Αν η φτώχεια λέει, θέλει καλοπέραση, η τρέλα την επιβάλει! Ο γιατρός του γέλιου λοιπόν, μαζί με την φανταστική βοηθό του σας περιμένουν κάθε Παρασκευή του μήνα Οκτωβρίου στον ξεχωριστό Πολυχώρο Πολιτισμού «Ίχνος» για να ανακαλύψετε όλοι μαζί τις σωστές συνταγές και μονοπάτια που θα μας κάνουν όλους χαρούμενους!
Το ταξίδι κάθε χορευτικής ιστορίας μεταφέρεται και σε διαφορετικό χώρο της Αμαξοστοιχίας και βρίσκεται κανείς, χωρίς καν να το καταλάβει, από τον έξω χώρο των βαγονιών, μέσα στις θέσεις, στο θεατρικό βαγόνι, στο εστιατόριο του Τρένου, στην υπαίθρια σκηνή, ένα ταξίδι δηλαδή μέσα στο ταξίδι.
Η ερμηνεία της Κατερίνας Βαρδακαστάνη ξεφεύγει από τα πλαίσια της απλής αρτιότητας και αγγίζει την μεθόριο της καλλιτεχνικής τελειότητας. Απόκοσμα πειστική στην ενσάρκωση της αξέχαστης τραγουδίστριας, δίνει ρεσιτάλ υποκριτικής και παρασύρει το κοινό της με τα τραγούδια και την εκλεπτυσμένη της εμβάθυνση στον χαρακτήρα της Δανάης.
Η παράσταση «Γιατί μαμά;» είναι ένα εξομολογητικό ταξίδι με στάσεις σε όλες τις σκοτεινές πτυχές της ζωής μας, που επιλέγουμε να αποσιωπήσουμε. Ένα ταξίδι στο συλλογικό μας ασυνείδητο, που μπορεί να λειτουργήσει ως ανακουφιστική κάθαρση, αν του επιτρέψουμε να παρεισφρήσει μέσα μας και να μας φέρει σε αντιδιαστολή με όσες αλήθειες μας αγκυλώνουν. Ένα θεατρικό ταξίδι, που εντυπώνεται με τις πιο ζωηρόχρωμες πινελιές πάνω στον καμβά των αναμνήσεών μας.
Ο ταλαντούχος ερμηνευτής Μαυρίκιος Μαυρικίου σχεδίασε για εμάς μια εντελώς ξεχωριστή βραδιά το βράδυ της Τετάρτης 23 Μαΐου στον φιλόξενο και καλαίσθητο χώρο του art café «Ίχνος», στην οποία έδειξε μια άλλη πλευρά της μουσικής του ταυτότητας, παρασύροντας με το αστείρευτο κέφι του το κοινό στα μονοπάτια των τραγουδιών που αγαπάει να ερμηνεύει.
Με αυτό το έργο, νιώθει κάποιος σαν να μπαίνει στο παρασκήνιο του αθλητικού ιδεώδους. Όταν σβήνουν τα φώτα και το κοινό, οι θαυμαστές φεύγουν, τί μένει τελικά; Η μοναξιά της αλήθειας και ταυτόχρονα, η αλήθεια της μοναξιάς. Ο πρωταθλητής, πριν και μετά τον αγώνα, μένει μόνος. Μόνος του αγωνίζεται, με αντίπαλο τον χρόνο, την ταχύτητα και κυρίως, τον εαυτό του.
Η «Κόκκινη Μνήμη» είναι ένα κομμάτι θεάτρου και πιο σωστά, ένα υπόδειγμα θεατρικής αφύπνισης, που χαράζει την δική του πορεία στον δύσβατο και κακοτράχαλο δρόμο των συναισθημάτων. Εκείνων των συναισθημάτων που αρνούνται να επαναπαυτούν στην σιωπή και στο σκοτάδι και μάχονται να αγγίξουν την λύτρωση του φωτός.
Κάποιες φορές, είναι διασκεδαστικό να προσπαθείς να φτάσεις στον προορισμό σου ατόφιος, δίχως να περιπλέξεις τον εαυτό σου σε …μπελάδες. Κάποιες άλλες πάλι, είναι απλά ξεκαρδιστικό.
Οι δύο πρωταγωνίστριες, Άννα Παντζέλη και Λίνα Μαρκάκη, δίνουν ρεσιτάλ ερμηνείας, αποδεικνύοντας περίτρανα τις υποκριτικές τους δυνατότητες σε ένα έργο που στηρίζεται στην ερμηνευτική ικανότητα των ηθοποιών του.
Το έργο «Η αγάπη άργησε μια μέρα» αποτελεί ένα δύσκολο ερμηνευτικό όσο και σκηνοθετικό εγχείρημα που χρήζει βαθιάς κατανόησης και περισυλλογής, ώστε να αποδοθεί ορθά και εμπεριστατωμένα το στερεοτυπικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινούνται οι γυναικείες φιγούρες.
