Οι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

H ηθοποιός-σκηνοθέτιδα-δημοσιογράφος Σουσσάνα Γιαννάκη-Τσολακίδου, μας παραθέτει τις σκέψεις της σχετικά με όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας. Την ευχαριστούμε θερμά για τις ενδιαφέρουσες, γεμάτες ευαισθησία και βαθιά νόηση απαντήσεις της!

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Δεν μπορώ να είμαι σίγουρη πόσες είναι οι ημέρες εγκλεισμού, έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Σεβάστηκα απόλυτα και από την πρώτη στιγμή τις αποφάσεις που πάρθηκαν. Είναι σίγουρα πολύ δύσκολο όλο αυτό μα προσπαθώ να το πάρω θετικά. Εννοώ πως είναι μία καλή αφορμή να μείνω επιτέλους μόνη με τον εαυτό μου, να συζητήσω μαζί του και να τον ακούσω χωρίς εξωτερικούς παράγοντες γύρω μου. Παίρνω ως παράδειγμα τα λόγια του Osho ο οποίος έλεγε … υπάρχει τεράστια διαφορά ανάμεσα στη μοναξιά και τη μοναχικότητα. Όταν νιώθεις μοναξιά, σκέφτεσαι τον άλλον, σου λείπει ο άλλος, είσαι εξαρτημένος. Η μοναξιά είναι μία αρνητική κατάσταση. Η μοναξιά είναι η απουσία του άλλου. Η μοναχικότητα είναι η παρουσία του εαυτού. Η μοναχικότητα είναι πολύ θετική, είναι αληθινή ελευθερία. Είναι μία παρουσία που ξεχειλίζει. Είσαι τόσο γεμάτος από τη δική σου παρουσία που μπορείς να γεμίσεις ολόκληρο το σύμπαν με αυτή και δεν υπάρχει η ανάγκη του άλλου.

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Έχω αρκετό θέμα με τον ύπνο. Έχει αλλάξει τελείως ο κύκλος του ύπνου μου. Κοιμάμαι γύρω στις 6-7 το πρωί και ξυπνάω γύρω στη 1 το μεσημέρι. Θα πάρω τον καφέ μου δουλεύοντας συγχρόνως στο site που αθλητικογραφώ. Θα μιλήσω με τους φίλους μου, την οικογένεια και την σχέση μου. Θα περάσω αρκετές ώρες ακούγοντας μουσική, την οποία τέχνη λατρεύω. Θα γυμναστώ, παίζοντας ποδόσφαιρο μέσα στο δωμάτιο μου και το βράδυ μου θα περάσει διαβάζοντας κάποιο βιβλίο της αρεσκείας μου, που θα το έχω βρει στο διαδίκτυο για να χαλαρώσω. Κάποιες μέρες που θα μου περισσέψει κι άλλος χρόνος θα βάλω κάποιον παλιό ποδοσφαιρικό αγώνα παρέα με παγωμένες μπύρες.

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Δεν έχω φτάσει ακόμη στο σημείο να μετράω τα πλακάκια μου. Ευτυχώς έχω μάθει να περνάω και μόνη μου καλά και να βρίσκω πάντα κάτι να απασχολούμαι.

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήινοι;

Χαχαχα… Θεωρώ πως δεν έχω αυτή την απάντηση. Ό,τι και να είναι όμως πρέπει να ακούσουμε τις εντολές που μας δόθηκαν και θα μας δοθούν. Εμείς οφείλουμε να προφυλαχτούμε και να προστατέψουμε τον συνάνθρωπό μας όσο καλύτερα μπορούμε. Δεν χρειάζεται να αναλωνόμαστε σε θεωρίες συνομωσίας.

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Το θετικότερο αποτέλεσμα το βλέπουμε στην φύση. Ανασαίνει και πάλι! Πέρα από αυτό θέλω να πιστεύω πως οι περισσότεροι άνθρωποι θα βρουν χρόνο με τον εαυτό τους, πράγμα που δεν μπορούν να κάνουν λόγω επιβαρυμένης καθημερινότητας. Να πάρουν αποφάσεις, να σκεφτούν, να ηρεμήσουν και να χαλαρώσουν από όλη την αγχωτική ρουτίνα. Αν δουν τα θετικά όλο αυτό που συμβαίνει θα μπορέσουν να αξιοποιήσουν τον χρόνο τους καταλλήλως. Από εκεί και πέρα ίσως έρθουν κοντά με άτομα που ενώ ζούσαν στο ίδιο σπίτι δεν είχαν ώρα να τους χαρούν. Εν κατακλείδι θέλω να ελπίζω σε καλύτερους, ενωμένους ανθρώπους με ευαισθησίες.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

Πώς να γνωρίσουμε τον Θεό- DEEPAK CHOPRA

21 ιστορίες+ το κοράκι – EDGAR ALLAN POE

Όχι Εγώ: κείμενα πολιτικής θεολογίας με αναφορές σε θέματα φύλου, θρησκείας και ιδεολογίας – ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ ΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ-ΚΥΠΡΙΟΥ

Ελεύθερες γυναίκες – CREMIEU AURINE/JULIEN HELENE

Ιστορίες Ντροπής – ΠΑΜΠΟΥΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Διαβάζοντας τη Λολίτα στην Τεχεράνη – NAFISI AZAR

Πίσω από τις κλειστές πόρτες – B.A. PARIS

Nyco Lilliu – Il Ricordo Che Ho Di Noi

Nyco Lilliu – Tu Ed Io Più Lei

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

Κάναμε βίντεο κλήση και μου λέει ότι πάχυνα. Είναι φίλτρο της εφαρμογής λέω, τι να έλεγα.

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Πιστεύω πως θα του έχει μείνει μία δόση φόβου. Δεν θεωρώ πως θα του περάσει εύκολα. Θα πάρει χρόνο να επανέλθει στην φυσιολογική ροή της ζωής του. Όμως κάποια στιγμή θα ξεπεραστεί. Όπως και τόσα άλλα ιστορικά γεγονότα.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Να δω φίλους, οικογένεια, σύντροφο, να πάω να παίξω επιτέλους σε γήπεδο. Να μαζέψω λεφτά για ένα ταξίδι που θέλω να πάω και να ξεκινήσω να ψάχνω για την νέα σχολή που θέλω να τελειώσω.

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Δεν έχω λαμπάδα. Με όσα συμβαίνουν δεν καταλαβαίνω καν ότι βρισκόμαστε σε πασχαλινές μέρες. Είναι κάτι πολύ διαφορετικό και πρωτόγνωρο όλο αυτό. Σίγουρα η λαμπάδα θα ήταν το τελευταίο που θα σκεφτόμουν. Εύχομαι του χρόνου να είναι όλα καλά και να μπορέσουμε να νιώσουμε το Πάσχα και να το γευτούμε έτσι όπως του αρμόζει.

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Επειδή δε τα πάω πολύ καλά με τη ρίμα βρήκα συνώνυμα:

Καραντίνα- Απομόνωση

Πανικός-Αναμπουμπούλα

Βήχας- Δεν γνωρίζω συνώνυμο οπότε θα κλέψω μία ομοιοκαταληξία από ένα τραγούδι και θα πω Νίκος Μίχας

Πυρετός-θέρμη

Βαρεμάρα-ανία

Γκρίνια-μεμψιμοιρία

Μίρλα-μουρμούρα

Κορονοϊός – Ούτε για αυτό ξέρω οπότε ρετροϊός

Κίνα- Κι εδώ ρίμα , καμπίνα

Σπίτι-οίκος

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

C’ est la vie – Khaled

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

Εύχομαι αυτή η Ανάσταση να προσφέρει την γαλήνη σε κάθε ψυχή εκεί έξω. Να φέρει την αγάπη στην ζωή όλων. Να διώξει αρνητικά συναισθήματα και να μοιράσει ευτυχία και όνειρα. Πάνω από όλα για αυτές τις μέρες δύναμη να βγούμε νικητές από όλο αυτό.

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου