Η Εταιρεία Ελλήνων Σκηνοθετών, σε συνεργασία με τον Δήμο Αλίμου, συμπράττουν για να τιμήσουν μία ξεχωριστή προσωπικότητα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού: τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και συγγραφέα Γιάννη Μόρτζο. Καθιερώνουν τον θεσμό «Βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας, Γιάννης Μόρτζος».
Η νέα θεατρική δουλειά του δημοφιλούς σκηνοθετικού διδύμου Βούλγαρη-Μακρυνόρη μετά την τεράστια επιτυχία του έργου τους ‘’ΚΡΑΥΓΕΣ’’ και της θεατρικής τους ομάδας “THE SHAPES” , μας προσκαλεί σε ένα ταξίδι μέσα από επτά κωμικοτραγικά στιγμιότυπα, όπου το γέλιο και η συγκίνηση συνυπάρχουν, όπως και στην ίδια τη ζωή.
Σκοτεινή παρωδία πόθου, διαφθοράς και εγκλήματος…
Για τους αρχαίους Έλληνες η λέξη δικαιοσύνη, ήταν συχνά συνώνυμη με την εκδίκηση.
Γράφει η Φωτεινή Βαμβούκη Μετά το τέλος κάθε παράστασης, έρχεται στο νου μου και κάποια παροιμία. Καθώς έκλεινε η παράσταση «Βροχή στο τζάμι» που …
Ο δημοφιλής μίμος, performer και ηθοποιός Διονύσης Ζάχος, ενσαρκώνει με μοναδικό τρόπο την αγαπημένη ηθοποιό και πρώτη οικοδέσποινα του θρυλικού τηλεπαιχνιδιού «Τα Τετράγωνα των Αστέρων», το οποίο επέστρεψε φέτος στην ΕΡΤ με νέα παρουσιάστρια τη Σμαράγδα Καρύδη.
Το πιο σημαντικό πράγμα, πέρα από την πειθαρχία και τη δημιουργικότητα, είναι η τόλμη να τολμάς.
Η παράσταση «Είναι αυτή η Δεσποινίς Τζούλια;», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού και παραγωγή της ομάδας «Θεατρίνων Θεατές», παρουσιάστηκε στο Studio Κυψέλης την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου-Απριλίου 2025. Η ομάδα επέλεξε να μεταφέρει τη δράση του κλασικού έργου του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ στην Πάτρα του 1959, διατηρώντας την αυθεντικότητα του κειμένου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύοντας τη διαχρονικότητά του.
Η παράσταση «Το Μπορντέλο της Μαντάμ Ρόζας», βασισμένη στο βιβλίο «Το Τίμιο Μπορντέλο» της Σπεράντζας Βρανά και σκηνοθετημένη από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο, δεν είναι απλώς ένα θεατρικό έργο, αλλά είναι μια μαρτυρία. Μια προσωπική κατάθεση ψυχής που σπάει τα στερεότυπα και ανασυνθέτει τη γυναίκα πίσω από το φως της κόκκινης λάμπας. Η Μαντάμ Ρόζα, άλλοτε Ρηνούλα, άλλοτε Πεπίτα, είναι κάτι παραπάνω από μία γυναίκα του “χώρου”, είναι το ίχνος της γυναικείας επιβίωσης στον πυκνό ιστό μιας ανδροκρατούμενης, οικονομικά βουλιμικής και συναισθηματικά φτωχής κοινωνίας.
Δε βλέπουμε τα πράγματα όπως είναι στην πραγματικότητα. Τα βλέπουμε σύμφωνα με το ποιοι είμαστε εμείς.
