Οι δάσκαλοι είναι τα “πρότυπα” ενός καλλιτέχνη που θα μπορέσουν να τον οδηγήσουν και να του επιτρέψουν να πατήσει πάνω τους, έτσι ώστε να χρησιμοποιήσει το ρεπερτόριο της γνώσης τους ως “πλατύσκαλο”, στο οποίο θα πατήσει για να βάλει τις βάσεις, να μπορέσει να αναπτύξει το δικό του κριτήριο, να βάλει τη δική του πινελιά για να καταλήξει να γίνει μέσα από αυτό, μια καινούρια καλλιτεχνική προσωπικότητα.

Συνέντευξη στην Αναστασία Φιριππή

Πόσο χρονών ανακαλύψατε την μουσική και καλλιτεχνική σας έφεση; Τι ήταν αυτό που σας παρακίνησε να ασχοληθείτε με τη μουσική;

Μαυρίκιος: Όταν ήμουν πολύ μικρός, είχα γενικά μια τάση όταν βρισκόμασταν με την οικογένειά μου σε χώρους με μουσικά όργανα, να θέλω κι εγώ να παίξω μουσική και να τραγουδήσω. Μάλιστα, έχω δει και βίντεο από όταν ήμουν μικρός, σε τέτοιες στιγμές. Έτσι, σιγά-σιγά όταν άρχισα να συνειδητοποιώ κάποια πράγματα, ζήτησα να με πάνε να μάθω να παίζω πιάνο και να τραγουδάω. Ευτυχώς, ήμουν τυχερός με την οικογένειά μου, γιατί το άκουσαν αυτό που τους ζήτησα και τελικά βοήθησαν σε αυτό που πάει σιγά-σιγά να γίνει, δηλαδή η μουσική να μην είναι η δουλειά μου, αλλά κάτι το οποίο αγαπώ. Είμαι χαρούμενος που ξεκίνησα τη μουσική νωρίς και έτσι μπόρεσα να την αναπτύξω, να την σπουδάσω, να την κατακτήσω για να μπορώ να την αντιμετωπίσω σήμερα, ως σκοπό ζωής. Πιστεύω ότι, ανήκω στη κατηγορία που λένε ότι «αυτός γεννήθηκε για να είναι μουσικός», όχι από την άποψη του «σταρ», αλλά είναι θέμα έκφρασης για μένα, ήθελα πάντα  να εκφράζω κάτι που ένιωθα, μέσα από την μουσική και το τραγούδι.

– Στην καλλιτεχνική σας πορεία σίγουρα θα έχετε ξεχωρίσει κάποιους δασκάλους της μουσικής, ως  «μέντορες» σας. Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας κάποια ονόματα που σας έκαναν να γίνετε καλύτερος μουσικός και κάποιες στιγμές που έχετε ξεχωρίσει μαζί τους; Καθώς, και τι αποκομίσατε από αυτούς;

5Μαυρίκιος: Θεωρώ ότι το πιο σημαντικό είναι οι δάσκαλοι. Τα “πρότυπα” δηλαδή, ενός καλλιτέχνη που θα μπορέσουν να τον οδηγήσουν και να του επιτρέψουν να πατήσει πάνω τους, έτσι ώστε να χρησιμοποιήσει το ρεπερτόριο της γνώσης τους ως “πλατύσκαλο”, στο οποίο θα πατήσει για να βάλει τις βάσεις, να μπορέσει να αναπτύξει το δικό του κριτήριο, να βάλει τη δική του πινελιά για να καταλήξει να γίνει μέσα από αυτό, μια καινούρια καλλιτεχνική προσωπικότητα. Είχα αρκετούς δασκάλους, πολύτιμους, θεωρώ όμως, ότι ο πιο σημαντικός είναι ο Μίμης Πλέσσας.

Με πέτυχε σε μία φάση που είχα ολοκληρωθεί ως καλλιτέχνης γνωστικά και τεχνικά. Τραγουδούσα, είχα τελειώσει την Σχολή μουσικολογίας και είχα γνώσεις. Κάπου όμως, αρχίζει η αναζήτηση σ΄ αυτή την στιγμή της ζωής του καλλιτέχνη για να δημιουργήσει την δική του ταυτότητα, σύμφωνα με τα πρότυπα των καλλιτεχνών που έχει ως “ινδάλματα”, και να μπορέσει να συνεχίσει με τρόπο τέτοιο, ώστε να μην είναι ένας από τους πολλούς ή ένας μέσα στο πλήθος, αλλά να έχει κάτι καινούριο να πει. Σ΄αυτή την αναζήτηση λοιπόν,  ο δάσκαλος παίζει πολύ σημαντικό ρόλο. Πιστεύω λοιπόν πώς, ο Μίμης Πλέσσας ήταν εκείνος που μου έμαθε πέρα από το τεχνικό και το φωνητικό κομμάτι, τις περαιτέρω γνώσεις πάνω στην μουσική, το ήθος που είχαν οι καλλιτέχνες της εποχής που ο ίδιος έδρασε καλλιτεχνικά, αλλά και τον τρόπο που σκέφτονταν, γιατί καλλιτέχνης δεν είναι μόνο τραγούδι και γοητεία. Καλλιτέχνης είναι ήθος, εξυπνάδα, ο τρόπος δηλαδή που πρέπει να αντιμετωπίσεις κάποια πράγματα. Ένας συνθέτης που ήταν πάντα πολύ μπροστά από την εποχή του, όπως ο Μίμης Πλέσσας, μπόρεσε να μου τα μεταλαμπαδεύσει με τον καλύτερο τρόπο και να με κάνει να νιώθω υπερήφανος που στα 26 μου έχω μάθει τόσα πράγματα και τα αντιμετωπίζω με την σοβαρότητα που τους αξίζει.

Πιστεύω ότι, ανήκω στη κατηγορία που λένε ότι «αυτός γεννήθηκε για να είναι μουσικός», όχι από την άποψη του «σταρ», αλλά είναι θέμα έκφρασης για μένα, ήθελα πάντα  να εκφράζω κάτι που ένιωθα, μέσα από την μουσική και το τραγούδι.

– Θα θέλαμε να μοιραστείτε μαζί μας, την εμπειρία του να συνεργάζεστε με έναν από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, τον Μίμη Πλέσσα.  Πώς νιώσατε, όταν ξεκίνησε αυτή η συνεργασία;

1Μαυρίκιος: Κάθε συναυλία είναι από το μηδέν. Έχουμε κάνει 50 συναυλίες τα δύο τελευταία χρόνια, χειμώνα – καλοκαίρι, αλλά κάθε φορά υπάρχει το ίδιο σφίξιμο στην καρδιά, που πλέον δεν είναι άγχος, αλλά είναι η καλλιτεχνική γοητεία του ότι κάθε φορά όταν συμπράττουμε, λέμε με διαφορετικό τρόπο τα τραγούδια, εκείνος τα παίζει διαφορετικά στο πιάνο κι εγώ τα τραγουδάω με διαφορετικό τρόπο. Αυτό είναι η μαγεία του καλλιτεχνικού τομέα, του να μπορείς να ξεπεράσεις το πώς μπορεί να ειπωθεί τεχνικά και μελωδικά ένα τραγούδι, να έχεις τον συνθέτη δίπλα σου, να έχεις δηλαδή το χέρι αυτό που σου λέει “πάρε αυτό το έργο μου και φέρε το στα μέτρα σου”, να σε συνοδεύει και να στηρίζει έτσι την νέα γενιά, όπως κάνει ο Μίμης Πλέσσας και όχι μόνο με εμένα.

Γενικά, είναι ένας άνθρωπος που όταν ένας νέος καλλιτέχνης επικοινωνεί μαζί του μέσω Facebook για να τον ακούσει, του κλείνει αμέσως ραντεβού στο σπίτι του. Κανένας συνθέτης της σημερινής εποχής δεν το κάνει αυτό. Δεν δίνουν χώρο σε νέους καλλιτέχνες. Θαυμάζω τόσο πολύ τον Μίμη Πλέσσα γι΄ αυτό που κάνει, τον θεωρώ σπουδαίο, μεγάλο άνθρωπο, τεράστιο πνεύμα. Κάθε εμπειρία είναι ξεχωριστή. Δεν θα ξεχάσω ποτέ την πρώτη φορά! Είναι σαν τις πρώτες φορές οποιουδήποτε πράγματος κάνουμε στη ζωή μας, που δεν το ξεχνάμε, το θυμόμαστε. Είχε στοιχεία κωμικά, δραματικά, πραγματικά δεν θα το ξεχάσω. Τον είχα πάρει τηλέφωνο, κλείσαμε ένα ραντεβού, γνωριστήκαμε, του ζήτησα να διασκευάσω κάποια τραγούδια και μου είπε “εγώ θα σου δώσω το Έργο μου να το κάνεις ό, τι θέλεις”. Τότε λοιπόν, κι εγώ του ζήτησα να παρευρεθεί στην πρώτη μας συναυλία, τον Οκτώβριο του 2014. Ήρθε λοιπόν ο Μίμης Πλέσσας, την ημέρα των γενεθλίων του μάλιστα, μου είπε να διαλέξω 3 από τα τραγούδια του και όταν θα τελείωνε η συναυλία, αν τον είχε ικανοποιήσει το αποτέλεσμα θα έβγαινε κι εκείνος. Τον κάλεσα λοιπόν εγώ στο τέλος της συναυλίας, κι εκείνος ανέβηκε στη σκηνή και μίλησε με τα καλύτερα λόγια. Έδωσε τα εύσημα σε όλη την ομάδα μου, σε δέκα νέους υπέροχους μουσικούς που είχα εκείνη την ημέρα και που ακόμα συνεργάζομαι μαζί τους και νιώθω ότι μεγαλώνουμε μουσικά μαζί. Όταν τελειώσαμε την συναυλία και είδαμε το κοινό να σηκώνεται και να μας χειροκροτεί νιώσαμε ότι, δεν ήταν μία συναυλία που μόλις είχε τελειώσει, αλλά μία συνεργασία που μόλις άρχιζε.

Με έχει συμβουλεύσει πάρα πολλά και σπουδαία πράγματα ο Μίμης Πλέσσας. Αυτό όμως που έχω σαν moto πια, καλλιτεχνικά κυρίως, όχι τόσο ως Μαυρίκιος, αλλά ως καλλιτέχνης, είναι ότι κάθε φορά που κάνω κάτι, να φροντίζω να είναι λίγο καλύτερο από το προηγούμενο, γιατί αυτό είναι που έχει σημασία.

– Ποια είναι η σημαντικότερη συμβουλή που σας έχει δώσει ο Μίμης Πλέσσας και την κρατάτε βαθιά μέσα σας; Τι πρόκειται να δούμε στην συνέχεια της συνεργασίας σας με τον Μίμη Πλέσσα;

Μαυρίκιος: Με έχει συμβουλεύσει πάρα πολλά και σπουδαία πράγματα. Αυτό όμως που έχω σαν moto πια, καλλιτεχνικά κυρίως, όχι τόσο ως Μαυρίκιος, αλλά ως καλλιτέχνης, είναι ότι κάθε φορά που κάνω κάτι, να φροντίζω να είναι λίγο καλύτερο από το προηγούμενο, γιατί αυτό είναι που έχει σημασία. Διότι, η πορεία σταματά, όταν πια σταματά να υπάρχει εξέλιξη και να ανεβαίνει το επίπεδο. Με το που έρθει το πρώτο εμπόδιο, πρέπει να εξετάσεις τι έφταιξε και να το διορθώσεις. Εμείς στο τέλος κάθε συναυλίας, μαζευόμαστε σπίτι του και συζητάμε τι κάναμε, τι θα μπορούσε να γίνει αλλιώς και τι θα κάνουμε την επόμενη φορά. Ο Μίμης Πλέσσας είναι ένας άνθρωπος τόσο δραστήριος και τόσο ενεργοποιημένος, έχει όρεξη να αλλάξει πράγματα, να τα διορθώσει. Θα κάνουμε πάρα πολλά πράγματα και φέτος, θα κάνουμε μια φοβερή σύμπραξη με έναν άλλο πολύ σπουδαίο δημιουργό, σε έναν υπέροχο χώρο της Αθήνας, που θα ανακοινωθεί σύντομα. Θα έχω την μεγάλη ευτυχία και ευλογία να είμαι ερμηνευτής σε αυτήν την συνεργασία και συνάντηση κορυφής θα έλεγα, που θα είναι και οι δύο επί σκηνής, θα παίζουν και θα παρουσιάσουν το ρεπερτόριό τους που έχει σημαδέψει τις ζωές όλων των Ελλήνων, εδώ και χρόνια. Επίσης, θα κάνουμε κάτι απίστευτο στην Κύπρο με τον Μίμη Πλέσσα. Ο Μίμης Πλέσσας έχει γράψει τον ύμνο της πολιτιστικής πρωτεύουσας της Ευρώπης, που είναι η Πάφος και θα έχω την μεγάλη τιμή να τον ερμηνεύσω. Θεωρώ ότι είναι και τα δύο πάρα πολύ σπουδαία και τα ετοιμάζουμε με πολλή αγάπη.

Ο συνθέτης, είναι σημαντικό να μην γράφει απλά τραγούδια, αλλά να είναι μουσικός και κυρίως να είναι “εμπνευστής”, που να μπορεί να αποτελέσει “πηγή έμπνευσης” για τους νέους και να λειτουργήσει ως “πρότυπο”.

3– Συμπερασματικά λοιπόν, ο Μίμης Πλέσσας είναι ο μεγαλύτερος σταθμός στη καριέρα σας . Με ποιον άλλο τόσο μεγάλο και καταξιωμένο καλλιτέχνη θα θέλατε να συνεργαστείτε;

Μαυρίκιος: Ναι, είναι ο σημαντικότερος σταθμός, γιατί με εμπιστεύτηκε και στάθηκε δίπλα μου. Δεν ξέρω ποιος άλλος, τόσο μεγάλος καλλιτέχνης θα εμπιστευόταν έναν εικοσιπεντάχρονο τραγουδιστή και να του πει “πάρε τα τραγούδια μου και κάνε τα διασκευές”. Μόλις έχει βγει και ο δίσκος μας με τίτλο “διασκευές” από την MINOS ΕMI που περιέχει 10 τραγούδια διασκευές παλιών και 3 καινούρια για τα οποία νιώθω πολύ ευλογημένος. Σύντομα, θα γίνει και η παρουσίαση του δίσκου. Όλα πάνε πάρα πολύ καλά και η περιοδεία μας αγκαλιάστηκε από τον κόσμο. Υπάρχει μεγάλη αγάπη από τον κόσμο για τον Μίμη Πλέσσα, αφού μετά από τόσα χρόνια, όχι μόνο συνεχίζει να είναι “ένα όνομα, μια ιστορία”, αλλά είναι αυτή την στιγμή ένας ενεργός συνθέτης που κάνει συναυλίες και τον αναζητεί το κοινό του. Δεν έχει σταματήσει να θέλει να εξελίσσεται κι ο ίδιος. Γενικότερα, έχω μία μεγάλη αγάπη στους συνθέτες της παλαιάς κοπής. Ένας ακόμα μεγάλος δημιουργός που έχουμε συνεργαστεί στο παρελθόν και θα συνεργαστούμε ξανά, είναι ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο οποίος είναι ένας εξαιρετικός δημιουργός, κορυφαίος και συγκλονιστικός πιανίστας. Ο συνθέτης, είναι σημαντικό να μην γράφει απλά τραγούδια, αλλά να είναι μουσικός και κυρίως να είναι “εμπνευστής”, που να μπορεί να αποτελέσει “πηγή έμπνευσης” για τους νέους και να λειτουργήσει ως “πρότυπο”. Σ΄ αυτό παίζει ρόλο, ο τρόπος που αντιμετωπίζει τους νέους, δηλαδή συνθέτες που έχουν το ήθος του Μ. Πλέσσα, του Γ. Χατζηνάσιου, ανθρώπους που βάζουν δίπλα τους νέους καλλιτέχνες και δεν περιορίζονται στο να έχουν “ονόματα”, απλά για να κόψουν πολλά εισιτήρια. Είναι τόσο σημαντικό αυτό, όχι μόνο γιατί εμείς οι νέοι καλλιτέχνες κάνουμε πράγματα, αλλά γιατί δίνεται έτσι στους νέους καλλιτέχνες, ο σκοπός ζωής να συνεχίσουν να κυνηγούν το όνειρό τους, σε μια τόσο δύσκολη στιγμή για τη χώρα, τόσο εν καιρώ οικονομικής, αλλά κυρίως ηθικής και κοινωνικής κρίσης. Οτιδήποτε μπλοκάρει την ελπίδα και τα όνειρα στους νέους σήμερα, πιστεύω ότι, είναι ό, τι χειρότερο μπορεί να υπάρχει.

exofillo-cd

– Παρατηρήσαμε ότι, αλλάξατε τον τίτλο της συναυλίας σας που θα κάνετε στο Θέατρο Χυτήριο την Παρασκευή στις 30/09, ως αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι, λίγες μέρες μάλιστα πριν τη συναυλία. Τι συνέβη και προχωρήσατε σε κάτι τέτοιο; Πλέον, ο τίτλος είναι Για τη Θάλασσα και το Φεγγάρι“. Τι διαφορετικό θα μας παρουσιάσετε;

Πέρασα μία περιπέτεια αυτές τις ημέρες, όταν εξέφρασα την επιθυμία μου να κάνω ένα αφιέρωμα σε έναν άλλο πολύ μεγάλο δημιουργό, τον Μάνο Χατζιδάκι. Μου ήρθε ένα “απαγορευτικό” από τον κληρονόμο του Μάνου Χατζιδάκι, τον γιο του, που έχει τα πνευματικά δικαιώματα. Με στεναχώρησε και με επηρέασε για κάποιες ώρες, και για να θίξω και τον ρόλο των γονιών στη ζωή μας, μετά από τόσα χρόνια, οι γονείς μου δεν έχουν πάψει να είναι οι πρώτοι που θα πάρω τηλέφωνο, όταν έχω να αντιμετωπίσω τέτοιες δυσκολίες. Δεν το κατακρίνω αυτό που μου συνέβη, γιατί νομικά καλύπτεται από τη στιγμή που είναι ο κληρονόμος του κι εγώ το σεβάστηκα, αλλά δεν μπορώ να κρύψω ότι με στεναχώρησε τόσο πολύ, γιατί ο Μάνος Χατζιδάκις θα μπορούσε να αποτελέσει πηγή έμπνευσης για τους νέους, και είναι κρίμα να συμβαίνει αυτό. Δεν καταλαβαίνω, γιατί πρέπει να πάρουμε κάποια άδεια ή γιατί πρέπει να υπάρχει μία οικονομική συμφωνία, για να τραγουδήσουμε τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι. Συνεπώς, το αφιέρωμα που ήθελα να κάνω στον Μάνο Χατζιδάκι δεν θα πραγματοποιηθεί, θα γίνει όμως, μία άλλη συναυλία-αφιέρωμα άλλων μεγάλων καλλιτεχνών, των οποίων επιτρέπεται να τραγουδάμε τα τραγούδια τους. Νομίζω, ότι είναι λάθος μία τόσο μεγάλη μουσική κληρονομιά να ανήκει σε έναν άνθρωπο. Πιστεύω ότι, τα τραγούδια από την ώρα που γράφονται και τα αγαπάει ο κόσμος, δεν μπορούν να ανήκουν σε κανέναν παρά μόνο στον κόσμο, στις ψυχές των Ελλήνων που έχουν ταυτιστεί με αυτά. Με κάποιον τρόπο πρέπει να βρεθεί μία λύση γι’ αυτό, γιατί πραγματικά είναι κρίμα.

14466294-10210772704578193-685452780-o

– Είναι δηλαδή περισσότερο συναισθηματική αυτή η απογοήτευση, απέναντι στο Έργο του Μάνου Χατζιδάκι;

Μαυρίκιος: Ναι, γιατί ένιωσα ότι θέλω να τραγουδήσω Μάνο Χατζιδάκι. Την τελευταία φορά που είχα κάνει αφιέρωμα στον Μάνο Χατζιδάκι πριν δύο χρόνια, δεν μου είχαν δημιουργήσει κάποιο πρόβλημα. Είναι κάποια πράγματα που σε κάνουν να απογοητεύεσαι καλλιτεχνικά και ίσως να σε κρατάνε πίσω. Εγώ δεν το κάνω, δεν με κρατάει τίποτα πίσω γιατί έχω πάρει απόφαση ότι, οτιδήποτε με μπλοκάρει, απλά το προσπερνώ και αυτό είναι η συμβουλή μου για όλους. Θα κάνουμε λοιπόν την βραδιά που ετοιμάζαμε, αλλά με τραγούδια άλλων συνθετών. Θα τραγουδήσω και τραγούδια του Μ. Χατζιδάκι, αυτό δεν απαγορεύεται. Θα είναι μαγική βραδιά και θα παρευβρίσκονται και πολλοί μεγάλοι συνθέτες που έχω καλέσει.

Θα θέλατε να μας πείτε την αφετηρία της έμπνευσης σας για την  μουσική παράσταση «Για τη θάλασσα και το φεγγάρι» όπως την μετονομάσατε. Τι πρόκειται να δουν οι θεατές;

Μαυρίκιος: Στην παράσταση αυτή, θα υμνήσουμε στην ουσία την θάλασσα και το φεγγάρι αποχαιρετώντας το καλοκαίρι, μέσα από τραγούδια μεγάλων συνθετών όπως των: Μάνου Χατζιδάκι, Μίκυ Θεοδωράκη, Μίμη Πλέσσα, Γιώργου Χατζηνάσιου, Στέφανου Κορκολή, Μάριου Τόκα, με τραγούδια όπως, «Θάλασσα πλατιά», «Χάρτινο το φεγγαράκι», «Το φεγγάρι είναι κόκκινο», «Πάμε μια βόλτα στο φεγγάρι», «Οι θάλασσες», τραγούδια δηλαδή που υμνούν την θάλασσα και το φεγγάρι. Πιστεύω ότι θα είναι μία πολύ όμορφη βραδιά. Μόλις μου απαγορεύτηκε να κάνω αφιέρωμα στον Μ.Χατζιδάκι, έψαξα μέσα μου γιατί ήθελα να το κάνω, κι αμέσως εμπνεύστηκα αυτό. Διάλεξα τα 30 τραγούδια που με κάνουν περισσότερο να ταξιδεύω σε θάλασσες και φεγγάρια και έτσι φτιάξαμε ένα υπέροχο πρόγραμμα. Στην παράσταση αυτή, εγώ θα βρίσκομαι στο πιάνο και θα τραγουδάω. Επίσης, έχω μαζί μου και δύο εξαιρετικές φλαουτίστες, την Κωνσταντίνα Ρούσου και την Χρυσάνθη Αυλωνίτου. Είναι μία “συνομιλία” των δύο μουσικών οργάνων, μέσα από τα οποία “συνομιλεί” η θάλασσα με το φεγγάρι. Αυτό γίνεται και λίγο αυτοσχεδιαστικά, δηλαδή δεν ξέρουμε ακριβώς τι θα πούνε. Υπάρχει ένας κορμός, αλλά η συζήτηση είναι απρόβλεπτη κι αυτό θα έχει πολύ ενδιαφέρον. Να σας πω επίσης ότι θα έχει και κάποια ποιήματα η βραδιά, κάποιες μικρές πρόζες. Είναι ωραίο να μπλέκουμε την μουσική με άλλα καλλιτεχνικά στίγματα, όπως είναι η ποίηση και το θέατρο.

14358888_10210773182750147_1911591059741775686_n

Δεν έχουμε σκεφτεί ότι, η διασκέδαση πολλές φορές μπορεί να είναι και “εσωτερική”, η “διασκέδαση των συναισθημάτων”, δηλαδη. Συνειδητοποιείς ότι μπορείς να διασκεδάσεις και διαφορετικά, μόνο αν το ζήσεις μία φορά.

– Πώς διαχωρίζεται εσείς την «ψυχαγωγία» από την «διασκέδαση»;  

Μαυρίκιος: Στην Ελλάδα, δυστυχώς έχουμε ταυτίσει λίγο την έννοια ψυχαγωγία και διασκέδαση με το να βγούμε, να χορέψουμε, να φλερτάρουμε. Δεν έχουμε σκεφτεί ότι, η διασκέδαση πολλές φορές μπορεί να είναι και “εσωτερική”, η “διασκέδαση των συναισθημάτων”, δηλαδή. Προσωπικά, μπορεί να διασκεδάσω πηγαίνοντας σε ένα παγκάκι στην θάλασσα και βλέποντας εκεί δέκα εικόνες που θα με κάνουν να φύγω από εκεί, τόσο γεμάτος που να νιώθω ότι πραγματικά ξεφάντωσα. Νιώθω μια μικρή απογοήτευση για την Ελλάδα που διασκεδάζει, έτσι όπως διασκεδάζει. Υπάρχει όμως και κοινό στην Ελλάδα που ευτυχώς διασκεδάζει πιο ποιοτικά, αλλιώς δεν θα είχαν δουλειά και όσοι ασχολούνται με πιο εσωτερική καλλιτεχνία. Συνειδητοποιείς ότι μπορείς να διασκεδάσεις και διαφορετικά, μόνο αν το ζήσεις μία φορά. Για μένα διασκέδαση και ψυχαγωγία είναι οτιδήποτε ερεθίζει τον μέσα κόσμο μου, τα συναισθήματα, ότι με κάνει να βλέπω εικόνες και μου δημιουργεί την ένταση και την θέληση να ασχοληθώ με την μουσική. Έχω συνδυάσει πλέον την ψυχαγωγία και την διασκέδαση με την δουλειά μου. Διασκεδάζω λόγου χάριν, με μία πολύωρη δημιουργική πρόβα.

Πέρα από όσα αναφέρατε ήδη, τι άλλο ετοιμάζετε για την φετινή σεζόν;

Μαυρίκιος: Είμαι και φέτος στην καινούρια, υπέροχη παράσταση της Κέλλυς Σταμουλάκη στην οποία την μουσική γράφει ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας. Συνεργάζομαι με την Κέλλυ Σταμουλάκη για δεύτερη χρονιά και αυτό είναι πολύ τιμητικό για μένα. Όλος ο θίασος είναι μία υπέροχη ομάδα, με την Ελένη Καστάνη, τον Ορέστη Τρίκα και άλλους πολλούς καταξιωμένους καλλιτέχνες. Ο τίτλος της παράστασης είναι «Μόνο αν το πιστέψεις» και είναι τόσα πολλά τα νοήματα που θα πάρουν τα παιδιά και από αυτή την παράσταση της Κέλλυς. Ετοιμάζουμε αυτήν την παράσταση με πάρα πολλή αγάπη και στις πρόβες προσπαθούμε συνέχεια, μαζί με την Κέλλυ, να βρίσκουμε τον τρόπο με τον οποίο θα περάσει πιο σωστά στα παιδιά, το μήνυμα της παράστασης.

Το «Μόνο αν το πιστέψεις» μιλάει για το πώς θα πολεμήσουμε τους φόβους μας. Στο έργο, ο φόβος είναι ο Τραμουντάνας, που αντιπροσωπεύει οτιδήποτε μας φοβίζει. Μέσα από το έργο, βλέπουμε το πώς καταφέρνει ο φόβος να μας εμποδίσει και τον τρόπο με τον οποίο μπορούμε τελικά να τον διώξουμε, αν πιστέψουμε στον εαυτό μας και στην εσωτερική μας δύναμη. Το έργο εξετάζει και κάτι ακόμα, πολύ σημαντικό, την σχέση της μάνας με το παιδί. Έχουμε μία υπέροχη μαμά στην παράσταση, την Ελένη Καστάνη. Μέσα από το έργο φαίνεται, πώς μέσα από την υπερβολική αγάπη που έχει η μάνα στο παιδί της, καμιά φορά μπορεί να φτάσει και σε υπερβολές και να κάνει λάθη, αλλά τελικά στο τέλος αποδεικνύεται ότι, ότι κάνει το κάνει από υπερβολική της αγάπη. Μόνο αν το πιστέψεις τελικά νικάς, μόνο αν το πιστέψεις προχωράς μπροστά και πετυχαίνεις τους στόχους σου. Για ακόμα μία φορά, η Κέλλυ έχει δημιουργήσει ένα έργο που απευθύνεται σε όλη την οικογένεια. Αυτό που θαυμάζω περισσότερο στην Κέλλυ είναι ότι αντιμετωπίζει τα παιδιά με απίστευτη ωριμότητα. Δεν τα αντιμετωπίζει σαν  άβουλα παιδάκια. Στην παράσταση εγώ βρίσκομαι επί σκηνής με το πιάνο μου, το ακορντεόν μου, τη φωνή μου και όλη την ομάδα που παίζουν μουσικά όργανα  και τραγουδάνε ζωντανά. Οι μουσικές ενορχηστρώσεις του Λαυρέντη Μαχαιρίτσα που χειρίστηκε με ειδική προσέγγιση, έχουν ως στόχο να ενεργοποιήσουν την μουσική Παιδεία των παιδιών και να αρχίσουν σιγά-σιγά να ταυτίζουν τα μουσικά όργανα με χαρακτήρες και να ανακαλύπτουν πόσο και αν τους αγγίζει να ασχοληθούν με κάποιο μουσικό όργανο. Η παράσταση θα παίζεται καθημερινά για σχολεία και Κυριακές με διπλές παραστάσεις.

mono-an-to-pistepseis-olos-o-8iasos

Πιστεύω ότι, τα παιδιά είναι ο λόγος που θα πρέπει να συνεχίσουμε όλοι να είμαστε δυνατοί και να κάνουμε πράγματα.

– Ποια είναι η προσωπική σας σχέση με τα παιδιά; Πιστεύετε ότι είναι αυστηροί κριτές;

Μαυρίκιος: Τα παιδιά είναι απίστευτοι χαρακτήρες! Μου έχει τύχει σε παράσταση της Κέλλυς, να ακούσω τα παιδιά να συζητάνε για την παράσταση και συνειδητοποιώ πόσο ώριμα μπορεί να αντιμετωπίσουν κάποια πράγματα. Πραγματικά πιστεύω ότι, τα παιδιά φεύγουν από την παράσταση και έχουν πάρει πολλά απ΄ όλο αυτό. Πιστεύω ότι τα παιδιά είναι αυστηρό κοινό, αλλά αυτό που τα κάνει να είναι λιγότερο αυστηρά από τους μεγάλους, είναι ότι αξιολογούν αμιγώς την καλλιτεχνική φύση αυτού που βλέπουν, χωρίς να επηρεάζονται από πράγματα που επηρεάζονται πολλές φορές οι μεγάλοι. Δεν εξετάζουν την προσωπική ζωή του ηθοποιού ή το κοινωνικό του status, αλλά αξιολογούν μόνο τον καλλιτέχνη και αυτό που βλέπουν επί σκηνής. Για μένα προσωπικά, τα παιδιά είναι η μεγαλύτερη ευλογία μέσα στη ζωή. Δεν χρειάζεται να έχεις δικό σου παιδί για να το νιώσεις αυτό, αρκεί του να έχεις γύρω σου παιδιά, που να έχεις ιδιαίτερη σχέση μαζί τους, σαν να είναι δικά σου. Πιστεύω ότι, τα παιδιά είναι ο λόγος που θα πρέπει να συνεχίσουμε όλοι να είμαστε δυνατοί και να κάνουμε πράγματα. Μέσα μου νιώθω πολύ παιδί, γι΄ αυτό και νιώθω την υποχρέωση να πάρω πράγματα από τους παλιούς και να τα μεταφέρω στην επόμενη γενιά.

Η κρίση στην οποία βρισκόμαστε, δεν θέλει απάθεια, πρέπει να κυνηγάς τα πάντα. Αν δεν μπεις στην διαδικασία να ψάξεις και να κυνηγήσεις τα όνειρά σου, δεν θα σου χτυπήσουν την πόρτα, δυστυχώς. Πρέπει να δημιουργούμε οι ίδιοι την ευκαιρία που ζητάμε. Αυτό έκανα κι εγώ και αυτό συνεχίζω να κάνω.

4– Θα θέλατε να μοιραστείτε μαζί μας, τους επόμενους στόχους σας και νέα σας σχέδια;

Μαυρίκιος: Ο πρώτος άμεσος στόχος είναι να πάνε καλά, όλα αυτά που ετοιμάζουμε με τόση πολλή αγάπη φέτος. Το παιδικό της Κέλλυς Σταμουλάκη, το βραδινό με τον Μίμη Πλέσσα και έναν άλλο συγκλονιστικό συνθέτη που δεν θα αποκαλύψω τώρα, στο Μικρό Παλλάς. Θέλω επίσης, να πάει καλά ένα παιδικό βιβλίο που ετοιμάζω. Πρόκειται για ένα βιβλίο που θα περιέχει τραγούδια που θα μιλάνε για τα συναισθήματα. Πιστεύω ότι, ένα βιβλίο που θα περιέχει ένα CD με τραγούδια που περιγράφουν συναισθήματα, είναι ο καλύτερος τρόπος για ένα παιδί να τα μάθει, να μάθει να τα διαχειρίζεται και να τα αντιμετωπίζει. Επίσης, γράφω μουσική για μία ταινία, που θα βγεί την επόμενη χρονιά. Βρίσκομαι σε μία πολύ δημιουργική περίοδο που με γεμίζει πολύ και πιστεύω ότι είναι “Ελπίδα” όλα αυτά που κάνω, για ένα “ροκ” μέλλον με την έννοια της έντονης – παθιασμένης δράσης. Η κρίση στην οποία βρισκόμαστε, δεν θέλει απάθεια, πρέπει να κυνηγάς τα πάντα. Αν δεν μπεις στην διαδικασία να ψάξεις και να κυνηγήσεις τα όνειρά σου, δεν θα σου χτυπήσουν την πόρτα, δυστυχώς. Πρέπει να δημιουργούμε οι ίδιοι την ευκαιρία που ζητάμε. Αυτό έκανα κι εγώ και αυτό συνεχίζω να κάνω.

Πολλές φορές μπορεί οι αρνητικές συνθήκες που βιώνουμε, να τις χρησιμοποιήσουμε δημιουργικά. Πιστεύω ότι, μέσα από κάτι άσχημο μπορεί να γεννηθεί κάτι ωραίο. Ας αφήσουμε λοιπόν την κρίση, να μας επηρεάσει θετικά.

– Στον Μαυρίκιο Μαυρικίου αρέσει περισσότερο η ερμηνεία, η δημιουργία τραγουδιών, η θεατρική μουσική σύνθεση ή η κινηματογραφική μουσική, που απ΄ότι μας είπατε πρόκειται να ασχοληθείτε;

Μαυρίκιος: Μου αρέσει η μουσική με περιεχόμενο. Οτιδήποτε έχει βάθος και δεν είναι επιφανειακή «ξεπέτα», χρησιμοποιώ μία λαϊκή λέξη για να γίνω κατανοητός, ως προς το τι νιώθω και τι πιστεύω. Μου αρέσει η μουσική που συνθετικά την ακούς και σου δημιουργεί εικόνες και συναισθήματα, που κλείνεις τα μάτια και σε ταξιδεύει, την ταυτίζεις με κάτι που έχεις ζήσει, με κάτι που θα ήθελες να νιώσεις κάποια στιγμή. Αυτή η μουσική, μπορεί να είναι στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, διότι εκεί βρίσκουμε πολλές εικόνες και είναι αυτό που λέμε “απόλυτη μουσική”- Την ακούς και είσαι σίγουρος ότι, αυτή η μουσική περιγράφει κάτι χαρούμενο, κάτι λυπητερό κλπ. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τις αρνητικές μας στιγμές, έναν χωρισμό για παράδειγμα, για να κάνουμε δημιουργικά πράγματα. Έχω γράψει την καλύτερη μουσική μου, όντας συναισθηματικά φορτισμένος. Όταν όμως βγήκα από αυτήν την συναισθηματική κατάπτωση, είπα ευτυχώς, που με άφησε όλο αυτό να δημιουργήσω νότες, να το κάνω μελωδία και να το πάω ένα βήμα παρακάτω. Πολλές φορές μπορεί οι αρνητικές συνθήκες που βιώνουμε, να τις χρησιμοποιήσουμε δημιουργικά. Πιστεύω ότι, μέσα από κάτι άσχημο μπορεί να γεννηθεί κάτι ωραίο. Ας αφήσουμε λοιπόν την κρίση, να μας επηρεάσει θετικά.

– Σας ευχαριστούμε πολύ για αυτή την από καρδιάς συνέντευξη και σας ευχόμαστε όλα αυτά που σκέφτεστε και ονειρεύεστε να αποτελέσουν το εφαλτήριο μίας ακόμη πιο δυναμικής και επιτυχημένης καριέρας, τόσο ως ερμηνευτής, όσο και ως δημιουργός.

Συνέντευξη: Αναστασία Φιριππή
Απομαγνητοφώνηση: Αναστασία Φιριππή
Επιμέλεια: Αναστασία Φιριππή – Νίκος Γινάργυρος

Ευχαριστούμε πολύ το Cafe στον Κήπο του Νομισματικού Μουσείου για την υπέροχη φιλοξενία και τη διάθεση του χώρου.
174265

 

2-dscf2820-001

3-dscf2818-001

1-dscf2827-001

Αναστασία Φιριππή

Αναστασία Φιριππή

Ονομάζομαι Αναστασία Φιριππή, είμαι θεατρολόγος, απόφοιτη του τμήματος Θεατρικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πατρών. Κατά τη διάρκεια των σπουδών μου ασχολήθηκα ιδιαίτερα με μαθήματα σχετικά με την αποκωδικοποίηση του θεατρικού φαινομένου αλλά και των κινηματογραφικών ταινιών. Συχνά εμπλουτίζω τις γνώσεις μου παρακολουθώντας Σεμινάρια που έχουν σχέση με το θέατρο, τον κινηματογράφο και τη δημοσιογραφία. Έχω δημιουργήσει ένα blog στο οποίο γράφω άρθρα σχετικά με το θέατρο καθώς και τις κριτικές μου για θεατρικές παραστάσεις (http://www.misstheater.com). Στα ενδιαφέροντά μου είναι η συγγραφή καλλιτεχνικών κειμένων και οι χειροτεχνίες. Έχοντας ως βασικό εργαλείο τις θεωρητικές αλλά και πρακτικές γνώσεις περί θεάτρου, αφιερώνω αρκετό χρόνο στη συγγραφή άρθρων και κριτικών θεατρικών παραστάσεων. Ό, τι νέο υπάρχει σχετικά με το θέατρο είμαι πάντα πρόθυμη να το μελετήσω και να το αφομοιώσω.
Το Θέατρο συνεχώς εξελίσσεται, έχει φωνή και άποψη, έχει κάτι νέο να πει με μία πρωτότυπη παρουσίαση.
Αναστασία Φιριππή