info

Θεατρικές και μουσικές παραστάσεις, καλλιτεχνικά δρώμενα, κριτικές, συνεντεύξεις και λοιπά καλλιτεχνικά νέα, είναι όλα εδώ! Καλή σας περιήγηση!
Αγγελική Μπάτσου

About the Author Αγγελική Μπάτσου

Γεννήθηκα πριν αρκετά καλοκαίρια (κι άλλους τόσους χειμώνες)στην Αθήνα. Είχα την τιμή να μεγαλώσω στους Αγ.Αναργύρους,όπου έζησα τα ομορφότερα παιδικά χρόνια σε μια τεράστια αυλή,παρέα με τα γατιά μου και δυο ζευγάρια παππούδες και γιαγιάδες που πάντα θα υπεραγαπώ.Έπειτα ήρθε η Γαλλική Φιλολογία,επιπλέον σπουδές σε γλώσσα και μετάφραση και η οικογένεια. Δεν σταμάτησα όμως ποτέ να είμαι παιδί της ποίησης,της λογοτεχνίας,της ζωγραφικής και της μουσικής και το όνειρό μου από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου,ήταν να ταξιδέψω σ’όλο τον κόσμο και ιδιαίτερα στο Θιβέτ! Σ’όλο τον κόσμο τελικά δεν μπόρεσα να πάω...κατόρθωσα όμως να φανταστώ και να χαράξω τα ίχνη αυτού μέσα από τα μονοπάτια της ποίησης,της λογοτεχνίας και της φαντασίας. Αγαπημένος μου συγγραφέας ο Έντγκαρ Άλλαν Πόε,αγαπημένος ποιητής ο Ουϊλιαμ Μπλέϊκ,ο Μπωντλαίρ και ο Απολιναίρ, αγαπημένος ζωγράφος ο Βαν Γκογκ και ο Γκουστάβ Κλιμπ.

-2-1600x700
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Γυναίκες” της Γαλάτειας Καζαντζάκη σε σκηνοθεσία Πέρη Μιχαηλίδη στο θέατρο “Βαφείο”

O σκηνοθέτης μας, Πέρης Μιχαηλίδης, με μουσική υπόκρουση από ακορντεόν, τοποθετεί τις πρωταγωνίστριες μαζί και χωριστά, μέσα σε μια σκηνή. Ένα ξύλινο τραπέζι με καθημερινά αντικείμενα στοιχειοθετεί την ταυτότητά τους και μέρος από την καθημερινότητα εκείνης της εποχής. Γύρω από το τραπέζι αυτό μοιάζουν να γυρίζουν σαν φυγόκεντρες τροχιές και οι ζωές των πέντε αδερφών. Σε κάποια σημεία συγκρούονται, σε άλλα εφάπτονται,σε άλλα ενώνονται και συγχωνεύονται και σε άλλες στιγμές δεν πλησιάζει καν η μία την άλλη.

Περισσότερα 2 Σχόλια
xensel-kai-gretel
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Είδαμε την παράσταση «Χένσελ και Γκρέτελ», σε σκηνοθεσία Κάρμεν Ρουγγέρη στο θέατρο «Κιβωτός»

Δύο ώρες απόλυτης μαγείας που πέρασαν χωρίς να αντιληφθώ τον χρόνο μια και η έννοια του είναι τελικά εντελώς σχετική. Όταν κάποιος περνά υπέροχα ο χρόνος κυλά υπερβολικά γρήγορα. Έτσι πέρασε και για εμένα, καθώς ήμουν χαμένη στα πανέμορφα σκηνικά, παρέα με τη νεράϊδα, τον Χένσελ και τη Γκρέτελ, την κακιά μάγισσα, τα εκπληκτικά τραγούδια και κοστούμια, τους φωτισμούς, τα παιδιά που μαγεμένα κρέμονταν από τα χείλη των ηθοποιών και από όλα όσα έλεγε η κυρία Ρουγγέρη μετά το τέλος της παράστασης.

Περισσότερα 0 Σχόλια
11
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση «Γραμμή» του Ισραέλ Χόροβιτς στο θέατρο «Κάτω απ’τη γέφυρα»

Υπήρχε και πάντα θα υπάρχει αυτή η λευκή και αόρατη ταυτόχρονα γραμμή, η οποία οριοθετεί όλα μας τα όνειρα και τις προσδοκίες. Σαν τη λευκή λωρίδα του τερματισμού ενός αγώνα δρόμου, κάποιος πρέπει να είναι νικητής και να φτάσει πρώτος. Είναι ο αγώνας της ζωής… ένας αγώνας του οποίου ο βασικός κανόνας είναι ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα».

Περισσότερα 0 Σχόλια
papadakis-vlachogianni
ΘΕΑΤΡΟΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Σίσσυ Βλαχογιάννη μας μιλούν αποκλειστικά για την “πορνογραφική σχέση” τους!

Ο σκηνοθέτης και ηθοποιός Βαγγέλης Παπαδάκης και η συνθέτρια Σίσσυ Βλαχογιάννη μας ανοίγουν την καρδιά τους και μοιράζονται μαζί μας τις σκέψεις τους ως καλλιτέχνες και άνθρωποι. Συνέντευξη στην Αγγελική Μπάτσου και το kallitexnes.gr

Περισσότερα 0 Σχόλια
25445435_579953362347417_1509098608_o
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Το τελευταίο τραίνο”,σε σκηνοθεσία Δημοσθένη Φίλιππα, στο “To τρένο στο Ρουφ”.

Μέσα από έντονους διαλόγους των δύο αδερφών, ξετυλίγεται λίγο-λίγο η προηγούμενη ζωή τους, καταστρέφονται παγιωμένες εντυπώσεις και λάθος εκτιμήσεις, ψεύτικα όνειρα, ξεγυμνώνεται ο ψυχισμός και των δύο, αποκαλύπτεται πόσο αγαπούν να μισεί η μία την άλλη και πόσο πολύ ταυτόχρονα μισούν την αδερφική αυτή αγάπη που τις δένει. Πού θα καταλήξει τελικά το τελευταίο τρένο; Κανείς δε μας λέει, και ποτέ δε θα μάθουμε, γιατί πάντοτε εμείς θα γράφουμε το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής μας, της κάθε μας μέρας.

Περισσότερα 0 Σχόλια
947
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ”, σε σκηνοθεσία Βάσιας Παναγοπούλου στο Θέατρο ΧΥΤΗΡΙΟ

Tι να γράψει κανείς, όταν το μόνο που απομένει είναι αυτή η μαρτυρία από ένα αθώο θύμα πολέμου, που θυσιάστηκε στο βωμό του πιο τυφλού παραλογισμού που γνώρισε ποτέ η ανθρωπότητα; Ένας κόσμος μιας εφηβικής ψυχής, ενός κοριτσιού που μεγαλώνει και ανθίζει μέσα σε μια σοφίτα, μέσα σ΄ έναν κόσμο που δε λογαριάζει ανθρώπινες ψυχές.

Tο έργο όλο-μια τραγική ειρωνεία-η Άννα, ένα μικρό λουλούδι της άνοιξης, πώς θα μπορούσε να ζήσει μέσα στον πιο παγωμένο χειμώνα; Με όση καρτερικότητα και θάρρος κι αν κοιτά κανείς ένα μέλλον χωρίς μέλλον, στο τέλος έρχεται η πραγματικότητα και τα σκορπίζει όλα, σα φύλλα στον αγέρα.

Περισσότερα 0 Σχόλια
ImageHandler
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση «Ελεύθεροι Πολιορκημένοι» στην Αμαξοστοιχία-Θέατρο «το Τρένο στο Ρουφ»

Μέσα από τους στίχους του Διονύσιου Σολωμού, που παντρεύονται με εκείνους του Μπάϊρον, μαζί με τη δύναμη της μουσικής, γίνεται η έξοδος της ελληνικής ψυχής στο πάνθεον της ελευθερίας, η αναγέννηση, η επαναδημιουργία, το ξεκίνημα μιας νέας εποχής.

Περισσότερα 0 Σχόλια
miss_julia1
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Miss Julia”, του συγγραφέα Αύγουστου Στρίντμπεργκ, σε σκηνοθεσία του Εμμανουέλ Μανιού, στο Θέατρο ΠΚ 

Σ΄ έναν ενιαίο σκηνικό χώρο, χωρίς εναλλαγές στο στήσιμο της σκηνής, εκτυλίσσεται ένα δράμα με νατουραλιστικές τάσεις, αλλά με χαρακτήρες που αγγίζουν τη μεταφυσική τραγικότητα ενός αρχαίου δράματος που λαμβάνει χώρα στη σύγχρονη σχετικά εποχή.

Σ΄αυτή τη μάχη των δύο φύλων και των δυο τάξεων, νικητής είναι ο θάνατος. Η Τζούλια γίνεται αυτόχειρας και ο Ζαν συνεχίζει να αργοπεθαίνει κι αυτός, συμβιβασμένος στην παλιά γνωστή, τυφλή και υπάκουη ζωή του, με μόνη συντροφιά την ήττα του ως άνθρωπος. Πόσο ευτυχισμένος θα μπορούσε να είναι ένας ηθικός δολοφόνος;

Περισσότερα 0 Σχόλια
b_22101_or_nk4_4379a_lq
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Eίδαμε την παράσταση “Η γέννηση του κόσμου…και ιστορίες των θεών του Ολύμπου” σε κείμενα της Κάρμεν Ρουγγέρη

Μια παράσταση που έχει επιμεληθεί η Κάρμεν Ρουγγέρη ,αποτελεί από μόνη της ένα σημείο αναφοράς, τόσο σε πρωτοτυπία όσο και σε ποιότητα. Η εμπειρία και το ταλέντο της στον τομέα αυτόν, την κατατάσσουν σύμφωνα με τη γνώμη μου ,ανάμεσα στους καλύτερους εκπροσώπους της νέας παιδικής σκηνής. Η γέννηση του κόσμου λοιπόν και οι ιστορίες των Θεών, ζωντανεύουν για όλους εμάς στο Ίδρυμα Κακογιάννη και μας θυμίζουν το σωστό ρόλο του θεάτρου: Να μπαίνεις μέσα με μια χαρούμενη προσδοκία, και να βγαίνεις πλήρης και ευτυχισμένος.

Περισσότερα 0 Σχόλια
ΘΕΑΤΡΟΚΡΙΤΙΚΕΣ

Είδαμε την παράσταση “Μια πορνογραφική σχέση” στο “Από μηχανής” θέατρο

Κι όμως… μέσα σε μια μαύρη αίθουσα, με μινιμαλιστικό στυλ, χωρίς την ευκολία χρήσης βίντεο, σ’ ένα ρεαλιστικό περιβάλλον, οι δυο ηθοποιοί μας , ο Βαγγέλης Παπαδάκης και η Χριστίνα Δενδρινού μας δίνουν μια, στην κυριολεξία, κινηματογραφική ερμηνεία.

Περισσότερα 1 Σχόλιο