Ο ηθοποιός-σκηνοθέτης-συγγραφέας Σταύρος Κανελλίδης, με χιούμορ αλλά και με προβληματισμό και βαθιά, φιλοσοφημένη σκέψη, απάντησε για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Αξίζει να μελετήσετε τις σκέψεις του…
Ο σκοπός του θεάτρου είναι να θέτει ερωτήματα μέσα από τα έργα και τις παραστάσεις. Δε προσφέρει λύσεις, γι αυτό και οι θεατές που αγαπούν το θέατρο και το στηρίζουν, είναι άνθρωποι που θέλουν να απαντούν οι ίδιοι στα ερωτήματα, που ψάχνουν μέσα τους για απαντήσεις.
Σε ένα ιδιαίτερα μεστό και δεμένο κείμενο, στηρίζεται η εξίσου δυναμική και ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα σκηνοθεσία. Δημιουργήματα και τα δύο του Σταύρου Κανελλίδη, δημιουργούν το απαραίτητο σασπένς και στοιχείο έκπληξης και αγωνίας το οποίο συναντά κανείς στα φιλμ νουάρ. Χαρακτήρες σμιλεμένοι με χειρουργική λεπίδα, οι οποίοι μοιάζουν να κινούνται σε δικούς τους νόμους και κανόνες, μέσα σε ένα περιβάλλον που στροβιλίζεται σαν ταινία.
Πρόκειται για ένα θεατρικό χωρίς κενά και τυχόν ελλείμματα στη διαχείριση του χρόνου και στην πλοκή, το οποίο κρατάει το ενδιαφέρον σταθερά επικεντρωμένο στην υπόθεση και στους πρωταγωνιστές από το πρώτο ως το τελευταίο λεπτό. Το στοιχείο της έκπληξης και του νοητικού παιχνιδιού, μαζί με τις σχεδόν ανάγλυφες ερμηνείες των πρωταγωνιστών, το καθιστούν μια άκρως ενδιαφέρουσα παράσταση, την οποία τη συνιστώ ανεπιφύλακτα.
Αν κάποιος επιθυμεί να χαθεί στους δαιδαλώδεις ψυχολογικούς δρόμους ενός φιλμ νουάρ, τότε η επιλογή του συγκεκριμένου θεατρικού είναι η καλύτερη. Αν και βασισμένο στην ομώνυμη κινηματογραφική ταινία, αποτελεί ως θεατρική γραφή κάτι εντελώς νεωτεριστικό για τα ελληνικά δεδομένα. Είναι πραγματικά ενδιαφέρον να βλέπει κάποιος ένα έργο το οποίο ανοίγει πόρτες που κανείς δεν είχε σκεφτεί ότι ανοίγουν και άλλες που αν και είναι ανοιχτές, τελικά δεν οδηγούν πουθενά.
