Γράφει η Αγγελική Μπάτσου

Βρεθήκαμε στο θέατρο «Ήβη» για να παρακολουθήσουμε την παράσταση «Το πιο τρελό τριήμερο» σε κείμενο και σκηνοθεσία Κέλλυς Σταμουλάκη.

Το θέατρο «Ήβη» κοντά στο Θησείο, αποτελεί έναν πανέμορφο, άνετο και ζεστό χώρο, ο οποίος έχει την χαρά να προσφέρει στο κοινό του σπουδαίες παραστάσεις. Αυτό τον καιρό, πέρα από «Το πιο τρελό τριήμερο», φιλοξενούνται και τα «Χτυποκάρδια στο θρανίο»! Το kallitexnes.gr, με διερευνητική διάθεση μπήκε στην αίθουσα του θεάτρου και μαζί με άλλους μικρούς και μεγάλους φίλους, θέλησε να μάθει πώς είναι να περνά κανείς ένα τρελό τριήμερο! Κατακλυστήκαμε από ένα σωρό νέες ιδέες του τι πρέπει να κάνουμε για να περνάμε πραγματικά καλά, τις οποίες και σας τις παραθέτουμε λίγο πιο κάτω!

Λίγα λόγια για το έργο:

Στο έργο μας, αντί για τον Ντένις τον τρομερό, έχουμε τον Ιάσονα τον τρομερό. Ένα δωδεκάχρονο παιδί-μπελά, χωμένο και χαμένο στα κινητά, gadgets και υπολογιστές, ταραξίας συνειδητοποιημένος, ο φόβος και ο τρόμος φίλων και συγγενών.

Όταν οι γονείς του κερδίζουν ένα τριήμερο στο Παρίσι, η γιαγιά του Ιάσονα κερδίζει αντίστοιχα ως μπόνους την παρουσία ενός απρόθυμου εγγονού, που μηχανεύεται τις χειρότερες ζημιές προκειμένου να μείνει μόνος με τον φίλο του τον Σωτήρη. Η γιαγιά δασκάλα όμως και η υπέροχη ομάδα της, έχει άλλη άποψη. Θα τα καταφέρει άραγε να κερδίσει τον θαυμασμό του Ιάσονα και ταυτόχρονα, να του διδάξει τα πολύτιμα μαθήματα της ζωής; Ας δούμε την παράσταση να μάθουμε!

Η κριτική μας:

Η Κέλλυ Σταμουλάκη με πλήρη συνείδηση των καιρών και μέσα στο πνεύμα της εποχής, έγραψε ένα μοντέρνο, μέσα στα πράγματα έργο, το οποίο αφορά ανθρώπους κάθε ηλικίας. Η έξυπνη σκηνοθεσία του πατάει πάνω σε κάτι εντελώς οικείο, που είναι η προσωπική της γραφή, γι΄αυτό και το έργο επί σκηνής βγάζει αμεσότητα, ζωντάνια και έντονα χρώματα, που ταξιδεύουν στον χώρο της φαντασίας.

Η φαντασία από μόνη της έχει κάτι το μαγικό. Δεν έχει ηλικία και ούτε πρόκειται ποτέ να φθαρεί. Γι΄αυτό τον λόγο, τα παραμύθια και κάθε έργο φτιαγμένο για παιδιά μένει πάντα νέο. Αυτό όμως που ξεχωρίζει τη συγκεκριμένη συγγραφική και σκηνοθετική προσπάθεια, είναι το γεγονός ότι η παράσταση αυτή μιλάει στις καρδιές κάθε ηλικίας. Η ηλικία του πρωταγωνιστή σηματοδοτεί την μετάβαση από τον παιδικό στον προεφηβικό κόσμο, όταν η αντίδραση γίνεται τρόπος συμπεριφοράς, όταν το παιδί έχει την τάση να κλείνεται όλο και πιο πολύ στις σκέψεις του, όταν αρχίζουν τα πρώτα ερωτικά σκιρτήματα… Στη συγκεκριμένη στιγμή, η παρουσία των φίλων κάθε ηλικίας και ιδιαίτερα των ανθρώπων της οικογένειας, είναι κάτι παραπάνω από απαραίτητη.

Αυτό που συγκινεί και κινητοποιεί, είναι τα όμορφα μηνύματα που κάποιος αποκομίζει βλέποντας την υπέροχη αυτή παράσταση. Σ’ έναν κόσμο που έχει την τάση να απομονώνει τους ανθρώπους και ιδιαίτερα τα παιδιά μπροστά σε μια οποιαδήποτε οθόνη, αυτό που πρέπει να διασωθεί και να ενισχυθεί είναι η επικοινωνία, η ψυχική επαφή και η φιλία με τον συνάνθρωπο. Με το παιχνίδι που ευνοεί την επικοινωνία, τη μουσική που καλλιεργεί τα ήθη και τον αμοιβαίο σεβασμό και εμπιστοσύνη, χτίζονται αληθινές και ουσιαστικές σχέσεις.

Η σκηνοθέτις μας, με τη βοήθεια του Παύλου Εμμανουηλίδη, στήνει μια παράσταση σωστό υπερθέαμα, γεμάτη μουσική, χορό, κέφι και ζωντάνια, έξυπνους διαλόγους, όμορφα μηνύματα και μοντέρνο, διδακτικό χαρακτήρα. Μεγάλη εντύπωση μου προκάλεσαν οι στίχοι των τραγουδιών, τους οποίους συνέθεσε με την βοήθεια του Γιάννη Προεστάκη. Έδεσαν τέλεια με την υπέροχη μουσική του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα και τις ευέλικτες και γεμάτες χάρη και στυλ χορογραφίες του Αναστάση Δεληγιάννη. Αξίζει κανείς να αναφέρει και τους εκπληκτικούς φωτισμούς της Κατερίνας Μαραγκουδάκη, που εντυπωσίασαν ιδιαίτερα, καθώς και τα μοντέρνα, ευφάνταστα κοστούμια της Δέσποινας Βολίδη, που μας ζάλισαν με την ποικιλία και τα χρώματά τους!

Το συνολικό αποτέλεσμα λοιπόν, δικαιώνει και με το παραπάνω τόσο τον ψυχαγωγικό, όσο και τον παιδαγωγικό σκοπό του έργου. Ένα εφηβικό-θα το χαρακτήριζα-δημιούργημα, που αποτελεί μια γέφυρα που ενώνει το καθαρά παιδικό θέατρο με το θέατρο των ενηλίκων. Πανέξυπνη ιδέα και πρωτοβουλία, μια ξεχωριστή από κάθε άποψη παράσταση και τιμή μου που την παρακολούθησα. Πολλά μπράβο και συγχαρητήρια για το έργο αυτό, τόσο ως κείμενο, όσο και ως σκηνοθεσία!

Μια ερμηνεία που συγκινεί και καθηλώνει το κοινό, είναι εκείνη της γιαγιάς δασκάλας του Ιάσονα, που την υποδύεται η αειθαλής Νέλλη Γκίνη. Με άνεση και ζεστασιά ντύνεται μια υπερδραστήρια γιαγιά, που δε στερείται έμπνευσης και φαντασίας και βοηθάει ουσιαστικά τον εγγονό της στο να κατανοήσει αυτά που έχουν όντως σημασία και αξία σ’αυτή τη ζωή. Με χάρη και κομψότητα δίνει ιδέες για το πώς μπορεί ένας ενήλικας να πλησιάσει ένα παιδί και να το κάνει να εκτιμήσει βασικές αξίες.

Ως δασκάλα κατεβαίνει έξυπνα στο δικό του επίπεδο, για να το ανεβάσει έπειτα από μια σειρά διδαγμάτων στο δικό της ανώτερο επίπεδο και να το αφήσει να καταλάβει ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι οι ανθρώπινες σχέσεις και όχι τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Μια εξαιρετική ερμηνεία, χάρμα οφθαλμών, την ευχαριστώ ιδιαίτερα για την λαμπερή της παρουσία και πανέμορφη απόδοση του ρόλου της ως σοφή γιαγιά.

Ο Πασχάλης Τσαρούχας είναι ο αυστηρός φίλος στρατιωτικός της γιαγιάς, ο οποίος οργανώνει μαζί της το μικρό, αλλά αποτελεσματικό μάθημα για τον σκανταλιάρη και ψευτάκο εγγονό της. Συνδυάζοντας εντυπωσιακά σοβαρότητα με χιούμορ, με επιβλητική φωνή και παρουσία, ξεδιπλώνει για άλλη μια φορά το ταλέντο του ως ερμηνευτής σε ένα έργο που έχει κληθεί να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις κάθε ηλικίας. Παντρεύοντας με μέτρο τα στοιχεία του έργου, σμιλεύει έναν καθαρά δικό του χαρακτήρα, ο οποίος δεν χάνει τίποτα από την αυθεντικότητα και μοναδικότητά του. Κυρίως… όταν πιάνει την ηλεκτρική κιθάρα και ροκάρει… απλά τα σπάει! Ένας πραγματικά σπουδαίος ηθοποιός, που δίνει αξία σε οποιοδήποτε ρόλο του ανατεθεί. Του εύχομαι αποκλειστικά και μόνο τα καλύτερα.

Η σκηνοθέτις μας στήνει μια παράσταση σωστό υπερθέαμα, γεμάτη μουσική, χορό, κέφι και ζωντάνια, έξυπνους διαλόγους, όμορφα μηνύματα και μοντέρνο, διδακτικό χαρακτήρα.

mavrikios-mavrikioy_nelli-gini_kelly-stamoulaki_paschalis-tsarouchas_renos-rwtasΟ νεαρός μας Ιάσονας, Ρένος Ρώτας, όπως ακριβώς και η θεατρική γιαγιά του, είναι ένα χάρμα οφθαλμών. Αεικίνητος, σχεδόν ακροβατικός, κατορθώνει να ενσαρκώσει τέλεια τον παιδικό χαρακτήρα με προσήλωση, ενεργητικότητα, φαντασία και ευαισθησία. Είναι εντυπωσιακή η σταδιακή μεταμόρφωση ενός ζωηρού ταραξία σε ένα συνειδητοποιημένο, ισορροπημένο και ευτυχισμένο νεαρό παιδί, έτοιμο να ξεκινήσει την εφηβεία του με σωστές βάσεις, που στηρίζονται στην αποδοχή, την αγάπη για τους άλλους και κυρίως… την εποικοδομητική επικοινωνία. Μέσα από τραγούδι, χορό, μουσική, χρώματα και κίνηση, οι μεγάλοι κατανοούν πιο καλά τον παιδικό ψυχισμό και οι μικρότεροι μαθαίνουν μέσα από μια παράσταση το πιο ωραίο μάθημα: πώς να διασκεδάσουν σωστά!

Το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης έχει έντονη παρουσία και πολύ μεγάλο ταλέντο, συν του ότι είναι νεαρός, τον καθιστά ιδανικό πρωταγωνιστή για το συγκεκριμένο έργο. Μαζί με τον θαυμασμό μας, του ευχόμαστε καλή συνέχεια και μακάρι στο μέλλον να μας εντυπωσιάζει πάντα με όλα όσα αναλαμβάνει στη θεατρική σκηνή!

Ένας άλλος πρωταγωνιστής, που δεν είναι ακριβώς μέσα στην δράση επί σκηνής, είναι ο υπέροχος Μαυρίκιος Μαυρικίου που έχει αναλάβει την ενορχήστρωση και τη μουσική διδασκαλία. Καθισμένος με κοστούμι-πιάνο στο αρμόνιο του στα δεξιά της σκηνής, ντύνει με νότες την υπόθεση και γεμίζει με αισθήσεις κάθε λεπτό του έργου. Ομολογώ ότι δεν είχα ξαναδεί μια τέτοια παράσταση πιο πριν, όπου ο μουσικός είναι μέρος της και πρωταγωνιστεί με τον δικό του, τόσο ξεχωριστό τρόπο! Ειλικρινά, η ανάσα του κοινού κόβεται όταν αρχίσει και τραγουδά. Εκπληκτική φωνή, πρωτότυπη φορεσιά και παρουσία, απεδείχθη ένας εξαιρετικός δάσκαλος, μια και η εκτέλεση του κάθε τραγουδιού από τους λοιπούς πρωταγωνιστές ήταν κάτι παραπάνω από καλή. Του αξίζουν πολλά μπράβο και του ευχόμαστε πάντα να μας προσφέρει την ανώτατη ομορφιά και ποιότητα!

Δυο παρουσίες που μας άφησαν με τις καλύτερες των εντυπώσεων, ήταν εκείνες του Γιώργου Στεφανουδάκη και της Έλενας Δελακούρα. Ο κρητικός αστυνόμος, που θέλει να συλλάβει τους πάντες και τα πάντα (ακόμα και κοσμήματα) και η καλύτερη φίλη και υποψήφιο φλερτ του Ιάσονα, μας έκαναν να γελάσουμε και μας εντυπωσίασαν ιδιαίτερα. Αξιόλογοι ρόλοι, ερμηνευμένοι με μεγάλο ζήλο και ζωντάνια από δύο νεαρά, ταλαντούχα παιδιά, που τους ευχόμαστε πάντα μεγάλες επιτυχίες σε ό,τι κι αν καταπιάνονται!

Από αυτή την κριτική, δεν θα μπορούσαν να λείψουν επίσης οι πανέμορφες, γεμάτες λάμψη παρουσίες των: Λένα Σταμέλου ως μητέρα των διδύμων κοριτσιών, γλυκύτατη και εντυπωσιακή, Νένας Δρογγίτη ως το ένα από τα χαριτωμένα, σκερτσόζικα δίδυμα, Βερόνικας Ηλιοπούλου, πολύχρωμη και σε διπλό ρόλο-έκπληξη, Παύλου Εμμανουηλίδη ως πατέρα του Ιάσονα και φυσικά του Νίκου Παρασκευόπουλου ως τον κολλητό φίλο του, τον Σωτήρη. Δυο ανδρικοί ρόλοι που με το ταλέντο και την ερμηνεία τους, οι πρωταγωνιστές ανέβασαν τον πήχη της παράστασης πάρα πολύ ψηλά. Μπράβο και ξανά μπράβο σε όλη την ομάδα και στον καθένα ξεχωριστά!

Είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια σύγχρονη εποχή όπως η δική μας, που κατακλύζεται από πληροφορίες κάθε είδους και τα ηλεκτρονικά έχουν ήδη γίνει ένα μέρος της ζωής μας, να γράφονται έργα και να υπάρχουν θεατρικά τα οποία διδάσκουν τη σημασία της απλής ανθρώπινης επαφής, που κανένα μηχάνημα δε θα μπορέσει ποτέ να αντικαταστήσει. Η αξία της επικοινωνίας και της ανθρώπινης ψυχής, είναι αδιαμφισβήτητη και αναντικατάστατη. Έργο των γονέων και των μεγαλύτερων σε ηλικία ανθρώπων, είναι η προσπάθεια δημιουργίας ουσιαστικών δεσμών με τα παιδιά τους μέσα από το δημιουργικό παιχνίδι και τη μαγική λέξη… τη συμμετοχή όλων σε αυτό. Πιστεύω ότι το διδακτικό περιεχόμενο, πέρα του καθαρά ψυχαγωγικού χαρακτήρα, είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο του έργου, το οποίο και πρέπει να διαδοθεί.
Αν τα παιδιά έχουν ανάγκη τους γονείς για να μεγαλώσουν σωστά, άλλο τόσο και οι γονείς έχουν ανάγκη τα παιδιά τους για να θυμούνται τις βασικές ανάγκες και αξίες σ’αυτή τη ζωή. Στο μεταξύ… αν θέλετε να τις μάθετε κι εσείς, διανθισμένες με υπέροχα τραγούδια, μουσική και τους καλύτερους ηθοποιούς, το θέατρο «Ήβη» σας υπόσχεται ότι θα σας αποκαλύψει τα μυστικά της υπέροχης αυτής παράστασης!

Διανομή:

Πασχάλης Τσαρούχας, Νέλλη Γκίνη, Ρένος Ρώτας, Παύλος Εμμανουηλίδης, Βερόνικα Ηλιοπούλου, Νίκος Παρασκευόπουλος, Λένα Σταμέλου, Γιώργος Στεφανουδάκης, Έλενα Δελακούρα, Νένα Δρογγίτη.

Στο πιάνο ο Μαυρίκιος Μαυρικίου.

Καλλιτεχνική διεύθυνση: Κέλλυ Σταμουλάκη

Συντελεστές:

Κείμενο-σκηνοθεσία: Κέλλυ Σταμουλάκη
Στίχοι: Κέλλυ Σταμουλάκη-Γιάννης Προεστάκης
Μουσική: Λαυρέντης Μαχαιρίτσας
Σκηνικά-κοστούμια: Δέσποινα Βολίδη
Ενορχήστρωση-μουσική διδασκαλία: Μαυρίκιος Μαυρικίου
Χορογραφίες: Αναστάσης Δεληγιάννης
Φωτισμοί: Κατερίνα Μαραγκουδάκη
Βοηθός σκηνοθέτη: Παύλος Εμμανουηλίδης
Graphic design: Funky Glam-Derek Liontis
Φωτογραφίες: Νεκτάριος Κουρής
Μακιγιάζ-χτενίσματα: Νικολέττα Πικέα

Κάθε Σάββατο στις 14:30 και Κυριακές στις 11:00 και στις 14:30.
Καθημερινά οργανωμένες παραστάσεις για σχολεία στις 10:30.

Διάρκεια παράστασης: 95 (με 10’ διάλειμμα)

Τηλέφωνα ταμείου θεάτρου «Ήβη»:
210 3213112 & 2103216382

Για οργανωμένες κρατήσεις: σχολείων, συλλόγων-groups-θίασος «Αβάντι»:
210 9964691 & 210 9961323, e-mail: press.avanti.arts@gmail.com

Θέατρο «Ήβη».
Σαρρή 27, Ψυρρή.
Τηλέφωνο: 210 3215127

Η φαντασία από μόνη της έχει κάτι το μαγικό. Δεν έχει ηλικία και ούτε πρόκειται ποτέ να φθαρεί. Γι΄αυτό τον λόγο, τα παραμύθια και κάθε έργο φτιαγμένο για παιδιά μένει πάντα νέο. Αυτό όμως που ξεχωρίζει τη συγκεκριμένη συγγραφική και σκηνοθετική προσπάθεια, είναι το γεγονός ότι η παράσταση αυτή μιλάει στις καρδιές κάθε ηλικίας.
omadiki

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου