Oι kallitexnes.gr, αντιμετωπίζοντας τις καταστάσεις με τη δύναμη του λόγου και ιδιαίτερα του χιουμοριστικού, αποφάσισαν να θέσουν 13 καίριες ερωτήσεις σε γνωστούς και αγαπημένους καλλιτέχνες.

Η ηθοποιός Έλενα Μιχαλάκη, ένα κορίτσι που δίνει το 100% του εαυτού της στο θεατρικό σανίδι, διατηρώντας αυτό το αγαθό, απάντησε με όλη της την πανέμορφη ψυχή και καρδιά για όλα όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό γύρω μας και μέσα μας και μας έκανε ειλικρινά να χαμογελάσουμε και να αισιοδοξούμε. Ευχαριστούμε, Έλενα!

Πόσες ημέρες τελείτε υπό καθεστώς “ελεύθερης πολιορκίας” και τι νιώθετε για όλο αυτό;

Ο χρόνος πλέον αποτελεί κάτι αόριστα αόρατο…όπως αποτελούσε πάντα άλλωστε…οι άνθρωποι είχαμε την ανάγκη να οριοθετήσουμε και να ελέγξουμε την πλάση ολόκληρη με τον χρόνο …τις μέρες…τους μήνες…τα χρόνια. Η φύση απαντά σ’ αυτή την εγωκεντρική αυταρχική μας συμπεριφορά και δικαίως. Νιώθω πως ήρθε η ώρα να επαναπροσδιορίσουμε τις πραγματικές ανάγκες μας, να βουτήξουμε στην ψυχή μας αναζητώντας απαντήσεις που πηγάζουν από τον πραγματικό μας εαυτό και όχι επηρεασμένοι από τα πρέπει ή τον τρόπο που ως τώρα αποδεχθήκαμε ως δεδομένο βάσει της δομής της κοινωνίας μας. Ας προσπαθήσουμε να αποκτήσουμε κριτική σκέψη με ανιδιοτέλεια πηγαίνοντας κόντρα στην ανθρώπινη σκέψη που είναι φύσει ιδιοτελής και εγωκεντρική. Στην ουσία είμαστε μια μικρή απειροελάχιστη κουκίδα σ’ ένα τεράστιο σύμπαν και ένας ιός που είναι το 1/64 της απειροελάχιστης κουκίδας μας έχει τη Δύναμη να ανατρέψει τα πάντα μέσα σε μια στιγμή…Όση θλίψη κι αν νιώθω για τόσο κόσμο που χάθηκε..προσπαθώ να δω στο μέλλον τι θα μπορούσε να αλλάξει ατομικά και συλλογικά με έρευνα – δράσεις – ενέργειες- επικοινωνία ώστε να παραμείνουμε κουκίδες αλλά πιο δυνατές και πιο ενωμένες ..γιατί όπως τώρα σ’ αυτο το λυπηρό συμβάν παγκόσμια..μείναμε σπίτι…και τα καταφέραμε!

Φανταστείτε τί θα γινόταν αν όλοι μαζί συνεχίζαμε σ’ έναν δρόμο με κοινό όραμα για το καλό όλων μας..Είμαστε το εμείς και όχι το εγώ! Μένουμε σπίτι χωρίς χρόνο, χωρίς όρια , χωρίς σύνορα! Κλείνοντας…Αγάπα (τους άλλους, τη φύση, τα ζώα και εσένα) για να ζήσεις (και μείνε σπίτι), ζήσε για ν’ αγαπάς (γιατί είναι ωραίο να μοιράζεσαι)! Ο υπέροχος στίχος του Διονύσιου Σολωμού στους “Ελεύθερους Πολιορκημένους”.

Πώς περνάτε ένα 24ωρο στο σπίτι εν καιρώ κορονοϊού;

Πολύ πιο δημιουργικά απο πρίν! Επιτέλους η ανεκπλήρωτη ευχή “Μακάρι να μην είχα τίποτα να κάνω για να ασχοληθώ χωρίς άγχος με” …πραγματοποιείται ! Το πρωί έχω πλέον το χρόνο να απολαμβάνω το πρωινό μου κοιτάζοντας την Ακρόπολη και απολαμβάνοντας τον Ουρανό που δεν το έκανα πριν μιας και είχα απλά άγχος να τρέξω στο μετρό..κοιτώντας κάτω..για να προλάβω να πάω στο θέατρο.Υπάρχει λοιπόν και ο Ουρανός, ανακάλυψα.Και μάλιστα τα σύννεφα κινούνται και δημιουργούν φανταστικές εικόνες! Μετά ασχολούμαι λίγο με γιόγκα-άσκηση με μουσική και ήχους της φύσης και κλείνω διαβάζοντας ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, τη Σοφία του Κουνγκ Φού. Στη συνέχεια ασχολούμαι με όλες αυτές τις δουλειές που δεν προλάβαινα να ολοκληρώσω σωστά ποτέ. Όπως οι ντουλάπες …τα συρτάρια…η αποθήκη και άλλες βαρετές εργασίες ..που τελικά ανακαλύπτεις θησαυρούς…αναμνήσεις, και το σημαντικότερο, οργανώνεις τον χώρο σου και τη ζωή σου..Εκεί βρήκα το συγκλονιστικό βιβλίο “Η Δύναμη του Τώρα” που είναι πιο επίκαιρο από ποτέ. Χαρισμένο από μία φίλη που μένει μακριά (Ολλανδία) αλλά που ευτυχώς είμαστε τόσο τυχεροί με την τεχνολογία κάνοντας για πρώτη φορά ίσως τόσο σωστή χρήση της και πλέον μπορούμε να μιλάμε και να βρισκόμαστε καθημερινά με αγαπημένα μας πρόσωπα που δεν μπορούμε να αγγίξουμε πραγματικά…

Το μεσημέρι απολαμβάνω να φτιάχνω μια πλούσια σαλάτα με το φαγητό που λόγω χρόνου αμελούσα και αργότερα ξαπλώνω και ακούω ηχογραφημένα θεατρικά έργα με σπουδαίους πρωταγωνιστές που δεν είχα την τύχη να γνωρίσω. Το απόγευμα ασχολούμαι με το πιάνο και το τραγούδι που αγαπώ,φτιάχνω βιντεάκια βγάζοντας το δημιουργικό άχτι μου τραγουδώντας και όταν η κρίση μου…περνά βλέπω ωραίες ταινίες.Το βράδυ διαβάζω πάντα το βιβλίο που θα επιλέξω από τη βιβλιοθήκη μου ή και διαδικτυακά υπάρχουν βιβλία σε μορφή pdf που μπορείς να κατεβάσεις! Παράλληλα ακούω κλασσική μουσική και νιώθω ήρεμη και πλήρης.Συνεπώς, αν εξαιρέσεις τον λυπηρό λόγο για τον οποίο κάθομαι μέσα …Περνάω πολύ όμορφα!

Τελικά, πόσα ακριβώς πλακάκια έχει η κουζίνα σας;

Χαχαχα δυστυχώς η κουζίνα μου δεν έχει πλακάκια…και έτσι δε δύναμαι να απαντήσω στη συγκεκριμένη ερώτηση…Μήπως πρέπει να πέσω σε βαθιά κατάθλιψη και να ξεκινήσω άμεσα το γκρέμισμα της κουζίνας μου για να βάλω πλακάκια;; Για να είμαι αποδεκτή και να μπορώ να συζητώ με τους άλλους επί ίσοις όροις;…Πέρα από τη σαρκαστική μου διάθεση…θα ήθελα να πληροφορήσω το κοινό της στήλης αυτής ότι ένα πακέτο ρύζι περιέχει 20346 κόκκους (το 1kg), μια φέτα πολύσπορου ψωμιού περιέχει 732 σπόρους, (προσοχή στα αγκωνάρια σπόρους μη σας τρυπήσουν το στομάχι..), επίσης..μπορείς να κοπείς με Παγάκι!! Ναι το έπαθα!! Και μιας και οι πληροφορίες σ’ αυτή την ερώτηση είναι υψίστης σημασίας οφείλω να το πω!! Έβγαλα το κουτί με τα παγάκια για να τα μετρήσω και είχαν κολλήσει στον πάτο,τα τράβηξα και κόπηκα..κλαψ…Τελικά μέτρησα από πόσες ίνες αποτελείται το βαμβάκι που περιποιήθηκα την πληγή αλλά από το μετατραυματικό σοκ, ξέχασα τον αριθμό…και τώρα σας αφήνω γιατί πρέπει να πάω να τις ξαναμετρήσω…

Όλο αυτό είναι παγκόσμια συνομωσία ή απλά έφτασαν οι εξωγήϊνοι;

Όλο αυτό είναι σίγουρα συνομωσία και ο ΕΤ και οι φίλοι του βρίσκονται κάτω από το σπίτι μας και γι αυτό δεν μας αφήνουν να βγούμε για να τους εξοντώσουν….Σ’ αυτή την περίπτωση όμως, καλώ όλους τους φιλόζωους να παραβούμε τις εντολές να κατέβουμε και να περιθάλψουμε τους γλυκούς εξωγήινους μιας και ο ΕΤ είναι ανάμνηση των παιδικών μας χρόνων και ο Ψυχολόγος μου θέλει να κάνω αναδρομή στην παιδική μου ηλικία..οπότε θέλω να είμαι ακριβής και με στοιχεία …ΕΤ κατεβαινωωωωωωω!!!!

Τι θετικό πιστεύετε ότι έφερε η εμφάνιση του κορονοϊού στον τρόπο που αντιμετωπίζουμε ανθρώπους και καταστάσεις;

Θα ήθελα να πιστεύω ότι γίναμε όλοι λίγο πιο ανθρώπινοι…και αντιληφθήκαμε ότι το χρήμα δε φέρνει την ευτυχία και ότι είμαστε όλοι μια αλυσίδα σ’ αυτό τον κύκλο της ζωής και αλληλοεξαρτιόμαστε ουσιαστικά ο ένας από τον άλλον. Επιπλέον θα ήθελα να μπορούμε να εκτιμήσουμε όλοι την πιο καθαρή ατμόσφαιρα και τον ήχο των πουλιών που είναι πιο δυνατός από ποτέ στην πόλη…Η φύση είναι σύμμαχος και όχι εχθρός μας.

Πείτε μας αν θέλετε, κάποιους τίτλους βιβλίων και μουσικών επιλογών που σας έχουν συντροφεύσει όλες αυτές τις μέρες.

“Το Ερωτικό τραγούδι του Τζ.Άλφρεδ Προύφροκ”του T.S.Eliot, “Η Δύναμη του Τώρα” του Tolle Eckhart, “Η Σονάτα του Σεληνόφωτος” του Γιάννη Ρίτσου, “Βιολέτες για μια εποχή” του Τάσου Λειβαδίτη, “Μερσιέ και Καμιέ” του Σάμιουελ Μπέκετ. “Here’s to the heroes”- The Ten Tenors, “Ξαναζώντας στη Μάντρα” του Αττίκ, “Musicals-The Gold Collection”, “Ψαρόσουπα”- Γιώργος Λεμπέσης, “4Seasons: Autumn” -Yiannis K.Ioannou “Battleship”- George Leousis.

Επειδή οι ερωτήσεις αυτές είναι προορισμένες ώστε να μας κάνει όλους να ευθυμήσουμε (τρόπον τινά), πείτε μας ένα αστείο meme (δικής σας έμπνευσης ή που έχετε ήδη διαβάσει) ή ανέκδοτο που αγαπάτε.

-Η μαμά λέει στον μπαμπά : “Γιατί δεν πηγαίνεις το παιδί στο τσίρκο;” και ο μπαμπάς απαντά “Θα έρθουν να το πάρουν από μόνοι τους!!”. Αυτό ήταν αρκετά black humour για όσους συνειδητοποιούν τώρα εν μέσω 24ωρης καραντίνας ότι τα γλυκά πλασματάκια που έχουν για παιδάκια είναι ανθρωπάκια που δεν θα σταματήσουν να πηδάνε από καναπέ σε καναπέ, να φωνάζουν, να γκρινιάζουν, να τσιρίζουν …γιατί απλά θέλουν να τους εξοντώσουν…! Και εν πάση περιπτώσει ας γελάμε και ας χαμογελάμε έτσι χωρίς λόγο! Άλλωστε το γέλιο είναι μεταδοτικό…όπως και ο ιός φυσικά!

Όταν κάποτε τελειώσει όλο αυτό, πώς φαντάζεστε ότι θα είναι ο κόσμος και ο άνθρωπος γενικά;

Ο κόσμος μας σίγουρα πιο ξεκούραστος και ανθισμένος χωρίς την ανθρώπινη παρέμβαση…και ο άνθρωπος ευελπιστώ πιο σκεπτόμενος, πιο συνειδητοποιημένος ,πιο σοφός και ενστερνιζόμενος την προ 2.500 ετών Αισχύλεια ρήση..”Το Πάθος, Μάθος”.

Ποιο είναι το πρώτο πράγμα που θα κάνετε όταν λυθεί η καραντίνα;

Μια αγκαλιά.

Περιγράψτε μας την πασχαλινή σας λαμπάδα!

Με λαγούς και πετραχήλια αχαχαχα Να μια ωραία ασχολία! Είναι πολύ εύκολο να φτιάξουμε χειροποίητες λαμπάδες όπως φαίνεται στο youtube τουλάχιστον! Ας προσπαθήσουμε …έτσι κι αλλιώς δεν θα τις δει κανείς.

Αν θέλετε, κάντε ρίμα ή βρείτε συνώνυμα με τις ακόλουθες λέξεις : καραντίνα, πανικός, βήχας, πυρετός, βαρεμάρα, γκρίνια, μίρλα, κορονοϊός, Κίνα, σπίτι.

Καραντίνα – Φιορεντίνα , Πανικός-Κακός χαμός, Βήχας – Βοστρύχας, Πυρετός – Πυργετός , Βαρεμάρα-Κουταμάρα , Γκρίνια -Γκίνια ,Μίρλα -Στρίγγλα ,Κορονοϊός-Εξαποδός, Κίνα-Μπαμπίνα, Σπίτι-Κομήτη.

Ποιο τραγούδι αφιερώνετε τόσο στον εαυτό σας όσο και στην αγαπημένη σας καραντίνα;

“Για ποιο ταξίδι κίνησες να πας” …Αφιερωμένο σε όλους όσους έφυγαν από κοντά μας…

Και για το τέλος, μια ευχή για το μέλλον!

Δεν είναι ευχή. Είναι η πραγματικότητα. Όλα θα πάνε καλά! Θετική Σκέψη – Χαμόγελο και Αισιοδοξία και η Ζωή κυλάει όμορφα! Κοίταξε τη στα μάτια και ετοιμάσου για τις πιο όμορφες στιγμές που δεν ήρθαν ακόμη αλλά φαίνονται στον ορίζοντα της καρδιάς σου και σε περιμένουν.

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου