Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Ο ηθοποιός-σκηνοθέτης-συγγραφέας Σταύρος Κανελλίδης, με χιούμορ αλλά και με προβληματισμό και βαθιά, φιλοσοφημένη σκέψη, απάντησε για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Αξίζει να μελετήσετε τις σκέψεις του…

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Σ.Κ: Από τις 3 Μαρτίου που επέστρεψα από το Παρίσι, αν και είχε 4-5 κρούσματα τότε εκεί, μπήκα σε καραντίνα προληπτικά. Πριν προλάβω να βγω, μπήκε και η υπόλοιπη χώρα!

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Σ.Κ: Μιλάω με φίλους στο τηλέφωνο ή με βίντεο-κλήση, ξαναδιαβάζω κάποια θεατρικά έργα και ποιήματα, μοντάρω κάποιες θεατρικές παραστάσεις μου από το παρελθόν. Γράφω το επόμενο θεατρικό μου έργο, ακούω μουσική,ενημερώνομαι και βλέπω ταινίες.

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Σ.Κ: Δε θέλω να τα μετρήσω…. Προτιμώ να μην περνάω τόσο χρόνο στη κουζίνα για ευνόητους λόγους!

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνωμοσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

Σ.Κ: Παγκόσμια σίγουρα είναι. Συνωμοσία, δε ξέρω. Όσο για τους εξωγήινους, έχω την αίσθηση πως μας σνομπάρουν.

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Σ.Κ: Το μόνο θετικό είναι ότι πέταξε ο καθένας τη μάσκα του, για να φορέσει μια ιατρική μάσκα. Βλέπουμε από τα κοινωνικά μέσα ποιος δεν αντέχει τον εαυτό του, τη μοναξιά, τον εγκλεισμό. Όποιος δείχνει μια υπεύθυνη στάση και έχει υπομονή έτσι ήταν και πριν. Όποιος νομίζει πως είναι το κέντρο του κόσμου, μας ενημερώνει κάθε 5 λεπτά τι κάνει και πως αισθάνεται, μπαίνει σε post άλλων και τσακώνεται προσπαθώντας να επιβάλει την άποψη του και διάφορα άλλα τέτοια λυπηρά.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

Σ.Κ: Βιβλία δεν έχω διαβάσει αυτές τις μέρες γιατί θα έπρεπε να είχα προμηθευτεί καινούργια για να το κάνω. Μουσική ακούω πολύ. Κυρίως ανακαλύπτω κάποιες πολύ ωραίες διασκευές όπως το “Toxic” από Marie Plassard και το “California Dreamin” από 33 Tours – επίσης ακούω συχνά από “Two Feet” το “Same Old Song”.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

Σ.Κ: Θα σας πω ένα δικό μου! Αποφασίζω να βγω για λίγα λεπτά να ψωνίζω… βάζω μάσκα, γάντια και στέλνω μήνυμα. Κάθε φορά που περιμένω να πληρώσω στην ουρά και ακούω από μακριά βήχα ή φτέρνισμα, τρομάζω, περνάει όλη η καραντίνα μπροστά απ’ τα μάτια μου. Ύστερα ηρεμώ και λέω στον εαυτό μου, “Μη στεναχωριέσαι, ζωή είναι, θα περάσει!”.

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Σ.Κ: Όπως ακριβώς και πριν. Ο άνθρωπος, όπως κάθε έμβιο ον, ήθελε να κυριαρχήσει στη γη. Αυτό το κέρδισε. Οφείλει όμως να σέβεται τη φύση και τον ίδιο του τον εαυτό. Τώρα πρέπει να απαντηθούν κάποια ερωτήματα σε ηθικό και πολιτικό επίπεδο. Ελπίζω απλά να έχει το σθένος η ανθρωπότητα να το κάνει. Να μην εθελοτυφλούμε. Διαβάζω π.χ ότι 2 εβδομάδες μετά την καραντίνα δελφίνια κολυμπούσαν στα κανάλια και ότι η ανθρώπινη απουσία τους έδωσε χώρο. Δεν είναι ο φυσικός τους χώρος τα κανάλια της Βενετίας. Το ότι καθάρισαν τα νερά ύστερα τα ψάρια μπήκαν να φάνε τα βρύα και τα ακολούθησαν τα δελφίνια για να τραφούν, σημαίνει πως η παρουσία μας είναι απαραίτητη στο οικοσύστημα. Να σκύψουμε με σεβασμό πάνω από τα ζώα και τις ανάγκες της φύσης και όχι το αντίθετο. Είμαστε υπεύθυνοι για όλα,όλοι. Ας μη βγάζει κανείς την ουρά του απ’ έξω.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Σ.Κ: Να αγκαλιάσω τους αγαπημένους μου ανθρώπους!

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Σ.Κ: Τη φαντάζομαι με led φωτάκι φλόγα, για να μη χρειαστεί να έρθω σε επαφή με κανέναν ώστε να πάρω φως και ένα μπουκαλάκι αντισηπτικό δεμένο πάνω της για διακόσμηση! Γενικά minimall και χρηστική.

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Σ.Κ: Ένας κορονοϊός απ’ τη Κίνα, με έβαλε σε καραντίνα. Γκρίνια, μίρλα, βαρεμάρα μες στο σπίτι με κρισάρα. Αν με πιάσει βήχας ξηρός θα’ ρθει και ο πανικός; (Ήρεμα ρωτάω).

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

Σ.Κ: “Όμορφη Πόλη από Ψόφιους Κοριούς”! Για ακούστε τι λέει….

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

Σ.Κ: Να απαιτήσουν οι άνθρωποι να μάθουν τι και γιατί συνέβη. Να βρουν τρόπο να μη ξανασυμβεί και να σταματήσουν οι ανθρώπινες απώλειες εδώ.

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου