Είδαμε την παράσταση “Γράμματα-1,5 μέτρο απόσταση”, από την ομάδα “Οδός”, στην ταράτσα του ΕΜΠΡΟΣ

Τι σημαίνει βραδιά καλοκαιριού στην πόλη; Στη μέση του Ιουλίου, στη μέση του καλοκαιριού, όταν η ζέστη της ημέρας κοπάσει λίγο και ξεκινά να φυσάει ένα βραδινό αεράκι, μια βόλτα με θέα τη φωτισμένη Ακρόπολη φαντάζει ο ιδανικός προορισμός.

Τη Δευτέρα όμως στις 20 Ιουλίου, ο προορισμός ήταν για τους kallitexnes.gr μαγευτικά διαφορετικός. Η θέα της Ακρόπολης δεν άλλαξε  μια και η ταράτσα του Αυτοδιαχειριζόμενου Χώρου ΕΜΠΡΟΣ έχει απεριόριστη οπτική πρόσβαση στον Ιερό Βράχο, άλλαξε όμως η σημασία και το περιεχόμενο της βραδιάς αυτής υπό τη μουσική και τα λόγια της ομάδας “Οδός”.

Τηρώντας σχολαστικά τα μέτρα προστασίας κατά του κορονοϊού, η θεατρική ομάδα, άνοιξε για το αγαπημένο της κοινό την ταράτσα του χώρου και κάτω από τα φώτα της πόλης, 7 ηθοποιοί μοιράστηκαν μαζί μας γράμματα. Ανώνυμα γράμματα, ομολογίες που βρήκαν ανταπόκριση ή δε στάλθηκαν τελικά ποτέ, σκέψεις και χιλιάδες συναισθήματα με παραλήπτες όλους εμάς. Όλους τους ανθρώπους που κάποτε αγάπησαν, αγαπούν ή πρόκειται να αγαπήσουν.

Η αγάπη είναι τελικά ένα παγκόσμιο φαινόμενο και δεν πρέπει να στέκεται σε λαθεμένα, πεπαλαιωμένα, βλαβερά και επικίνδυνα κλισέ για την εξέλιξη, τον αυτοσεβασμό και τον σεβασμό που πρέπει να διέπει κάθε ανθρώπινο ον. Όπως πολύ σωστά λέει και η ίδια η ομάδα, «Η κατανόηση, η αποδοχή της προσωπικότητας του καθενός από εμάς, ο σεβασμός των ρόλων μέσα στο σύνολο και ο κοινός στόχος είναι τα βασικά στοιχεία που μας δένουν ως ομάδα. Η ΟΔΟΣ θεμελιώθηκε με γνώμονα το σύνολο». Με βάση και ως σημείο αναφοράς τα λόγια της, το θέατρο προχωράει με αυτόν τον τρόπο, ένα βήμα παραπέρα…

109981825_2728008840632889_2042087689633679700_n

Υπόθεση

Μέσα από μουσική και τραγούδι, μέσα από κίνηση και χορό, ποίηση, ανάγνωση, μια σειρά γραμμάτων στήνει μια μουσικοθεατρική παράσταση η οποία τονίζει σε εντελώς ανθρώπινο επίπεδο τα αυτονόητα. Μέσα από γράμματα αγάπης και έρωτα, με στυλ εξομολόγησης, μονολόγου, έκρηξης θυμού, χιούμορ, χρίζεται νικήτρια η αγάπη. ‘Ασχετα με την απόσταση. Η πραγματική αγάπη δε λογαριάζει τέτοιου είδους περιορισμούς…

Κριτική

Είναι άπειρα τα ερωτήματα που έρχονται στο μυαλό κάποιου όταν βρίσκεται στη διαδικασία αποδοχής κάποιου άλλου ανθρώπου, όταν ανοίγει την καρδιά του σε κάτι νέο. Σε κάθε μας επιλογή υπήρχαν και πάντοτε θα υπάρχουν κάποια κριτήρια. Το άσχημο είναι ότι ως κοινωνικό σύνολο τείνουμε να έχουμε θέσει ως πρωτεύοντα κριτήρια τη σεξουαλικότητα, την εξωτερική εμφάνιση, την “κανονικότητα” όπως εμείς την έχουμε οριοθετήσει. Τείνουμε με εγωκεντρισμό να αγνοούμε το γεγονός ότι στην προσωπική του ζωή κάθε άνθρωπος έχει την απόλυτη ελευθερία και ότι οι προσωπικές επιλογές του καθενός, δεν έχουν να κάνουν με την ικανότητα του ως επαγγελματίας, με την αξία του ως φίλος ή φίλη, αδερφός, συγγενής.

Τείνουμε να αγνοούμε το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι κάθε άνθρωπος έχει τα ίδια δικαιώματα και υποχρεώσεις με εμάς, την ίδια βαθιά ανάγκη για αγάπη, σεβασμό και αποδοχή. Και το σπουδαιότερο: η ποιότητα του χαρακτήρα, δεν έχει να κάνει με την σεξουαλική ταυτότητα.

Είμαστε σε μια εποχή που θεωρώντας ότι έχει προχωρήσει μίλια μπροστά, πιστεύω ότι οφείλει να αλλάξει τα κριτήρια που ανέφερα πιο πριν. Αποδοχή, σεβασμός, εμπιστοσύνη, διακριτικότητα, συνεργασία, ισότητα. Αυτές, πιστεύω είναι οι νέες λέξεις και ορισμοί της νέας δεκαετίας.

Μέσα στις δύσκολες υπάρχουσες καταστάσεις, υπάρχουν ευτυχώς φωνές λογικής, φωνές που στέκονται στα σωστά κριτήρια και σε συνδυασμό με έναν εκπληκτικό χαρακτήρα και μεγάλο ταλέντο, κάνουν τη διαφορά. Μια τέτοια φωνή, ανήκει αναντίρρητα στον Γιώργο Καλογερόπουλο.

Έχοντας την τύχη και τη χαρά να παρακολουθήσω πέρσι τέτοια εποχή τις “Ραγισμένες” του, περίμενα με μεγάλη ανυπομονησία το νέο του θεατρικό παιδί.

Για άλλη μια φορά, ο Γιώργος δε με διέψευσε στο ελάχιστο. Είτε ως δραματουργός, ως μουσικός, είτε ως σκηνοθέτης και ηθοποιός, το αποτέλεσμα που δημιούργησε, μίλησε και με το παραπάνω στις καρδιές όλων μας. Η ιδέα των γραμμάτων, μιας μονόπλευρης αλληλογραφίας, ήρθε με τη σωστή μουσική και χορευτική κίνηση και έδεσε θαυμάσια με τους ρόλους όλων των ηθοποιών.

110312321_294074028604331_1867647522833723641_n

“Είναι πραγματικά πολύτιμο μέσα από όλες αυτές τις “φωνές” που μας κατακλύζουν, να σταθούμε σε εκείνη η οποία επικαλείται τις πιο σημαντικές ιδιότητές μας ως ανθρώπινο δυναμικό. Η φωνή της ομάδας “Οδός”, είναι μια από αυτές τις λίγες, σπάνιες, ουσιαστικές, αγνές, αληθινές φωνές”.

Εξομολογητικός, ευαίσθητος, τρυφερός, γεμάτος έμπνευση και χιούμορ ο ίδιος, δημιούργησε μια άρτια οργανωμένη παράσταση, με τέλεια συνοχή, με βαθιά νοήματα, τα οποία συγκίνησαν και προβλημάτισαν όλους εμάς.

Πιστή συνεργάτιδα, η χορογράφος και ηθοποιός, Εύη Τσακλάνου, κατόρθωσε με την κινητική της έμπνευση, να δώσει μια αεράτη νότα στο θεατρικό. Σε συνδυασμό με την έξοχη μουσική επιμέλεια του Γιώργου Καλογερόπουλου, ο χορός ήρθε ως περιεχόμενο και έδεσε απόλυτα με τον σκοπό και τα νοήματα της παράστασης. Πανέμορφη παρουσία, ενέργεια στο φουλ, δυναμισμός και χάρη τόσο ως χορεύτρια όσο και ως ερμηνεύτρια!

Τρομερά ρομαντική και συγκινητική η Μαρία-Στέλλα Γκότση, μας διάβασε τα πιο ωραία γράμματα από κορίτσι σε κορίτσι, η Φανή Κουλούρη μας έδειξε με πόνο και αυτογνωσία την πιο δύσκολη πλευρά, τον δύσβατο δρόμο της αυτοαποδοχής, η Νατάσα Λυμπεροπούλου, γεμάτη μπριο και χιούμορ, δε δίστασε να τα “βάλει” με το κοινό της, η ονειρική Ελένη Θεοδοσοπούλου και ο τόσο ταλαντούχος Γιώργος Τριανταφύλλου μας απέδειξαν ότι τελικά η αγάπη είναι ένα τσιγάρο δρόμος…

7 υπέροχοι καλλιτέχνες, σε μία ταράτσα με θέα την Ακρόπολη. Τι πιο ωραίο;

Πολλά μπράβο σε όλα αυτά τα παιδιά που βρίσκοντας τη δύναμη να σηκώσουν ανάστημα έπειτα από το μούδιασμα όλων των προηγούμενων μηνών, έφτιαξαν συλλογικά μια υπέροχη παράσταση! Το ταλέντο, η όρεξη, η δύναμη, και κυρίως η αγάπη τους για το θέατρο, μακάρι να τους συντροφεύει για πάντα! Περιμένω με ιδιαίτερη χαρά την επόμενη συνεργασία τους!

Τι σημαίνει τελικά απόσταση όταν μιλάμε για αγάπη; Τίποτα απολύτως.

Ειδικά όταν αυτή η αγάπη εκφράζεται με τέτοια μέσα και γεμίζει με αισιοδοξία και ελπίδα κάθε ανθρώπινη ψυχή, τότε μιλάμε για μια άλλη σελίδα στην ιστορία της ζωής. Για ένα άλλο κεφάλαιο το οποίο κρατά μέσα του τα καλύτερα στοιχεία της ανθρώπινης σκέψης και δημιουργίας.

Είναι πραγματικά πολύτιμο μέσα από όλες αυτές τις “φωνές” που μας κατακλύζουν, να σταθούμε σε εκείνη η οποία επικαλείται τις πιο σημαντικές ιδιότητές μας ως ανθρώπινο δυναμικό.

Η φωνή της ομάδας “Οδός”, είναι μια από αυτές τις λίγες, σπάνιες, ουσιαστικές, αγνές, αληθινές φωνές. Καλή συνέχεια σε όλα τα παιδιά!

Συντελεστές:

Σκηνοθεσία – Δραματουργία – Μουσική επιμέλεια: Γιώργος Καλογερόπουλος

Χορογραφίες: Εύη Τσακλάνου

Οργάνωση – Συντονισμός ομάδας: Ελένη Θεοδοσοπούλου

Φωτογραφίες: Ιωάννα Μελισσάργου

Παίζουν: Μαρία-Στέλλα Γκότση, Ελένη Θεοδοσοπούλου, Γιώργος Καλογερόπουλος, Φανή Κουλούρη, Νατάσα Λυμπεροπούλου, Γιώργος Τριανταφύλλου, Εύη Τσακλάνου

Για τέσσερις παραστάσεις:

– Δευτέρα 20 Ιουλίου 2020 στις 22:00

– Τρίτη 21 Ιουλίου 2020 στις 22:00

– Δευτέρα 27 Ιουλίου 2020 στις 22:00

– Τρίτη 28 Ιουλίου 2020 στις 22:00

Είσοδος με ελεύθερη συνεισφορά

Τηλέφωνο κρατήσεων: 6974027700

Διάρκεια: 60 λεπτά

Η παράσταση θα πραγματοποιηθεί με όλα τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας λόγω της Covid-19.

  • Φωτογραφίες άρθρου- Δημήτρης Νικόδημος Πέρρος
Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου