kallitexnes.gr βρέθηκαν στο θέατρο “Αλκμήνη” και παρακολούθησαν την παράσταση “Κύριε Αττίκ….τελειώσαμε“, του Γιώργου Α. Χριστοδούλου, σε σκηνοθεσία Φωτεινής Νταφοπούλου.
Στο “Secret room”, του θεάτρου, μας περίμενε στο βάθος της σκηνής ένα ανοιχτό παράθυρο από το οποίο διαχεόταν φως , με τα ξύλινα παντζούρια του ανοιχτά, σαν να υποδεχόταν την άνοιξη. Tο δωμάτιο, με παλιά,ρετρό διακόσμηση, παρέπεμπε στα χρόνια της κατοχής, και όταν έκλεισαν τα φώτα εμφανίστηκε σα σκιά ο Αττίκ και ξεκίνησε να μας ξετυλίγει το νήμα της ζωής του, να μας ανοίγει τα φύλλα της καρδιάς και του μυαλού του…
Ο Κλέων Τριανταφύλλου ή κοινώς Αττίκ, μαζί μας!

ΥΠΟΘΕΣΗ

Μέσα σε ένα δωμάτιο της παλιάς Αθήνας, ο Αττίκ ταξιδεύει στο χρόνο, με πυξίδα τις αναμνήσεις από τα παιδικά του χρόνια, την πορεία του ως καλλιτέχνης, σύζυγος και σχεδόν πατέρας. Ο έρωτας, η μουσική, η μητέρα και η γερμανική κατοχή, αποτελούν τα σημεία αναφοράς του. Θυμάται, συγκινείται, χαίρεται,θλίβεται,νοσταλγεί , ξεσπά και στο τέλος, παραδίδεται. Όλα κάποτε μοιάζουν να χάνονται. Και όμως…τελικά μένουν εδώ και γίνονται παράσταση…

ΚΡΙΤΙΚΗ

Κύριε Αττίκ…τελειώσαμε” ,μας λέει μέσα από το θεατρικό του έργο ένας από τους πιο κορυφαίους σύγχρονους Έλληνες θεατρικούς συγγραφείς, ο Γιώργος Α. Χριστοδούλου. Μέσα από ένα έργο που έχει γραφτεί τη σημερινή εποχή, ερχόμαστε σε επαφή με τον άνθρωπο Αττίκ…τον Κλέων Τριανταφύλλου κοινώς, μια προσωπικότητα των αρχών του 20ου αιώνα. Μεγάλο ταξίδι μέσα από ένα εξίσου μεγάλο θεατρικό έργο..
Μέσα από την ευαίσθητη και αισθαντική σκηνοθεσία της Φωτεινής Νταφοπούλου, και της βοηθού της Ειρήνης Τζαβάρα, κάνουμε μια βουτιά στον χρόνο και μεταφερόμαστε στα χρόνια της νιότης, της δόξας, και της πτώσης του τόσο χαρισματικού αυτού ανθρώπου και καλλιτέχνη. Αξίζει ειλικρινά να μελετήσει κάποιος τη σκηνοθετική βιογραφία του Αττίκ, η οποία ξετυλίγει μια ζωή που θα μπορούσε να ανήκει σε ήρωα τραγωδίας. Σημεία αναφοράς του: Η μητέρα Εριθέλγη , ο πατέρας που χάθηκε νωρίς, τα αδέρφια του, τα ταξίδια στο Παρίσι και η πλούσια ζωή, η επαφή του με τη μουσική, η επιτυχία και η δόξα, ο τραγικός χαμός της πρώτης γυναίκας του και του παιδιού του, έπειτα ο άτυχος έρωτας και γάμος με τη Μαρίκα Φιλιππίδου, η τρίτη ρωσίδα σύζυγος Σούρα, η θρυλική “Μάντρα”, το ψυχοπαίδι του, ο πόλεμος, η γερμανική κατοχή, η πτώση και η κατάθλιψη, και η ατυχής συνάντηση με έναν Γερμανό που τον χτυπάει και που είναι τελικά και η αφορμή για να πει “Κύριε Αττίκ…τελειώσαμε”… Όλα αυτά, ζωντανεύοντας σκηνές και στιγμές, παραστάσεις της “Μάντρας” , και ανασύροντας τραγούδια όπως “Της μιας δραχμής τα γιασεμιά” ,”Είδα μάτια” ,”Ζητάτε να σας πω”, “ Μαραμένα τα γιούλια”,”Tα καημένα τα νιάτα”.

attik_petros_apostolopoylos2

Είναι πραγματικά εντυπωσιακό ,με τις έξυπνες και ευφάνταστες παρεμβάσεις και προσθήκες της σκηνοθέτιδάς μας ,το να βλέπει κανείς μια παράσταση που ζωντανεύει μια καλλιτεχνική φυσιογνωμία του παρελθόντος, τη μεταφέρει στο παρόν και της αποδίδει όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει, όπως πάθη, λάθη, ελαττώματα και ευαισθησίες, μικρές και μεγάλες, γλυκές και πικρές στιγμές…. Το αποτέλεσμα μιλάει στα συναισθήματά και στις αναμνήσεις όλων μας, ευαισθητοποιεί, συγκινεί και μαγεύει. Πρόκειται για μια εξαιρετική σκηνοθεσία η οποία μπόρεσε να προβάλει επί σκηνής τόσο το ξεχωριστό κείμενο του συγγραφέα μας, όσο και την αριστουργηματική παράσταση που έδωσε ο υπέροχος Πέτρος Αποστολόπουλος. Θερμά συγχαρητήρια για την προσπάθεια αυτή! Ευχόμαστε ό,τι καλύτερο για τη συνέχεια!
Στο θεατρικό αυτό, όλοι ως κοινό,είχαμε την τιμή να γνωρίσουμε και στιγμές-στιγμές να συνομιλήσουμε κιόλας (δεν υπερβάλλω σε αυτό που λέω… δείτε την παράσταση και θα καταλάβετε) με τον Αττίκ…ή κοινώς, με τον Πέτρο Αποστολόπουλο. Δεν έχει τελικά και τόσο σημασία….είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα…

Ντυμένος με ρούχα εποχής, ξετυλίγει τη ζωή του συνθέτη και ξετυλίγεται ως ρόλος και δυναμικό μπροστά στα μάτια μας και κατορθώνει να μας κάνει να νιώσουμε ένα τεράστιο καλειδοσκόπιο συναισθημάτων μέσα σε μόνο μια ώρα. Κατορθώνει να σηκώσει το τεράστιο βάρος μιας σπουδαίας προσωπικότητας, και μεταφέροντάς τη σε ανθρώπινα μέτρα και σταθμά, την εξυψώνει και εξυψώνεται και ο ίδιος αυτόματα. Ουσιαστικός, επιβλητικός, τραγικός και ταυτόχρονα κωμικός, αγωνιά, ερωτεύεται, απογοητεύεται, γελά, ξεσπά και γίνεται ο απόλυτος μοναχικός (ειδικά στο τέλος) Αττίκ, σε μια ερμηνεία που μένει το λιγότερο αξιομνημόνευτη. Ένας ηθοποιός που έχοντας και στο παρελθόν αποδείξει την τεράστια αξία του, σε αυτήν εδώ την παράσταση την εξοφλά ως το πιο θερμό χειροκρότημα και τον πιο αμέριστο θαυμασμό. Θεωρώ ότι ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης μπορεί να αποδώσει με μαεστρία και αυστηρό επαγγελματισμό οποιοδήποτε ρόλο αναλάβει. Και όχι μόνο αυτό….μπορεί και προχωράει τον κάθε ρόλο ένα βήμα παραπέρα δημιουργώντας πρότυπα υποκριτικής. Tου αξίζουν πολλά μπράβο και θερμά συγχαρητήρια. Του ευχόμαστε πάντα να συνεχίζει να μας προσφέρει τόση ομορφιά μέσα από τους ρόλους που ερμηνεύει!

-Πέτρος-Αποστολόπουλος-7

Τα σκηνικά και τα κοστούμια του Τάσου Λουκά, μας έβαλαν για τα καλά μέσα στο κλίμα της εποχής με την διακριτική κομψότητά τους και μπόρεσαν να αναδείξουν ακόμα καλύτερα τον χαρακτήρα του Αττίκ και της εποχής του. Ο αριστοτεχνικός χορός στο video wall που ήταν ουσιαστικά το ανοιχτό ζωγραφιστό παράθυρο των σκηνικών , καθώς και οι χορογραφίες, ανήκουν στην ταλαντούχα και αεράτη Μαρία Μόσχου. Οι φωτισμοί του Μανώλη Μπράτση, με πολλές εναλλαγές, συμβάδιζαν αρμονικά με την πλοκή του έργου και έδιναν με αυτόν τον τρόπο περισσότερη ένταση στα σωστά σημεία. Αξίζουν πολλά μπράβο στους τρεις παραπάνω δημιουργούς για την προσπάθεια και την προσφορά τους στην παράσταση. Βάζοντας τον καλύτερό τους εαυτό, κατάφεραν να την κάνουν ακόμα πιο άρτια. Τους εύχομαι καλή συνέχεια στο αξιοθαύμαστο αυτό έργο τους!

Ο Αττίκ, ξεκινώντας από τις 6 Μαΐου, ολοκληρώνει τις παραστάσεις του στις 20 του μήνα. Είναι μια καλή ευκαιρία για τους λάτρεις του καλού θεάτρου ,να έρθουν να συναντήσουν επί σκηνής έναν καλλιτέχνη που έμεινε κλασικός και οι νεότεροι να γνωρίσουν μια προσωπικότητα από το παρελθόν που ακόμα και σήμερα συνεχίζει να συγκινεί μικρούς και μεγάλους. Με τέτοια έργα, δεν νομίζω ότι θα μπορέσουμε ποτέ να πούμε “Κύριε Αττίκ, τελειώσαμε”….το εντελώς αντίθετο μάλιστα. Το θεατρικό αυτό έχει ήδη σαλπάρει και συνεχίζει με εσάς, για εσάς. Και ένα υπέροχο έργο ποτέ δεν τελειώνει. Απλά σταματά, για να συνεχίσει έπειτα, ξανά και ξανά. Αυτή τελικά είναι και η ειλικρινής δική μου επιθυμία για την παράσταση αυτή….

Ταυτότητα της παράστασης:

Κείμενο: Γιώργος Α. Χριστοδούλου
Σκηνοθεσία: Φωτεινή Νταφοπούλου
Βοηθός σκηνοθέτη: Ειρήνη Τζαβάρα
Σκηνικά – κοστούμια: Τάσος Λουκάς
Χορογραφίες – χορός: Μαρία Μόσχου
Φωτισμοί: Μανώλης Μπράτσης
Video – τεχνική υποστήριξη: Γιώργος Κουρμούζας

Στο ρόλο του «ΑΤΤΙΚ» ο Πέτρος Αποστολόπουλος

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ

Έναρξη παραστάσεων: Δευτέρα 6 Μαΐου
ΗΜΕΡΕΣ – ΩΡΕΣ Κάθε Κυριακή & Δευτέρα για πέντε μόνο παραστάσεις: 12, 13, 19 και 20 Μαΐου
Ώρα: 21:30
ΔΙΑΡΚΕΙΑ: 70’ χωρίς διάλειμμα
ΤΙΜΕΣ ΕΙΣΙΤΗΡΙΩΝ Γενική είσοδος 10€ & μειωμένη 8€

ΘΕΑΤΡΟ ΑΛΚΜΗΝΗ Αλκμήνης 8, Κάτω Πετράλωνα (Στάση Μετρό: Κεραμεικός)
Τηλ. 210 3428650 Fax: 210 3428651

 

Αγγελική Μπάτσου

Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικάχρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ!
Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από ταμονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.
Αγγελική Μπάτσου