Η in yer face δράση, ακροβατώντας πάνω σε ένα κοινωνικό ναρκοπέδιο, θέτει επί σκηνής ένα κοινωνικό μωσαϊκό, μια ομάδα από εντελώς διαφορετικά αλλά ταυτόχρονα τόσο όμοια παιδιά, με δύσκολο παρελθόν, τα οποία δείχνουν αρχικά να ψάχνουν μέσα από την αμφισβήτηση και την επιθετικότητα, έναν λόγο ύπαρξης.
Ποτέ στην ιστορία δεν υπήρξε πλάσμα πιο γοητευτικό και πιο τρομαχτικό συνάμα από την Μήδεια του Ευριπίδη. Η «δύο φορές βάρβαρη, από καταγωγή και από έρωτα» ηρωίδα βρίσκει απάγκιο στο ιστορικό Μπάγκειον στην καρδιά της Αθήνας, όπως την έχει κατανοήσει βαθιά ο πολισχιδής σκηνοθέτης Δημήτρης Γεωργαλάς.
Άρωμα Σμύρνης πλημμύρισε το Ηρώδειο υπό τη σκέπη του ιερού βράχου της Ακρόπολης την πρώτη βραδιά του Σεπτεμβρίου. «Ανάμνηση Σμύρνης», ο τίτλος της έξοχης μουσικοθεατρικής παράστασης δια χειρός της συγγραφέως Τάνιας Χαροκόπου, του σκηνοθέτη Δημήτρη Μαλισσόβα, ιδέα της δημοσιογράφου Βασιλείας Ζερβού και πληθώρας αξιόλογων συντελεστών που συγκίνησε το κατάμεστο θέατρο ξεσπώντας σε εκτενές χειροκρότημα ως φόρο τιμής για τις αιώνιες «χαμένες πατρίδες».
Ο Δημήτρης Γιώτης, τόσο ως συγγραφικό, όσο και ως σκηνοθετικό και ερμηνευτικό δυναμικό, είναι ένας δυναμίτης. Απόλυτα σοβαρός και ουσιαστικός μέσα στο χιούμορ του, επικοινωνιακός και ζεστός με το κοινό του με το οποίο στήνει ολόκληρη συζήτηση, μετατρέπει τον χώρο σε μια τεράστια παρέα .
Ένιωσα πως ξέφυγα για λίγο από την καθημερινότητα και ταξίδεψα στο δροσερό κείμενο του Άγγελου Μοσχονά, με διάθεση ρομαντικής κομεντί αλλά και σημαντικότατων μηνυμάτων.
Ο κόσμος της Αλτσίνα, έτσι όπως παρουσιάζεται μέσα από τη σύλληψη του Γιώργου Πέτρου, είναι ένας διττός κόσμος που ζει και κινείται στους ρυθμούς του 18ου αι. οι οποίοι παντρεύονται ιδιαίτερα επιτυχημένα με τη σύγχρονη εποχή. Οι χρονικοί διαχωρισμοί χάνουν θα έλεγε κανείς τη σημασία τους (όχι όμως την αξία τους), μια και δύο κόσμοι και εποχές συναντιούνται, αναμειγνύονται, και στο τέλος συγκρούονται δημιουργώντας μια ιστορία με στοιχεία ρομαντικά και τραγικά μαζί.
Ο σκηνοθέτης μας, με τη βοήθεια της προσεγμένης μετάφρασης του Δημήτρη Δημητριάδη και τη συμβολή ως βοηθού σκηνοθεσίας της Μελίνας Μπουκουβάλα, πήρε ρίσκα, επένδυσε στην τόλμη του και στην όρεξη για δουλειά και δημιουργία, και έδωσε μια εντελώς νέα πνοή στον Αριστοφάνη.
Ήταν ένας Αριστοφάνης αλλιώτικος, μεταφρασμένος τόσο ως κείμενο, όσο και ως δυναμικότητα, με τρόπο που ανήκει στον σύγχρονο κόσμο και αναλύεται με μοντέρνους, τολμηρούς και ρηξικέλευθους καλλιτεχνικούς χειρισμούς.
Ένα θεατρικό γραμμένο από την πένα της Ξένιας Καλογεροπούλου και στολισμένο με τις νότες του Διονύση Σαββόπουλου, δε θα μπορούσε παρά να είναι κάτι διαφορετικό και ξεχωριστό. Έξυπνο, παιχνιδιάρικο, μοντέρνο και ταυτόχρονα διδακτικό και διαχρονικό, με τη συμβολή της σκηνοθετικής επιμέλειας του Φώτη Σπύρου, γίνεται το ιδανικό έργο που προορίζεται για τα παιδιά κάθε ηλικίας.
Μια παράσταση που εγγυάται το γέλιο από το πρώτο δευτερόλεπτο ως το τελευταίο. Aν η ζωή είναι ένα νόμισμα, στη μια πλευρά του είναι το δράμα και στην άλλη η κωμωδία. Με το δράμα κάποιος μπορεί να βρει τη λύτρωση, μα με την κωμωδία ανακαλύπτει την ευφυΐα του πνεύματος και το πηγαίο γέλιο που ξελαφρώνει την ψυχή.
Η πανέξυπνη σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Κυριακού δημιουργεί ένα αξιολάτρευτο οπτικά αποτέλεσμα , το οποίο διατηρώντας έντονα τα στοιχεία της φάρσας και όντας γεμάτο ανατροπές και εκπλήξεις, ξαφνιάζει ευχάριστα και προσφέρει άφθονο γέλιο σε όλους.
