Η διαχρονική, ξεκαρδιστική κωμωδία του Δημήτρη Ψαθά που αποδεικνύει ότι τον κουτσομπόλη πολλοί μίσησαν, αλλά το κουτσομπολιό κανείς. Ένας φρέσκος θίασος ταλαντούχων και γεμάτων ενέργεια ηθοποιών, ερμηνεύει μία κωμωδία-στιγμιότυπο της κοινωνίας μας.
Αν ο Γκούσταβ σπέρνει τους σπόρους της αμφισβήτησης, ο Άντολφ τους θρέφει και τους θεριεύει και η Τέκλα μαζεύει τον καρπό. Όλα όσα έσπειρε… Πάθος-έρωτας-ζήλια-εκδίκηση-σύγκρουση-εξάλειψη-πόνος-απέραντο κενό. Οι λέξεις-κλειδιά που μας ανοίγουν οι πόρτες της ερμηνείας του καθενός από τους πρωταγωνιστές…
Δεν αναγνωρίζεις τον άλλο, όταν έχεις ήδη ξεχάσει ποιος είσαι εσύ… Όλη η φιλοσοφία και ψυχολογία του Υπαρξισμού είναι συγκεντρωμένη στα λόγια αυτά. Βλέποντας την παράσταση αυτή, μπορεί κάποιος να αντιληφθεί τον βαθύ συμβολισμό του έργου του Γάλλου συγγραφέα.
Με πανέξυπνο, παιδοκεντρικό και παιδαγωγικό πρώτιστα τρόπο, η συγγραφέας μας κατορθώνει να περάσει σε όλους μας, μα ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά, τις βασικές αρχές όπως λέει και η ίδια, της αγάπης, συνέπειας, εντιμότητας, συνεργασίας, υπευθυνότητας και καλοσύνης. Έξι σπουδαίες αξίες ζωής-έξι υπέροχα παραμύθια.
Η παιδική διαδραστική παράσταση «Της Φύσης το Μυστικό», γιορτάζει το συναρπαστικό ταξίδι της με τις sold out παραστάσεις στη σκηνή του «Θεάτρου της Ημέρας» με εκπλήξεις από το εργαστήρι χειροποίητης καραμέλας «Caramela Greece»
Όλοι οι άνθρωποι είμαστε εν δυνάμει δαίμονες ή άγγελοι, αναλόγως τις συνθήκες και είμαστε εμείς τελικά εκείνοι που επιλέγουμε το φως ή το σκοτάδι μας. Δεν είναι τυχαίο ότι τα μεγαλύτερα εγκλήματα στην ιστορία της ανθρωπότητας διαπράχθηκαν από «φιλήσυχα» ή «υπεράνω πάσης υποψίας» άτομα. Τα όρια του καθένα ξεπερνιούνται όταν χάσει κάτι ή κάποιον που αγαπά πολύ, όταν πάψει να έχει αξιοπρέπεια, όταν διαταραχθεί η ισορροπία του κι οι «σταθερές» που τον κρατάνε στη γη. Σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις, όλοι γινόμαστε με τον έναν ή τον άλλον τρόπο «δολοφόνοι».
Το kallitexnes.gr συνάντησε την θεατρική συγγραφέα και ποιήτρια Αναστασία Βούλγαρη για μια συζήτηση εκ βαθέων. Η συγγραφέας του θεατρικού «Το τελευταίο παιχνίδι» που παίζεται για δεύτερη χρονιά στο θέατρο «Έαρ Βικτώρια», μας μίλησε τόσο για το συγκεκριμένο έργο, όσο και για τη λογοτεχνία ως μέσο πολιτικής αφύπνισης, για κοινωνικά ζητήματα, για τους νέους και το φαινόμενο του bullying, τη συγγραφική της έμπνευση, τις αξίες ζωής, καθώς και για τα μελλοντικά της οράματα. Μας μίλησε επίσης και για άλλα δικά της έργα, καθώς και για τα κακώς κείμενα των εκδοτών απέναντι στους νέους συγγραφείς.
Ελάτε να στηρίξουμε όλοι μαζί ένα όμορφο ξεκίνημα, που μετρά μόλις έναν χρόνο ζωής και έχει ήδη καταφέρει να αγαπηθεί από ένα μεγάλο μέρος του καλλιτεχνικού κόσμου της Αθήνας και να στεγάσει τις πρόβες, τα μαθήματα και τα σεμινάρια πάνω από 70 ομάδων…!
Γρήγορος ρυθμός και ατάκες σαν αγώνας πινγκ πονγκ κρατάνε τον θεατή σε εγρήγορση και αγωνία, ενώ ταυτόχρονα γελάει με την ψυχή του. Στοιχεία που χαρακτηρίζουν βέβαια τον Ρήγα και που θα έλεγε κανείς πως είναι μέρος της υπογραφής του.
Δυο οργανισμοί, μία μεταμόσχευση, έξι όργανα, ένα τροχαίο, πολλές ανατροπές κι αστείρευτο χιούμορ… Μια πολιτικοκοινωνική αλληγορία με ήρωες έντερα, νεφρά, χολές, συκώτια και σπλήνες. Παράταση παραστάσεων μέχρι τέλος Φεβρουαρίου.
