Θέματα με την λέξη κλειδί ΚΡΙΤΙΚΗ

Ο ταλαντούχος Θεόδωρος Οικονομίδης πατάει ευλαβικά και με απόλυτο σεβασμό στο πρωτότυπο κείμενο του ποιητή, κάνοντας μια προσεχτική συρραφή στο μέγεθος, ώστε να είναι λειτουργικό και εύχρηστο. Αφήνει τον ποιητικό λόγο αυτούσιο και αναλλοίωτο να διανθιστεί με ζωντανή, πρωτότυπη μουσική από κρουστά και έγχορδα όργανα σαν οπερετικό λιμπρέτο. Όλη η αίθουσα γεμίζει από εξαίσιες μελωδίες της ορχήστρας, που ντύνουν μουσικά και ηχητικά τις εκάστοτε δράσεις.

Ο Καναδάς πώς θα μπορούσε να είναι ως συναίσθημα; Μα ο ίδιος ο καιρός, που τόσο γλαφυρά περιγράφεται μέσα από το έργο, το καταδεικνύει: ένα γκρίζο, μουντό και βροχερό συναίσθημα, που δε βλέπει πουθενά ακτίνα φωτός και τελικά κουλουριάζεται παραδομένο στην ίδια του τη μοίρα. Ενώ το ελληνικό καλοκαίρι έχει τη δύναμη του ήλιου, τη λάμψη της αισιοδοξίας, την ηρεμία του μεσημεριού, ο βροχερός «Καναδάς» μοιάζει να ανήκει σε μια άλλη σφαίρα, η οποία όμως είναι αληθινή

«Το ελεύθερο ζευγάρι» ως παράσταση, λειτουργεί σαν καθρέφτης των επιπλοκών που μπορεί να παρουσιαστούν σε ένα αγαπημένο ζευγάρι, κατά την διάρκεια των χρόνων. Δοσμένη με ευθυμία και κωμικοτραγικές αποχρώσεις, πετυχαίνει τον πολιτιστικό σκοπό της να συστήσει τους θεατές με την προσωπική τους ενδοσκόπηση. Αυτό απορρέει και από την επιτυχημένη της πορεία, με την παράσταση να βρίσκεται στο πέμπτο έτος της διαδρομής της.

Μέσα σε κάθε γράμμα, ανακαλύψαμε κομμάτια του εαυτού μας και καταλάβαμε ότι όσο διαφορετικοί είμαστε όλοι οι άνθρωποι, άλλο τόσο ίδιοι τελικά είμαστε στον τρόπο που νιώθουμε απέναντι σε όσους αγαπάμε. Τα κείμενα της Ζωής Ναούμ, γραμμένα με απλό μα ταυτόχρονα τόσο όμορφα δοσμένο τρόπο, ήταν μια κατάθεση ψυχής, ένα κομμάτι της συνολικής ανθρώπινης ψυχής που κινείται και αναπνέει γύρω από την παρουσία της αγάπης.

Ανάμεσα στους ικανότατους ερμηνευτές, που έχουν πάρει το χρίσμα της έγκρισης του φιλόμουσου κοινού, ανήκει και η Νικόλ Σαραβάκου. Η Νικόλ είναι μια νέα, δροσερή και ταλαντούχα ανερχόμενη τραγουδίστρια, της οποίας τα προσεκτικά και σταθερά βήματα στο χώρο της μουσικής μαρτυρούν μια ελπιδοφόρα παρουσία με φωτεινό μέλλον. Αφορμή γι΄αυτήν την εντύπωση στάθηκε η ζωντανή της εμφάνιση στις 13 Οκτωβρίου στην σκηνή του «Σταυρού του Νότου».

To «The Clown Project» φωτίζει σκοτεινές καθημερινές ιστορίες και υπογραμμίζει τα κακώς κείμενα της σύγχρονης κοινωνίας με ζωντανό, ωμό, ευθύβολο, παραστατικό και μεστό λόγο. Ο ανθρώπινος πόνος καμουφλαρισμένος πάντα με την μάσκα του παλιάτσου, η ανθρώπινη εξουσία καμουφλαρισμένη πάντα με την ίδια ιλουστρασιόν πρόσοψη και η ψυχή να σαπίζει ολοένα και περισσότερο.

Το έργο εστιάζει στον άνθρωπο και σ΄όλα τα κακώς κείμενα που τον ταλανίζουν. Ξύνει επιδερμικά την επιφάνεια για να φανεί η γιγαντιαία, χαώδης τρύπα στο φως. Εμμονές, αδιέξοδα, αγωνία, υπεκφυγές. Η σύγχρονη πραγματικότητα φαντάζει πιο άγρια από ποτέ και η ανθρώπινη ζωή χάνει την αξία της. Ο εκφοβισμός (bullying), η μοναξιά, η κοινωνική-οικογενειακή αποξένωση, η έλλειψη αγάπης και επικοινωνίας, το συνεχές κυνήγι του άπιαστου, η καθημερινή επιβίωση αποτελούν εύστοχες υπογραμμίσεις του συγγραφέα. Φαινόμενα τόσο πραγματικά και τόσο συνήθη πλέον! Σύμπαν και μικρόκοσμος πλέκονται αριστοτεχνικά σ΄ένα μοιραίο παιχνίδι καθοριστικής αλληλεπίδρασης.

Σε όλη τη διάρκεια του έργου ήμασταν τα παιδιά του, που μαζεμένα κοντά του τον ακούγαμε πότε γελώντας, πότε χαμογελώντας, πότε συγκινημένοι να μας ξετυλίγει το κουβάρι μιας ολόκληρης ζωής. Το πάθος του, η αμεσότητά του και κυρίως η βαθιά ανθρωπιά του, μας έκαναν να αγαπήσουμε τον άνθρωπο που κρυβόταν πίσω από τον θεωρητικό Μαρξ αφενός και αφετέρου, τον υπέροχο αυτό Έλληνα καλλιτέχνη που είχαμε την τιμή να δούμε σε αυτή τη λαμπρή πρεμιέρα.

Η καλλιτεχνική αξία της μουσικής παράστασης «Ήρθα κι απόψε στα σκαλοπάτια σου» έγκειται στην εις βάθος γνώση και απόδοση των τραγουδιών που την απαρτίζουν, αλλά και στην έρευνα που διενεργήθηκε πάνω στο κλίμα της εποχής και την φιλοσοφία των καντάδων, καθώς και του κοινωνικού πλαισίου που ενθάρρυνε την έκφρασή τους. Μια παράσταση φτιαγμένη με σεβασμό, τρυφερότητα και μεράκι, με στόχο τόσο την τέρψη, όσο και την γνωριμία με ένα είδος μουσικής έκφρασης που αποτελεί μέρος της ιστορίας μας.

Ένα τέτοιο έργο μπερδεύει και ταυτόχρονα ξεκαθαρίζει κάποια πράγματα. Μπερδεύει με τις αναπάντεχες αλήθειες που φανερώνει και ξεκαθαρίζει τα κίνητρα και τις αντιδράσεις της ανθρώπινης ψυχής, που είναι τελικά κοινές για όλους μας.