού και της οικογένειάς της. Τόσο οι δύο αυτές ερμηνεύτριες όσο και ο μόνος άντρας της παράστασης, δίνουν μια όμορφη, καλαίσθητη ερμηνεία. Τους ευχαριστούμε πολύ για όλο αυτό και τους ευχόμαστε καλή συνέχεια στην καλλιτεχνική τους πορεία!

Η σκηνογραφία, με κύριο στοιχείο τον πανέμορφο ζωγραφικό πίνακα (δικό της έργο) και η ενδυματολογία της Μαρίας Λιτσοπούλου, κατορθώνει ν’ απεικονίσει μια πιο παλιά εποχή με επιτυχημένο και καλαίσθητο τρόπο. Η μουσική σύνθεση και το τραγούδι που παρεμβάλλονται, ανήκουν στη Μαριαλένα Οικονομίδου, η οποία με την υπέροχη φωνή της κοσμεί με τον πιο όμορφο τρόπο την παράσταση. Οι φωτισμοί και η τεχνική επεξεργασία, έργο του Γιάννη Τσούκα, δένουν απόλυτα με το κλίμα και τη φιλοσοφία του θεατρικού, προχωρώντας το ένα βήμα παραπέρα. Πολλά μπράβο στους παραπάνω δημιουργούς και στη συμβολή τους στο τόσο ξεχωριστό αυτό θεατρικό! 

Η παράσταση αυτή, είναι μια κατάθεση ψυχής η οποία αφηγείται την απόλυτη αλήθεια όπως την έζησε η Μαριαλένα Οικονομίδου. Είναι ένα έργο ποτισμένο με αγάπη, αισθήματα και πολλές μνήμες. Είναι όμως και μια προσπάθεια αποκατάστασης ενός ονόματος το οποίο σύρθηκε στη λάσπη χωρίς απτές αποδείξεις. Επειδή, αρκετοί οι πολέμιοι και ακόμα περισσότεροι εκείνοι που θέλουν να μάθουν όχι από υστεροβουλία και κακοψυχία, αλλά από ενδιαφέρον και αγνή αγάπη, το θεατρικό αυτό είναι η απάντηση. Είναι η εξήγηση, το ξεκαθάρισμα. Αξίζει και με το παραπάνω να έρθετε να το δείτε. Τότε μόνο, θα έχετε μια ολοκληρωμένη άποψη και η γνώμη σας θα έχει εγκυρότητα και θα ληφθεί με τον απαιτούμενο σεβασμό…

Ταυτότητα παράστασης

Κείμενο: Μαριαλένα Οικονομίδου

Σκηνοθεσία: Αλίκη Πήτερσον

Σκηνογραφία – Ενδυματολογία: Μαρία Λιτσοπούλου

Μουσική σύνθεση – τραγούδι: Μαριαλένα Οικονομίδου

Φωτογραφία εξωφύλλου βιβλίου-προγράμματος: Γιάννης Καρνεσιώτης

Φωτογραφίες παράστασης: Αλίκη Πήτερσον

Φωτισμοί – τεχνική Επεξεργασία: Γιάννης Τσούκας

Παίζουν (με σειρά εμφάνισης):

Τίνα Τσακίρη

Κέλλυ Δραγουμάνου

Μίρνα Μηλιώνη 

Γιάννης Ρωμανός

Μαρία Λιτσοπούλου 

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου