Θέματα στην κατηγορία ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Σαράντα χρόνια μετά τη συγγραφή του από τον Willy Russell, το Shirley Valentine εξακολουθεί να λειτουργεί ως μία εκρηκτική αναφορά πάνω στη γυναικεία ταυτότητα, τη φθορά της συνήθειας και το δικαίωμα στην προσωπική επανεκκίνηση. Στο θέατρο “Χώρος Τέχνης Ασωμάτων”, η νέα σκηνική ανάγνωση του εμβληματικού μονολόγου επιβεβαιώνει ότι το έργο δεν είναι απλώς μια «γυναικεία ιστορία», αλλά μια υπαρξιακή εξομολόγηση που αφορά κάθε άνθρωπο που κάποτε ένιωσε να “μικραίνει” μέσα στη ζωή του.

Ο πατέρας της ήταν «εργατικός και φρόνιμος. Η μάνα της ήτο κακή, βλάσφημος και φθονερά. Ήτο μία από τας στρίγγλας της εποχής της. Ήξευρε μάγια». Οι γονείς της την πάντρεψαν με το Γιάννη το Φράγκο (από δω και η προσωνυμία της), άνθρωπο ανίκανο και άβουλο, και της έδωσαν ασήμαντη προίκα, ενώ κράτησαν για τον εαυτό τους και το γιο τους δύο νεόχτιστα σπίτια και τα καλύτερα κτήματα, καθώς και τα μετρητά τους, από τα οποία όμως η Χαδούλα κατόρθωσε να κλέψει μερικά.

Η σκηνοθεσία ήταν με πολλές εισόδους και εξόδους από τη σκηνή και σκηνικό που δήλωνε ξεκάθαρα το πού είμαστε· ξεδίπλωνε τους χαρακτήρες με τη δομή που δίνει ο Γιάννης Τσίρος, σε ένα κείμενο που απλώνει τη μοναξιά και την ολότητα των χαρακτήρων και την απόγνωση για το απρόοπτο και τη βία στην καθημερινότητα — από τον μη σεβασμό στο ζώο, έως τον άνθρωπο.

Ρόλοι πρόκληση…με μπριο και φινέτσα …με αθωότητα και με σπουδαία πάστα ανθρώπων με χαρακωμένο πρόσωπο
Ήταν πάντα με έναν σύντροφο, και ο ένας και ο άλλος, ιστορίες από τη ζωή στον καιρό της ειρήνης προσδίδουν το γέλιο στο κοινό

Σκοτεινή παρωδία πόθου, διαφθοράς και εγκλήματος…

Για τους αρχαίους Έλληνες η λέξη δικαιοσύνη, ήταν συχνά συνώνυμη με την εκδίκηση.

Γράφει η Φωτεινή Βαμβούκη   Μετά το τέλος κάθε παράστασης, έρχεται στο νου μου και κάποια παροιμία. Καθώς έκλεινε η παράσταση «Βροχή στο τζάμι» που …

Το πιο σημαντικό πράγμα, πέρα από την πειθαρχία και τη δημιουργικότητα, είναι η τόλμη να τολμάς.

Η παράσταση «Είναι αυτή η Δεσποινίς Τζούλια;», σε σκηνοθεσία Γιώργου Λιβανού και παραγωγή της ομάδας «Θεατρίνων Θεατές», παρουσιάστηκε στο Studio Κυψέλης την περίοδο Φεβρουαρίου-Μαρτίου-Απριλίου 2025. Η ομάδα επέλεξε να μεταφέρει τη δράση του κλασικού έργου του Άουγκουστ Στρίντμπεργκ στην Πάτρα του 1959, διατηρώντας την αυθεντικότητα του κειμένου, ενώ ταυτόχρονα αναδεικνύοντας τη διαχρονικότητά του. ​

Η παράσταση «Το Μπορντέλο της Μαντάμ Ρόζας», βασισμένη στο βιβλίο «Το Τίμιο Μπορντέλο» της Σπεράντζας Βρανά και σκηνοθετημένη από τον Αλέξανδρο Λιακόπουλο, δεν είναι απλώς ένα θεατρικό έργο, αλλά είναι μια μαρτυρία. Μια προσωπική κατάθεση ψυχής που σπάει τα στερεότυπα και ανασυνθέτει τη γυναίκα πίσω από το φως της κόκκινης λάμπας. Η Μαντάμ Ρόζα, άλλοτε Ρηνούλα, άλλοτε Πεπίτα, είναι κάτι παραπάνω από μία γυναίκα του “χώρου”, είναι το ίχνος της γυναικείας επιβίωσης στον πυκνό ιστό μιας ανδροκρατούμενης, οικονομικά βουλιμικής και συναισθηματικά φτωχής κοινωνίας.