info

Θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα, κριτικές, συνεντεύξεις και λοιπά καλλιτεχνικά νέα, είναι όλα εδώ! Καλή σας περιήγηση!
Αγγελική Μπάτσου

About the Author Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικά χρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ! Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από τα μονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.

28547854_10216239451928453_241324203_o
ΑΡΘΡΑΜΟΥΣΙΚΗ

Είδαμε την μουσική παράσταση «A little theatre music» στο «El Convento Del Arte» με την Φανή Γέμτου και την Έλλη Δαδήρα

Πώς θα σας φαινόταν αν ένα βράδυ Πέμπτης, με έναν μαγικό τρόπο μεταφερόσασταν στην οδό Βιργινίας Μπενάκη 7, στο Μεταξουργείο; Σ’ έναν χώρο που μοιάζει να σας ταξιδεύει πίσω στον χρόνο, σαν από παλιά ταινία εποχής, σ’ ένα άλλο σύμπαν γεμάτο από φώτα, τέχνη, τραγούδι και μουσική; Ένα σύμπαν, έτοιμο να σας μεταφέρει στη σφαίρα της φαντασίας με «A little theatre music» ή πιο απλά, με τις νότες και τη μουσική μιας βραδιάς, παρέα με τη Φανή Γέμτου και την Έλλη Δαδήρα, με συνοδεία στο πιάνο τον Νίκο Δρογώση.

Περισσότερα 0 Σχόλια
coelio
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση «Αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο έχει πάρει πολύ κόσμο στο λαιμό του» του Αλέξανδρου Ρήγα και Δημήτρη Αποστόλου, σε σκηνοθεσία Νίκου Γεωργάκη στο θέατρο «Olvio»

Το χιούμορ και η ευφυΐα πάνε μαζί. Αν τα δύο αυτά συνδυαστούν με το πνεύμα ενός διάσημου συγγραφέα, δημιουργούν ένα πανέξυπνο σενάριο, το οποίο περνά από τα χέρια ενός ικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού και μιας εκρηκτικής ερμηνεύτριας και εν συνεχεία παρουσιάζεται στα μάτια του κοινού και το αφήνει να αναρωτιέται… πόσο κόσμο τελικά έχει πάρει αυτός ο αλήτης ο Κοέλιο στο λαιμό του;

Περισσότερα 0 Σχόλια
-2-1600x700
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Γυναίκες” της Γαλάτειας Καζαντζάκη σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη στο θέατρο “Βαφείο”

O σκηνοθέτης μας, Πέρης Μιχαηλίδης, με μουσική υπόκρουση από ακορντεόν, τοποθετεί τις πρωταγωνίστριες μαζί και χωριστά, μέσα σε μια σκηνή. Ένα ξύλινο τραπέζι με καθημερινά αντικείμενα στοιχειοθετεί την ταυτότητά τους και μέρος από την καθημερινότητα εκείνης της εποχής. Γύρω από το τραπέζι αυτό μοιάζουν να γυρίζουν σαν φυγόκεντρες τροχιές και οι ζωές των πέντε αδερφών. Σε κάποια σημεία συγκρούονται, σε άλλα εφάπτονται,σε άλλα ενώνονται και συγχωνεύονται και σε άλλες στιγμές δεν πλησιάζει καν η μία την άλλη.

Περισσότερα 0 Σχόλια
xensel-kai-gretel
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Είδαμε την παράσταση «Χένσελ και Γκρέτελ», σε σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγγέρη στο θέατρο «Κιβωτός»

Δύο ώρες απόλυτης μαγείας που πέρασαν χωρίς να αντιληφθώ τον χρόνο μια και η έννοια του είναι τελικά εντελώς σχετική. Όταν κάποιος περνά υπέροχα ο χρόνος κυλά υπερβολικά γρήγορα. Έτσι πέρασε και για εμένα, καθώς ήμουν χαμένη στα πανέμορφα σκηνικά, παρέα με τη νεράϊδα, τον Χένσελ και τη Γκρέτελ, την κακιά μάγισσα, τα εκπληκτικά τραγούδια και κοστούμια, τους φωτισμούς, τα παιδιά που μαγεμένα κρέμονταν από τα χείλη των ηθοποιών και από όλα όσα έλεγε η κυρία Ρουγγέρη μετά το τέλος της παράστασης.

Περισσότερα 0 Σχόλια
11
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση «Γραμμή» του Ισραέλ Χόροβιτς στο θέατρο «Κάτω απ’τη γέφυρα»

Υπήρχε και πάντα θα υπάρχει αυτή η λευκή και αόρατη ταυτόχρονα γραμμή, η οποία οριοθετεί όλα μας τα όνειρα και τις προσδοκίες. Σαν τη λευκή λωρίδα του τερματισμού ενός αγώνα δρόμου, κάποιος πρέπει να είναι νικητής και να φτάσει πρώτος. Είναι ο αγώνας της ζωής… ένας αγώνας του οποίου ο βασικός κανόνας είναι ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Περισσότερα 0 Σχόλια
papadakis-vlachogianni
ΘΕΑΤΡΟΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Σίσσυ Βλαχογιάννη μας μιλούν αποκλειστικά για την “πορνογραφική σχέση” τους!

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Βαγγέλης Παπαδάκης και η συνθέτρια Σίσσυ Βλαχογιάννη μας ανοίγουν την καρδιά τους και μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους ως καλλιτέχνες και άνθρωποι. Συνέντευξη στην Αγγελική Μπάτσου και το kallitexnes.gr

Περισσότερα 0 Σχόλια
25445435_579953362347417_1509098608_o
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Το τελευταίο τραίνο”,σε σκηνοθεσία Δημοσθένη Φίλιππα, στο “To τρένο στο Ρουφ”.

Μέσα από έντονους διαλόγους των δύο αδερφών, ξετυλίγεται λίγο-λίγο η προηγούμενη ζωή τους, καταστρέφονται παγιωμένες εντυπώσεις και λάθος εκτιμήσεις, ψεύτικα όνειρα, ξεγυμνώνεται ο ψυχισμός και των δύο, αποκαλύπτεται πόσο αγαπούν να μισεί η μία την άλλη και πόσο πολύ ταυτόχρονα μισούν την αδερφική αυτή αγάπη που τις δένει. Πού θα καταλήξει τελικά το τελευταίο τρένο; Κανείς δε μας λέει, και ποτέ δε θα μάθουμε, γιατί πάντοτε εμείς θα γράφουμε το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής μας, της κάθε μας μέρας.

Περισσότερα 0 Σχόλια
947
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ”, σε σκηνοθεσία Βάσιας Παναγοπούλου στο Θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ

Tι να γράψει κανείς, όταν το μόνο που απομένει είναι αυτή η μαρτυρία από ένα αθώο θύμα πολέμου, που θυσιάστηκε στο βωμό του πιο τυφλού παραλογισμού που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα; Ένας κόσμος μιας εφηβικής ψυχής, ενός κοριτσιού που μεγαλώνει και ανθίζει μέσα σε μια σοφίτα, μέσα σ΄ έναν κόσμο που δε λογαριάζει ανθρώπινες ψυχές.

Tο έργο όλο-μια τραγική ειρωνεία-η Άννα, ένα μικρό λουλούδι της άνοιξης, πώς θα μπορούσε να ζήσει μέσα στον πιο παγωμένο χειμώνα; Με όση καρτερικότητα και θάρρος κι αν κοιτά κανείς ένα μέλλον χωρίς μέλλον, στο τέλος έρχεται η πραγματικότητα και τα σκορπίζει όλα, σα φύλλα στον αγέρα.

Περισσότερα 0 Σχόλια
ImageHandler
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο «το Τρένο στο Ρουφ»

Μέσα από τους στίχους του Διονύσιου Σολωμού, που παντρεύονται με εκείνους του Μπάϊρον, μαζί με τη δύναμη της μουσικής, γίνεται η έξοδος της ελληνικής ψυχής στο πάνθεον της ελευθερίας, η αναγέννηση, η επαναδημιουργία, το ξεκίνημα μιας νέας εποχής.

Περισσότερα 0 Σχόλια
miss_julia1
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Miss Julia”, του συγγραφέα Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία του Εμμανουέλ Μανιού, στο Θέατρο ΠΚ 

Σ΄ έναν ενιαίο σκηνικό χώρο, χωρίς εναλλαγές στο στήσιμο της σκηνής, εκτυλίσσεται ένα δράμα με νατουραλιστικές τάσεις, αλλά με χαρακτήρες που αγγίζουν τη μεταφυσική τραγικότητα ενός αρχαίου δράματος που λαμβάνει χώρα στη σύγχρονη σχετικά εποχή.

Σ΄αυτή τη μάχη των δύο φύλων και των δυο τάξεων, νικητής είναι ο θάνατος. Η Τζούλια γίνεται αυτόχειρας και ο Ζαν συνεχίζει να αργοπεθαίνει κι αυτός, συμβιβασμένος στην παλιά γνωστή, τυφλή και υπάκουη ζωή του, με μόνη συντροφιά την ήττα του ως άνθρωπος. Πόσο ευτυχισμένος θα μπορούσε να είναι ένας ηθικός δολοφόνος;

Περισσότερα 0 Σχόλια
WP Facebook Auto Publish Powered By : XYZScripts.com